زهره ( ونوس )

 

  اشکال سطحی

زهره ( ونوس )
سطح زهره را با ارسال خاک ‌نشینهایی برای عکسبرداری یا انتشار علامتهای راداری برای نقشه‌برداری از عوارض آن می‌توان مورد بررسی قرار داد. این کار اخیر فلات بلند ، آتشفشانهای غول پیکر ، حفره‌های بهم فشرده و شکافهای طولانی دره‌ها را آشکار کرده است. سرتاسر زهره کاملا مسطح به نظر می‌رسد. اختلافات ارتفاعات سطحی کوچکند و به استثنا تعداد کمی از ‌نواحی مرتفع ، آنها 2 تا 3 کیلومتر ارتفاع دارند.

در سطح زهره اختلاف بین سطوح بلند و پست 112 کیلومتر است. در حالی که این اختلاف برای ماه و عطارد 4 کیلومتر و برای مریخ 25 کیلومتر و برای زمین 9 تا 20 کیلومتر است. سیمای نقشه‌برداری شده زهره ، در دو نیمه جنوبی و شمالی ، بطور قابل توجهی با یکدیگر اختلاف دارد. ناحیه شمال ، کوهستانی با فلاتهای مرتفع بدون آتشفشان است. در مقابل ، قسمت جنوبی ، شامل سطح نسبتا تخت آتشفشانی زمینی می‌باشد.

میدان مغناطیسی
یک هسته آهن _ نیکل که قسمتی از آن مایع است ، در مقایسه با زمین ، دلالت بر این دارد که بایستی زهره یک میدان مغناطیسی داشته باشد. چون زهره 43 مرتبه آهسته‌تر از زمین می‌چرخد، انتظار داریم که دیناموی ذاتی آن ضعیف‌تر و شدت میدان مغناطیسی آن کمتر از زمین باشد، اما تا به امروز هیچ وسیله‌ای هیچگونه میدان مغناطیسی‌ای را آشکار نکرده است. اگر میدان مغناطیسی وجود داشته باشد، اندازه‌گیریها دلالت می‌کنند که بایستی حداقل 14-10 برابر میدان مغناطیسی زمین باشد، اما این مقدار خیلی ضعیفتر از میدان مغناطیسی است که از یک مدل دیناموی ساده انتظار می‌رود.

یک توضیح ممکن آن است که: می‌دانیم که میدان مغناطیسی ضرورتا صفر است. بنابراین ، ممکن است وضعیت کنونی زهره نیز چنین باشد (معکوس شدن اخیر قطبهای زمین تقریبا هر یک میلیون سال یا در آن حدود اتفاق افتاده است).

 

تحول سطح

زهره ( ونوس )
پوسته زهره همانطور که تحت تاثیر ظهور دره‌های تنگ و عمیق ، جایی که صفحات کمی ‌جدا شده‌اند و نیز جلگه‌های کوهستانی مرتفع ، محلی که صفحات باهم تصادم کرده‌اند، قرار گرفته است. این صفحات مقداری جابه‌جایی‌های سطحی نیز دارند. ناحیه حفره‌ای پراکنده شده زمینی بر این دلالت دارد که حرکات صفحات سطحی یک فرآیند گسترده سیاره‌ای نبوده‌اند. در صورتی‌که ، بر روی زمین این چنین بوده است.

تاریخ اولیه زهره (دیرتر از چهار میلیارد سال قبل) بایستی از تاریخ زمین پیروی کرده باشد، زیرا این دو سیاره ، چگالی ، جرم و اندازه‌های مشابهی دارند. حدس می‌زنیم که زهره در حدود 4.6 میلیارد سال قبل با سایر سیارات خاکی شکل گرفته باشد. لایه‌های داخلی زهره ، همانطور که برای زمین اتفاق افتاده است، به سبب گرمای داخلی تشکیل شده‌اند.

رصد زهره

زهره ( ونوس )
فضاپیماها توانسته‌اند با استفاده از رادار ، نقشه 98 درصد سطح سیاره زهره را ترسیم کنند. روی هم رفته ، سطح زهره صافتر از سطح زمین است و صحراهای داغ و دشتهای وسیع آتشفشانی حدود دو سوم سیاره را پوشانده‌اند. نواحی فلاتی متعددی نیز به ارتفاع چند کیلومتر در دشتها وجود دارند. ناحیه کوهستانی ماکسول مونته با ارتفاعی حدود 11 کیلومتر (6.8 مایل) بیش از حد متوسط ارتفاع ، مرتفعترین نقطه سیاره زهره است. آتشفشانها در تمام سطح سیاره پراکنده شده‌اند که وسعت بعضیها به 160 کیلومتر (10 مایل) می‌رسد.

 

اگر از بالای قطب شمال نگاه کنیم خواهیم دید که اکثر سیارات و قمرهای منظومه شمسی به دور محور خود چرخیده و در جهت عکس عقربه‌های ساعت به دور خورشید در حال گردشند. اما جهت چرخش سیاره زهره برخلاف سایر سیارات ، در جهت عقربه‌های ساعت است. دلیل قطعی این امر هنوز مشخص نیست، اما به نظر بعضی ستاره شناسان جهت چرخش سیاره زهره نیز زمانی مانند سایر سیارات بوده ، اما بر اثر تصادم با یک سیاره یا سیارک دیگر ، این جهت معکوس شده است.

روند شبیه سازی سایر سیارات به زمین ، زمین سازی نامیده می‌شود. به نظر بعضی دانشمندان این روند می‌تواند با کاشت هاگهای گیاهی در جو سیاره زهره شروع شود. در مورد اینکه یک موجود زمینی بتواند در دمای سیاره زهره زنده بماند تردید وجود دارد. ولی فرض بر این است که هاگهای دی‌اکسید کربن موجود در جو زهره را جذب کرده، از طریق فتوسنتز اکسیژن آزاد خواهند کرد. این کار منجر به زنجیره‌ای از حوادث شده و احتمالاً شرایط حیاتی مناسبتری از آنچه که ما از آن مطلع هستیم بوجود خواهد آورد.

 

پدیده عبور

جدولی از فهرست فضاپیماهایی که تاکنون به سمت زهره رهسپار شده اند

 

نام فضاپیما

تاریخ پرتاب

نتیجه ماموریت

ونرا 1

12 فوریه 1961

تا فاصله 100000 کیلومتری زهره رسید.در فاصله 7500000 کیلومتری زمین ارتباط با آن قطع شد.

مارینر 1

22 ژولای 1962

عملیات ناموفق.در دریا سقوط کرد

مارینر 2

27 اوت 1962

به سیاره رسید ولی در 4 ژانویه 1963 ارتباط با آن قطع شد

زوند 1

2 آوریل 1964

چند هفته پس از پرتاب ارتباط با آن قطع شد

ونرا 2

12 نوامبر 1965

به فاصله 24000 کیلومتری زهره رسید.

ونرا 3

16 نوامبر 1965

در 1 مارس 1966طی عملیات فرود با سطح برخورد ونابود شد

ونرا 4

12 ژوئن 1967

در 18 اکتبر 1967 بر سطح فرود آمد و طی فرود اطلاعاتی ارسال نمود.

مارینر 5

14 ژوئن 1967

به فاصله 4100 کیلومتری سیاره رسید واطلاعاتی ارسال کرد

ونرا 5

5 ژانویه 1969

در 16 می 1969 طی عملیاتی ناموفق بر سطح فرود آمد

ونرا 6

10 ژانویه 1969

در 17 می 1969 طی عملیاتی ناموفق بر سطح فرود آمد

ونرا 7

17 اوت 1970

در 15 دسامبر1970 بعد از فرود به مدت 23 دقیقه اطلاعاتی ارسال نمود

ونرا 8

26 مارس 1972

در 22 ژولای 1972بعد از فرود به مدت 50 دقیقه اطلاعاتی ارسال نمود

مارینر 10

3 نوامبر 1973

در 5 فوریه 1974 به فاصله 5800 کیلومتری سیاره رسید اطلاعاتی ارسال نمود وبه سمت سیاره تیر رفت.

ونرا 9

8 ژوئن 1975

در 21 اکتبر 1975 بر سطح فرود آمد و طی 55 دقیقه یک عکس ارسال نمود.

ونرا 10

14 ژوئن 1975

در 25 اکتبر 1975 بر سطح فرود آمد و طی 65 دقیقه یک عکس ارسال نمود.

پایونیر زهره 1

20 می 1978

به مداری با ارتفاع 145 تا 66000 کیلومتری سیاره با دوره 24 ساعته رسید.ارتباط با آن در 9 اکتبر 1992 قطع شد

پایونیر زهره 2

8 اوت 1978

4 سطح نشین داشت ودر 9 دسامبر 1978 بر سطح فرود آمد.تنها یکی از سطح نشینها موفق بود واطلاعات ارسال نمود

ونرا 11

9 سپتامبر 1978

در 25 دسامبر 1978 بعد از فرود به مدت 95 دقیقه اطلاعات ارسال نمود

/ 0 نظر / 19 بازدید