کمربند سیارکی

سیارکهای موجود در کمربند

 


سیارک سرس

برخورد سیارکی با زمین


در اولین شب آغاز قرن نوزدهم میلادی یک اخترشناس ایتالیایی به نام جوز پای پیاستی ، جسم جدیدی میان مریخ و مشتری کشف کرد. او که در حال تهیه فهرستی از ستارگان بود، متوجه این جسم غیرعادی شد. مشاهده‌های بعدی نشان داد که مدار آن میان مریخ و مشتری است و به خوبی با اعداد بده مطابقت دارد. او این جسم را سرس نام نهاد.

قطر سرس فقط 400 کیلومتر بود و نمی‌توانست یک سیاره واقعی به شمار آید. از اینرو کاوشها ادامه یافت، اما به عوض یافتن یک سیاره واقعی ، انبوهی از سیاره‌های کوچک یا سیارکها کشف شد که بین مدار مریخ و مشتری در گردش بودند. تاکنون چندین هزار سیارک ردیابی شده و هر روز نیز تعداد جدیدی یافته می‌شود.

سیارک هرمس

 

سیارکتقریبا تمامی سیاره‌های کوچک یا سیارکها ، میان مریخ و مشتری هستند، ولی تعداد اندکی از آنها تا نزدیکی‌های خورشید نیز می‌آیند. در سال 1937 میلادی (1316 شمسی) سیارک هرمس از فاصله 750000 کیلومتری زمین گذشت که تقریبا دو برابر فاصله زمین تا ماه است. اگر برخورد مستقیمی میان یک سیارک و زمین رخ دهد، ویرانی غیر قابل تصوری پیش می‌آید. احتمالا بزرگترین گودالهای روی ماه ، به سبب برخورد با سیارکها بوجود آمده‌اند.

 

 

  فیزیک سیارکها

 

سیارک ( خرده سیاره )


بیشتر سیارکها توده‌هایی بی‌نظم از صخره هستند که اندازه آنها به چند کیلومتر می‌رسد. سطح آنها برآمدگی و گودالهای صخره‌ای دارد، ولی فاقد خاک و غبار است. بعضی از سیارکها به سیاهی دوده و بعضی به رنگ سرخ هستند. برخی سیارکها ممکن است در سرعتهای بالا با سایرین برخورد کرده و به قطعات کوچکتر شکسته شده باشند. تعداد کمی ممکن است به اندازه کافی از نزدیکی یک پیش سیاره عبور کرده باشند تا در یک مدار به عنوان یک قمر قرار گیرند. سایرین ممکن است فواصل دور را تجربه کرده باشند. مدار آنها ممکن است به اندازه کافی تغییر کرده باشد تا آنها را از منظومه شمسی به خارج پرتاب کند.

در نزدیکی سیارات مشتری‌گون ، ریزسیارات اغلب به‌صورت مواد یخی خواهند بود. اینها ممکن است هسته ستاره‌های دنباله‌دار را تشکیل داده باشند. این اجرام آسمانی یخ زده ممکن است سپس به توسط نیروی گرانش به درون ابر اورت (Oort cloud) هدایت شده باشند. ما بر طبق تسلسل تراکم انتظار داریم که اجرام سماوی شکل گرفته در نزدیکی سیارات مشتری‌گون یک ترکیب یخی داشته باشند.


حیات در کمربند سیارکها
ممکن است در آینده دور ، بشر با برپایی ایستگاه‌های فضایی عظیم در روی سیارکهای بزرگ ، کمربند سیارکها را به محل سکونت تبدیل کند. ایستگاه‌های فضایی باید کاملا خودکفا باشند و هزاران انسان بتوانند در هر یک از آنها زندگی کنند. موتورهای موشکی ، سیارکهای مهاجرنشین را به بخشهای گرمتر منظومه شمسی هدایت خواهند کرد. این مستعمرات می‌توانند مواد معدنی نایاب را به مردمان زمین عرضه کنند و نیز انرژی خورشید را به صورت امواج رادیویی به طرف ما گسیل سازند.

منبع: دانشنامه ستاره شناسی - دانشنامه رشد

/ 2 نظر / 36 بازدید
سایت وان آنلاین

با سلام خدمت دوست خوبم مطالب خوبي روي وبلاگت گذاشتي ظاهرش هم واقعا خوبه حتما بازهم از وبلاگت بازديد مي كنم اگه لینک مطالبت رو برام ميل كني روي سايت در بخش وبلاگ ها با لینک وبلاگ خودت قرار مي دم فرصت كردي سايت وان آنلاين رو هم بازديد كن خوشت اومد از این کار وان آنلاين رو لينك كن تا بازدید هردومون بالا بره واسه شما هم فرصت خوبیه www.oneonline.ir parvaz@oneonline.ir

عباس خلیلی

سلام دوست گرامی.سایت زیبا و پر محتوایی دارید.اگر تمایل به تبادل لینک یا بنر با سایت ما را دارید لطفا درخواست خود را با ما در میان بگذارید . در صورتی که مطلب جالب یا پروژه ای مرتبط با مطالب سایت ما دارید می توانید آن را در انجمن سایت ثبت کرده و پس از تایید مدیران در سایت اصلی با نام خودتان قرار دهیم. سایت ElectRobot آماده پذیرش تبلیغ برای پروژه های شما و فروش آنها می باشد. لطفا در نظرسنجی ساخت اولین میکروکنترلر ایرانی به وسیله تیم ElectRobot که در انجمن سایت موجود می باشد شرکت نمایید. لطفا لینک ما را با نام ( پروژه دانشجویی - ElectRobot.ORG ) ثبت کنید. یا بنر سایت ما را قرار دهید و به ما اطلاع دهید. page rank سایت ما در 4 ماه از آغاز فعالیت 1 می باشد. با تشکر : مدیر سایت website : http://electrobot.org forum : http://porojesara.ir