گروه نجوم تیشتر لشت نشا (گیلان)

گروه نجوم تیشتر گیلان به ارائه خبر علمی با اولویت خبر نجومی می پردازد

کشف مرموزترین کهکشان در دوردست‌های عالم

کشف مرموزترین کهکشان در دوردست‌های عالم

ستاره‌شناسان یک کهکشان تاریک و کم‌نور و به شدت متراکم پیدا کرده‌اند که احتمالا به طور کامل از ماده تاریک تشکیل شده است. این کهکشان که «دراگون‌فلای ۴۴» (Dragonfly) نام گرفته، سال گذشته کشف شده و ظاهرا تعداد ستاره‌هایش کمتر از یک درصد تعداد ستاره‌های کهکشان راه شیری است.

اما حرکت ستاره‌ها درون کهکشان دراگون‌فلای ۴۴ بسیار متفاوت است. آن ستاره‌ها بسیار سریع‌تر از آن چیزی که دانشمندان انتظار دارند به دور مرکز کهکشان می‌چرخند. این نشان می‌دهد که دراگون‌فلای ۴۴ بسیار عظیم‌تر از چیزی است که به نظر می‌رسد و در نتیجه احتمالا پر از ماده تاریک است. در واقع، طبق برآوردها، این کهکشان جرمی معادل یک تریلیون خورشید دارد (یعنی حدودا هم‌اندازه کهکشان راه شیری ما) و ۹۹٫۹۹ درصد آن از ماده تاریک تشکیل شده است.

دراگون‌فلای ۴۴ در فاصله ۳۰۰ میلیون سال نوری از زمین و در صورت فلکی «گیسو» (Coma Berenices) واقع شده و بخشی از خوشه کهکشانی کوما است. این تیم تحقیقاتی می‌گوید اگر محققان بتوانند این جرم عظیم را که کاملا از ماده تاریک تشکیل شده، بیشتر بررسی کنند، شاید بتوانند بفهمند این مواد فرار دقیقا چه هستند و در چه مکان‌هایی بیشتر یافت می‌شوند.

منبع: دیجی کالا مگ

نویسنده : علی : ۸:۱۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٥/٦/۱٦
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

کهکشان‌هایی که از میلیاردها سال پیش در حال برخورد هستند

کهکشان‌هایی که از میلیاردها سال پیش در حال برخورد هستند

عکس روز ناسا به تصویری از دو کهکشان مارپیچی اختصاص پیدا کرده است. این دو کهکشان که هر دو به عنوان یک جرم و با نام NGC 7318 شناخته می‌شوند، از میلیاردها سال پیش درحال تصادف با یکدیگر هستند.

وقتی کهکشان‌ها به هم برخورد می‌کنند اتفاقات زیادی می‌افتد، از جمله اینکه بر اثر کشندهای گرانشی چهره‌ی آن‌ها کج و معوج می‌شود. همچنین در قسمت‌هایی، گازها چنان متراکم می‌شوند که زایشگاه‌های جدید ستاره‌ای به وجود می‌آید. در نهایت هم طی چند میلیارد سال آینده، دو کهکشان با یکدیگر ادغام می‌شوند و کهکشانی بزرگ را بوجود می‌آورند. این دو کهکشان عضوی از گروه کهکشانی پنج‌قلوی استفان هستند. پنج‌قلوی استفان اولین گروه کهکشانی است که کشف شده و در فاصله‌ی ۳۰۰ میلیون سال نوری از زمین قرار دارد. این گروه کهکشانی را می‌توان با تلسکوپ‌های سایز متوسط در صورت فلکی تک شاخ مشاهده کرد.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ٩:٢٢ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٥/٥/٢۱
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

قابل رویت بودن هلال شوال امسال (1437) در سراسر کشور

قابل رویت بودن هلال شوال امسال (1437) در سراسر کشور

 

رکورددار جهانی رویت هلال ماه اعلام کرد طبق محاسبات نجومی در شامگاه سه شنبه هلال ماه شوال در تمام پهنه ایران در شرایط مساعد آب و هوایی با چشم غیر مسلح قابل رویت است.

 

سید محسن قاضی میر سعید در خصوص وضعیت رویت هلال ماه شوال در ایران و جهان گفت: لحظه مقارنه ماه و خورشید به وقت بین المللی ساعت ۱۱.۰۱ دوشنبه ۱۴ تیر ماه ۱۳۹۵ خورشیدی و به وقت ایران با احتساب به ساعت تابستانی ساعت ۱۵.۳۱ دقیقه برابر با ۲۸ رمضان ۱۴۳۷هجری قمری و مطابق با ۴ جولای ۲۰۱۶ میلادی خواهد بود.

وی خاطرنشان کرد: در غروب روز دوشنبه هلال ماه شوال در هیچ قاره ای حتی با قویترین ابزار قابل رویت نیست. این هلال در غرب اقیانوس آرام جنوبی ( نیم کره جنوبی ) با چشم غیرمسلح و درمنتها الیه غرب اقیانوس آرام جنوبی با چشم غیر مسلح رویت پذیر خواهد بود.

قاضی میرسعید در عین حال اضافه کرد که به علت جنوبی بودن عرض دایره البروجی هلال ماه در نیم کره جنوبی وضعیت رویت هلال ماه بسیار مناسب تر از نیم کره شمالی خواهد بود.

وی درباره وضعیت رویت هلال ماه شوال در غروب روز سه شنبه ۱۵ تیرماه ۹۵ برابر با ۲۹ رمضان۱۴۳۷ و مطابق با ۵ جولای۲۰۱۶ میلادی گفت: این هلال در غروب روز سه شنبه در تمام قاره آمریکا با چشم غیر مسلح قابل رویت خواهد بود در مناطق شمالی تر این قاره مثل شمال کشور کانادا و منطقه الاسکا هلال ماه فقط با ابزار قابل رویت است. در غروب روز سه شنبه هلال ماه در تمام قاره افریقا هم با چشم غیر مسلح رویت می شود.

قاضی میرسعید خاطرنشان کرد: در غروب روز سه شنبه هلال ماه شوال در جنوب و مرکز قاره اروپا با چشم غیر مسلح قابل رویت است اما در مناطق شمالی برای رویت این هلال نیاز به ابزار اپتیکی خواهیم داشت مانند کشورهای فرانسه، انگلیس، آلمان ... و البته در مناطق شمالی تر مانند کشورهای دانمارک ، نروژ، سوئد و فنلاند هلال ماه زودتر از خورشید غروب خواهد کرد و قابل رویت نخواهد بود.

وی افزود: هلال ماه شوال در مناطق جنوبی و مرکزی قاره آسیا با چشم غیر مسلح و در کشورهای ژاپن، شمال چین، مغولستان، تاجیکستان، ترکمنستان و قزاقستان با ابزار اپتیکی و در مناطق شمالی تر قابل رویت نخواهد بود.

رکورددار جهانی رویت هلال ماه گفت: هلال ماه شوال در تمامی خاک استرالیا و زلاندنو هم با چشم غیر مسلح رویت می شود.

وی با بیان این که عوامل متعددی باعث می شوند که رویت این هلال برای نیم کره شمالی که جمعیت آن بیش از ساکنین نیم کره جنوبی است، سخت تر باشد، اظهار داشت: یکی از مهمترین این عوامل عرض دایره البروجی منفی ماه است این وضعیت مداری ماه باعث می شود برای نقاط بالای خط استوا وضعیت رویت هلال سخت و هرچه عرض جغرافیایی شمالی تر رویت هلال نیز سخت تر خواهد بود.

قاضی میرسعید در عین حال اظهار داشت: در ایران مختصات هلال ماه شوال نشان می دهد در شامگاه سه شنبه هلال ماه در تمام پهنه ایران در شرایط مساعد آب و هوایی با چشم غیر مسلح قابل رویت باشد.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ٤:٠۸ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٥/٤/۱۳
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

یادداشت برای بابک ، برای ما

یادداشت برای بابک ، برای ما

 

پنج‌شنبه عصر که برندگان جایزه ترویج علم ایران اعلام شدند نام بابک امین تفرشی هم در بین برندگان بود. باید به این مناسبت به خودمان تبریک بگوییم. ما بیش از بابک نیازمند این جایزه بودیم.

البته که بابک نیازی به این جایزه ندارد. البته که جایگاه و کاری که بابک برای ما، علاقه‌مندان علم و به‌طور خاص علاقه‌مندان دو دنیای روزنامه‌نگاری علمی و نجوم کرده است بالاتر از این است که چنین جایزه‌ای بتواند اندکی جبران زحماتش را کند اما ما به‌شدت نیازمند این جایزه بودیم.

ما نیازمند این جایزه بودیم تا امیدوار باشیم که کسانی که سال‌های زندگی و عمرشان را برای ما صرف می‌کنند، از یاد نمی‌روند. اگر دیر و اگر درزمانی که دور شده‌ایم، اما کارها به یاد می‌آید.

ما نیازمند این جایزه بودیم تا امید به جایزه ترویج علم در دل‌هایمان بیشتر شود، به واکنش و استقبالی که خبر برنده شدن بابک به همراه داشت نگاه کنید تا ببینید چرا انجمن یکی از درست‌ترین انتخاب‌های سال‌های اخیرش را انجام داده است.

و ما نیاز به این جایزه داشتیم تا این بار کمی از دور به بابک و کارهای او بنگریم و به یاد بیاوریم.

بابک نقش مهمی در تاریخ معاصر ترویج علم ایران بازی کرده است. به ده‌ها و صدها اثری که خلق کرد و برخی از آن‌ها را نابود کردیم و برخی هنوز زنده‌اند نگاه کنید تا نقشش را دریابید و من چه خوش‌شانس بودم که در زمانی وارد این دنیا شدم که دوستانی چون و او گروهی اندک اما دلداده و شورمند در حال ساخت این بنا بودند.

روزگاری باید درباره آشنایی‌ام با بابک و کارهای او بنویسم. اینکه چطور در آن دوران عجیب و کم بود ارتباطات از تهران و مشهد باهم آشنا شدیم و کم‌کم اعتمادی بینمان شکل گرفت.

در آخرین روزهایی که در مشهد بودم تلفن منزلی که آن را با دو دوست دیگر شریک بودم زنگ زد (بله آن دوران خبری از رواج موبایل، یا دسترسی همیشگی به اینترنت و … وجود نداشت و تازه در گاراژی در کالیفرنیا دو جوان بیرون آمده از کالج در تلاش بودند چیزی به نام گوگل را بسازند) و بابک بود که پیشنهاد داد برای مجله چند سوژه را دنبال کنم (پیش از آن چند مقاله‌ای را برای مجله فرستاده بودم که در آن منتشر شده بود.) و کم‌کم وب‌سایت ابتدایی خبری کاواک را به نجوم منتقل کنم. این راحت‌ترین و سریع‌ترین پاسخ مثبتی بود که به یک پیشنهاد دادم.

نمی‌دانم بر اساس چه برداشت یا ریسکی بابک مرا به مجله دعوت کرد و یکی دو سال بعد دعوت کرد تا در جلسات تحریریه مجله حضور پیدا کنم. او مرا به باشگاه نجوم، به رصدخانه و پژمان و همچنین سیاوش و برنامه آسمان شب معرفی کرد؛ بنابراین اگر هر نقص و ایرادی در هرکدام از این موارد از من سر زده بخشی از تقصیرش گردن بابک هست و اگر احیانا اندکی از چیزهایی که گفته‌ام و نوشته‌ام برای کسی مفید بوده قطعا بخش عمده‌ای از آن مدیون فرصتی است که بابک در اختیار من قرار داد.

من از دل کارهایی که در نجوم انجام دادیم راهی جام جم شدم ولی هیچ‌گاه تا بابک بود، از نجوم بیرون نرفتم.

دیگر دوستی بین ما ریشه دوانده بود. چه شب‌هایی که به سفر در زیر آسمان ایران نگذشت. آواز خواندیم و خندیدیم. در میان جلسه‌های طولانی ساعت‌ها ایده‌های جدیدی را مطرح کردیم و کارهایی را ساختیم که کسی تصور نمی‌کرد. شاهد اختلاف‌نظرها و رفاقت‌ها بودیم. شاهد معجزه‌ای بودیم که وقتی باور کردیم همیشه هر کاری را می‌شود بهتر انجام داد نتیجه‌هایی که می‌گرفتیم شگفت‌انگیز بود. در همان‌جا وقتی مجله ما مجله‌ای سیاه‌وسفید و کوچک بود استانداردهای سخت‌گیرانه بابک همه را به جلو می‌راند؛ و بابک در کنار همه این‌ها نمادی بود از پشتکار و اخلاق و اعتمادبه‌نفسی مبتنی بر آگاهی از جایگاه خود.

چقدر این‌ها را که می‌نویسم دل‌تنگ او و جمع شدن دوباره همه دوستان به دورهم هستم. آخرین بار در رستورانی کوچک در خیابان شریعتی همدیگر را دیدیم و به فاصله یک هفته از هم از خانه‌ای که دوستش داشتیم بیرون آمدیم.

حالا هم بابک با همان پشتکار و همان اراده راه خود را می‌رود و دایره‌ای بزرگ‌تر از مردم را وجودش بهره‌مند ‌می‌کند.

البته که بابک تنها نیست. ده‌ها نفر دیگر مانند او امروز در ایران هستند. امروز در حال فعالیت‌اند و دیده نمی‌شوند، همچون او و دیگران بار تهمت‌ها را تحمل می‌کنند و برای کار بهتر و بیشتر بی‌تابی می‌کنند اما ما، من و شما دست و پای آن‌ها را می‌بندیم. ای‌کاش این روند بشکند.

ما به جایزه‌ای که به بابک داده شد نیاز داشتیم تا به یاد بیاوریم چه چیزهایی را ازدست‌داده‌ایم. به یاد بیاوریم چقدر امروز کم‌کاری می‌کنیم، به یاد بیاوریم چقدر سست شده‌ایم. به یاد بیاوریم زمانی بود که بدون امکانات امروز در هر گوشه‌ای خبری از شور و شیدایی در دنیای کوچک نجومی ما بود. به یاد بیاوریم که کارهای زیادی انجام‌شده است و اگر امروز آن میراث را جمع‌آوری نکنیم و مرور نکنیم و خوب‌هایش را استفاده و بدهایش را اصلاح کنیم چاره‌ای جز تکرار دوباره تاریخ و اختراع دوباره چرخ نداریم.

یکی از یادگارهای بابک رقابت رصدی مسیه بود. پس‌ازآنکه در مجله آن را بنیان نهاد و اولین دوره آن را برگزار کرد شاخه آماتوری انجمن نجوم ایران تاسیس شد و برگزاری آن زیر نظر خود بابک به شاخه محول شد. یک دهه، ایران شاهد برگزاری رقابت مسیه بود. پس از سال‌ها و داستان‌هایی که میان شاخه و انجمن رفت و یکی قصه‌ای است پر آب چشم، وقتی مجله می‌خواست بار دیگر رقابت مسیه را پس از سالی تعطیلی احیا کند دومین دوره آن را برگزار کرد. این انتخاب نام ارزش نمادین بزرگی داشت. به همین سادگی و راحتی یک دهه کار و فعالیت و کار کردن نادیده گرفته شد.یک عصر، یک تاریخ یک دهه‌ای از بین رفت.

ما به این جایزه نیاز داشتیم اما مهم‌تر از این جایزه به این نیاز داریم که کارهای این چند دهه را تا هنوز در خاطره‌ها زنده است و در دسترس جمع کنیم. تجربه افرادی چون مسعود و شاهین و شهاب و مهرداد و سیاوش و پژمان و محدثه و ده‌ها و صدها نفر دیگر اگر امروز جمع نشوند، نه‌تنها نمی‌توان از تجربه خوب و بد آن برای پیشرفت استفاده کرد که همچون آن‌یک دهه رقابت مسیه از ذهن و خاطره‌ها خواهد رفت.

این جایزه مبارکمان باد و باشد که به یاد بیاوریم.

این لینک گپ بابک و پژمان وسیاوش است. به یاد روزهای قدیم با هم بودن و به امید روزهایی که در پیش است.

عکس از شاهین جعفرزاده و از صفحه شخصی بابک

 

منبع : parssky - وبگاه پوریا ناظمی

نویسنده : علی : ٩:٤۳ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٤/۱٠/٢
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

بارش شهابی امشب را از دست ندهید

بارش شهابی امشب را از دست ندهید

 

آسمان امشب می‌بارد. البته امشب هوا بارانی نیست و این شهاب‌ها هستند که پهنه‌ی آسمان را طی می‌کنند. اگر دوست دارید یکی از بهترین بارش‌های شهابی سال را تجربه کنید، امشب خودتان را به یکی از کوهستان‌ها، کویرها یا روستاهای دور از شهر برسانید و تا صبح به آسمان زل بزنید.

بارش شهابی جوزایی یکی از بهترین بارش‌های شهابی سال است. این بارش شهابی پر از آذرگوی (شهاب‌های خیلی پرنور) است و ممکن است بتوانید تا صبح در هر ساعت تا ۱۰۰ شهاب را مشاهده کنید. برای تماشای این بارش شهابی، کافیست لباس‌های خیلی گرمی بپوشید و زیر آسمان شب در کیسه خواب فرو روید و تا جایی که چشمانتان سنگین نشده و خوابتان نبرده، صبر داشته باشید و به آسمان نگاه کنید. قطعا به این ترتیب تعداد زیادی شهاب می‌بینید. شهاب‌ها در کسری از ثانیه در آسمان پدیدار و ناپدید می‌شوند. بعضی از شهاب‌های خیلی بزرگ و پرنور هم مدت بیشتری در آسمان می‌مانند.

بارش شهابی جوزایی هر سال حوالی ۲۲ آذر به اوج می‌رسد و به آذرگوی‌های پرنوری که دارد مشهور است. این بارش شهابی برخلاف دیگر بارش‌ها، منشاء سیارکی دارد. بدین معنی که سیارکی به نام «۳۲۰۰ فیتون» زمانی از مسیری عبور کرده که مدار زمین را قطع می‌کند. بدین ترتیب زمین هر سال از گرد و غبار برجای مانده از این سیارک عبور می‌کند. به محض برخورد این ذرات به لایه‌های بالایی اتمسفر، این ذرات یونیزه می‌شوند و از خود نور ساطع می‌کنند.

منبع: دیجی کالا

نویسنده : علی : ۱:٠٢ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٤/٩/٢۳
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

تصاویر اتمسفر رقیق پلوتو

 تصاویر اتمسفر رقیق پلوتو
 
عکس‌های جدیدی که اخیرا توسط کاوشگر افق‌های نو فرستاده شده‌اند، جو رقیقی را در اطراف سیاره‌ی پلوتو نشان می‌دهد. این عکس‌ها هم‌چنین دید زیبایی از کوهستان‌های این سیاره و دشت‌هایش داده‌اند.
کاوشگر افق‌های نو، عکس‌ها و تصاویر زیادی از پلوتو ثبت کرده است. افق‌های نو در چهاردهم جولای امسال، از فاصله‌ی ۱۲۵۰۰ کیلومتری پلوتو عبور کرد. ارسال داده‌های افق‌های نو هم از ابتدای ماه میلادی جاری شروع شده است. گفته می‌شود دریافت تمام داده‌های ثبت شده، به دلیل فاصله‌ی زیاد این کاوشگر تا زمین، یک سالی طول خواهد کشید.
تصاویر اتمسفر رقیق پلوتو
محققان می‌گویند که این مه، اطلاعات بیشتری از پلوتو به آن‌ها داده است؛ طوری که وجود چرخه‌ی آبی مثل زمین را روی پلوتو پیش‌بینی می‌کنند.
این عکس جدید، چند روز پیش به زمین فرستاده شده است. نوری هم که از سمت خورشید روی پلوتو تابیده شده، سطح ناهمگون آن را به خوبی به تصویر کشیده است. هم‌چنین می‌توان چند لایه‌ی جوی را در پلوتو دید، لایه‌هایی که از سطح تا حداقل فاصله‌ی ۱۰۰ کیلومتری سطح پلوتو ادامه پیدا کرده‌اند.
پروفسور «الن استرن»، مدیر پروژه‌ی افق‌های نو درباره‌ی تصاویر جدید گفته است: «با دیدن تصاویر جدید تصور می‌کنید که همان جا روی پلوتو هستید و روی زمین آن گشت و گذار می‌کنید. با این حال، این تصویر هم‌چنین بار علمی زیادی دارد و اطلاعات جدیدی از اتمسفر، کوهستان‌ها، یخچال‌ها و دشت‌های پلوتو می‌دهد.»
عکس دیگری هم‌چنین غروب آفتاب را روی طرف تاریک پلوتو نشان می‌دهد. «ویل گراندی»، از دانشمندان رصدخانه‌ی لول (Lowell) در این باره می‌گوید: «در کنار زیبا بودن، این جو رقیق هم‌چنین تغییرات روزانه‌ی هوا را روی پلوتو نشان می‌دهد.»
«الن هاوارد» از دانشگاه ویرجینیا در این باره گفته است: «به دلیل نور کم خورشید، می‌توان چرخه‌ی آبی زمین را به پلوتو تشبیه کرد. در زمین، آب اقیانوس‌ها بخار می‌شود، به‌صورت برف فرود می‌آید و دوباره به کمک جریان‌ها یخی به دریا باز می‌گردد.»
پرفسور استرن می‌گوید: «پلوتو در این بخش به‌طرز عجیبی شبیه به زمین است. کسی این موضوع را پیش‌بینی نکرده بود.»
منبع: دیجی کالا
نویسنده : علی : ٢:٢۱ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٤/٦/۳٠
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

تازه ترین تصاویر فضاپیمای افق های نو از پلوتو

تازه ترین تصاویر فضاپیمای افق های نو از پلوتو

کاوشگر نیوهورایزنز روز به روز در حال نزدیک‌تر شدن به سیاره پلوتو است و تصاویر که از این سیاره ارسال می‌کند، هر روز جزییات بیشتری را نشان می‌دهد. اکنون در فاصله حدود ۳۰ میلیون کیلومتری از این سیاره، شاهد تصاویری از نقاط تیره و روشن روی سطح پلوتو هستیم.

تازه ترین تصاویر فضاپیمای افق های نو از پلوتو

کاوشگر نیوهورایزنز (افق های نو) به تازگی تصاویری را با استفاده از دوربین LORRI گرفته و به زمین ارسال کرده است. با وجود فاصله‌ی 30 میلیون کیلومتری از پلوتو، این تصاویر نشان می‌دهد پلوتو دنیایی پیچیده و پر از نواحی روشن و تیره است که در میان آن‌ها نواحی ای با روشنایی متوسط وجود دارد.

در عکس هایی که فضاپیمای نیوهورایزنز از دو ماه پیش به زمین ارسال کرده است عوارض سطحی وسیعی در سطح پلوتو دیده می‌شود؛ مانند ناحیه ی روشنی در یکی از قطب‌های پلوتو که به عقیده‌ی دانشمندان، کلاهکی قطبی است.

تازه ترین تصاویر فضاپیمای افق های نو از کارن قمر پلوتو

 آلن استرن (Alan Stern) پژوهشگر ارشد مأموریت نیوهورایزنز در این باره می‌گوید: "این تیرگی ها و روشنایی ها نشان می دهد که هر سمت سیاره کوتوله پلوتو متفاوت است و ویژگی های خاص خود را دارند. ما قبلاً نیز این لکه های تیره و روشن را در عکس های هابل و عکس‌های قبلی نیوهورایزنز دیده‌ایم. اما عکس های جدید، پیچیدگی و ظرافت زیادی را نشان می دهد. اکنون، ما شروع به جمع آوری اطلاعات از ماهیت و علت تشکیل این لکه‌ها کرده‌ایم." وی درباره آینده این پروژه افزود: "تا اوایل ماه جولای، ما داده‌های طیفی بیشتری خواهیم داشت که به فهم ماهیت و علت تشکیل این لکه‌ها کمک خواهد کرد"

تازه ترین تصاویر فضاپیمای افق های نو از پلوتو و کارن

کاوشگر نیوهورایزنز در سال 2006 به فضا پرتاب شد و پس از حدود 9 سال سفر، تا یک ماه دیگر به پلوتو می‌رسد.

منبع: سایت ماهنامه نجوم

نویسنده : علی : ٩:۱٦ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٤/٤/۱۱
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

ناسا و پروژه کنترل هدایت سیارک ARM

ناسا برای طرح دیوانه وار خود به شدت عجول به نظر می‌رسد. حدود سه ماه قبل بود که ناسا از تحقیقات سری خود جهت به دست گرفتن هدایت یک سیارک و انتقال آن به مدار ماه پرده برداشت.

ناسا برای طرح دیوانه وار خود به شدت عجول به نظر می‌رسد... حدود سه ماه قبل بود که ناسا از تحقیقات سری خود جهت به دست گرفتن هدایت یک سیارک و انتقال آن به مدار ماه پرده برداشت.

ناسا و پروژه کنترل هدایت سیارک ARM

این پروژه هم اینک با نام ARM (اختصار Asteroid Redirect Mission) شناخته می‌شود و امروز ناسا اعلام کرد که پیشرفت پروژه زودتر از موعد اتفاق افتاده و این مرکز فضایی قصد دارد تا قبل از سال 2019 فضاپیمای روباتیک خود را به همین قصد راهی فضا کند.

در حال حاضر ناسا بین مدلی بسیار کوچک و یا بزرگ‌تر از سیارک مدنظر خود در حال بررسی‌ است. طبق برنامه ریزی، سیارک مناسب پروژه باید تا یک سال قبل از ارسال فضاپیمای روباتیک انتخاب شده باشد و به نظر می‌رسد این اتفاق هم اینک در مراحل نهایی خود قرار دارد.


تلسکوپ اسپیتزر اسپیس که وظیفه شناسایی سیارک‌های کاندید این پروژه را بر عهده دارد، به تازگی موارد بسیار مناسبی را رهگیری کرده است. این کاندیداها در حال حاضر به 9 مورد می‌رسد، اما ناسا تحقیقات بیشتری را تا یک سال قبل از آغاز پروژه انجام خواهد داد.

به دست گرفتن هدایت چنین سیارکی مرحله نخستین این پروژه می‌باشد و ناسا در مرحله بعد آن را به مدار ماه هدایت خواهد کرد تا از این طریق راه رابه ادعای ناسا جهت «درک بهتر آغاز منظومه شمسی» فراهم کند. ناسا همچنین خبر داده که در ادامه پروژه و بعد از جاگیری این سیارک در مدار ماه، جهت تحقیقات بیشتر فضانوردهایی نیز به این سیارک ارسال خواهد شد.
منبع : دیجی کالا  - TechnoBuffalo
نویسنده : علی : ۸:٥۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/٤/٦
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

سیاره گمشده منظومه شمسی پیدا شد؟

سیاره گمشده منظومه شمسی پیدا شد؟

10 برابر سنگین‎تر از زمین و 250 بار دورتر از خورشید

احتمالا هیولایی در کناره منظومه شمسی، در کمین نشسته است. مدار سیاره کوتوله تازه کشف شده‎ای که دورترین جسم منظومه لقب گرفته، نشان از وجود سیاره غول آسای سنگی جدیدی دارد.
 

مجید جویا: احتمالا هیولایی در کناره منظومه شمسی، در کمین نشسته است. یک سیاره کوتوله تازه کشف شده، عنوان دورترین جسم منظومه شمسی را به خود اختصاص داده و مدار گردش آن هم نشان از سیاره غول‎آسا، سنگین و نادیده‎ای دارد که جرم آن ده برابر زمین است و مدار گردشش بسیار دورتر از پلوتو.

این سیاره کوتوله که اکنون 2012 VP113 خوانده می‌شود (به دلیل این که اولین بار در عکس‌های گرفته شده در نوامبر 2012 مشاهده شد) به خودی خود کشف جالب توجهی است. اسکات شپرد از انستیتوی علوم کارنگی در واشینگتن و همکارانش دریافتند که این سیاره که از سنگ و یخ تشکیل شده،‌450 کیلومتر پهنا دارد و کمترین فاصله مدار گردش آن از خورشید، 80 واحد نجومی است (فاصله متوسط زمین تا خورشید، یک واحد نجومی است).

شرح عکس آغاز مطلب: با ترکیب 3 تصویر، دانشمندان توانستند مسیر حرکت سیاره کوتوله VP113 2012 را در آسمان مشخص کنند. موقعیت این سیارک با دایره‏‎های آبی، سبز و قرمز مشخص شده است.

این فاصله دو برابر بیشتر از فاصله معروف‌ترین سیاره کوتوله؛ یعنی پلوتو؛ است که 2340 کیلومتر پهنا دارد و خود رکورد قبلی، یعنی سیارک 1000 کیلومتری سدنا را که در سال 2003/1382 کشف شده بود و نزدیک‌ترین فاصله آن از خورشید 76 واحد نجومی بود، پشت سر گذاشته است.

اجسامی که در مداری تا این اندازه دور از خورشید و در «ابر داخلی اورت» گردش می‌کنند، برای کاوش دوران ابتدایی منظومه شمسی مفیدند، زیرا آنها به حدی دور هستند که سیارات گازی بر آنها اثر نمی‌گذارند، ولی به اندازه کافی به خورشید نزدیک هستند که تحت تاثیر گرانش دیگر ستارگان کهکشان ما قرار نگیرند؛ در نتیجه مدار و رفتار آنها باید از زمان شکل گیری آنها تا به حال، بدون تغییر مانده باشد. شپرد می‌گوید: «وقتی بتوانیم اجسام بیشتری را در این مناطق بیابیم، خواهیم توانست سناریوهای احتمالی شکل گیری را با قوت بیشتری تدوین کنیم».

عروسک‌باز دوردست
کشف 2012 VP113 ناگهان تعداد اجسام شناخته شده در این ناحیه از آسمان را دو برابر کرد(از یکی به دو تا !). برآورد اعضای گروه این است که تعداد خیلی بیشتری از این اجسام در آن ناحیه وجود داشته باشند که هنوز کشف نشده‌اند. «به مدت 70 سال فکر می‌کردیم که پلوتو تنها جسم آن ناحیه از فضا است، ولی اکنون می‌دانیم که هزاران جسم دیگر در مدار آن در حال چرخش هستند. سدنا هم برای ده سال تنها جسم مدار خود بود، ولی اکنون روشن است که سدنا و 2012 VP113 تنها نوک کوه یخ هستند».

گروه شپرد وقتی مدار چرخش 2012 VP113، سدنا و 10 جسم دیگر را که در فاصله کمتری نسبت به این سیارک از خورشید قرار داشتند، بررسی می‌کردند، هم‎ترازی عجیبی یافتند. او می‌گوید: «شگفتی بزرگی برای ما بود».

طبق محاسبات گروه، یک توضیح برای این هم‍‌ترازی می‌تواند جاذبه سیاره‌ای سنگی باشد که ده برابر سنگین‌تر از زمین است و در فاصله 250 واحد نجومی از خورشید، به دور آن می‌چرخد. این سیاره باید سرد و تاریک باشد (و اجسام نزدیک به خود را مانند یک خیمه شب باز دور ولی قدرت‌مند، به جلو و عقب می‌کشد).

کاوشگر پیمایش فروسرخ میدان وسیع ناسا (WISE) این منطقه از فضا را در سال های 2010 و 2011 در تلاش برای یافتن این سیاره ناشناخته جستجو کرد و دست خالی به ماموریت خود خاتمه داد.

ولی وایز به دنبال گرمای غول‌های گازی بود؛ حال آن که یک «ابر زمین» سنگی مانند چیزی که گروه شپرد پیش‌بینی می‌کنند، آن قدر سرد است که این تلسکوپ توان یافتن آن را نخواهد داشت. ند رایت، جستجوگر ارشد تلسکوپ گفت: «این سیاره برای تلسکوپ ما بیش از اندازه کم‌نور است. حتی اگر این سیاره یک منبع گرمای داخلی کوچک داشته باشد؛ و نور خورشید را جذب کند؛ باز هم گرمای آن برای دیده شدن کفایت نخواهد کرد».

سیارات ولگرد
با این وجود، اگر این سیاره وجود داشته باشد، چطور ممکن است که چنین غولی تا کنون از دید ما در امان مانده باشد؟ به نظر عجیب می‌رسد، به خصوص با توجه به این که به تازگی سیاراتی 1000 برابر دورتر از آن هم در منظومه‌های شمسی دیگر دیده شده‌اند. ولی ابزارهایی همچون تلسکوپ فضایی کپلر ناسا، که موفقیت خارق‌العاده‌ای در کشف سیارات منظومه‌های دیگر داشته است، بختی برای مشاهده چنین سیاره‌ای نخواهد داشت.

کپلر به گونه‌ای طراحی شده که سو سو زدن اندک در نور ستارگان را که در اثر عبور سیاره‌ها از مقابل آن اتفاق می‌افتد، تشخیص دهد. ویلیام ولش از دانشگاه ایالتی سن دیگو، که عضو گروه کپلر هم هست، می‌گوید: «کپلر به هیچ وجه توان دیدن این سیاره را نخواهد داشت».

از دید ولش، تنها راهی که اکنون در دسترس است و شاید بختی برای یافتن سیاره ناشناخته داشته باشد، ‌اثر ریزهمگرایی گرانشی است که در آن، می‌توان از گرانش یک جسم سنگین بین زمین و سیاره مورد بحث به عنوان یک عدسی بزرگ‌نمایی کیهانی استفاده کرد. اخیرا از این شیوه برای رصد جسمی استفاده شد که گمان می رود که اولین قمر خارج از منظومه شمسی باشد.

ولی شیوه‌های دیگری هم برای توضیح هم‏‌ترازی مداری که گروه شپرد یافته‌اند وجود دارند، مانند کشش ستارگان یا سیارات  «ولگردی» که مدت‌ها پیش از منظومه ما بیرون انداخته شده‌اند.

به همین دلیل، مایک براون از دانشگاه صنعتی کالیفرنیا که از کاشفان سدنا بوده؛ امیدی به کشف یک سیاره غول آسا ندارد. «این احتمال وجود دارد که یک جسم فضایی غول آسای ناشناخته مسبب این رخداد باشد، ولی خیلی دلایل احتمالی دیگر هم هستند که می‌توانند همین اثر را بر جا بگذارند، و متاسفانه، احتمال وجود آنها خیلی بیشتر از این سیاره است».

 

منبع : خبر آنلاین

نویسنده : علی : ٩:۱۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/۳/۱
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

هشدار دانشمندان در مورد تضعیف میدان مغناطیسی زمین

هشدار دانشمندان در مورد تضعیف میدان مغناطیسی زمین

میدان مغناطیسی زمین در حال ضعیف‌شدن است و این موضوع اثرات مخربی بر آب و هوا و سلامت انسان‌ها خواهد داشت.

 

در اعماق زمین یک هسته‌ مذاب در حال تولید میدان مغناطیسی است و این میدان از سیاره خاکی در مقابل بادهای مخرب خورشیدی محافظت می‌کند. چنین میدان محافظی، هزاران کیلومتر به درون فضا گسترش یافته و نیروی مغناطیسی آن بر هر مولفه‌ای از ارتباطات جهانی گرفته تا مهاجرت حیوانات و الگوهای آب‌و‌هوایی تاثیرگذار است. با این حال، این میدان که تا این اندازه برای حیات زمین حائز اهمیت است، طی 200 سال اخیر 15 درصد تضعیف شده و به ادعای دانشمندان مرکز تحقیقات زمین‌شناسی بریتانیا، این موضوع نشان می‌دهد قطب‌های زمین در حال تغییر بوده و به دنبال آن، قطبیت میدان مغناطیسی آن در آستانه معکوس‌شدن است. اگرچه کارشناسان از زمان رخداد این امر آگاهی ندارند.

 

در صورت روی‌دادن چنین وضعیتی، انسان‌ها در معرض بادهای خورشیدی قرار خواهند گرفت که می‌توانند روزنه‌هایی را در لایه ازن ایجاد کنند. این اثر می‌تواند برای نوع بشر نابودکننده باشد، شبکه‌های برق را از کار انداخته، به طور قابل‌توجهی آب‌وهوای زمین را دستخوش تغییر کند و همچنین میزان ابتلا به سرطان را افزایش دهد. مطالعات اخیر دانشمندان دانمارکی نیز حاکی از آن است گرمای جهانی مستقیما با میدان مغناطیسی زمین و نه انتشارات دی‌اکسید‌کربن مرتبط است.

 

محققان معتقدند در صورت تغییر قطب‌ها، سالانه 100 هزار انسان به دلیل سطوح افزایش‌یافته تشعشع فضایی جان خود را از دست خواهند داد و در این میان، دکتر «کولین فورسیت» از آزمایشگاه علوم فضایی مولارد در کالج لندن نیز مدعی است، تشعشع فضایی می‌تواند دو تا سه برابر بیشتر از میزان تشعشع ناشی از حفره‌های ازنی بوجود آمده در اثر فعالیت‌های انسانی باشد. افزون بر این، در صورت تغییر قطب‌ها، روزنه‌های ازن بزرگ‌تر بوده و همچنین مدت‌ زمان طولانی‌تری وجود خواهند داشت. آژانس‌های فضایی هم‌اکنون این تهدید را جدی گرفته‌اند و در ماه نوامبر سه فضاپیما به عنوان بخشی از ماموریت SWARM و با هدف پوشش‌دهی چگونگی تغییر میدان مغناطیسی زمین به فضا پرتاب شدند. چنانچه افت میدان مغناطیسی زمین ادامه یابد، طی میلیاردها سال، زمین نیز سرنوشتی مانند مریخ خواهد داشت؛ مریخ که زمانی جهانی اقیانوسی بود، طی مدت‌های طولانی به سیاره‌ خشکی تبدیل شد که قادر به پشتیبانی از حیات نیست.

منبع: آسمان پارس - ایسنا

نویسنده : علی : ۱:٠٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۱۱/۱۱
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

پیش به سوی نمایشگاه CES 2014

پیش به سوی نمایشگاه CES 2014

هفتم تا دهم ژانویه 2014 نمایشگاه جدیدترین دستاوردهای تکنولوژیکی و الکترونیکی جهان در لاس وگاس CES2014 برگزار خواهد شد.

پیش بینی می شود 150 هزار نفر از متخصصین با جدیدترین فناوری ها آشنا شوند. سال 2013 تلویزیون های موسوم به 4K ، یکپارچه سازی در دنیای گوشی های هوشمند، رابط های نرم افزاری جدید، جسچر و فرمانها و دستورات مجازی با چشم ، اپ های فوق هوشمند را شاهد بودیم که در 2014 شاهد ادامه روند رشد این فناوری ها خواهیم بود، بعلاوه فناوری های جدیدی که در روزهای اول نمایشگاه رونمایی خواهند شد.

در این مقاله سعی می کنیم به 5 گرایش عمده در نمایشگاه پیش رو در لاس وگاس CES2014 بپردازیم:

 

تلویزیون های 4k

در لاس وگاس 2013 ورود تلویزیون های موسوم به 4K با رزولوشن های بالا4 4 هزار را دیدیم و امسال در نمایشگاه 2014 شاهد محصولات متنوع تری در این زمینه خواهیم بود.دو کمپانی الی جی و سامسونگ قبل از نمایشگاه از برخی محصولات خود رونمایی کرده و قرار است در نمایشگاه نمونه های جدیدتری را معرفی کنند.در سوی دیگر، کمپانی های سازنده فیلم نیز در تلاشند تا کیفیت ساخت را به سطح 4K برسانند. قیمت ها از سال گذشته تاکنون کاهش پیدا کرده و همچنان جای کاهش وجود دارد و سازندگان چاره ای جز کاهش قیمت برای فروش های بیشتر ندارند.

همچنین استاندارد HDMI 2.0 نیز در نمایشگاه معرفی می شود و طبق این استاندارد کیفیت فیلم ها با 60 فریم در ثانیه به نمایش در می آیند.

 

انفجار فناوری کامپیوترهای پوشیدنی

سالهاست نمایشگاه لاس وگاس عرصه ورود گجت ها و "فشن تک ها" fashion tech است و فناوری کامپیوترهای پوشیدنی یکی از اینهاست که هر ساله با محصولات جدید عاشقان تکنولوژی را به خود مشغول می سازد.موبایل و اپلیکیشن ها دو زیرمجموعه این گونه ابزارهاست که بعد از ورود ساعتهای هوشمند نظیر گلکسی گی یر در سال 2013 و اسمارت واچ 2 سونی، به سرعت در حل رشد است.گجت نایک نیز برای خود حکایتی مستقل در بحث فیتنس و ورزش و ... بوجود آورده است. سال گذشته عینک گوگل خودی نشان داد (البته بیشتر برای تکنولوژی بازها) و امسال باید نمونه های مشابه آن را در CES2014 شاهد باشیم که به عنوان رقیب عرض اندام خواهند کرد.

 

توسعه علوم بیومتریک

ابزارها و گجت های مجهز به حسگرهای دارای اثر انگشت در سال گذشته روی گوشی های هوشمند، توسط اپل به جهانیان معرفی شد و امسال بسیاری از سازندگان گجت برای بالا بردن ایمنی ابزارهای ساخت خودف قرار است از این فناوری استفاده کنند و بنابراین در CES2014 شاهد مجموعه ای از گجت های جدید مجهز به هویت بیومتریک خواهیم بود. بحث پسورد و حمایت از ابزارهای هوشمند علیه هر نوع رخنه امنیتی توسعه هویت بیومتریک را ضروری ساخته است. ایده های متنوع برای حفظ  و توسعه امنیت روی ابزارهای جدید را می توانیم در نمایشگاه امسال ببینیم.

 

اینترنت اشیاء

اینترنت اشیاء یا همان Internet of Things اصطلاحی است که گریزی از آن نیست و مفهوم آن در CES2014 بیشتر نمود خواهد یافت. اینترنت اشیاء با بحث اتصال لوازم خانگی به اینترنت سالهاست توسط کمپانی های پیشرو مانند Nest و فیلیپس و .. شروع شده و در سالهای اخیر کمپانی های زیادی در این راه قدم برداشته اند.

همچنین در سال های اخیر، برنامه های کاربردی و خدمات وب بر اساس اطلاعات شخصی رشد یافته و ابزرهای شخصی و سخت افزارها را به هم متصل ساخته است. داشبورد اتومبیل ها هوشمند شده و سازندگان خودرو مشکلات فنی را رفع کرده و اتومبیل ها را با اینترنت اشیاء هوشمندتر از قبل ساخته و راحتی خوبی برای رانندگان فراهم ساخته اند. در آینده نزدیک بر اساس دیتای شخصی شما، اینترنت نیز شخصی تر شده و همیشه همراه شما و تمام وسایل زندگی تان خواهد بود و قطعا نمونه هایی در این رابطه در CES2014 خواهیم دید.

 

چاپ و چاپگرهای سه بعدی

قدرت فناوری چاپ سه بعدی بر کسی پوشیده نیت و هر چند هنوز پرینترهای سه بعدی گران هستند اما به زودی موج عظیم فناوری چاپ سه بعدی این موضوع را حل خواهد کرد و عرضه فناوری های جدید در زیرمجموعه سه بعدی باعث می شود تا این صنعت رونق بیشتری بگیرد.در آینده نه چندان دور، چاپ و چاپگر سه بعدی ،قطعات، گجت ها، موبایل، و ... به صورت قطعات پازل مانند، توسط کاربران خانگی در خانه ها تولید خواهد شد.

 

منبع : خبرآنلاین

نویسنده : علی : ٩:٠٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۱٠/۱٤
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

اولین گزارش هواشناسی سیاره‌ای خارج از منظومه شمسی

اولین گزارش هواشناسی سیاره‌ای خارج از منظومه شمسی

دانشمندان با رصد جو مملو از ابر در 2 سیاره فراخورشیدی دریافته‌اند که ابرها پدیده‌ای مختص زمین نیستند، و در آسمان خیلی از سیارات دیگر زمین مانند هم می‌توان آنها را یافت.

مجید جویا: پژوهشگران دریافته‌اند که یکی از شناخته شده‌ترین سیارات خارج از منظومه شمسی که فقط اندکی بزرگ‌تر از زمین است، آسمانی شدیدا ابری دارد. این کوچک‌ترین و زمین مانندترین سیاره‌ای است که تاکنون اسرار جو آن برای دانشمندان فاش شده است. (برای مشاهده مقاله مربوط به این نتایج، اینجا را کلیک کنید)

در یک پژوهش دیگر هم، ابرهای آسمان یک سیاره بزرگ‌تر (هم اندازه نپتون) مشاهده شده‌اند. از این دو گزارش هواشناسی می‌توان چنین نتیجه گرفت که احتمالا آسمان خیلی از سیارات با ابر پوشیده شده است.

هیتر ناتسون، اخترشناس سیاره‌ای از کالتک (انستیتو صنعتی کالیفرنیا در پاسادنا) و نویسنده مقاله دوم، می‌گوید: «ما همیشه می‌دانستیم که برخی از سیارات باید جوی مملو از ابر داشته باشند، ولی اکنون موجی از نتایج داریم که به ما می‌گویند که ابرها خیلی هم معمول‌اند».

 

این دو سیاره از جمله نزدیک‌ترین سیارات به منظومه شمسی هستند که تاکنون کشف شده‌اند. سیاره GJ 1214b تنها 13 پارسک (تقریبا 42 سال نوری) با ما فاصله دارد، و هر 38 ساعت یک بار، به دور یک ستاره کوتوله سرخ می‌چرخد. وقتی سیاره از مقابل ستاره مادر می‌گذرد، بخشی از نور ستاره از میان جو سیاره گذشته و به زمین می‌رسد، که با استفاده از آن می‌توان به ترکیباتش پی برد.

در سال 2010/1389، پژوهشگران گزارش کرده بودند که نتوانسته‌اند هیچ اثری از اتمسفر GJ 1214b را در طیف نور دریافتی از ستاره میزبان آن پیدا کنند. در آن زمان دو تفسیر برای علت این رویداد مطرح شد. یکی از آنها این بود که که ابرهای سیاره، به طور کامل مانع از عبور نور ستاره از میان خود شده‌اند.

انتخاب دیگر این بود که جو سیاره به جای مولکول سبک هیدروژن، عمدتا از مولکول‌های سنگین مانند آب تشکیل شده باشد. اگر چنین می‌بود، در آن صورت جاذبه سیاره می‌بایست موجب شود که جو سیاره یک لایه نازک پرچگال باشد. این لایه نازک موجب می‌شود که بخشی از طیف نور دریافتی از ستاره که از فیلتر جو سیاره گذشته است، به حدی ضعیف باشد که قابل تشخیص توسط ابزارهای زمینی نباشد.

پژوهشگران در آن زمان نمی‌توانستند تفاوتی بین این دو تحلیل قائل شوند. حال، مشاهدات تلسکوپ فضایی هابل نشان می‌دهند که گزینه ابرهای سیاره‌ای درست بوده است.

گروهی به رهبری لارا کرایدبرگ از دانشگاه شیکاگو در ایلینویز، نور نزدیک فروسرخ فیلتر شده در اطراف GJ 1214b را در جریان 15 عبور آن از مقابل ستاره مادر، بررسی کردند. به این ترتیب دانشمندان به داده‌های کافی دست پیدا کردند تا بتوانند رد یک اتمسفر سرشار از آب را در طیف نور ستاره بیابند.

به گفته کرایدبرگ، جو این سیاره عمدتا از بخار آب تشکیل شده است: «ولی دریافتیم که در آنجا ابر هم وجود دارد».
با توجه به دما و فشار جو این سیارات، ابرهای جو آن سیارات در جو زمین دیده نخواهند شد. آنها احتمالا از جنس چیزی مانند سولفید روی یا کلرید پتاسیم تشکیل شده‌اند، چرا که هر دوی این ترکیبات می‌توانند چگالیده شده و تبدیل به قطرات میکروسکوپی شوند، و به این ترتیب سبب تشکیل ابر شوند. کرایدلبرگ می‌گوید: «این اولین باری است که ما توانسته‌ایم ویژگی‌های جو یک سیاره کوچک‌تر از نپتون را مشخص کنیم».

ابرهای مشابهی هم سیاره بزرگ‌تر و نپتون‌مانند GJ 436b را که در فاصله 10 پارسک (33 سال نوری) قرار دارد، پوشانده‌اند. علت انتخاب سیاره از سوی ناتسون و همکارانش در دانشگاه کلتک این بود که تعداد بی‌شماری سیاره با این اندازه وجود دارند و این یکی مدل خوبی برای مطالعه آنان است. این دانشمندان هم مانند گروه کرایدبرگ، از تلسکوپ هابل برای مشاهده تغییرات نور ستاره در هنگام عبور سیاره از مقابل آن استفاده کردند.

یک بار دیگر، طیف ستاره هیچ نشانی از اتمسفر سیاره نداشت. و یک بار دیگر، دو گزینه احتمالی وجود داشت: یکی جو ابرناک و دیگری لایه نازک اتمسفر حاوی مولکول‌های سنگین مانند آب یا متان.

نپتون عمدتا از هیدروژن و هلیوم تشکیل شده است، در نتیجه به گفته ناتسون، یک جسم هم اندازه نپتون با یک جو سنگین، دور از انتظار خواهد بود. او می‌گوید: «ما فکر می‌کردیم که این فقط یک سیاره مشابه نپتون است، ولی اگر هیدروژن زیادی نداشته باشد، در آن صورت باید به این فکر کنیم که چطور می‌توان چنین سیاره‌ای ساخت».

جولیان موزس از انستیتوی علوم فضایی بولدر کلرادو می‌گوید هر دو تحقیق تازه نشان می‌دهند که ابرها چطور بیشتر و بیشتر در سیارات ظاهر می‌شوند. در ماه اکتبر/مهر، گروهی به رهبری دانشمندان ام‌آی‌تی گزارش کردند که توانسته‌اند ابرها را در دو نیم کره سیاره کپلر 7b مشاهده کنند.

 

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱٠:٠٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۱٠/٥
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

سریع‌ترین ستاره‌ی شناخته‌شده

سریع‌ترین ستاره‌ی شناخته‌شده

سحابی گیتار. تپ‌اختر PSR B2224+65 با سرعت ۵/۸ میلیون کیلومتر بر ساعت در میان فضا حرکت می‌کند و سریع‌ترین حرکت خطی شناخته‌شده را در میان ستاره‌های عالم دارد. حرکت سریع این ستاره در میان گازهای میان‌ستاره‌ای موج‌ضربه‌ای را به‌صورت سحابی در فضا ایجاد کرده که شبیه گیتار است. این عکس با فیلتر هیدروژن-آلفای نصب‌شده بر تلسکوپ ۲۰۰ اینچی هیل بر فراز کوهستان پالومار کالیفرنیا گرفته شده است.

براین گنسلر

ترجمه: شادی حامدی آزاد

(۹) سریع‌ترین ستاره‌ی شناخته‌شده

ستاره‌های نوترونی  رکورددار پُرسرعت‌ترین حرکت ستاره‌ای هستند. اگر انفجارهای ابرنواختری کاملاً کروی و متقارن بودند، بقایای انفجار به‌صورت مساوی و متقارن در همه‌ی جهت‌ها پرتاب می‌شدند و ستاره‌ی نوترونیِ متولدشده از دل ستاره‌ی منفجرشده بی‌حرکت در مرکز این رویداد باقی می‌ماند.


اما بنا به علت‌هایی، که هنوز برای فهم‌شان تلاش می‌کنیم، این انفجارها اغلب نامتقارن هستند؛ یعنی مواد حاصل از انفجار در برخی جهت‌ها سریع‌تر از جهت‌های دیگر پرتاب می‌شوند. حتی اگر این بی‌تقارنی کوچک باشد، انرژی انفجاری آن‌قدر عظیم است که وقتی ماده با سرعت زیاد در یک جهت فوران می‌کند، ستاره‌ی نوترونیِ تازه‌متولدشده هم در جهت خلاف و با سرعتی بی‌نهایت زیاد پرتاب می‌شود.

این ستاره‌ می‌تواند فاصله‌ی تهران-شیراز را در نیم‌ثانیه و فاصله‌ی زمین-ماه را در ۴ دقیقه طی کند!

سریع‌ترین ستاره‌ی نوترونی شناخته‌شده، و درواقع سریع‌‌ترین ستاره‌ی شناخته‌شده از هر نوع، PSR B2224+65 نام دارد و در فاصله‌ی تقریبی ۶۰۰۰ سال نوری از ما در صورت فلکی قیفاووس قرار دارد. سرعت چرخش این ستاره به دور خودش نسبتاً آرام و ۱/۵ بار در هر ثانیه است، اما کمبود سرعت چرخش را در سرعت حرکت خطی خود جبران کرده است. اگر فاصله‌ی تخمینی برای این ستاره درست باشد، سرعت حرکت آن در فضا مقدار فوق‌العاده زیاد ۵/۸ میلیون کیلومتر در ساعت است. این یعنی ۴۷۰۰ برابر سرعت صوت در جوّ زمین، ۵۰ برابر سرعت حرکت مداری زمین به دور خورشید، و تقریباً دو برابر سرعت جمعیت تازه‌کشف‌شده‌ای از ستاره‌های فوق‌پُرسرعت که به‌سبب رویارویی با سیاه‌چاله‌ی مرکزی اَبَرپُرجرم راه‌شیریْ از کهکشان بیرون رانده شده‌اند. ستاره‌ی PSR B2224+65 می‌تواند فاصله‌ی تهران-شیراز را در نیم ثانیه و فاصله‌ی زمین-ماه را در ۴ دقیقه طی کند!

 

منبع: canot.ir

نویسنده : علی : ۱٢:٥٧ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٢/٢/۱٧
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

رصد نجومی ویژه روز جهانی نجوم در رشت

رصد نجومی ویژه روز جهانی نجوم در رشت

نویسنده : علی : ٦:۱٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۱/۳٠
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

اولین تصویر مستقیم از سیاره‌ای با دو خورشید

اولین تصویر مستقیم از سیاره‌ای با دو خورشید

این اولین‌بار است که تصویر مستقیمی از یک سیاره با دو خورشید که شبیه به تاتوئین در جنگ ستارگان است، ثبت می‌شود؛ اما جالب‌تر اینکه هنوز نمی‌دانیم جرمی که دارد به دور ستاره دوتایی گردش می‌کند، سیاره است یا ستاره!

محبوبه عمیدی: به‌نظر می‌رسد شکارچیان سیارات فراخورشیدی موفق به ثبت اولین تصویر مستقیم از یک سیاره با دو خورشید شده‌اند؛ اما این تمام آن چیزی نیست که باید در مورد تاتوئین دنیای ما که 2MASS0103(AB)b نامیده شده و زندگی دوگانه عجیب آن بدانید. این جرم آسمانی آن‌قدر عظیم است که می‌تواند کوتوله‌ای قهوه‌ای باشد که در مداری نسبتا کوچک به دور یک ستاره دوتایی مرکزی می‌گردد. ستاره‌شناسان هنوز در مورد هویت این جرم آسمانی اعلام نظر نکرده‌اند. تصمیم نهایی آنها می‌تواند نکات تازه‌ای را در مورد نحوه شکل‌گیری سیارات و ستارگان به ما یاد بدهد.

آبان‌ماه سال گذشته، فیلیپ دلورمه و همکارانش در دانشگاه ژوزف فوریه در گرونوبل فرانسه موفق شدند با استفاده از تلسکوپ‌های عظیم وی.ال.تی در شیلی این تصویر را تهیه کنند. جستجو در بایگانی داده‌های ارسال شده توسط این تلسکوپ در سال 2002/1381 به آنها کمک کرد مدار حرکت این جرم آسمانی را به دور ستاره دوتایی آن (که به رنگ سبز در تصویر مشخص است)، ردیابی کنند. نتایج تحقیق آنها را می‎توانید در اینجا مطالعه کنید.

 

تاکنون شناسایی این سیاره‌ها که شبیه به تاتوئین در جنگ ستارگان به دور ستاره‌های دوتایی گردش می‌کردند، تنها با استفاده از شیوه‌های غیرمستقیم ممکن بود. این سیاره جدید که در فاصله 12.5میلیارد کیلومتری (83.3 واحدنجومی) از مرکزمنظومه واقع شده، آنقدر به ستاره دوتایی مرکزی‌اش نزدیک است که می‌تواند از غبار کیهانی که اطراف آنها را احاطه کرده، ایجاد شده باشد. البته این جرم آسمانی 12 تا 14 بار بزرگ‌تر از مشتری است و به همین دلیل در مرز میان سیارات و ستارگان کم‌فروغی که کوتوله قهوه‌ای نامیده می‌شوند، قرار گرفته است.

دلورمه می‌گوید: «این جرم آسمانی یکی از بزرگ‌ترین سیارات جهان و شاید هم کوچک‌ترین ستاره‌ای است که می‌توانید وجودش را تصور کنید».

 قطعا، شاید

محققان می‌گویند این جرم آسمانی اگر یک سیاره باشد، باید به دلیل نوعی ناپایداری گرانشی به وجود آمده باشد که در آن اجرام آسمانی از تراکم سریع ابر اولیه به وجود می‌آیند. آنها معتقدند 2MASS0103(AB)b بزرگ‌تر از آن است که بتواند به شیوه قرص برافزایشی که به زمانی بسیارطولانی برای متراکم شدن ذرات گردوغبار به دور هسته اولیه نیاز دارد به وجود آمده باشد.

دلورمه می‌گوید: «شیوه کنونی که برای جدا کردن سیارات از ستاره‌ها استفاده می‌شود و مبتنی بر جرم آنهاست، بیشتر از آنکه بتواند چیزی درباره گذشته آنها به ما نشان دهد، یک تعریف کاری است». همکاران او در حال حاضر مشغول بررسی طیف نوری این جرم آسمانی هستند تا بتوانند اطلاعات بیشتری در مورد اتمسفر آن کسب کنند.

شناسایی ترکیب شیمیایی این جرم آسمانی می‌تواند آن‌را به یک سیاره مشتری‌مانند تبدیل کند که در نتیجه ناپایداری گرانشی به وجود آمده یا در نهایت نشان دهد با یک کوتوله قهوه‌ای منحصربه‌فرد روبرو هستیم که همراه با یک ستاره دوتایی و در نتیجه ناآرامی در یک محل زایش یک ستاره نوزاد ایجاد شده است. پاسخ هر چه که باشد به شناخت دقیق و ساده‌تر اجرام آسمانی که در آینده کشف می‌شوند، کمک قابل‌توجهی خواهد کرد.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱۱:٢٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/۱/۸
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

وضعیت نامشخص وویجر۱ در فاصله ۱۸,۵۰۰,۰۰۰,۰۰۰ کیلومتری از زمین

وضعیت نامشخص وویجر۱ در فاصله ۱۸,۵۰۰,۰۰۰,۰۰۰ کیلومتری از زمین

کاهش شدید پرتوهای کیهانی ثبت‌شده در آشکارسازهای دورترین فضاپیمای زمینی ممکن است به این معنی باشد که فضاپیمای وویجر1 بالاخره از منظومه شمسی خارج شده است، اما کارشناسان در این مورد اختلاف نظر دارند.

مجید جویا: دو فیزیکدان فضایی می‌گویند که سفینه فضایی وویجر1 اولین فضاپیمایی است که به خود جرات داده از هلیوسفر (حباب مغناطیسی خورشید که محدوده منظومه شمسی را محافظت می‌کند) خارج شود، اما نظر دانشمندان دیگر در این رابطه چیز دیگری است.
ویلیام وبر از دانشگاه ایالتی نیومیکزیکو در لاس‌کروسز و همکار درگذشته‌اش، فرانسیس مک‌دونالد از دانشگاه مریلند، یافته اخیرشان را بر اساس سیگنال‌هایی قرار داده‌اند که در آگوست گذشته (مرداد 91) توسط ابزار آزمایشگر پرتوهای کیهانی وویجر1 (که خودشان در ساخته‌شدنش کمک کرده بودند) ثبت شده است.
این ابزار کاهش شدیدی را در شدت پرتوهای کیهانی ثبت کرده که توسط میدان مغناطیسی خورشید به دام افتاده‌اند و همچنین شاهد افزایش مداوم پرتوهای کیهانی بوده که از نواحی دورتری تولید شده‌اند. از این الگو چنین برمی‌آید که وویجر1 به جایی فراتر از حوزه نفوذ میدان مغناطیسی خورشید رفته است و دیگر چیزی از آن در برابر پرتوهای کیهانی کهکشان محافظت نمی‌کند.
ولی گزارش ناسا در 20 مارس/30 اسفند، یعنی همان روزی که گزارش وبر و مک‌دولاند منتشر شد. در این گزارش، دانشمندان دیگر وویجر که داده‌های مشابهی را در پاییز گذشته تحلیل کرده بودند، آن چه را در آن زمان گفته بودند، تکرار کرده‌اند: داده‌های پرتو کیهانی بیان می‌کند که وویجر1 در منطقه گذار در بخش بیرونی هلیوسفر است، اما تا زمانی که تغییر چشم‌گیری در شدت میدان مغناطیسی و مسیر آن مشاهده نشود، مطمئنا این سفبنه در میدان نفوذ مغناطیسی خورشید قرار دارد.
یکی از دانشمندان وویجر به نام استامتیوس کریمیگیس از آزمایشگاه فیزیک کاربردی جانزهاپکینز می‌گوید که بیانیه ناسا به خودی خود گویای همه چیز هست. او می‌گوید: «چیزی بیشتر برای گفتن وجود ندارد. این خبر قدیمی‌شده است».
وبر اما تفاسیر متفاوت از داده‌ها را «بحثی بر سر کلمات» می‌داند. او اشاره می‌کند که دانشمندان علوم فضایی پیش از این پذیرفته‌اند که این سفینه، که حالا تقریبا 123 واحد نجومی (حدود 18.5 میلیارد کیلومتر، هر واحد نجومی معادل فاصله متوسط زمین از خورشید یا 150 میلیون کیلومتر است) از زمین فاصله دارد، در مرداد ماه گذشته تغییر محسوسی را در شدت پرتوهای کیهانی مشاهده کرده که به طور قطع نشان‌گر این است که از هلیوسفر خارج شده است. فضاپیما از مرز منظومه شمسی گذشته و می‌توان گفت که این مرز، لبه هلیوسفر است.
وبر اشاره می‌کند که رفتار میدان مغناطیسی خورشید در لبه هلیوسفر به شدت متغیر است. وویجر1 نوساناتی را در میدان ثبت کرده، ولی دامنه آن به اندازه تغییر پرتوهای کیهانی نیست. فضاپیمای دوقلوی آن یعنی وویجر2 هنوز داخل قلمرو هلیوسفر و در فاصله تقریبی 101 واحد نجومی‌از زمین قرار دارد و هنوز به منطقه گذار نرسیده است.
کریمیگیس می‌گوید که تا پیش از انتشار مقاله‌های بعدی که قرار است به زودی منتشر شوند، «ما چیز زیادی در مورد میدان مغناطیسی نمی‌توانیم بگوییم. اینجا جایی است که داده‌های میدان مغناطیسی وجود دارند، نه در مقاله وبر».

نویسنده : علی : ۱۱:٤٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۱٢/۱۸
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

تلسکوپی که سیاه‌چاله ۸ میلیارد میلیارد میلیارد میلیارد کیلویی کهکشان را کشف کرد

رصدخانه ویلیام کک در قله موناکی هاوایی، در حال حاضر میزبان بزرگ‌ترین تلسکوپ مرئی جهان است و به کمک آینه‌های 10 متری آن واضح‌ترین تصاویر از سیاه‌چاله مرکز کهکشان راه‌شیری، منظومه‌های فراخورشیدی و اورانوس تهیه شده است.

تلسکوپ‌های 10 متری رصدخانه کک به کمک پرتوهای لیزر، اثرات مخرب جو را بر پرتوهای نور تشخیص داده و با خنثی کردن این اثرات، تصاویری به شفافیت تصاویر تلسکوپ فضایی هابل تولید می‎کنند.

تلسکوپ‌های 10 متری رصدخانه کک به کمک پرتوهای لیزر، اثرات مخرب جو را بر پرتوهای نور تشخیص داده و با خنثی کردن این اثرات، تصاویری به شفافیت تصاویر تلسکوپ فضایی هابل تولید می‎کنند.

این دو تصویر دوتا از دقیق‌ترین عکس‌هایی هستند که تاکنون از سیاره اورانوس تهیه شده‌اند. تصویر سمت راست از مجموع 118 تصویر در 26 جولای 2012 و تصویر سمت چپ، یک روز پیش از آن و از ترکیب 117 تصویر تهیه شده است. هر دوی این تصاویر و جزئیات خیره‌کننده آنها توسط دوربین فروسرخ نزدیک تلسکوپ کک2 که با سیستم اپتیک سازگار هماهنگ‌شده، تهیه شده است. این سیستم برای حذف اثرات ناشی از آشفتگی‌های جو زمین بر روی وضوح عکس‌ها به کار گرفته می‌شود.

این دو تصویر دوتا از دقیق‌ترین عکس‌هایی هستند که تاکنون از سیاره اورانوس تهیه شده‌اند. تصویر سمت راست از مجموع 118 تصویر در 26 جولای 2012 و تصویر سمت چپ، یک روز پیش از آن و از ترکیب 117 تصویر تهیه شده است. هر دوی این تصاویر و جزئیات خیره‌کننده آنها توسط دوربین فروسرخ نزدیک تلسکوپ کک2 که با سیستم اپتیک سازگار هماهنگ‌شده، تهیه شده است. این سیستم برای حذف اثرات ناشی از آشفتگی‌های جو زمین بر روی وضوح عکس‌ها به کار گرفته می‌شود.

اپتیک سازگار به محققان این مرکز کمک کرده سیاه‌چاله‌ای را در مرکز کهکشان راه‌شیری کشف کنند. امروزه می‌دانیم هر کهکشان در مرکز خود سیاه‌چاله‌ای دارد که ابعاد آن متناسب با اندازه کهکشان تعریف می‌شود. مرکز کهکشان راه‌شیری و سیاه‌چاله میانی آن را در این تصویر می‌توانید با برچسب Sgr *A مشاهده کنید. جرم این ابرسیاه‌چاله 4میلیون برابر خورشید یا 8 میلیارد میلیارد میلیارد میلیارد کیلوگرم است.

 

اپتیک سازگار به محققان این مرکز کمک کرده سیاه‌چاله‌ای را در مرکز کهکشان راه‌شیری کشف کنند. امروزه می‌دانیم هر کهکشان در مرکز خود سیاه‌چاله‌ای دارد که ابعاد آن متناسب با اندازه کهکشان تعریف می‌شود. مرکز کهکشان راه‌شیری و سیاه‌چاله میانی آن را در این تصویر می‌توانید با برچسب Sgr *A مشاهده کنید. جرم این ابرسیاه‌چاله 4میلیون برابر خورشید یا 8 میلیارد میلیارد میلیارد میلیارد کیلوگرم است.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱٠:۳٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/۱۱/۱۳
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

شکارچی پیر سیارات از کار افتاد

شکارچی پیر سیارات از کار افتاد

به دلیل اختلال الکترونیکی و عدم توانایی دریافت اطلاعات از آشکارساز اصلی، این احتمال وجود دارد که کوروت، اولین تلسکوپ فضایی که کار آن شکار سیارات بیرون منظومه شمسی بود، به آخر عمر خود رسیده باشد.

مجید جویا: این احتمال وجود دارد که اولین تلسکوپ فضایی که کار آن شکار سیارات فراخورشیدی بود، به آخر عمر خود رسیده باشد. در روز دوم نوامبر (12 آبان)، ماهواره کوروت COROT که در سال 2006/1385 به فضا پرتاپ شد؛ آخرین کامپیوتر سالمش را هم از دست داد. این فضاپیما دیگر نمی‌تواند داده‌ها را از تلسکوپ 30 سانتی‌متری خود دریافت کند، تلسکوپی که کارش جستجو برای سوسوزدن نور ستارگان در هنگام عبور سیارات از جلوی آنهاست.
به گزارش نیوساینتیست، مالکوم فریدلاند از آژانس فضایی اروپا و از دانشمندان عضو این پروژه می‌گوید که دلیل این رخداد، تشعشع بیش از حد بود. این فضاپیمای مدارگرد، زمان زیادی را در فضای بسیار خشنی گذرانده که آشفتگی آتلانتیک جنوبی نامیده می‌شود. میدان مغناطیسی زمین در این ناحیه یعنی در حدود 200 تا 800 کیلومتری از سطح دریا، به میزان چشمگیری ضعیف است، که این موضوع منجر به افزایش سطوح تابش زیان‌آور کیهانی و خورشیدی در آن می شود. به دلیل عبورهای این فضاپیما از این منطقه، کوروت دو برابر تشعشعی را که برای تحمل آن طراحی شده بود دریافت کرد.
 

کورسوی امید
شهرت زیاد کوروت شاید به خاطر کشف اولین سیاره سنگی است که کوروت -7ب نام دارد. اما این فضاپیما علاوه بر این، 30 سیاره تایید شده و نیز 500 سیاره احتمالی دیگر را یافته است. مدت زیادی از صدور مجوز تمدیدیه دوم این فضاپیمای جان‌سخت برای آغاز کار در سال 2013/1392 نگذشته بود که کامپیوترش از کار افتاد.
این نقصان سبب کاهش توانایی‌های شکارچیان سیارات می‌شود. کوروت برای هدف قرار دادن مسیر‌های چندگانه طراحی شده بود، درست برخلاف جانشین نیرومندترش؛ یعنی تلسکوپ فضایی کپلر که آن هم به دنبال عبورهای سیارات از مقابل ستارگانشان می‌گردد؛ ولی فقط می‌تواند به بخش ثابتی از آسمان نگاه کند.
اولیور لامارل از آژانس فضایی فرانسه می گوید که این بدین معنی بود که کوروت این شانس را داشت که به جستجو سیارات در مکان‌های غیرمعمول (مانند خوشه‌های ستاره‌ای) بپردازد، و اضافه می‌کند که «هیچ خوشه این چنینی در میدان دید کپلر قرار ندارد».
به گفته فریدلاند این ماهواره همچنین تبحر منحصر به فردی در اندازه گیری سوسوزدن سطوح ستارگان به منظور درک آن چه در درون انها می‌گذرد داشت. «به این ترتیب، ما مقدار زیادی از درک خود از فیزیک ستاره‌ها را از دست خواهیم داد».
اما کارگزاران این ماموریت گمان میکنند که این شانس وجود دارد که فضاپیمای کوروت را بتوان بازیابی کرد. فریدلاند میگوید: «این مسئله بستگی به جایی دارد که آسیب در آن رخ داده است، برخی ظرفیت‌های خالی بر روی برد کامپیوتر وجود دارند، و اگر آسیب در یکی از انها رخ داده باشد، هنوز ممکن است اتفاقات مثبتی رخ دهند».

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱:٢٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٩/٤
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

با کهکشان جدید راه شیری آشنا شوید

با کهکشان جدید راه شیری آشنا شوید

چشم‌انداز تازه کهکشان راه شیری، گذشته‌ای پر آشوب و پایانی سخت را به تصویر می‌کشد. چشم‌اندازی که کاملا بر خلاف تصور قبلی اخترشناسان است که کهکشان‌ها را مکان‌هایی نسبتا آرام و ساکت می‌دانستند.

محمود حاج‌زمان: نواری رنگ پریده از نور در آسمان شبانگاهی پل زده است، قوسی که رومیان باستان آن را به نام via lactea می‌خواندند: راه شیری. اخترشناسان از دهه 1920 / 1300 می‌دانستند که این نوار کم‌رنگ، نمای از پهلوی کهکشانی است که ما در آن زندگی می‌کنیم: فرفره وسیعی سرشار از سحابی‌ها، ابرهای گازی و میلیاردها ستاره. برای بخش اعظم 9 دهه‌ای که از آن زمان سپری می‌شود، اخترشناسان همچنین تصور می‌کردند کهکشان ما و سایر کهکشان‌های شبیه آن مکان‌هایی نسبتا آرام و ساکت هستند؛ ساختارهای سنگین و آهسته چرخانی که مدت‌های طولانی قبل شکل گرفته‌اند و در حال گذراندن نیمه‌های عمر بی‌حادثه خویش هستند.
به گزارش نیچر، اما از چندی قبل اخترشناسان شروع کردند تا با نگاه تازه‌ای سیمای راه شیری را بنگرند. از اواخر دهه 1970 و اوایل دهه 1980 / 1350 و 1360، نسل جدید تلسکوپ‌های زمینی و فضایی شروع کردند تا از کهکشان راه شیری در طول موج‌های گوناگون، از مایکروویو تا اشعه ایکس نقشه‌برداری کنند که دانش غیر قابل تصوری را در اختیار اخترشناسان قرار داد. برنامه‌های مشاهده سیستماتیک تا دهه 2000 / 1380، ساختارهای کهکشانی را ترسیم کردند که بخش اعظم آسمان‌ها را پوشانده و آنقدر بزرگ هستند که پیش از آن کسی متوجه آنها نشده بود. تا دهه کنونی، گروه‌های مختلفی از اخترشناسان در حال رقابت برای انجام شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای هر چه قدرتمندتری بودند تا بتواند منشاء کهکشان‌ها را در هر مقیاسی، از ابعاد کیهانی گرفته تا اندازه خوشه‌های ستاره‌ای مدل‌سازی کند. و تا سال آینده، آرایه بزرگ میلی‌متری/زیر میلی‌متری آتاکاما (ALMA) در شیلی نقشه‌برداری از کهکشان راه شیری با جزئیات بی‌نظیری را به پایان خواهد رساند.
اخترشناسان هنوز در حال تقلا و کشمکش برای یکسان‌سازی این اطلاعات جدید هستند. ناسازگاری‌ها، عدم قطعیت‌ها و سوالات بی‌جواب فراوانی وجود دارد؛ اما هیچ کس در این خصوص بحثی ندارد که خانه کیهانی ما یک مرداب دورافتاده و ساکت است. تصویر پدیدار شده از راه شیری نشان می‌دهد که کهکشان ما در آشوب متولد شده است و با سختی و خشونت شکل گرفته است، خاستگاهی که باعث شده است تا در یک وضعیت آشفتگی به سر برد و آینده آن را یک فاجعه مسلم شکل دهد.

هاله ماده تاریک
اخترشناسان هنوز در حال بحث و جدل در خصوص توالی دقیق رخدادهایی هستند که طی تولد راه شیری به وقوع پیوسته‌اند، اما همگی قبول دارند که ماجرا با ماده تاریک آغاز می‌شود: چیزی که همه جا هست، اگرچه نامرئی است و هیچ کس نمی‌داند که دقیقا چیست. ماده تاریک به نسبت پنج برابر فراوان‌تر از ماده معمولی است -ستارگان، گازها و هر چیز دیگری که از اتم‌ها ساخته شده باشد- و هنوز تنها از طریق کشش گرانشی آن بر روی ستارگان و کهکشان‌های مرئی قابل تشخیص است. اخترشناسان از دهه 1970 / 1350 می‌دانند که راه شیری -همانند سایر کهکشان‌ها- در پیله عظیمی از ماده تاریک پیچیده شده که بدون آن، گرانش ایجاد شده توسط ماده معمولی حتی نزدیک به میزان لازم برای کنار هم نگاه داشتن اجزای کهکشان نیست.
در لحظات نخستین پس از مهبانگ، زمانی حدود 13.7 میلیارد سال قبل، گرانش باعث شد تا بی‌نظمی‌های ریزی در ماده تاریک رشد کند، که خوشه‌های متراکم‌تر و متراکم‌تری را در مقیاس‌های گوناگون شکل داد. شبیه‌سازی‌ها نشان می‌دهد که این فرایند خوشه‌سازی همواره به آشوبی از برخوردها و ادغام‌ها مبدل شود. اما طی یک میلیارد سال پس از مهبانگ همه چیز به آرامی فرو نشست، و بخشی از خوشه‌های ماده تاریک تحولی را شروع کرد تا بیشتر شبیه به چیزی شود که راه شیری را احاطه کرده است: هاله‌ای تقریبا کروی که صدها کیلوپارسک قطر (هر کیلوپارسک حدود 3260 سال نوری است) و حدود 10 به توان 12 برابر خورشید (معادل هزار میلیارد برابر خورشید) جرم دارد؛ و تعداد کثیری زیرهاله با جرمی معادل زمین که در هر گوشه‌ای از کهکشان پخش شده است.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ٢:٤۱ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۱/۸/۱۳
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

نزدیک‌ترین همزاد زمین پیدا شد ، آن هم بغل گوش منظومه شمسی!

نزدیک‌ترین همزاد زمین پیدا شد ، آن هم بغل گوش منظومه شمسی!

اخترشناسان موفق شدند تا نزدیک ترین سیاره فراخورشیدی به زمین را پیدا کنند؛ آن هم تنها در فاصله 4.3 سال نوری از زمین و در منظومه آلفا قنطورس. این سیاره زمین‌مانند فقط 1.13 برابر زمین جرم دارد ولی بسیار داغ است.

محمود حاج‌زمان: منظومه آلفا قنطورس، نزدیک‌ترین همسایه کیهانی ما است و از قدیم سرچشمه بسیاری از افسانه‌ها و اسطوره‌ها بوده است. اکنون اخترشناسان کشف کرده‌اند که این منظومه ستاره‌ای، مامن سیاره‌ای به اندازه زمین نیز هست. سیاره‌ای که بر اساس محاسبات اخترشناسان 1.13 برابر زمین جرم دارد و بنابراین به احتمال زیاد یک سیاره سنگی است. با این وجود، این سیاره در فاصله‌ای بسیار نزدیک به دور ستاره آلفا قنطورس B می‌گردد؛ به طوری‌که یک دور گردش کامل آن تنها 3.2 روز طول می‌کشد. فاصله نزدیک این سیاره به خورشیدش باعث می‌شود که بیش از اندازه داغ باشد که بتواند مامن آب و یا احتمالا حیات باشد. اما اهمیت این سیاره از این جهت است که از یک سو سبک‌ترین دنیایی است که به دور یک ستاره خورشیدمانند می‌گردد؛ و از سوی دیگر، نزدیک‌ترین سیاره فراخورشیدی است که تا کنون کشف شده است.


به گزارش پاپ‌ساینس، آلفا قنطورس در اصل یک ستاره دوتایی است: ستاره‌های آلفا قنطورس A و آلفا قنطورس B که اندازه‌ای بسیار نزدیک به خورشید ما دارند. ستاره سومی به نام پروکسیما قنطورس نیز وجود دارد که همدم این منظومه دوتایی است. اخترشناسان رصدخانه جنوبی اروپا از آن جهت چشمان خود را بر روی این منظومه معطوف کرده‌اند که احتمال زیادی برای میزبانی از سیارات دارد؛ و همچنین ردیابی وجود سیارات در آن نسبتا راحت است. اخترشناسان برای کشف این سیاره از یک طیف‌نگار مخصوص که در رصدخانه لاسیای شیلی نصب شده است، و روشی موسوم به لرزش در موقعیت ستاره (Wobble Method) استفاده کردند. در این روش اخترشناسان در جستجوی سیارات احتمالی، کوچک‌ترین تغییرات را در سرعت شعاعی ستاره که ناشی از اختلالات سیاره‌ای است اندازه‌گیری می‌کنند.
فاصله این سیاره از ستاره آلفا قنطورس B بسیار کمتر از فاصله زمین تا خورشید است؛ در نتیجه از آنجایی‌که این سیاره قابل سکونت نیست، یک سیاره زیست‌پذیر نیست. اخترشناسان کاشف این سیاره عقیده دارند روش آنها ممکن است منجر به کشف تعداد دیگری سیاره قابل سکونت در این ناحیه شود. آنها می‌گویند: «ما اطمنیان داریم که در مسیر درستی برای کشف همزاد زمین گام بر می‌داریم.» نتایج این تحقیق در شماره اخیر هفته‌نامه نیچر به چاپ رسیده است.
اگرچه این سیاره یک عضو مهم دیگر برای باشگاه سیارات فراخورشیدی است؛ اما اگر بخواهیم صادق باشیم، دلیل جذابیت این سیاره آن است که در منظومه آلفا قنطورس واقع شده است. منظومه آلفا قنطورس آنقدر به زمین نزدیک است که ستارگان آن با چشم غیرمسلح قابل مشاهده است و ستاره دوتایی آلفاقنطورس، سومین ستاره پرنور آسمان شب است. اما با وجود فاصله تنها 4.3 سال نوری از زمین، اگر فکر سفر به آنجا به سرتان زده است بهتر است چند کتاب با خود بردارید تا در راه حوصله‌تان سر نرود. حتی با استفاده از رکوردار سریع‌ترین فضاپیمای امروزی، کاوشگر خورشیدی هلیوس، سفر به این سیاره 19000 سال طول خواهد کشید.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱:٤٩ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۱/٧/۳٠
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

نقد و بررسی Canon EOS 6D بهترین دوربین نجومی

نقد و بررسی Canon EOS 6D بهترین دوربین نجومی

تاریخچه ی دوربین های DSLR فول فریم تقریبا به سال 2002 و Canon EOS 1Ds بر می گردد. این دوربین 11 مگاپیکسلی عکاسان دیجیتال را از بند میدان دید محدود دوربین های کراپ سنسور رهانید. 1Ds و مدل پس از آن یعنی 1Ds Mark II فول فریم های خیلی بزرگ جثه و گران قیمتی بودن که با توانایی عکاسی پیاپی با سرعت بالایی که ارائه می کردند در حقیقت دوربین هایی به حساب می آمدند که می شد با آن ها از صحنه های خیلی سریع ورزشی عکاسی کرد. 1Ds در زمان ورود به بازار حدود 8000 دلار قیمت داشت. به هر صورت در سال 2005 بود که کانن تصمیم گرفت فول فریمی مناسب عکاسان با بودجه ی کمتر تولید کند. بنابراین مدل 5D را بیرون داد. این دوربین فوق العاده محبوب بود چرا که کیفیت بالا را با قیمتی کاملا مناسب ارائه می داد. اما نیکون خیلی دیرتر وارد رقابت فول فریم ها شد به طوری که در سال 2007 دوربین D3 را معرفی کرد که آن هم از آن فول فریم های گران قیمت بود. فول فریم ارزان قیمت این شرکت در سال 2008 و با نام D700 وارد بازار شد. به هر صورت همه ی این دوربین ها راه تکامل خود را پیش گرفتند تا در سال 2012 آخرین مدل های آن ها یعنی Canon 1Dx، Nikon D4، Canon 5D Mark III و Nikon D800 معرفی شدند. هرچند که Mark III و D800 فول فریم های ارزان قیمت هستند ولی باز هم تا 3500 دلار قیمت دارند. بنابراین باز هم به تحولی دیگر در آن ها نیاز بود. تا زمان نوشتن این نقد و بررسی هنوز از قیمت دقیق 6D خبر نداریم ولی Nikon D600 حدود 2000 دلار قیمت دارد. اگر در نظر بگیریم که 6D هم قیمتی در همین حدود داشته باشد، بنابراین واقعا این فول فریم ها انقلابی هستند.

بیش از اینکه 6D یک 5D کوچک باشد، آن را می توان یک 60D فول فریم شده دانست. این موضوع را می توان از شباهت طراحی و ابعاد بررسی کرد. البته برخلاف 60D جنس بدنه ی این دوربین از آلیاژ منیزیوم و پلی کربنات است تا از نظر مقاومت و کیفیت در حد Mark III و 7D باشد. البته قسمت بالایی این دوربین به خاطر آنتن GPS و Wi-Fi از پلاستیک ساخته شده تا گیرندگی بهتری داشته باشند. به خصوص از پشت که به این دوربین نگاه کنیم، چینش دکمه ها دقیقا مثل 60D می باشد. خبری از Joy Stick Mark III و ردیف دکمه های سمت چپ نمایشگر آن نیز بر روی 6D نیست. پیچ تنظیم این دوربین نیز دارای مودهای اتوماتیک می باشد. این دوربین هم از آخرین نوآوری های کانن در طراحی مثل سویچ پاور پایین پیچ مودهای عکاسی، دکمه ی Live view/Movie کنار چشمی و دکمه ی Quick Control بهره می برد. 6D نخستین دوربین فول فریم کانن است که برای ذخیره ی عکس ها فقط به کارت حافظه ی SD اتکا می کند و توانایی پشتیبانی از کارت های حافظه ی CF را ندارد.

هرچند که 6D مجهز به GPS و Wi-Fi داخلی است ولی به طور کلی می توان گفت که D600 با توجه به بهره گیری از سیستم فوکوس خودکار پیشرفته تر، دو شیار کارت حافظه، چشمی اپتیکال با توانایی 100 درصد میدان دید، پشتیبانی از CF و فلاش داخلی دوربین مجهز تری می باشد. کانن در این دوربین از سنسور تصویر جدیدی استفاده کرده است. این سنسور تصویر 20 مگاپیکسل رزولوشن دارد و با ترکیب با پردازشگر تصویر DIGIC 5+ گستره ی ایزوی 100 تا 25600 را ارائه می کند. البته این مقدار در حالت گسترده از 50 تا 102400 می باشد. سیستم فوکوس خودکار این دوربین 11 نقطه ای است ولی فقط نقطه ی مرکزی از نوع Cross Type می باشد. Cross Type ها به جزئیات عمودی و افقی حساس است. طبق ادعای کانن این سیستم فوکوس خودکار کاملا حساس است و می تواند تا منهای 3 استاپ عمل فوکوس خودکار را ارائه کند. این حدود 1 استاپ کم نورتر از Mark III می باشد. این در حالیست که سیستم فوکوس خودکار D600 از نوع 39 نقطه ای است.

GPS داخلی این دوربین دقیقا همان عملکردی را ارائه می کند که در دوربین های کامپکت این شرکت هم ارائه می شود. بدین ترتیب که موقعیت دقیق مکانی عکس هایی که می گیرید به همراه آن ها ثبت می شود. به هر صورت این ویژگی می تواند محبوب عکاسانی که زیاد مسافرت می کنند قرار گیرد. اما Wi-Fi می تواند ویژگی جالب تری باشد. شما می توانید عکس هایی که گرفته اید را به صورت بیسیم به گوشی هوشمند، تبلت یا لپ تاپ خود منتقل کنید و یا اینکه برای پرینت مستقیم به یک پرینتر ارسال نمایید. همچنین آپلود مستقیم بر روی شبکه های اجتماعی چون فیس بوک و ایمیل آن ها نیز مهیا شده است. با این حال یک ویژگی که می تواند خیلی کاربردی تر باشد، قابلیت کنترل کامل دوربین از طریق گوشی هوشمند یا تبلت و با استفاده از نرم افزار EOS Remote App است. شما می توانید از این طریق تصویر Live view را بر روی دستگاه خود مشاهده کنید و تنظیمات نوردهی را در دست بگیرید.

6D قابلیت Silent Shooting یا عکاسی بی صدا را نیز از 5D Mark III به ارث برده است. همچنین دارای مودهای داخلی HDR و Multiple Exposure نیز می باشد. البته متاسفانه این ها در مود JPEG کار می کنند. این در حالیست که Mark III توانایی انجام این اعمال در مود RAW را نیز داشت. سنسور این دوربین فاقد آن پیکسل های اختصاص یافته به فوکوس خودکار Phase Detection می باشد و نمایشگر آن نیز لمسی نیست تا این دوربین هیچ ویژگی را از 650D به عاریه نگرفته باشد. نمایشگر این دوربین 3 اینچی است و چرخنده هم نیست تا فعلا هیچ دوربین DSLR فول فریم با نمایشگر چرخنده ای نداشته باشیم. کانن ادعا می کند که نمایشگر این دوربین کوچکترین سایز و بیشتر دوام را دارد.

یکی از جاذبه های بزرگ DSLR های فول فریم چشمی اپتیکال بزرگ و روشن آن هاست. 6D هم از همین چشمی ها دارد که بزرگنمایی 0.7 برابر را ارائه می دهد. اما تفاوت اصلی این است که پوشش میدان دید آن فقط تا 97 درصد می باشد و این در حالیست که همه ی مدل های فول فریم دیگر دارای چشمی با توانایی پوشش 100 درصد میدان دید می باشند. بنابراین مقداری از گوشه های عکسی که می گیرید را هیچ گاه از داخل چشمی نخواهید دید. با این حال ساختن چشمی های اپتیکال با توانایی پوشش 100 درصد میدان دید کار نسبتا مشکلیست که قیمت دوربین را بالا می برد. بنابراین از دست دادن فقط 3 درصد میدان دید ارزش کاهش چشمگیر قیمت را داشته است.

در مورد فیلم برداری هم باید گفت که خیلی نکته ی خاصی وجود ندارد. امکانات فیلم برداری این دوربین تقریبا شبیهبه Mark III است البته خبری از جک هدفون بر روی آن نیست. از این نظر هم 6D از D600 عقب می افتد چرا که D600 دارای جک هدفون نیز هست تا بتوانید در هنگام فیلم برداری به مانیتورینگ صدا بپردازید.

به هر صورت باید گفت که 6D خبر خیلی خوشحال کننده ای برای کسانی است که دوست دارند یک DSLR فول فریم باز هم ارزان قیمت تر داشته باشند. کانن با تولید این دوربین سعی کرده که کاربران آماتورتر را باز هم بیشتر به سوی خود جذب کند و برای این کار حتی GPS و Wi-Fi را نیز به این دوربین اضافه کرده است. با این حال باید گفت که رقیب مستقیم این دوربین یعنی Nikon D600 از نظر مشخصات فنی چند نکته ی برتر دارد که از مهم ترین آن ها می توان به چشمی اپتیکال با توانایی پوشش 100 درصد میدان دید و سیستم فوکوس خودکار 39 نقطه ای اشاره کرد. بعلاوه ی اینکه عکاسی پیاپی آن نیز با سرعت 5.5 فریم بر ثانیه از 4.5 فریم بر ثانیه ی 6D برتر است. هرچند که 6D برای کاربران DSLR های APS-C که وسوسه ی ارتقاء به فول فریم را دارند ساخته شده، ولی کانن در این جا باز هم برای خود مشکل ایجاد کرده است. لنزهای EF-S که مخصوص APS-C ها ساخته شده اند بر روی این دوربین جوابگو نیستند. بنابراین اگر دارای لنزهایی چون 10-22mm f/3.5-4.5 USM، 15-85mm f/3.5-5.6 IS USM و یا 60mm f/2.8 Macro USM هستید دیگر نمی توانید از آن بر روی این دوربین استفاده نمایید.

مورد دیگری که در D600 هم وجود دارد و به آن اشاره کردیم، بیشینه ی سرعت شاتر این دو دوربین است که تا 1/4000 ثانیه بیشتر نیست. این خیلی عجیب است چرا که بدین ترتیب این دوربین ها از این نظر همپایه ی دوربین های DSLR سطح مبتدی قرار می گیرند و این در حالیست که حتی DSLR های APSC سطح Prosumer مثل 60D هم بیشینه ی تا 1/8000 ثانیه را دارند. این می تواند مقداری برای حرفه ای ترها یا عکاسانی که بیشتر به سرعت های بالا احتیاج پیدا می کنند نگران کننده باشد. در آخر نیز باید منتظر ورود این دوربین به بازار و دیدن نتیجه ی عکس های آن باشیم.

نقاط قوت

ایفای نقش به عنوان یک DSLR فول فریم ارزان قیمت
بدنه ی کوچک و وزن سبک
طراحی و کیفیت ساخت بسیار عالی
بهره گیری از GPS و Wi-Fi داخلی


نقاط ضعف

عدم سازگاری با لنزهای EF-S
مقداری امکانات کمتر نسبت به رقیب مستقیم یعنی Nikon D600
 
 
منبع: دیجی کالا
نویسنده : علی : ۸:٥٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٧/۳
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

بارش شهابی فرداشب را از دست ندهید

بارش شهابی فرداشب را از دست ندهید

هر سال در شامگاه 21 و 22 مرداد، زمین از مرکز توده ذرات برجامانده از دنباله‌دار سویفت-تاتل عبور می‌کند و آسمان زمین با شهاب‌باران برساووشی نورباران می‌شود. برای تماشای زیباترین شهاب‌باران سال آماده شوید.

امیر حسن‌زاده: وقتی ذرات گرد وغبار سرگردان در فضای بین سیارات وارد جو زمین می‌شوند، در اثر سرعت بالا و اصطکاک شدید به وجود آمده می‌سوزند و به صورت شهاب دیده می‌شوند. در آسمانی صاف و تاریک ممکن است در هر ساعت چند شهاب مشاهده کنید که در نقاط مختلف آسمان ظاهر و به سرعت محو می‌شوند. اما در شب‌های خاصی از سال، تعداد شهاب‌ها به یک‌باره زیاد می‌شود که به این پدیده «بارش شهابی یا شهاب‌باران» (Meteor shower) گفته می‌شود. بارش‌های شهابی در اثر ورود تودهای از ذرات به جو زمین به وجود می‌آیند. این ذرات با سرعت‌های زیاد (چند ده کیلومتر بر ثانیه) و تقریبا موازی یکدیگر وارد جو می‌شوند؛ در نتیجه از دید ناظر زمینی به نظر می‌آید که همه شهاب‌ها از یک نقطه آسمان خارج می‌شوند که به این نقطه کانون بارش گفته می‌شود. (برای مشاهده عکس در ابعاد بزرگ، اینجا را کلیک کنید)

بارش شهابی فرداشب را از دست ندهید

کانون بارش در هر صورت‌فلکی باشد، بارش شهابی به نام آن صورت فلکی خوانده می‌شود. منشأ بسیاری از بارش‌های شهابی، دنباله‌دارها هستند. این صخره‌های یخی با حرکت خود ذرات ریزی به جا می‌گذارند و با نزدیک شدن دنباله‌دار به خورشید، تعداد ذرات به جا مانده نیز افزایش می‌یابد. بنابراین مدار دنباله‌دار مملو از ذراتی می‌شود که با همان سرعت دنباله‌دار و تقریبا در همان مدار به دور خورشید گردش می‌کنند. به دلیل حرکت متناوب زمین به دور خورشید، سیاره ما در زمان مشخصی از سال به نزدیکی مدار دنباله‌دار می‌رسد و با برخورد به این ذرات، بارش شهابی رخ می‌دهد.

تاریخچه
بارش شهابی برساووشی یکی از معروف‌ترین بارش‌های شهابی سالیانه است که 27 تیرماه هر سال همزمان با برخورد زمین با توده ذرات فعال می‌شود و تعداد شهاب‌های آن به تدریج افزایش می‌یابد تا در حوالی 22 مرداد به اوج خود می‌رسد. در این هنگام زیر آسمان تاریک می‌توان شاهد 40 تا 60 شهاب در ساعت بود. پس از آن تعداد شهابها به تدریج کاهش می‌یابد تا اینکه در 3 شهریور با خروج زمین از محدوده مدار ذرات، فعالیت آن به پایان می‌رسد.
نخستین گزارش‌های رصد این بارش به بیش از 2هزار سال پیش بر می‌گردد که در شرق دور (چین، ژاپن و ...) ثبت شده است. دنباله‌دار منشأ بارش برساووشی دنباله‌دار سویفت-تاتل است که در سال 1862/1241 توسط لوییس سویفت از نیویورک و هورس تاتل از رصدخانه هاروارد کشف شد. چند سال پس از کشف این دنباله‌دار بود که «شیاپارلی» با کمک محاسباتش نشان داد که دنباله‌دار سویفت-تاتل منشأ بارش شهابی برساووشی است. این اولین بار بود که ارتباط بارش شهابی و دنباله‌دار به اثبات می‌رسید.
افزایش فعالیت بارش برساووشی در سال‌های 63-1861 تاییدکننده این مطلب بود. دوره تناوب دنباله‌دار سویفت-تاتل حدود 130 سال است و آخرین بار در اوایل دهه 1990/1370 به حضیض خود رسید و این عامل باعث شد که در سال‌های 1991/1370 و 1992 / 1371 تعداد شهاب‌های قابل مشاهده آن افزایش یابد. اما در سال‌های بعد بارش برساووشی به فعالیت معمول خود ادامه داد تا این‌که همانطور که انتظار می‌رفت در سال 2004 / 1383 مجدداً چشمگیر شد. اما در سال‌های اخیر بارش شهابی ظهوری معمولی داشته و باید منتظر افزایش فعالیت آن در سال 2028/1407 بمانیم.

 

امسال چه خبر؟
امسال اوج بارش شهابی برساووشی در بعدازظهر یکشنبه 22 مرداد 1391 پیش‌بینی شده است. اوج بارش چندین ساعت طول می‌کشد و رصدگران می‌توانند در همان شب برای رصد اقدام کنند. کانون بارش در ساعت 10 شب از سمت شمال شرق طلوع می‌کند و تا صبح در بالای افق قرار خواهد داشت. در این زمان هنوز ماه طلوع نکرده و می‌توانید رصد را بعد از ساعت 11 شب شروع کنید. اگر رصدگاه شما دارای افق شرقی باز و تاریکی باشد، می‌توانید در هر ساعت بیش از 20 شهاب مشاهده کنید. ماه در حوالی ساعت 2 بامداد 23 مرداد طلوع می‌کند و با روشن کردن آسمان، رویت شهاب‌ها را مشکل‌تر می‌کند. در هنگام سحر ارتفاع کانون بارش به حدود 60 درجه می‌رسد و شهاب‌ها پهنه آسمان را در می‌نوردند.

شرح عکس: فعالیت بارش شهابی برساووشی در سال 2011 / 1390

 فعالیت بارش شهابی برساووشی در سال 2011 / 1390

رصد و ثبت بارش شهابی
اخترشناسان بارش‌های شهابی را با روش‌های مختلفی همچون رصد مرئی، رادیویی، تصویربرداری ویدئویی و حتی با تلسکوپ (در برخی از بارش‌های کم‌شمار) بررسی می‌کنند.
با این روش‌ها تاکنون بیش از 50 بارش شهابی بررسی شده است. یکی از رایج‌ترین و کم‌هزینه‌ترین روش‌ها، رصد مرئی است، یعنی تماشای مستقیم شهاب‌ها که به یکی از علاقه‌مندی‌های اصلی منجمان آماتور امروز تبدیل شده است.
بررسی بارش‌های شهابی از اوایل قرن نوزدهم میلادی و به ویژه پس از ظهور باشکوه بارش شهابی اسدی در سال 1833 / 1212 جنبه علمی به خود گرفت و در دو قرن گذشته نتایج رصدهای آن در مجلات مختلفی به چاپ رسیده است. اما چه کارهای علمی در مورد بارش شهابی انجام می‌شود؟
همان طور که اشاره شد، بارش‌های شهابی معلول ذراتی هستند که وارد جوّ زمین می‌شوند و معمولاٌ به جا مانده از دنباله‌دارها هستند. بنابراین با مطالعه جنس این ذرات می‌توان در مورد دنباله‌دارها اطلاعاتی بدست آورد. منجمان حرفه‌ای برای این مقصود از طیف‌سنجی کمک می‌گیرند. علاوه بر این با مطالعه شهاب‌ها می‌توانیم در مورد توده ذراتی که در اطراف زمین هستند اطلاعاتی بدست بیاوریم و به کمک این روش در مورد خطر احتمالی برخورد ذرات به ماهواره‌ها و دیگر ساخته‌های بشری اطلاعاتی بدست آوریم که این مورد می‌تواند کاربردی برای بارش‌های شهابی در حوزه علوم فضایی باشد.

شدت هر بارش شهابی با با کمیتی به نام ZHR می‌سنجند. ZHR که مخفف عبارت «سرعت ساعتی سرسویی» است، برابر تعداد شهاب‌هایی است که یک منجم باتجربه در طول یک ساعت و تحت شرایط ایده‌آل رصدی می‎تواند مشاهده کند.

 

شهاب باران و منجمان آماتور
هر شهابی که در آسمان ظاهر می‌شود، دارای مشخصاتی است که لازم است ابتدا با آن‌ها آشنا شویم :

  • قدر : شهاب‌ها هم مانند ستاره‌ها روشنایی متفاوتی دارند که با مقیاس قدر بیان می‌شود. قدر شهاب بیان‌گر مقدار روشنایی آن در هنگام اوج درخشش است. قدر شهاب را به کمک مقایسه روشنایی‌اش با ستاره‌ها می‌توان تعیین کرد که البته این کار تقریبی است و با تمرین و تجربه می‌توان دقت آن را بالا برد
  • طول رد: برخی از شهاب‌ها رد بلند و برخی دیگر ردی کوتاه دارند. به طول ظاهری مسیری که یک شهاب طی می‌کند طول رد گفته می‌شود و بر حسب درجه بیان می‌شود. برای اندازه‌گیری این کمیت می‌توانید از همان مقیاس‌های رایج زاویه‌سنجی استفاده کنید.
  • رنگ: شهاب‌ها رنگ‌های مختلفی دارند. وقتی جسم سازنده شهاب (شهابواره) وارد جو می‌شود، با برخورد به مولکول‌های گاز می‌سوزد و گرمای آن موجب یونیزه شدن گازهای اطراف می‌شود. رنگ شهاب نشان دهنده رنگ عنصری است که بیش از همه یونیزه شده است. به عنوان مثال رنگ سبز نشان دهنده اکسیژن جو، رنگ آبی مربوط به نیتروژن جو و رنگ زرد مربوط به سدیم موجود در شهابواره است. اگر هم سرعت شهاب بسیار زیاد باشد معمولاً به رنگ سفید دیده می‌شود.

برای رصد، نخستین کار پیدا کردن یک مکان مناسب است. این مکان باید تاریک و با افقی نسبتاً باز باشد. هر چه آسمان تاریک‌تر باشد، شهاب‌های بیشتری خواهید دید. حتماً لباس گرم، زیرانداز، چراغ قوه بزرگ و کوچک، دفترچه یادداشت، ساعت و دیگر ضروریات رصد را به همراه داشته باشید. به این نکته توجه داشته باشید که از دید شما به نظر می‌رسد همه شهاب‌های بارش شهابی از یک نقطه خارج می‌شوند. مثلاً اگر مسیر شهاب‌های بارش شهابی برساووشی را در جهت معکوس ادامه دهیم، به نقطه‌ای در صورت فلکی برساووش می‌رسیم. در شب رصدی ممکن است شهاب‌هایی مشاهده کنید که مربوط به بارش شهابی خاصی نیست، این‌ها شهاب های پراکنده نامیده می‌شوند. بنابراین شناخت صورت‌های فلکی می‌تواند برای رصد دقیق لازم باشد.
در رصد شهاب‌ها، مهم‌ترین کار شمارش تعداد شهاب‌های مشاهده شده و ثبت مشخصات آن‌هاست. می‌توانید در فواصل مشخص (مثلاً هر 30 دقیقه) این کار را انجام دهید و این داده‌ها را در جداول جداگانه‌ای ثبت کنید.

 

همکاری‌های بین‌المللی
یکی از مزیت‌هایی بارش شهابی این است که افرادی که به ابزارهای رصدی دسترسی ندارند، می‌توانند با چشم غیرمسلّح به رصد آن بپردازند و این می‌تواند انگیزه خیلی خوبی برای منجمان آماتور کنجکاو باشد. منجمین آماتور در سراسر دنیا با رصد بارش‌های شهابی و ثبت مشخصات آنها به جمع‌آوری داده‌ها می‌پردازند و با تبادل آن‌ها با دیگر منجمان و سازمان‌هایی که در نقاط مختلف جهان به رصد بارش شهابی می‌پردازند، گامی برای فهم بهتر این پدیده بردارند.
زمانی رصد و ثبت بارش‌های شهابی ارزش علمی قابل توجهی پیدا می‌کند که با داده‌های دیگر گروه‌ها ادغام شود. در این صورت است که می‌توان به نتایج قابل قبولی دست پیدا کرد. مراکز و سازمان‌های بین المللی وجود دارند که با جمع‌آوری داده‌های رصدی شهاب‌ها به تجزیه و تحلیل جهانی آن‌ها می‌پردازند. یکی از معروف‌ترین آن‌ها سازمان بین‌المللی شهاب (International Meteor Organization) است. در بارش‌های شهابی مختلف، رصدگران خلاصه داده‌های خود را در فرم‌های مخصوص وارد می‌کنند تا در نهایت با استفاده از آن‌ها نتایج علمی مورد نظر به دست آید.
در بارش شهابی برساووشی سال گذشته، 139 رصدگر از 31 کشور مختلف داده‌های خود را ارسال کردند که ایران نیز سهم قابل توجهی را به خود اختصاص داد. امسال نیز رصدگران می‌توان در این برنامه مشترک رصدی همکاری داشته باشد. به همین منظور بخشی برای بارش شهابی 1391 راه‌اندازی شده است که در اینجا قابل دسترس است.

شرح عکس: پراکندگی رصدگران بارش شهابی برساووشی 1390 که با IMO همکاری کرده‌اند.

 پراکندگی رصدگران بارش شهابی برساووشی 1390 که با IMO همکاری کرده‌اند

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ٧:٤٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٥/٢۱
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

پلوتو ، منظومه اسرارآمیز (کشف قمر پنجم)

پلوتو، منظومه اسرارآمیز

به دنبال کشف پنجمین قمر منظومه پلوتو، این سیاره کوتوله یک بار دیگر در دهه اخیر خبرساز شد. نخستین بار شش سال پیش بود که اخراج این سیاره از فهرست سیارات منظومه شمسی، آن را در صدر عناوین خبری قرار داد.

پوریا ناظمی: «منظومه شمسی ما از 9 سیاره تشکیل شده است». این بخشی از کتاب‌های درسی و متن‌های معتبر در باره منظومه شمسی تا پیش از سال 2006 / 1385 بود. شاید همان موقع نیز بسیاری باور داشتند که این جمله روزی تغییر می‌کند و دانشمندان خواهند توانست سیارات بیشتری را در منظومه شمسی پیدا کنند. اما شاید کمتر کسی فکر می‌کرد به جای آن‌که در متن‌های آینده تعداد سیارات منظومه شمسی افزایش پیدا کند با کاهش این تعداد مواجه شوند. در تب و تاب روزهایی که دانشمندان خبر از کشف دهمین سیاره منظومه شمسی که بعدها اِریس نام گرفت بودند، انجمن جهانی نجوم IAU بر اساس بررسی‌های طولانی‌مدت و با توافق اعضا، نه تنها این سیاره جدید را به عضویت خانواده منظومه شمسی نپذیرفت که پلوتو را نیز از خانواده اخراج کرد؛ تصمیمی که اگر چه اعتراض‌های بسیاری را در پی داشت، اما از پشتوانه منطقی قابل قبولی برخوردار بود. بدین ترتیب. اکنون منظومه شمسی ما 8 سیاره و تعداد زیادی سیاره کوتوله یا پلوتومانند دارد. این موضوع اگرچه نقطه عطفی در داستان پر فراز و نشیب پلوتو بود، اما همه داستان نیست؛ چراکه این سیاره حتی از پیش از کشفش، توجه های زیادی را به خود اختصاص داده بود.

 

در جستجوی سیاره ایکس
در ابتدا کشف پلوتو حاصل پیش‌بینی علمی بود. در دهه 1840 / 1220 دانشمندان و به ویژه اوربین لو وقیه (Urbain Le Verrier) و بر اساس تنش‌هایی که در مدار اورانوس مشاهده کرده بودند، وجود سیاره‌ای در فراسوی مدار آن را پیش بینی کردند. در اواخر قرن نوزدهم و پس از کشف سیاره نپتون، این بررسی‌ها ادامه یافت و محاسبات نشان می‌داد باید جرم دیگری نیز فراتر از مدار اورانوس وجود داشته باشد که این بی نظمی‌های مداری را بر اساس معادلات مکانیک سماوی نیوتونی،توضیح دهد. بدین ترتیب جستجو برای یافتن سیاره مرموز آغاز شد.
در سال 1906 / 1285، پرسیوال لاول که رصدخانه لاول را تاسیس کرده بود، پروژه‌ای را برای جستجوی این سیاره که به سیاره ایکس معروف شده بود، آغاز کرد. این تلاش‌ها تا سال 1916 / 1295 بدون آن‌که به نتیجه‌ای برسد ادامه داشت و این عدم موفقیت سبب شد جستجوی برای یافتن سیاره مجهول حداقل 10 سال متوقف شود. سرانجام در سال 1929 / 1308 مدیر رصدخانه لاول، جوان 23 ساله‌ای اهل کانزاس را مأمور این کار کرد. این جوان 23 ساله که تازه وارد رصدخانه لاول شده بود، کلاید تومبا نام داشت.

 

آخرین کاشف بزرگ
تومبا برای این جستجو وظیفه داشت تا به طور منظم و سازمان‌یافته‌ای از بخش‌های تقسیم شده آسمان شب به فاصله دو هفته یک بار عکاسی کند و سپس با مقایسه این تصاویر با هم ببیند آیا می‌تواند رد سیاره‌ای را که در این مدت در میدان دید تصاویر جابجا شده است، پیدا کند یا نه. سیارات به دلیل این‌که در مداری به دور خورشید در حال گردشند، موقعیتشان نسبت به ستارگان زمینه تغییر می‌کند. این تغییر را برای سیاره‌های نزدیک می‌توان هر شب رصد کرد، اما در سیاره‌های دور دست به دلیل آرام بودن این تغییرات – که به دلیل فاصله مداری بیشتر نسبت به زمین و در نتیجه سرعتی ظاهری کمتر آن‌هاست - باید در فواصل زمانی طولانی‌تر به دنبال اثر تغییر مکان آن‌ها گشت. برای این منظور تومبا از ابزاری استفاده می‌کرد که به سرعت تصاویر دو صفحه عکاسی شده از یک ناحیه را مقابل چشمان او جلو و عقب می‌برد و بدین ترتیب حالت تصویر متحرکی را ایجاد می‌کرد که امکان تشخیص اجرام متحرک در آن مهیا می‌شود.
یک سال پس از آغاز این جستجوی جدید و در روز 18 فوریه 1930 / 29 بهمن 1308، تومبا جسم متحرک احتمالی را در صفحاتی که مربوط به تاریخ‌های 23 و 29 ژانویه همان سال / 3 و 9 بهمن 1308 بودند پیدا کرد. 21 ژانویه 1930 / 1 بهمن 1308 تصویر دیگری از این ناحیه گرفته شده بود که اگرچه کیفیت پایین‌تری داشت، اما به تومبا کمک کرد تا با مقایسه هر سه تصویر نسبت به وجود شیء جدید اطمینان پیدا کند. پس از پیدا شدن این نقطه متحرک، تصاویر بیشتری از این ناحیه تهیه شد و پس از بررسی داده‌ها و اطمینان از صحت کشف آن، خبر کشف این سیاره جدید در تاریخ 13 مارس 1930 / 22 اسفند 1308 به مرکز رصدخانه هاروارد ارسال شد.

نام پلوتو را چه کسی انتخاب کرد؟


پس از کشف این سیاره و اعلام خبر آن سیلی از پیشنهادهای متفاوت از سراسر جهان برای نام‌گذاری آن ارسال شد. در حالی که در رصدخانه لاول بحث‌ها بر سر نام‌های پیشنهادی نظیر زئوس، پرسیوال و غیره در جریان بود، در نهایت این پیشنهاد دختر 11 ساله‌ای از آکسفورد انگلستان به نام ونیتا برنی بود که پذیرفته شد. او که در کنار ستاره‌شناسی به اسطوره‌های یونان باستان نیز علاقمند بود، پیشنهاد کرد نام این سیاره پلوتو گذاشته شود؛ نام الهه جهان مردگان که پیش‌تر در اساطیر یونان به نام هایدس نیز شناخته می‌شد. وجه تسمیه این نام نیز اطلاعاتی بود که از بررسی پلوتو می‌رسید، جهانی یخ زده و تاریک که با جهان مردگان دنیای اسطوره‌ای قابل مقایسه است.
جالب این‌جاست که سال‌ها بعد از کشف پلوتو مشخص شد اعضای رصدخانه لاول در سال 1915 / 1294 موفق شده بودند تصویری از پلوتو را ثبت کنند اما نتوانسته بودند تشخیص دهند که با سیاره‌ای جدید مواجهند. تحقیقات بعدی نشان داد آن‌ها حتی اولین گروهی نبودند که این سیاره را بدون آن‌که متوجه شوند به دام انداخته‌اند و حداقل 16 تصویر دیگر وجود دارد که در آن‌ها پلوتو ثبت شده است. قدیمی‌ترین این تصاویر به سال 1909/1288 باز می‌گردد، اما با وجود این‌که پلوتو در این مدت هر از گاهی چهره‌ای از خود نشان می‌داد هیچ کس آن را شناسایی نکرده بود.
کشف پلوتو اگرچه جستجوی طولانی کشف سیاره نهم را به نتیجه رساند اما تازه آغاز ماجرا به شمار می‌رفت؛ چراکه بررسی‌های بعدی نشان دادند این سیاره هیچ شباهتی با سیارات دیگر ندارد.

 

وصله نچسب!
در منظومه شمسی بلافاصله پس از خورشید، 4 سیاره سنگی عطارد، ناهید، زمین و مریخ قرار دارند. پس از این چهار سیاره چگال و کوچک و در فاصله‌ای دورتر، دنیای غول‌های گازی آرام گرفته است. مشتری، زحل، اورانوس و نپتون، همگی سیارات گازی بزرگی هستند که چگالی کم و جرم بسیار بالایی دارند.

پلوتو این نظم را به هم زد. بر اساس بررسی‌هایی که بعدها و توسط ابزارهای پیشرفته‌تر و از جمله تلسکوپ فضایی هابل صورت گرفت، مشخص شد چگالی پلوتو بین 1.8 تا 2.1 گرم بر سانتی‌متر مکعب است، یعنی 50 تا 70 درصد این سیاره را سنگ و 50 تا 30 درصد آن را یخ تشکیل داده است. از سوی دیگر معلوم شد این سیاره تنها نیست. در سال 1978 / 1357 قمر بزرگ آن به نام شارون کشف شد، قمری که اندازه‌اش تقریبا معادل نیمی از پلوتو است و این دو به شدت تحت تأثیر میدان گرانشی یکدیگرند. در سال 2005 / 1384 دو قمر دیگر پلوتو به نام‌های نیکس و هیدرا کشف شدند و در سال‌های 2011 / 1390 و 2012 / 1391 تلسکوپ فضایی هابل اقمار چهارم و پنجم این سیاره را کشف کرد.
مهم‌تر از ساختار و ترکیبات این سیاره، آن‌چه پلوتو را با دیگر اعضای خانواده منظومه شمسی متمایز می‌ساخت، مدار متفاوتش بود. پلوتو نه تنها مداری بسیار کشیده (بیضی شکل‌تر) از دیگر سیاره‌ها داشت که می‌توانست در مواقعی از سال (منظور از سال، سال پلوتویی است که 248 سال زمینی به طول می‌انجامد) این جرم را به فاصله نزدیک‌تری از خورشید نسبت به نپتون برساند، در عین حال زاویه مدار آن با صفحه منظومه شمسی بسیار زیاد بود (حدود 17 درجه) و به همین دلیل هم در آسمان شب بسیاری از اوقات بسیار دور تر از دایره‌البروج رصد می‌شود.
بررسی‌ها و تحقیقات بعدی نشان داد پلوتو داستان زندگی متفاوتی از سایر سیارات منظومه شمسی دارد. در واقع این سیاره سابق، عضوی از خانواده کمربند کویی‌پر است، منطقه‌ای در فراسوی مدار نپتون که میزبان توده‌های سنگی و یخی بازمانده از دوران شکل‌گیری منظومه شمسی است. کشف اِریس باعث شد همگان نسبت به وجود اجرام بزرگ‌تر از پلوتو در این ناحیه اطمینان حاصل کنند و به همین دلیل، برای تفکیک قائل شدن میان سیارات و این اجرام که داستان تحول و تکامل متفاوتی را از سر گذرانده‌اند، طبقه‌بندی جدیدی به آن‌ها اختصاص داده شود. بدین ترتیب در منظومه شمسی و کنار سیارات، خانواده جدیدی به نام سیارات کوتوله یا سیارات پلوتومانند اضافه شد.

 

تعریف جدید سیارات
البته زمانی که IAU دست به تعریف سیاره زد، به منشأ اجرام اشاره‌ای نکرد بلکه تعریفش را به این شکل مطرح کرد که هر جرمی که سه ویژگی زیر را داشته باشد، سیاره است:
1. در مداری به دور خورشید بچرخد
2. جرمش به اندازه‌ای باشد که آن را به تعادل هیدرو استاتیکی برساند (تقریبا شکل کروی به آن بدهد)
3. همسایگی خود را در مدارش به دور خورشید پاک کرده باشد. منظور از اینکه همسایگی خود را پاک کرده باشد، این است که از نظر گرانشی حاکم بر محیط اطراف خود باشد و مثلا قمر یک سیاره دیگر نباشد.
بر همین مبنا سیاره کوتوله به جرمی گفته شد، که به دور خورشید بچرخد، شکل ظاهری آن بیشتر از آن‌که تحت تأثیر نیروهای مکانیکی اطراف باشد تحت تأثیر گرانش خود جسم شکل گرفته باشد ولی محیط اطراف خود را پاک نکرده باشد.

 

سیل اعتراضات
اخراج پلوتو از خانواده منظومه شمسی اما با موافقت همگان روبرو نبود. بسیاری از علاقمندان حتی دست به برگزاری تظاهرات در اعتراض به این تصمیم زدند و البته اعتراضات محدود به مردم علاقمند نبود. درون جامعه علمی نیز برخی به این تصمیم اعتراض داشتند و حتی ارایه تعریف رسمی از سیاره را توسط اتحادیه جهانی نجوم غیرضروری می‌دانستند.
از سوی دیگر مهندسان ناسا نسبت به این تصمیم ناخشنود بودند.
زمانی که پلوتو هنوز در زمره سیارات منظومه شمسی به شمار می‌رفت، یکی از معدود مکان‌هایی به شمار می‌رفت که هیچ وقت انسان فرصت آن را پیدا نکرده بود که نگاهی از نزدیک به آن بیندازد. به همین دلیل ناسا طرحی اکتشافی برای این سیاره و خانواده اقماری آن به نام New Horizons (به معنی افق‌های نو) تایید کرد. این سفینه در سال 2006 / 1385 زمین را به مقصد سیاره پلوتو ترک کرد و هنوز خیلی از زمین دورنشده بود که پلوتو از فهرست سیارات خارج شد! البته این تغییر نام چیزی از ارزش‌های این مأموریت کم نمی‌کند. پلوتو و اجرام فراسوی نپتون هنوز برای ما ناشناخته مانده‌اند و این در حالی است که بسیاری از اسرار شکل‌گیری منظومه شمسی و تحول آن را در دل خود نگاه می‌دارند.

نیوهورایزنز در سال 2015 / 1394 به مدار پلوتو می‌رسد و وظیفه دارد این سیاره و منظومه اقماری اطراف آن که اخیرا به عدد 5 رسیده است، بررسی کند. البته احتمال می‌رود با نزدیک شدن نیوهورایزنز اقمار جدیدی نیز در اطراف پلوتو کشف شود. مطابق برنامه این فضاپیما پس از بررسی این سیاره مسیر خود را در قلمرو اجرام کمربند کویی‌پر ادامه می‌دهد و احتمالا یک یا دو جرم دیگر این محدوده را بررسی می‌کند.
بدین ترتیب در سال 2015 / 1394 بار دیگر پلوتو برای چندمین بار در یک قرن اخیر بر سر زبان‌ها می‌افتد. سیاره، سیاره کوتوله یا عضوی از کمربند کوی‌پر، فرق چندانی برای دانشمندان نمی‌کند. پلوتو اسرار بسیاری را در دل خود پنهان نگاه داشته که می‌تواند درک ما را از جهانی که در آن زندگی می‌کنیم، بهبود بخشد.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ٤:٥٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٥/٥
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

شناسایی سیارک هایی که زمین را تهدید می کنند

شناسایی سیارک هایی که زمین را تهدید می کنند

یک فضانورد پیشین ناسا می گوید در حال آغاز برنامه ای با بودجه مردمی برای ساخت یک تلسکوپ فضایی است تا با استفاده از آن سیارک هایی را که ممکن است برای زمین خطرآفرین باشند، شناسایی کند.این تلسکوپ که "Sentinel " (نگهبان) نام دارد، احتمالا در سال 2017 یا 2018  در مداری به سوی سیاره زهره پرتاب خواهد شد و بیش از پنج سال را به بررسی منظومه شمسی داخلی (عطارد، زهره، زمین و مریخ ) خواهد پرداخت.

"اد لو" فیزیکدان و یکی از خدمه های سابق ایستگاه بین المللی فضایی گفت: با این تلسکوپ می توان سیارک هایی به اندازه بیش از سه کیلومتر عرض را رصد کرد. چنین سیارک هایی به اندازه کافی برای تهدید زمین بزرگ هستند.

رصد سیارک ها با "نگهبان" به آن معناست که می توان ماموریت هایی را برای منحرف کردن مسیر و یا نابودی سیارک های خطرناک تدارک دید.

لو خاطر نشان کرد: این پروژه به چند صدمیلیون دلار نیاز بودجه نیاز دارد و می توان این بودجه را از طریق مشارکت های مردمی در سطح وسیع تهیه کرد.

به گفته وی ناسا سالانه میلیون ها دلار صرف جستجوی سیارک های عظیمی می کند که سیارات را نابود می کنند اما هیچکس در پی یافتن سیارک های کوچکی که می تواند تهدیدی برای زمین باشند، نیست.

منبع: gsi.ir

نویسنده : علی : ۱۱:٢٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٤/۱
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

برنامه ی روز جهانی نجوم سال 1391

برنامه ی روز جهانی نجوم سال 1391

هر سال گروه ها و مراکز نجومی سراسر جهان در هفته ای به نام "هفته ی جهانی نجوم" با برگزاری برنامه های ویژه‌ای تلاش می‌کنند این علم را ترویج ‌کنند. در چنین روزهایی منجمان حرفه ای و آماتور زیبایی‌های علم نجوم را با بیان ساده و جذاب به مردم ارایه می  کنند.
امسال نیز ماهنامه ی نجوم و مجموعه تفریحی- ورزشی تله کابین توچال برای گرامی داشت هفته‌ی نجوم برنامه ای یک روزه در بام تهران برگزار خواهد کرد.
ماهنامه نجوم با هدف آشنا کردن مردم با زیبایی های علم نجوم و معرفی زمینه های متفاوت فعالیت های گروه ها و مراکز نجومی این برنامه را برگزار خواهد کرد.
برمبنای تعریف زمان برگزاری روز نجوم (یکی از روزهای تعطیل تقویم هر کشوری که در هفته‌ی نزدیک به نخستین تربیع ماه بین 15 آوریل تا 15 می است.) روز نجوم امسال 8 اردیبهشت، جمعه، انتخاب شده است. این برنامه نیز در روز جمعه از ساعت 10  الی 23 برگزار خواهد شد.
برگزاری برنامه ی روز نجوم در بام تهران بر عهده ی ماهنامه ی نجوم و مجموعه ورزشی-تفریحی تله کابین توچال است.


برخی برنامه های پیشبینی شده برای برگزاری در بام تهران در روز نجوم:

- غرفه های آشنایی با موضوعات متفاوت نجومی؛ شامل:
منظومه ی شمسی، فضا، گذر زهره، ماه، کیهان شناسی، ساعت آفتابی، صورت‌های فلکی و نقشه آسمان، تاریخ علم و رویت هلال
- غرفه ی کودکان
- غرفه ی پرسش و پاسخ
- غرفه های محصولات و خدمات نجومی
- غرفه انجمن نجوم ایران و شاخه ی آماتوری انجمن نجوم ایران
- غرفه های مراکز فعال نجومی
- سخنرانی های کارشناسان نجوم
- پخش فیلم و اسلایدهای آموزشی
- نمایشگاه عکس های نجومی از زمین تا کیهان
- تیم رصد اجرام آسمان با ابزارهای رصدی مستقر در بام تهران

 

منبع: astronomy.persianblog.ir

نویسنده : علی : ٤:۱٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۱/٢/٤
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

دهانه برخوردی زیبا بر سطح سیاره عطارد

دهانه برخوردی زیبا بر سطح سیاره عطارد

این تصویر پرکیفیت از دهانه برخوردی هاجکینز که توسط فضاپیمای مسنجر ثبت شده، نمایی جالب از داخل یک حفره برخوردی و سرنوشت مواد فوران‌یافته بر اثر این برخورد را نمایش می‌دهد.

برآمدگی مرکز این دهانه نشانه واضحی است از منشأ برخوردی این دهانه. دهانه‌های آتشفشانی در مرکز خود حفره دارند، اما در دهانه‌هایی که بر اثر برخوردی اجسام سماوی به‌وجود می‌آیند، بازتاب موج شوک از دیواره‌ها باعث پدیدآمدن برآمدگی در مرکز دهانه می‌شود.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱٢:٤۳ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۱/۱/۱٥
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

مشاهده اشباح تابستانی در آغاز بهار!

مشاهده اشباح تابستانی در آغاز بهار!

شبح تابستانی، پدیده‌ای ناشناخته و سرخ‌رنگ در آسمان آمریکای شمالی است که معمولا به‌دنبال رعدوبرق‌های قوی روی می‌دهد. این پدیده تخلیه الکتریکی برفراز ابرهای طوفانی روی می‌دهد و جهت آن به سمت بالا است.

شبح تابستانی (Sprite) تا ارتفاع 90 کیلومتری از سطح زمین نیز روی می‌دهد و به همین دلیل کارشناسان آن‌را پدیده‌ای با منشا فضایی (مانند ابرهای شب‌تاب، شفق قطبی و شهاب‌ها) دسته‌بندی می‌کنند. از آن‌جا که شبح تابستانی با وقوع رعدوبرق مرتبط است، اغلب در تابستان‌ها که رعدوبرق‌ها به وفور اتفاق می‌افتند، دیده می‌شود. اما نخستین شبح تابستانی 2012 در اوایل بهار مشاهده شد! برای مشاهده عکس در ابعاد بزرگ، اینجا را کلیک کنید.

 

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱٢:۳٤ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۱/۱/۱٥
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

ستاره‌ای که صدهزار سال پیش منفجر شد

ستاره‌ای که صدهزار سال پیش منفجر شد

سحابی سیمیس147، بقایای انفجار ابرنواختری ستاره‌ای سنگین در صورت‌فلکی گاو است که وسعت آن به 150 سال‌نوری می‌رسد. این سحابی حدود سه‌هزار سال‌نوری از زمین فاصله دارد.

مشاهده جزئیات این سحابی عظیم فقط با تلسکوپ‌های بزرگ یا ثبت آن با نوردهی‌های بلندمدت در دوربین عکاسی امکان‌پذیر است.

انفجار ابرنواختری وقتی اتفاق می‌افتد که ستارگان سنگین‌تراز 1.4 برابر خورشید (خود خورشید دوهزار میلیارد میلیارد میلیارد کیلوگرم جرم دارد) به آخر عمر خود برسند و در برابر فشار جاذبه خود تسلیم شده، منقبض می‌شوند. این انقباض شدید انرژی درونی ستاره را به قدری افزایش می‌دهد که بخش قابل توجهی از جرم ستاره در حالتی انفجاری به بیرون پرتاب می‌شود و انرژی عظیمی به شکل نور گسیل می‌شود. در این انفجار که ابرنواختر نامیده می‌شود، درخشندگی مجموعه به چند میلیارد برابر افزایش می‌یابد و تمام کهکشان را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱٠:٤٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۱٢/٩
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

چگونه نوترون‌هایی را که بین جهان ما و جهان‌های موازی جابجا می‌شوند ، شکار کنیم؟

چگونه نوترون‌هایی را که بین جهان ما و جهان‌های موازی جابجا می‌شوند ، شکار کنیم؟ 

مفهوم جهان‌های موازی از آن دسته مفاهیمی است که کیهان‌شناسان علاقه زیادی به تئوری پردازی در خصوص آن دارند. با این حال، بسیاری از آنان عموما تمایلی به ارائه اثبات آن ندارند؛ که عمدتا به این دلیل است که اثبات چنین چیزی بسیار دشوار است. اما گروهی از محققان که چند سال قبل نشان داده بودند که چطور ماده می‌تواند بین دنیای ما و دنیاهای دیگر منتقل شود، اکنون گمان می‌کنند که باید بتوانند با استفاده از فناوری موجود این پدیده را در عمل مشاهده کنند. اتفاقی که در صورت وقوع، به تئوری چندجهانی اعتباری دیگر خواهد بخشید. تنها چیزی که این محققان برای این کار نیاز دارند یک بطری نوترون، چند عدد نوترون و یک سال زمان است.
به گزارش پاپ‌ساینس، این آزمایش نیازمند نگهداری بطری نوترون‌ها در وضعیتی فوق‌سرد است، فرایندی که فیزیک‌دانان سالهاست برای اندازه‌گیری سرعت واپاشی نوترون ها انجام می‌دهند. این بطری‌ها –که از مواد معمولی ساخته شده و آکنده از میدان‌های مغناطیسی هستند- قادرند تا این نوترون‌های فوق سرد را به دام بیاندازند و آنها را در چنان سرعت حرکت پایینی نگاه دارند که بتوان نوترون‌ها را مشاهده کرد. فیزیک‌دانان نرخ برخورد این نوترون‌های به دام افتاده را با دیواره ظرف اندازه‌گیری می‌کنند و سرعت کاهش این نرخ را به عنوان سرعت واپاشی نوترون‌ها در نظر می‌گیرند.
در یک آزمایش کامل (ایده‌آل)، واپاشی نوترون‌ها همواره و دقیقا برابر با نرخ واپاشی بتا است؛ اما این اتفاق هیچ‌گاه رخ نمی‌دهد چرا که بطری‌های نوترون ایده‌آل نیستند. به همین دلیل نرخ واپاشی همواره اندکی سریع‌تر است که احتمالا به دلیل آن است که برخی از نوترون‌ها توسط عواملی غیر از واپاشی فرار می‌کنند.
اما شاید هم این طور نباشد. میشل سارازین از دانشگاه نامور بلژیک و گروه کوچکی از همکارانش تصور می‌کنند که شاید این نوترون‌ها به واقع رهسپار دنیای دیگری می‌شوند. از نظر تئوری، آنها قبلا نشان داده‌اند که پتانسیل‌های مغناطیسی به اندازه کافی بزرگ، می‌تواند بستر لازم را برای مبادله ماده میان دنیاهای موازی فراهم کند. آنها در مقاله اخیر خود از داده‌های نرخ واپاشی نوترون استفاده کرده‌اند تا برای احتمال وقوع چنین رخدادی، حد بالایی را تعیین کنند. آنها دریافتند که چنین رخدادی حتی اگر رخ بدهد، بسیار نادر خواهد بود. بر اساس محاسبات آنها احتمال اینکه یک نوترون به درون جهان دیگری بپرد، کمتر از 1 در یک میلیون است.
با این وجود، محاسبات چنین چیزی را کاملا غیرمحتمل نمی‌داند، بخصوص با در نظر گرفتن تعداد نوترون‌های زیادی که وجود دارد. علاوه بر این، سارازین تصور می‌کند که راهی در اختیار دارد تا این پدیده را به صورت تجربی مشاهده کند. هر تغییر در پتانسیل گرانشی باید بر نرخ مبادله ماده تاثیر بگذارد و پتانسیل گرانشی بر روی زمین با گردش سیاره به دور خورشید تغییر می‌کند. کافی است که آزمایش به دام اندازی نوترون را برای یک سال کامل انجام دهید و آنگاه قادر خواهید بود که ببینید در چرخه سالیانه، آیا نوسانی در نرخ واپاشی نوترون وجود دارد یا خیر. اگر این چنین باشد، به آن معناست که نوترون‌ها احتمالا تنها واپاشیده نمی‌شوند، بلکه میان دنیاهای موازی نیز جابه‌جا می‌شوند.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱٠:٠٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۱۱/٧
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

عکسی از آب شدن برف در قطب شمال مریخ

عکسی از آب شدن برف در قطب شمال مریخ

در این نما از قطب شمال مریخ که توسط مدارگرد شناسایی مریخ ثبت شده، بخش‌هایی برآمده از یخچال‌های کلاهک قطبی را می‌بینید که تصعید یخ خشک، سطح تیره بازالتی زیرین را آشکار کرده است.

کلاهک قطبی شمال و جنوب مریخ، ترکیبی از یخ آب و یخ خشک است که یخ خشک یا همان دی‌اکسیدکربن جامد، سطح رویین را تشکیل می‌دهد. با آغاز زمستان و چگالش دی‌اکسیدکربن جو به یخ خشک، حجم این یخچال‌ها افزایش می‌یابد؛ اما با پایان یافتن زمستان و گرم‌تر شدن هوا، یخ خشک آرام آرام شروع به تصعید می‌کند، یعنی مستقیما از جامد به گاز تبدیل می‌شود. با رفتن لایه‌های فوقانی، سطح زیرین که از شن‌های بازالتی تشکیل شده و تیره‌تر است، نمایان می‌شود.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱٠:٢٩ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۱۱/٢
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

آماده سازی آینه بزرگ‌ترین تلسکوپ زمین

تلسکوپ عظیم ماژلان (جی.ام.تی) از 7 آینه عظیم 8.4 متری بهره خواهد برد که آن‌را به بزرگ‌ترین تلسکوپ فعال روی زمین (در آینده نزدیک) تبدیل خواهد کرد. در اینجا، دیگ ذوب این آینه‌ها را می‌بینید.

آماده سازی آینه بزرگ‌ترین تلسکوپ زمین

به گزارش نیوساینتیست، این هفت آینه در آزمایشگاه زیرزمینی ساخت آینه در دانشگاه آریزونا ساخته خواهند شد که زیر زمین استادیوم فوتبال دانشگاه واقع شده است. مهم‌ترین مرحله ساخت این آینه‌ها، ذوب کردن، شکل دادن و خنک‌کردن آن‌هاست که در دیگ چرخشی بزرگ انجام می‌شود. در این دیگ که قطرش 8.4 متر است، 21 تن شیشه بوروسیلیکات تا دمای 1170 درجه سانتی‌گراد داغ شده و ذوب می‌شوند. دیگ با سرعت مشخصی به چرخش درمی‌آید تا سطحی سهمی‌شکل به خود بگیرد (درست مانند وقتی که چای یا شربتی را درون استکان یا لیوان هم می‌زنید و سطح آن به یک سهمی‌گون تغییر می‌یابد). بخش زیرین شیشه الگویی خانه‌زنبوری دارد و علاوه بر کاهش وزن، موجب می‌شود سطح خنک‌شونده بیشتر باشد و آینه سریع‌تر خنک شود.
مرحله خنک‌شدن یکی از مهم‌ترین مراحل تهیه شیشه است، چراکه نباید هیچ حبابی درون ساختار شیشه و بخصوص نزدیک به سطح آن ایجاد شود. فرآینده کاهش دما بسیار دقیق و کند انجام می‌شود و به همین دلیل معمولا چند ماه طول می‌کشد!
پس از تهیه شیشه، آن را به کمک ابزارهای کامپیوتری پولیش (جلا) می‌دهند. دقت پولیش به حدی است که ناهمواری‌های سطح شیشه بیش از 1 نانومتر نباشد. پس از تایید کیفیت سطح، آن‌را به اتاقک خلأ منتقل می‌کنند و چند گرم آلومینیوم یا نقره بخارشده را به آرامی روی آن می‌نشانند. این لایه نازک فلزی که فقط چند مولکول ضخامت دارد، سطح بازتابنده آینه را تشکیل خواهد داد.
انجام مراحل فوق برای اولین آینه از 7 آینه تلسکوپ حدود 7 سال طول کشیده است! اما دانشمندان دانشگاه آریزونا امیدوارند این تمرین طولانی‌مدت به آنها کمک کند تا هر یک از قطعات بعدی آینه را در طول 2 سال به پایان برسانند. با این حساب، ساخت قطعات اپتیکی تلسکوپ عظیم ماژلان که قطر موثر آینه‌اش 24.5 متر خواهد بود، حدود 10 سال دیگر به پایان خواهد رسید و حداقل تا 15سال بزرگ‌ترین تلسکوپ روی زمین باقی خواهد ماند. با این توان اپتیکی، تصاویر تلسکوپ عظیم ماژلان ده برابر شفاف‌تر از تصاویر تلسکوپ فضایی هابل خواهد بود.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱٠:٠٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۱۱/٢
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

کشف کهکشانی که هر سال ۱۰۰ خورشید می‌آفریند ؛ دو ایرانی در میان کاشفان

کشف کهکشانی که هر سال ۱۰۰ خورشید می‌آفریند ؛ دو ایرانی در میان کاشفان

ستاره‌شناسان با کمک تلسکوپ‌های «اسپیتزر» و «هابل» متعلق به ناسا، کهکشانی را کشف کرده‌اند که در آن با سرعت سرسام‌آوری ستاره‌های جدید شکل می‌گیرند. بهرام مبشر، دانشمند ایرانی و عضو هیئت پژوهشی دانشگاه کالیفرنیا، و هوشنگ نیّری، کارشناس ارشد اخترشناسی مقیم آمریکا، در میان کاشفان این کهکشان جدید هستند.

این کهکشان دوردست که شکل آن شبیه به یک دایره نامنظم است و «جی‌ان-۱۰۸۰۳۶» (GN-108036) نام‌گذاری شده نورانی‌ترین کهکشانی است که در یک چنین فاصله دوری از زمین کشف شده‌است.این کهکشان که توسط تلسکوپ‌های زمینی رصد شده‌است حدود سیزده میلیارد سال نوری با زمین فاصله دارد. اطلاعاتی که تلسکوپ‌های «اسپیتزر» و «هابل» به دست آورده‌اند به دانشمندان کمک کرده تا سرعت سرسام‌آور شکل‌گیری ستاره‌های جدید در این کهکشان را دریابند. برپایه این اطلاعات طی هر سال حدود ۱۰۰ ستاره مشابه خورشید در این کهکشان خلق می‌شود.برای تصور بهتر ابعاد خلق ستاره‌های جدید در این کهکشان کافی است یادآوری کنیم که کهکشان راه شیری که منظومه خورشیدی در آن قرار دارد از نظر وسعت تقریبا ۱۰۰ برابر این کهکشان جدید است ولی تعداد ستاره‌هایی که سالانه در راه شیری شکل می‌گیرند ۳۰ برابر کمتر از این کهکشان دوردست است.

یکی از دانشمندان علوم فضایی در مرکز ستاره‌شناسی آمریکا در آریزونا می‌گوید: «کشف اطلاعات مربوط به این کهکشان جدید بسیار تعجب‌آور است چون در تمام پژوهش‌های قبلی اثری از کهکشان‌های متعلق به دوران اولیه شکل‌گیری فضا دیده نشده بود. شاید پژوهش‌های قبلی بسیار محدود بوده و نتوانسته بودند یک چنین کهکشان‌های دوردستی را رصد کنند.»یک گروه بین‌المللی از دانشمندان علوم فضایی زیر نظر «ماسامی اوچی» از دانشگاه توکیو اولین بار وجود و موقعیت این کهکشان را کشف کردند. یکی از این دانشمندان می‌گوید که آنها در سه مرحله اطلاعات گردآوری شده از این کهکشان را طی دو سال گذشته تدقیق کرده و در هر سه مورد نتیجه تحقیقات یکسان بوده‌است.

به نظر می‌رسد که کهکشان «جی‌ان-۱۰۸۰۳۶» در نزدیکی اولین بخش‌ها از شکل‌گیری فضا قرار گرفته‌است. احتمالا این کهکشان حدود ۷۵۰ میلیون سال پس از شکل‌گیری نخستین ستاره‌ها و کهکشان‌ها به وجود آمده که ۱۳ میلیارد و ۷۰۰ میلیون سال پیش به وقوع پیوسته‌است. چون طبق فاصله‌ای که این کهکشان با کره زمین دارد مدت زمانی که طول می‌کشد تا نور آن به ما برسد حدود ۱۳ میلیارد سال است.تلسکوپ‌های «اسپیتزر» و «هابل» با قدرت خارق‌العاده دید فروسرخ خود در سنجش و شناسایی سرعت تولید ستاره‌های جدید در این کهکشان نقش مهمی ایفا کرده‌اند. وسعت کم این کهکشان و قرار داشتن آن در اولین دوره‌های شکل‌گیری فضا باعث تعجب دانشمندان شده‌است. در اولین میلیارد سال شروع شکل‌گیری فضا و «انفجار بزرگ» معمولا کهکشان‌هایی که شکل می‌گرفتند بسیار کوچکتر بوده و میزان شکل‌گیری ستاره‌ها قاعدتا کمتر از میلیاردها سال بعدی بود.

بهرام مبشر: به احتمال زیاد این کهکشان در نورانی‌تر شدن فضا نقش مهمی داشته‌است

بهرام مبشر، دانشمند ایرانی و عضو هیئت پژوهشی دانشگاه کالیفرنیا، می‌گوید: «سرعت سرسام‌آور شکل‌گیری ستاره‌ها در این کهکشان نشان می‌دهد که حدود ۷۵۰ میلیون سال پس از مِهبانگ (انفجار بزرگ) و آغاز شکل‌گیری فضا، این کهکشان کوچک با سرعتی بسیار زیاد اجرام آسمانی خود را شکل می‌داده‌است.»

در این مرحله از شکل‌گیری فضا، پس از انفجار بزرگ اولیه که گرمای بسیار زیادی را تولید کرده بود، به مرور محیط فضا سردتر شده و اتم‌های هیدروژن لایه‌های گسترده و غبارگونه‌ای را تشکیل دادند که نوری بنفش‌رنگ تولید می‌کند. این دوران که به قبل از شکل‌گیری ستاره‌ها و نورانی شدن فضا برمی‌گردد اصطلاحا «دوران تاریک» نام گرفته‌است.با شکل‌گیری اولین کهکشان‌ها چند صد میلیون سال پس از انفجار بزرگ و اولیه، به مرور آنچه که امروز فضا نامیده می‌شود نورانی‌تر شد و دلیل اصلی تولید این نور منجمد شدن توده‌های گاز بود. به احتمال زیاد کهکشانی که اخیرا کشف شده در این روند نقش مهمی ایفا کرده‌است.

بهرام مبشر یکی از کیهان‌شناسان مشهور ایرانی در جهان است. وی عضو عالی مؤسسه علوم تلسکوپ فضایی هابل و نماینده سازمان فضایی اروپا (ESA) در ناساست. او هم‌چنین عضو گروهی است که توانستند موقعیت تغییر کهکشان‌های کوچک را به تصویر بکشند.این پژوهشگر و کیهان‌شناس ۵۲ ساله پیش از این گفته بود: «احتمالاً در طول چهار یا پنج سال آینده باز هم تلسکوپ‌های تازه‌ای به فضا پرتاب می‌شوند، تلسکوپ‌هایی که می‌توانند خیلی عمیق‌تر به جهان نگاه کنند و ما به این وسیله ثابت می‌کنیم که واقعا کهکشان‌ها همان‌قدرند که ما در تخیل‌مان فکر می‌کنیم و آن را دقیقاً اندازه می‌گیریم.»

منبع: parssky.com

نویسنده : علی : ٧:٢٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۱٠/٩
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

شهاب‌باران جوزایی امشب را از دست ندهید

امشب شهاب‌باران جوزایی به اوج فعالیت خود می‌رسد و با عبور زمین از نزدیک‌ترین فاصله از ذراتی که از سیارک 3200 فائتون جدا شده‌اند، علی‌رغم وجود مهتاب می‌توان در هر ساعت تا 40 شهاب مشاهده کرد.

شهاب‌باران جوزایی یکی از سه شهاب‌باران پربار سالیانه است که در شرایط ایده‌آل رصدی (آسمان تاریک و بدون ماه، هوای صاف و بدون ابر و حضور کانون بارش در سمت‌الرأس) و در شب اوج بارش می‌توان در هر ساعت بیش از 100 شهاب در آسمان دید. امسال به‌دلیل حضور ماه بسیار پرنور نمی‌توان تعداد زیادی از شهاب‌های کم‌نور را مشاهده کرد، اما می‌توان چند ده شهاب پرنور را در طول شب مشاهده کرد.

شهاب‌باران جوزایی امشب را از دست ندهید

شهاب‌باران معمولا وقتی ایجاد می‌شود که زمین از میان توده‌ای از ذرات برجامانده از دنباله‌دارها عبور می‌کند، اما سیارک 3200 فائتون سطحی سنگی دارد و به همین دلیل بعید به‌نظر می‌رسد بتواند ذراتی را به مدارش تزریق کند. با این وجود، مدار بسیار بیضوی این سیارک موجب می‌شود فائتون هر 1.4 سال از عطارد به خورشید نزدیک‌تر شود و تحت بمباران بادهای خورشیدی شدید قرار بگیرد. در سال 2009 / 1388، فضاپیمای STEREO-A ناسا مشاهده کرد که روشنایی سیارک در چنین وضعیتی دوبرابر می‌شود. کارشناسان با تحلیل اطلاعات بدست‌آمده متوجه شدند تشعشعات شدید خورشید در این موقعیت، ترک‌هایی در پوسته سنگی این سیارک ایجاد می‌کند که منجر به فوران گرد و غبار از سطح آن و در نهایت، گسترش سطح بازتابنده و افزایش روشنایی منجر می‌شود. اما مشکل اینجاست که مقادیر اندازه‌گیری‌شده بسیار کم (حدود 0.01 درصد جرم ذرات موجود در مدار) است و نمی‌تواند حجم ذرات موجود در مدار فعلی را توجیه کند. این احتمال وجود دارد که سیارک 3200فائتون گذشته فعال‌تری داشته است.

ذرات شهاب‌باران موازی با هم حرکت می‌کنند، به همین دلیل به‌خاطر خطای دید پرسپکتیو تصور می‌کنیم که این ذرات از نقطه‌ای در آسمان خارج می‌شوند. در شهاب‌باران جوزایی، این نقطه که کانون بارش نامیده می‌شود، در صورت‌فلکی جوزا قرار دارد و خوشبختانه در تمام طول شب بالاتر از افق قرار می‌گیرد؛ به همین دلیل می‌توان در تمام طول شب شهاب‌های جوزایی را مشاهده کرد. یادتان باشد نمی‌توان مسیر حرکت شهاب‌ها را از قبل تعیین کرد، به همین دلیل بهترین شرایط مشاهده شهاب وقتی حاصل می‌شود که بتوانید بیشترین مساحت از آسمان را زیرنظر داشته باشید. هرچه فاصله دورتی از ماه را زیرنظر داشته باشید، می‌توانید شهاب‎های بیشتری مشاهده کنید.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۸:٥٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٩/٢٢
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

نفرین سیاره سرخ مریخ‌نورد بعدی ناسا

نفرین سیاره سرخ مریخ‌نورد بعدی ناسا

مریخ‌نورد بعدی ناسا به نام کیوریاسیتی فردا به مدار زمین پرتاب و پس از سفری 8 ماهه، آگوست / مرداد آینده به سیاره سرخ می‌رسد. اما پیش از آن، کیوریاسیتی باید بتواند خود را از شر «نفرین مریخ» خلاص کند.

محمود حاج‌زمان: طبق برنامه‌ریزی‌ها، قرار است که مریخ‌نورد بعدی ناسا به نام کیوریاسیتی (به معنای کنجکاوی) فردا به مدار زمین پرتاب شود و پس از چند روز رهسپار سیاره سرخ شود تا پس از در سفری آرام و 8ماهه، آگوست 2012/ مردادماه 1391 به این سیاره برسد. به گزارش نشنال‌جئوگرافیک،  پس از رسیدن به مریخ و به عنوان بخشی از یک سیستم جدید فرود محموله‌های عظیم بر روی دنیاهای دیگر، این روبات با استفاده از یک کابل عظیم به سوی سطح سیاره سرخ پایین فرستاده خواهد شد. اما پیش از همه این کارها، مریخ‌نورد کیوریاسیتی باید بتواند خود را از شر «نفرین مریخ» خلاص کند.
 

مریخ‌نورد بعدی
در عالم فعالیت‌های فضایی، بذله‌گویی در خصوص این نفرین بسیار نیش‌دار است. در نیم قرنی که از نخستین تلاش بشر برای ارسال یک کاوشگر به سیاره سرخ می‌گذرد، حدود دو سوم از 39 ماموریت انجام شده سرانجام ناخوشایندی داشته‌اند. بعضی از فضاپیماها روی زمین سقوط کردند و برخی دیگر در میانه مسیر از کار افتادند. یکی از سفینه‌های شوروی تنها اندکی پس از پرتاب منفجر شد، و سفینه دیگری هنگام تلاش برای فرود روی مریخ آتش گرفت.
در اوایل آذرماه، یک فضاپیمای روسی که برای سفر به قمر مریخ –فوبوس- طراحی شده بود نتوانست از مدار زمین فراتر برود. این سفینه مدت کوتاهی پس از پرتاب از مسیر خارج شد و مهندسان هنوز نتوانسته‌اند علت مشکل را کشف کنند. هرچند طی چند روز اخیر، تلاش مهندسان آژانس فضایی اروپا برای تماس با این فضاپیما موف بود و امید می‌رود تا هفته آینده که پنجره پرتاب به سوی مریخ باز می‌ماند، این فضاپیما بتواند ماموریت خود را از سر بگیرد.
ریسک آخرین ماموریت ناسا نیز بسیار بالا است: با وزنی معادل 900 کیلوگرم، مریخ‌نورد کیوریاسیتی بزرگ‌ترین و پیچیده‌ترین جسمی است که تاکنون بر روی یک سیاره دیگر فرود آمده است. مجموع هزینه‌های مریخ‌نورد، فضاپیما، و سایر بخش‌های این ماموریت نیز بالغ بر 2.5 میلیارد دلار است.
پیتر تایزینگر، مدیر برنامه مریخ‌نورد، دو هفته قبل در یک کنفرانس خبری گفت: «شاید بتوان گفت که مریخ مانع کار ما می‌شود. هرگونه ورود، کاهش ارتفاع، و فرود بر رو مریخ به نوعی مصیبت محسوب می‌شود. این سیاره یک محیط خالی از خطر نیست».
 

جایی در میان آسمان
در این تصویر، کارمندان فضایی روسی را مشاهده می‌کنید که یک هفته قبل از پرتاب فضاپیمای Phobos-Grunt از پایگاه بایکونور قزاقستان مشغول بررسی آن بودند. اما اکنون به نظر می‌رسد که چندین دهه برنامه‌ریزی بر روی این سفینه سرانجامی جز رفتن به زباله‌دانی پیدا نکرده است.
این فضاپیمای عظیم‌الجثه که محتوی تجهیزات آزمایشی از سراسر دنیا بود، قرار بود که برنامه بازگشت روسیه به مریخ باشد. سلف بدشگون قبلی این فضاپیما، سفینه Mars 96، در نوامبر 1996 / آبان 1375 در اقیانوس آرام سقوط کرد. دو ماموریت قبلی روسیه به مقصد مریخ نیز که هر دو در سال 1998 / 1377 انجام شده بودند، سرانجامی جز شکست نداشتند.
قرار بود که دقایقی پس از آغاز پرتاب، فوبوس-گرانت موتور و موشک‌های کمکی خود را روشن کند تا فضاپیما را به یک مدار بالاتر ببرد و بتواند با فرار از میدان جاذبه زمین، به سمت مریخ رهسپار شود. اما موتور روشن نشد و در نیجه سفینه در آسمان زمین به گل نشست! به گفته رییس آژانس فضایی روسیه، والری پوپوفکین،اگر مشکل تا قبل از اوایل دسامبر / اواسط آذرماه برطرف نشود، فوبوس-گرانت شانس خود را برای پرواز به سوی مریخ از دست می‌دهد.
یتالی داویدوف، قائم مقام آژانس فضایی روسیه، شانس انجام شدن این ماموریت را بسیار اندک می‌داند. با این حال، پس از اینکه آژانس فضایی اروپا توانست برای نخستین بار تماسی را با این سفینه برقرار کند، امیدها برای نجات آن افزایش یافته است.
 

کارآگاه گم‌شده
تصویر، فرودگر بیگل 2 را نشان می‌دهد که با جدا شدن از سفینه مادر خود سفری تنها را به سمت سطح مریخ آغاز می‌کند.
کاوشگر انگلیسی قرص‌مانند بیگل، با استفاده از فضاپیمای مارس اکسپرس و در سال 2003 / 1382 از قزاقستان به فضا پرتاب شد. مارس اکسپرس این کاوشگر را در مدار قرار داد، و بیگل 2 با موفقیت از سفینه مادر جدا شد تا فرود خود را طبق برنامه‌ریزی‌ها برای روز کریسمس انجام دهد.
اما پس از آن، این کاوشگر بدون اینکه ردی از خود به جا بگذارد ناپدید شد. بازرسان گفتند که ممکن است کیسه‌های هوا یا چترهای این کاوشگر باز نشده باشند، و در نتیجه بیگل 2 با سرعت به سطح سیاره کوبیده شده باشد. اما علت دقیق گم شدن این کاوشگر هنوز به صورت یک راز باقی مانده است.
کالین پیلینگر، مسئول پیشرفت پروژه فضاپیما، اندکی پس از ناپدید شدن بیگل 2 به خبرنگاران گفت: «فرود آمدن روی مریخ بسیار دشوار است، هیچ شکی در این باره وجود ندارد. شما با مخاطرات زیادی روبه‌رو هستید و نمی‌توانید هیچ پیش‌بینی در این خصوص داشته باشید».
 

باز شدن نافرجام
جمعیت زیاد خبرنگاران در فلوریدا مشغول ثبت پرتاب بی‌نقص نخستین فضاپیمای آمریکا به مقصد مریخ، مارینر 3 هستند که در نوامبر 1964 / آبان 1343 انجام شد. اما پرتاب سفینه آخرین مرحله‌ای بود که با موفقیت انجام شد.
فضاپیمای ناسا قرار بود که به سمت مریخ پرواز کند و عکس‌های نزدیکی از این سیاره بگیرد. موفقیت در این ماموریت این افتخار را برای ایالات متحده به ارمغان می‌آورد که توانسته نخستین کشوری باشد که یک فضاپیمای عملیاتی را به سیاره سرخ ارسال کرده است. زمانی‌که مارینر 3 پرتاب شد، هر پنج ماموریت شوروی برای ارسال سفینه به مریخ با شکست مواجه شده بود.
با این وجود، مارینر 3 نیز سرانجام بهتری نداشت. پوششی که قرار بود دقایقی پس از پرتاب جدا شود به فضاپیما گیر کرد، و مانع باز شدن صفحات خورشیدی آن شد. در نتیجه فضاپیمای بلااستفاده و بدون نیروی مارینر وارد مدار خورشید شد.
شاید نفرین مریخ دامان مارینر 3 را گرفته باشد، اما ماموریت مارینر 4 ناسا که کمتر از یک ماه بعد از آن انجام شد، توانست از این جادو فرار کند و نخستین تصاویر نمای نزدیک را از سطح مریخ به زمین ارسال کند.
 

سفر بی‌بازگشت
در تصویر، مهندسان مشغول کار بر روی فضاپیمای Mars Observer هستند که در سپتامبر 1992 / شهریور 1371 از مرکز فضایی کیپ‌کارناوال فلوریدا به فضا پرتاب شد.
مارس آبزرور (به معنای دیده‌بان مریخ) مجهز به ابزارهایی بود تا مواد معدنی، اتمسفر و میدان مغناطیسی مریخ را مورد مطالعه قرار دهد و قرار بود تا پس از یک بازه 17 ساله، بازگشت شکوهمند ناسا به مریخ را رقم بزند. ایالات متحده پس از موفقیت خیره‌کننده فرودگرهای وایکینگ در سال 1975 / 1354، ماموریتی را به مقصد مریخ انجام نداده بود.
وزلی هانترس، رییس کاوش منظومه شمسی ناسا پیش از پرتاب اظهار داشته بود: «آمریکا قرار است که به مریخ باز گردد».
اما با این وجود، سه روز قبل از آغاز برنامه زمان‌بندی سفینه برای ورود به مدار مریخ، مهندسان ارتباط خود را با سفینه از دست دادند. تحقیقات ناسا نشان داد که محتمل‌ترین گزینه برای این اتفاق، انفجار یک لوله سوخت بود که باعث تبدیل سفینه مارس آبزرور به چیزی شد که ناسا از آن با عنوان «چرخش فاجعه‌آمیز» نام برد؛ مشکلی که باعث تخلیه باتری‌های سفینه و از کار افتادن نرم‌افزارهای سفینه شد. به گفته بازرسان، بر اساس تمام شبیه‌سازی‌ها، سفینه افلیج در حالی‌که دور خود می‌گردد به چرخش به دور خورشید ادامه خواهد داد.
 

اشتباه اندازه‌گیری
در این تصویر هنری، صفحات خورشیدی مدارگرد آب‌وهوایی مریخ مشغول جذب پرتوهای خورشید هستند. اما متاسفانه در عالم واقعیت، زندگی از هنر پیروی نکرد.
پس از شکست 1.6 میلیارد دلاری فضاپیمای مارس آبزرور در سال 1992 / 1371، ناسا تصمیم گرفت تا بر روی ماموریت‌های کوچک‌تر و ارزان‌تر به مقصد مریخ تمرکز کند. مدارگرد آب‌وهوایی مریخ که کمتر از 200 میلیون دلار هزینه داشت و قرار بود که به مطالعه آب‌وهوای مریخ بپردازد، محصول سیاست جدید ناسا بود.
پس از پرتاب از مرکز فضایی کیپ‌کارناوال فلوریدا در سال 1998 / 1377، این فضاپیما تمام راه را تا مریخ طی کرد؛ اما در 23 سپتامبر 1999 / 1 مهر 1378 ناگهان ناپدید شد. مهندسان به این نتیجه رسیدند که فضاپیما بیش از اندازه در اتسمفر مریخ پایین رفته است و به احتمال زیاد در اتمسفر سوخته است.
یک تحقیق نشان داد که گروهی از مهندسان بر مبنای اندازه‌گیری‌های متریک کار کرده بودند، در حالی‌که گروه دیگر از سیستم قدیمی غیرمتریک استفاده کرده بودند که منجر به بروز خطای مهلک در نرم‌افزارها شده بود.
کمتر از سه ماه پس از گم شدن مدارگرد آب و هوایی مریخ، فضاپیمای خواهر آن، فرودگر قطبی مریخ نیز با سطح سیاره برخورد کرد و از بین رفت.
اد وایلدر، رییس بخش علمی ناسا به خبرنگاران گفت: «این دو شکست برای ما یک هشدار است، و ما نسبت به آن واکنش نشان خواهیم داد». این مشکلات منجر به تغییرات اساسی در مدیریت ناسا شد و تمام ماموریت‌های مریخ را تا سال 2001 / 1380 لغو کرد.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱٠:٢٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٩/٤
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

۵ دلیل برتری گوگل پلاس در مقابل فیس بوک

۵ دلیل برتری گوگل پلاس در مقابل فیس بوک

شبکه اجتماعی گوگل پلاس هنوز 6 ماهه نشده اما کاربرانش از 30 میلیون نفر گذشته و به نظر می‌رسد تنها رقیب فیس‌بوک به حساب می‌آید. بعضی از تحلیل‌گران معتقدند در آینده نه چندان دور گوگل پلاس از فیس‌بوک هم جلو می‌زند.

طراحان گوگل پلاس متوجه بازار رقابتی شبکه‌های اجتماعی و توانمندی‌های فیس‌بوک بودند و به جای تقلید از غول شبکه‌های اجتماعی، قابلیت‌های منحصر به فردی نظیر جستجوی پیشرفته، حلقه‌های دوستان که کار به اشتراک گذاری را آسان می‌کند و امکان اتصال به دیگر سرویس‌های گوگل را در آن قرار داده‌اند.

 

در زیر 5 نکته آورده‌ایم که به نظر تحلیل‌گران حوزه فن‌آوری برگ برنده گوگل پلاس در بازار شبکه‌های اجتماعی هستند:

 

قابلیت اتصال به سایر سرویس‌های و اپلیکیشن‌های گوگل
سرویس‌های متعدد گوگل همه جای فضای سایبر هستند. از جی میل و جستجوی وب گرفته تا گوگل ریدر و نرم‌افزارهای تخصصی‌تر. گوگل پلاس هم به طور مستقیم با این سرویس‌های در ارتباط است و برای مثال اگر با نمایه کاربری گوگل در جی میل هستید می‌توانید مستقیماً به سراغ پلاس بروید و سریعاً مطلب مورد نظر خود را به اشتراک گذارید.

 

پلاس به پیشینه کاربران دسترسی دارد
یکی دیگر از مزایای ارتباط پلاس با سایر سرویس‌های گوگل این است که بسیاری از اطلاعات فعالیت‌های پیشین شما در این سرویس‌ها می‌تواند به انتخاب دوستان و تولید محتوی در پلاس کمک کند.

برای مثال دوستان متصل به نمایه کاربری شما اولین کسانی هستند که در صورت تمایل به حلقه دوستان پلاس شما اضافه می‌شوند. اگر به تعدادی از دوستانتان بیشتر از همه ایمیل می‌زنید، پلاس به شما توصیه می‌کند محتوی مورد نظر خود را با آن‌ها به اشتراک گذارید.

 

پیدا کردن مطالب جالب و خواندنی با پلاس آسان‌تر است
هیچ کس به اندازه گوگل از زیر و بم اینترنت خبر ندارد! این را رتبه اول جستجوی گوگل و یکه تازی آن در زمینه جستجوی اینترنتی نشان می‌دهد. قابلیتی به نام Sparks در گوگل پلاس به شما کمک می‌کند تا از هر وب‌سایتی تازه‌ترین‌ها را استخراج کنید و با دوستان به اشتراک بگذارید.

 

حریم خصوصی به راحتی قابل کنترل است
مفهوم Circles یا حلقه‌ها در گوگل پلاس به کاربران قابلیت انتخاب سریع دسته بندی‌های دوستان را می دهد. به این ترتیب به تعداد دلخواه حلقه انتخاب می‌کنید و با کشیدن (Drag) افراد به داخل حلقه‌های دسته بندی‌های مورد نظر را ایجاد می‌کنید. از این به بعد کنترل اینکه کدام یک از حلقه‌ها می توانند پست‌های شما را مشاهده کنند بسیار آسان است. در ضمن دکمه +1 که اکثر سایت‌های اینترنت به آن مجهز شده‌اند نیز امکان انتخاب حلقه‌های مورد نظر را دارد.

 

سازگاری با سیستم عامل اندروید
اندروید پرمصرف ترین سیستم عامل موبایل جهان است. مانند بسیاری از سرویس‌های دیگر گوگل، پلاس نیز قابلیت همزمان‌سازی با این سیستم عامل را دارد.

 

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۸:٠۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/٢٥
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

حفره عجیب در سیاره عطارد

فضاپیمای مسنجر ناسا که چند وقتی است به دور عطارد، کوچک‌ترین سیاره خاکی می‌گردد، در یکی از تازه‌ترین تصاویر ارسالی خود، حفره‌ای با برآمدگی‌های عجیب را در کالوریس‌بیسین به تصویر کشیده است.

این حفره که به گزارش ناسا یکی از بزرگ‌ترین حفره‌های برخوردی در منظومه شمسی است، برخلاف اغلب حفره‌های برخوردی که در مرکز آن‌ها یک برآمدگی نسبتا (ناشی از بازتاب موج ضربه‌ای برخورد از دیواره‌ها) وجود دارد، در این‌جا چندین برآمدگی دیده می‌شود.

حفره عجیب در سیاره عطارد

دانشمندان حدس می‌زنند این الگو ناشی از نوعی فرسایش یا فعالیت پوسته‌ای باشد، شاید رصدهای دقیق‌تر مسنجر بتواند راز این حفره برخوردی را آشکار کند. برای مشاهده تصویر بزرگ از ناسا، اینجا را کلیک کنید.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۳:٤۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/٢٢
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

دانلود نرم افزار پیش بینی مسیر حرکت ماهواره ها در فضا heavensat

دانلود نرم افزار پیش بینی مسیر حرکت ماهواره ها در فضا heavensat

این نرم افزار میتواند حرکت تعداد بسیار زیادی از ماهواره های موجود در مدار زمین را پیش بینی می کند

نرم افزار مخصوص ردیابی ماهواره ها را می توان از سایت زیر دریافت نمود:

http://www.heavensat.ru/english/

این نرم افزار که به شکل زیپ شده است دارای حجمی در حدود هفت ونیم مگابایت بوده و علاوه بر دریافت نرم افزار اصلی می توان به دریافت نقشه ستاره ای تیکو2 با حجم حدود 40 مگابایت نیز پرداخت.بعد از دریافت فایل و انجام عملیات unzip  آیکون زیبای نرم افزار heavensat  در کنار فایلی با نام tle  ظاهر می شود.درون این فایل آخرین اطلاعات tle  ماهواره ها در فایلهایی جداگانه وجود دارد.ماهواره ها در دسته هایی برای نمونه ماهواره های علمیScience (تلسکوپ هابل،تلسکوپ کوروت،سویفت و........)،ماهواره های هواشناسی و........ تقسیم شده اند.با دوبار کلیک روی آیکونheavensat   و نصب برنامه ، پنجره نرم افزار پدیدار می شود.

 اینک بکمک دکمه F10 یا دکمه common  در شکل پایین به انجام تنظیمات زیر می پردازیم:

1-       ثبت مکان رصد کننده شامل طول وعرض جغرافیایی واختلاف با زمان جهانی .

2-       بکمک دکمه STAR  به معرفی فهرست ستاره ای SKY2000   ویا فهرست ستاره ای تیکو می پردازیم(البته در صورتیکه بکمک صفحه اصلیhttp://www.heavensat.ru/english دان لود شده باشند).در حالت عادی فهرست ستارگان روشن که با نام BSC  شناخته می شود بهمراه فایل اصلی Heavensat  بطور اتوماتیک دان لود می شود.

3-       بکمک دکمه Calculations می توان به تنظیمات مربوط به محاسبه star approaches  با هدف محاسبه پیش بینی نزدیکی ستارگان با ماهواره ها (بکمک دکمه setup columns می توان  اطلاعات نمایش داده شده در این قسمت مانند قدر ستاره، ارتفاع ستاره در زمان نزدیکی باماهواره و....... را انتخاب نمود)همین طور محاسبات مربوط به passes  و عبور (برای نمونه عبور از مقابل قرص ماه)  پیش بینی flare  یا درخشش های ناگهانی که بیشتر درمورد ماهواره های ایریدیوم رخ می دهدو intersections  می باشد پرداخت.

4-       بعد از انجام تنظیمات با فشردن دکمه calculations در بالای صفحه سمت چپ ،دکمه های مربوط به این پیش بینی ها در پایین صفحه در سمت چپ پدیدار می شوند.اینک با انتخاب های مجاز می توان به پیش بینی حوادثی مانند عبور ماهواره از مقابل  قرص ماه پرداخت.بعد از فشردن دکمه begin  در پایین صفحه، محاسبات بطور اتوماتیک انجام شده ونتیجه آن در وسط صفحه نمایش داده می شود.در صورتیکه روی هر کدام از سطرهای نتیجه دوبار کلیک نمایید آن پدیده در منظره آسمان نمایش داده خواهد شد.

5-       دکمه های دیگری نیز در پنجره بازشده توسط F10  نمایش داده می شوند مانند EARTH و  SKY و CHART  که بکمک آنها می توان تنظیمات دلخواه را انجام داد.

شکل 1

                                                   شکل یک

اینک به سراغ دکمه satellites  می رویم.با فشردن این دکمه نیز گزینه هایی در اختیار قرار می گیرند مانند نمایش نام ماهواره یا اعمال فیلتر گذاری جهت ایجاد محدودیت در تعداد ماهواره ها و در انتهای فهرست بکمک گزینه

 satellites bases  به پنجره جدیدی هدایت می شوید.در قسمت سمت چپ پنجره جدید فهرستی از ماهواره ها (مانند GEO،GPS ، NOAA)وجود دارد ودر پایین نیز دکمه operations  به چشم می خورد.در صورتیکه به شبکه اینترنت متصل باشید با فشردن این  گزینه می توان بکمک گزینه load from internet به صفحه TLE update با هدف دریافت آخرین اطلاعات TLE  مربوط به ماهواره ها منتقل شد.در بالای این صفحه سه دکمه وجود دارد(شکل دو)

 1-space track  2-celes track   و3 -Mike McCants

اگر بخواهید بکمک اولین گزینه یعنی گزینه Space track  به دریافت آخرین اطلاعات TLE  بپردازید احتیاج به یوزر نیم وپس ورد دارید (با مراجعه به سایت  www.space-track.org  پس از ثبت نام می توانید یوزر نیم وپس ورد دریافت نمایید)ولی اگر گزینه CELES TRACK  را انتخاب نمایید وسپس گزینه Check all  را انتخاب نمایید با کمک دکمه

down load  می توانید به راحتی آخرین اطلاعات TLE   را دریافت نمایید.بعد از اولین استفاده از نرم افزار با توجه به تغییرات روزانه اطلاعات TLEباید  هر زمان که قصد کارکردن با نرم افزار را داشته باشید به دریافت آخرین اطلاعات TLE  از شبکه اینترنت بپردازید .

شکل 2

                                                        شکل ۲

شکل 3

در شکل سه با انتخاب دسته ماهواره مورد نظر در پنجره سمت چپ ،تمام ماهواره های آن به پنجره وسط منتقل می شوند وبا دوبار کلیک روی نام یک ماهواره مورد نظر ،نام آن به پنجره سمت راست منتقل شده وبه فهرست ماهواره های مورد نظر(USER SATELLITES   )که می تواند منتخبی از تمام ماهواره های جالب باشد اضافه می شود.هنگامیکه با دکمه  earth   در شکل یک کار می کنید اگر  گزینه user  list   انتخاب شده باشد تنها مکان همان ماهواره های  منتخب در نقشه زمین نمایش داده می شوند ودر منظره آسمان هم که با کمک دکمه sky  قابل نمایش است تنها همان ماهواره ها در منظره آسمان نمایش داده می شوند.

در نمای زمین وآسمان،همینطور پنجره وسط در شکل سه اگر روی نام هر ماهواره کلیک راست کنید وسپس گزینه object  information  را انتخاب نمایید در  صفحه جدید تمام اطلاعات ماهواره از قبیل ارتفاع، فاصله تا ناظر،سمت،کشیدگی مداری،خروج از مرکز، و.........و اطلاعات TLEنمایش داده می شود.قابل توجه است در کنار سایر اطلاعات گزینه ای با نام DATA AGE  وجود دارد این زمان نشان دهنده زمان آخرین اندازه گیریهای مداری ماهواره مورد نظر است.اگر این گزینه  زمان زیادی را نشان دهد( مثلا" 2 یا 3 روز )آشکار است که اطلاعات TLE  بروز نشده ودر نتیجه نمایش مکان ماهواره دارای دقت چندانی نیست.در این حالت باید بکمک مسیر

 satellite  و  satellite bases و operation  و load from internet  به دریافت آخرین اطلاعات TLE  بپردازید.

 

اگر بعد از انتخاب یک ماهواره (با کلیک کردن روی آن )روی دکمه کوچکی که به شکل یک خط کوچک انحنادار در ستون عمودی سمت راست صفحه قرار دارد کلیک کنید مسیر ماهواره در روی نقشه زمین نمایش داده می شود.همچنین در این صفحه می توانید با تعیین زمان دلخواه  به مکان ماهواره در هر تاریخی پی ببرید.

 

نکته مهم

      اگر به هر طریقی از سایتی (برای نمونه  http://www.tle.info/joomla/index.php) آخرین اطلاعات TLE  را بدست آوردید می توانید دو ردیف اطلاعات مربوط به هر ماهواره را در فایل TLE  که در زمان UNZIP کردن فایل اصلی برنامهheavensat ایجاد شده با حذف اطلاعات قدیمی وCOPY  و Paste  کردن اطلاعات جدید ،عملا" جایگزین نمایید.درون فابل tleاطلاعات خانواده ماهواره های مختلف در فایلهای مختلفی قرار داده شده اند.باید در میان این فایلها به جستجوی نام ماهواره مورد نظر بپردازید.البته با توجه به اینکه معمولا"بطور دسته جمعی اطلاعات بروز می شوند کمتر پیش می آید که با TLE  ماهواره ها بصورت انفرادی کاری داشته باشید.

دانلود

 

منبع: دانشنامه ستاره شناسی

نویسنده : علی : ٧:٢٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/۱٧
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

نخستین تصاویر از تولد یک سیاره

نخستین تصاویر از تولد یک سیاره

اخترشناسان موفق شدند با استفاده از آینه‌های 10 متری تلسکوپ دوقلوی کک و با استفاده از تکنیک های تلسکوپی منحصر به فرد، شکل‌گیری یک سیاره جدید را برای نخستین بار مستقیما مشاهده کنند.

محمود حاج‌زمان: اخترشناسان موفق شدند با استفاده از آیینه‌هایی که قادرند نور کورکننده یک ستاره را محو کنند، نخستین تصویر مستقیم از شکل‌گیری یک سیاره جدید را که به دور ستاره‌اش در حال چرخش است، تهیه کنند. سیستم LkCA 15 شامل یک دنیای داغ و در حال به هم پیوستن است که در فاصله بین ستاره و دیسک خارجی غبار قرار دارد، دقیقا مطابق با اغلب تئوری‌هایی که درباره شکل‌گیری سیارت وجود دارد.
به گزارش پاپ‌ساینس، این کشف پیروزی بزرگی برای شکارچیان سیارات فراخورشیدی و تکنیک‌های تلسکوپی منحصر به فرد است. تکنیکی که در آن، محققان اپتیک فعال را با یک روش پنهان کردن نور ترکیب کردند تا نور ستاره را بلوکه کنند. قبلا غیرممکن بود که بتوان شکل‌گیری سیارات را مستقیما مشاهده کرد، چرا که این اتفاق خیلی نزدیک ستاره مادر رخ می‌دهد و دیسک سیاره‌ای در نور ستاره محو می‌شود.

 

آدام کراوس از دانشگاه هاروارد، و مایکل ایرلند از دانشگاه مک‌کوایر و رصدخانه نجومی استرالیا، از تلسکوپ‌های دوقلوی 10 متری کک در مائوناکی هاوایی استفاده کردند تا 150 ستاره را که دارای دیسک سیاره‌ای بودند مورد مطالعه قرار دهند. سیستم LkCA 15 دومین هدف آنها بود، اما آنها به سرعت دریافتند که یک هدف مناسب است.
همزمان با استفاده از آیینه‌های شکل‌پذیر تلسکوپ کک، که چندصد بار در ثانیه تنظیم می‌شوند تا اختلالات جوی را کاهش دهند، آنها از یک روش انسداد ستاره‌ای موسوم به تداخل‌سنجی نقاب روزنه‌ای نیز استفاده کردند. در این روش یک پوشش کوچک با چندین سوراخ، مستقیما در مسیر نور ورودی قرار می‌گیرد و امکان دستکاری کردن بیشتر در نور را فراهم می‌کند. با استفاده از این روش می‌توان ستارگان دوردست را محو کرد، که به اخترشناسان اجازه می‌دهد تا گاز و غبار اطراف اطراف آنها را ببینند. در تصویر بالا، علامت ستاره‌ای کوچک موجود، نشان‌دهنده محل ستاره است که توسط این دستکاری آیینه‌ای محو شده است.
تصویر در نور فروسرخ گرفته شده و ناحیه آبی‌رنگ سیاره در حال تولد را نشان می‌دهد،یک اَبَرمشتری به نام LkCa 15b که شش بار از غول عظیم منظومه شمسی ما سنگین‌تر است و در فاصله اورانوس از خورشید (19 برابر فاصله زمین از خورشید)از ستاره مرکزی واقع شده است. نواحی قرمزرنگ نشان دهنده مواد گرم‌تر است که در حال پیوستن به سیاره هستند. سوراخ دونات‌شکل بیانگر یک ناحیه خالی است، که سیاره LkCa 15b غبار و گاز موجود در آن را تخلیه کرده است.


شکارچیان سیارات فراخورشیدی نیاز دارند که نخست یک ستاره با پتانسیل مناسب را برای یک منظومه خورشیدی پیدا کنند، و سپس تلاش کنند تا ورای درخشش ستاره را به دنبال شواهدی برای وجود اجسام دیگر ببینند. تلسکوپ فضایی کپلر این کار را با ردیابی نوسانات کوچک نور ستاره که به دنبال عبور قرص تاریک سیارات از مقابل قرص تابان ستاره ایجاد می‌شود، انجام می‌دهد. اما وجود دیسک‌های محو یک سیستم نوزاد را نمی‌توان به این روش ردیابی کرد که به همین دلیل است که کراوس و ایرلند اقدام به انسداد نور ستاره کردند.
قرار است نتایج کامل کار این محققان در شماره آینده مجله معتبر Astrophysical Journal به چاپ برسد.

نویسنده : علی : ۱٠:٠٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/۱
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

تلسکوپ فضایی روسات بامداد امروز سقوط کرد

تلسکوپ فضایی روسات بامداد امروز سقوط کرد

یک ماه پس از سقوط ماهواره 6 تنی ناسا، ماهواره 3 تنی آژانس فضایی آلمان که از سال 1999 از کار افتاده بود، بامداد امروز وارد جو زمین شد، اما موقعیت فرود قطعات آن هنوز مشخص نشده است!

به گزارش پایگاه اینترنتی آژانس فضایی آلمان، تلسکوپ فضایی پرتوی ایکس رونتگن، روسات باوزن حدود 3 تن بین ساعت 5:15 تا 5:45 بامداد امروز یک‌شنبه 1 آبان 1390 به وقت ایران (1:45 تا 2:15 بامداد یک‌شنبه 23 اکتبر 2011 به وقت جهانی) وارد جو زمین شد و بخشی از قطعات آن سوخت. هنوز هیچ خبری از بقایای رسیده از این ماهواره به سطح زمین مخابره نشده است.

ماموریت این ماهواره در سال 1999 / 1378 به پایان رسید و در طول 12 سال اخیر آرام آرام در اثر اصطکاک با لایه‌های فوقانی جو، ارتفاع خود را از دست داد تا آن‌که امروز سقوط کرد. پیش از این، پیش‌بینی شده بود بخشی از قطعات این ماهواره ازجمله آینه‌های ضدحرارت و سازه کربنی آن با وزن کلی 1600 کیلوگرم به سطح زمین برسند. احتمال برخورد برخی از این قطعات با انسان نیز 1 به 2000 تخمین زده شده بود.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ٩:٤۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/۱
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

انجمن های نجوم ایران

 رصدخانه ها و مراکز نجومی کشور

انجمن های نجوم فعال ایران

١- انجمن نجوم ثاقب استان گیلان

٢- انجمن نجوم سعادت شهر استان فارس

٣- انجمن نجوم ادیب استان اصفهان

۴- انجمن نجوم آسمان توس استان خراسان رضوی

۵- انجمن نجم شمال استان گیلان

۶- انجمن نجوم آستان حضرت عبدالعظیم استان تهران

 

مراکز نجوم استان گیلان

1   رشت      انجمن نجوم ثاقب

2   گروه نجوم سمپاد رشت - تیزهوشان

3   انجمن نجوم ژوپیتر ( وابسته به کانون پرورشی فکری کودکان و نوجوانان رشت )

4   انحمن علمی پژوهشی نجم شمال

5   موسسه ستاره شناسی روجا

6   گروه نجوم سهای دانشگاه گیلان

7   انجمن نجوم اکلیل شمالی لاهیجان

8   انجمن نجوم مهر پژوهشسرای دانش آموزی لاهیجان

9   انجمن نجوم خواجه نصیر - دانشگاه پیام نور منجیل

10 انجمن نجوم کادوسیان وابسته به پژوهشسرای دانش آموزی تالش

11 گروه نجوم تیشتر لشت نشا

12 هسته نجوم بسیج دانشجویی دانشگاه پیام نور رشت

13 انجمن نجوم پژوهشسرای دانش آموزی

14 آموزش و پرورش تالش

15 پژوهشسرای دانش آموزی رودسر

 

انجمن های نجوم سراسر کشور

1   ستاره شناسی اراک

2   آسمان سبلان اردبیل

3   اصفهان - انجمن ادیب

4   اصفهان - نجوم کوثر یک

5   انزلی - خانه ریاضیات

6   ارومیه - انجمن اورانوس

7   ستاره شناسی اهواز

8   بجنورد - انجمن نجوم تیراسیف

9   بیرجند - آسمان ...

10 مجتمع دانش آموختگان بوشهر

11 ستاره شناسی بهبهان

12 فارس - انجمن نجوم پاسارگاد

13 انجمن نجوم ایاز

14 انجمن نجوم تبریز

15 تهران - انجمن نجوم آماتوری

16 فروشگاه آسمان نمای تهران

17 تهران رصدخانه زعفرانیه

18 تهران فروشگاه آسمان شب

19 چابهار - انجمن منجمان جنوب شرق ایران

20 خرم آباد - انجمن نجوم کیهان شناسی

21 خوزستان - انجمن نجوم

22 زاهدان - انجمن نجو خیام

23 زاهدان - جمعیت منجمان مهبانگ

24 بم - انجمن نجوم بم

25 زنجان - پارک الفبای زنجان

26 زاهدان - آسمان تفتان

27 فارس - سعادت شهر - انجمن نجوم پاسارگاد

28 انجمن ترویج علم ایران

29 ستاره شناسی سیستان و بلوچستان

30 سمنان - شاهرود

31 ستاره شناسی شوشتر

32 شیراز - انجمن نجوم ابوریحان بررونی

33 شیراز - انجمن نجوم قطب الدین شیرازی - شهرداری

34 شیراز - فروشگاه اخترنمای شیراز

35 قزوین - انجمن پارک فدک قزوین

36 قزوین - کاسپین اسکای ( انجمن نجوم اماتوری قزوین )

37 مرکز مطالعات و پژوهشهای فلکی نجومی قم

38 رصد خانه دانشگاه کاشان

39 کرمان - انجمن نجوم

40 کاشان - انجم نجوم سپهر کاشان

41 انجمن نجوم کرمانشاه

42 ستاره شناسی گنبد کاووس

43 اختر فیزیک مراغه

44 انجمن نجوم آسمان توس

45 گنجینه نجوم آسمان قدس رضوی مشهد

46 مرکز نجوم شباهنگ

47 انجمن نجوم ابن صالح و خانه ریاضیت همدان

48 یزد - انجمن نجوم کویر یزد

نویسنده : علی : ٩:٤٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۸/۱
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

نشانه‌های آب در سیاره سرخ

نشانه‌های آب در سیاره سرخ

تازه‌ترین تصاویر ارسالی مدارگرد ناسا از سطح سیاره سرخ، بخش مرکزی چاله برخوردی نام‌گذاری‌نشده‌ای را نشان می‌دهد که بخشی از مواد معدنی زیر سطح سیاره سرخ را آشکار کرده است.

وقتی ابعاد گودال برخوردی از اندازه مشخصی بالاتر رود، نیروی گرانش سبب می‌شود بخش داخلی دیواره‌های شیب‌دار فروبریزد و مواد معدنی از اعماق پوسته به سطح منتقل شوند. دانشمندان ناسا حدس می‌زنند مواد رنگی مشخص‌شده در این تصویر، احتمالا مواد شیمیایی است که در گذشته دور در مجاورت آب مایع بر سطح سیاره سرخ تشکیل شده‌اند.

منبع:خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱٠:۳۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٧/٢٠
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

راه اندازی نسخه موبایل وبلاگهای پرشین بلاگ مخصوص آیفون ، اندروید و ویندوز فون

نسخه موبایل وبلاگ های پرشین بلاگ راه اندازی شد. در صورتی که شما از یکی از موبایل های هوشمند مجهز به سیستم عامل iOS (آی پاد، آیفون، آی پد) ، اندروید ، بادا، ویندوز فون و بلک بری استفاده میکنید، می توانید هم اکنون سری به وبلاگ های پرشین بلاگ بزنید

نسخه موبایل . پرشین بلاگ

برای مشاهده نسخه موبایل وبلاگ ها بر روی موبایل خود ، نیازی نیست به آدرس خاصی بروید. پرشین بلاگ هنگامی که شما یک وبلاگ را در مرورگر موبایل خود باز کنید، بصورت اتومات نسخه موبایل وبلاگ را برای شما نمایش خواهد داد.

نسخه موبایل

در نسخه ی موبایل وبلاگ های پرشین بلاگ، صفحات زیر را به ازای هر وبلاگ مشاهده میکنید:

  • در صفحه اول وبلاگها، عنوان 10 یادداشت اخیر بهمراه تعداد کامنت های هر یادداشت و تگ های هر یادداشت ، همراه با خلاصه ای از هر پست به همراه منوی وبلاگ در بالا سمت چپ صفحه
  • در صفحه لینک مستقیم یادداشت ها، اصل یادداشت همراه با کامنت های هر یادداشت در انتهای یادداشت قابل مشاهده است. 
  • برای مشاهده صفحات وبلاگ، آیکون فلش کوچک در بالای سمت چپ وبلاگ را بزنید، لیست صفحات جداگانه ی وبلاگ قابل مشاهده است. 
  • برای مشاهده تگ های وبلاگ، آیکون فلش کوچک در بالای سمت چپ وبلاگ را بزنید، لیست تگ های وبلاگ قابل مشاهده است. 
  • ایمیل نویسنده و لینک فید هر وبلاگ هم در منوی وبلاگ در دسترس است.

بزودی نسخه موبایل وبلاگ ها مخصوص موبایل هایی که مرورگر HTML ندارند و از مرورگرهای WAP استفاده میکنند نیز ارائه خواهد شد.

 آشنایی با آخرین تغییرات پرشین بلاگ : whatsNew.persianblog.ir

نویسنده : علی : ۱٠:۱٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٧/٢٠
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

توفان شهابی اژدهایی شنبه‌شب در آسمان ایران

بارش شهابی اژدهایی سال 1390 شنبه‌شب در آسمان ایران

پس از ده سال، پاییز امسال زمین از توده‌ای قدیمی از غبار دنباله‌دار عبور می‌کند و طوفانی از شهاب‌ها در آسمان زمین دیده می‌شود، طوری‌که در هر دقیقه شهابی پرنور از آسمان مهتابی عبور می‌کند.

امیر حسن‌زاده: وقتی ذرات گرد وغبار معلق در فضای بین سیارات وارد جو زمین می شوند، در اثر سرعت بالا و اصطکاک شدید به وجود آمده می‌سوزند و به صورت شهاب دیده می‌شوند. در آسمانی صاف و تاریک ممکن است در هر ساعت چند شهاب ببینید که در نقاط مختلف آسمان ظاهر و به سرعت محو می شوند. اما در شب‌های خاصی از سال تعداد شهاب‌ها یک‌باره زیاد می‌شود که به این پدیده «بارش شهابی» می‌گویند. 
 

بارش‌های شهابی در اثر ورود توده‌ای از ذرات به جو زمین به وجود می‌آیند. این ذرات با سرعت‌های زیاد (چند ده کیلومتر بر ثانیه) و تقریباً به طور موازی وارد جو می‌شوند؛ در نتیجه از دید ناظر زمینی به نظر می‌آید که همه شهاب‌ها از یک نقطه آسمان خارج می‌شوند که به این نقطه کانون بارش گفته می‌شود. کانون بارش در هر صورت فلکی واقع باشد، بارش شهابی به همان نام خوانده می‌شود. اگر کانون دو یا چند بارش در یک صورت‌فلکی باشد، از نام ستاره درخشان نزدیک کانون هم استفاده می‌شود ، مانند بارش اتا–دلوی یا دلتا–دلوی

منشاء بارش‌های شهابی
منشاء بسیاری از بارش‌های شهابی دنباله‌دارها هستند. این صخره‌های یخی با حرکت خود ذرات ریزی به جا می‌گذارند. با نزدیک شدن دنباله‌دار به خورشید تعداد ذرات به‌جامانده افزایش می‌یابد و بنابراین مدار دنباله‌دار مملو از ذراتی می‌شود که با همان سرعت دنباله‌دار و تقریبا در همان مدار به دور خورشید گردش می‌کنند. به دلیل حرکت متناوب زمین به دور خورشید ، سیاره ما در زمان مشخصی از سال به نزدیکی مدار دنباله‌دار می‌رسد و با برخورد به این ذرات بارش شهابی رخ می‌دهد.

بارش شهابی اژدهایی سال 1390 شنبه‌شب در آسمان ایران

در جدول زیر می‌توانید اطلاعات مشهورترین بارش‌های شهابی سالیانه را مطالعه کنید. بارش‌های شهابی برساووشی، جوزایی و ربعی در هر سال و بارش شهابی اسدی تقریبا هر 30 سال یک‌بار فعالیت باشکوهی را به نمایش می‌گذارند.
 

مهم‌ترین بارش‌های شهابی سالیانه
زمان اوج بارش
بازه فعالیت
نام بارش
2 اردیبهشت
27 فروردین-5 اردیبهشت
شلیاقی
16 اردیبهشت
30 اردیبهشت ـ 7 خرداد
اتا ـ دلوی
6 مرداد
21 تیر ـ 28 مرداد
دلتا دلوی جنوبی
21 مرداد
24 تیر ـ 3 شهریور
دلتا دلوی شمالی
22 مرداد
26 تیر ـ 2 شهریور
برساووشی
17 مهر
14 مهر ـ 18 مهر
تنینی (اژدهایی)
30 مهر
10 مهر ـ 16 آبان
جباری
14  آبان
9 مهر ـ 4 آذر
ثوری جنوبی
21 آبان
9 مهر ـ 4 آذر
ثوری شمالی
27 ابان
23 آبان ـ 30 آبان
اسدی
23 آذر
16 آذر – 26 آذر
جوزایی
1 دی
26 آذر ـ 5 دی
دبی
14 دی
11 دی  ـ 15 دی
ربعی

رگبارهای شهابی
در سال‌هایی شاهد افزایش ناگهانی و چشمگیر تعداد شهاب‌های بعضی از بارش‌ها هستیم که به این افزایش فوق‌العاده تعداد شهاب‌ها «رگبار شهابی» گفته می‌شود (مانند رگبار اسدی 1833 و ارابه‌رانی1994).
اگر دنباله‌دار منشا بارش به تازگی از حضیض خورشیدی خود عبور کرده باشد، انتظار داریم که شدت بارش زیاد باشد و در این صورت احتمالاً رگبار شهابی رخ خواهد داد. به این نوع فعالیت‌های شهابی، فوران‌های نزدیک-دنباله‌دار گفته می‌شود.
نوع دیگررگبارهای شهابی (دور- دنباله‌دار) که کمی هم عجیب به نظر می‌رسند، وقتی اتفاق می‌افتند که دنباله‌دار منشاء در حوالی اوج مداری خود و دور از خورشید قرار داشته باشد. دلیل این اتفاق را اثر اختلال گرانشی سیارات بزرگ منظومه شمسی (مشتری و زحل) دانسته‌اند.

رگبار شهابی اژدهایی
منشا این بارش شهابی دنباله‌دار جیاکوبی-زینر است که در هر 6.6 سال یک‌بار به دور خورشید می‌گردد. این دنباله‌دار در ابتدای قرن گذشته کشف شد. در اغلب سال‌های گذشته تعداد شهاب‌های این بارش انگشت‌شمار است، اما در برخی سال‌ها به صورت رگبار شهابی ظاهر شده است. در سال‌های 1933 و 1946 میلادی شدت آن به 10هزار شهاب بر ساعت رسید. آخرین باری که فعالیت این بارش شهابی قابل ملاحظه شد، سال 1998م.(1377 ه.ش) بود که به حدود 500 شهاب در ساعت رسید.

بارش شهابی اژدهایی سال 1390 شنبه‌شب در آسمان ایران

پیش‌بینی بارش‌های شهابی کار پیچیده‌ای است. دنباله‌دارها اجرام سبک و تاثیرپذیری هستند. بنابراین به راحتی تحت تاثیر دیگر سیارات قرار می‌گیرند. این عامل در مورد دنباله‌دارهای کوتاه‌دوره (مانند دنباله‌دار تمپل-تاتل که مولد بارش شهابی اسدی است) مهم‌تر است. اثرات گرانشی باعث می‌شود که مدار دنباله‌دار در هر بازگشت دقیقا یکسان نباشد بنابراین در بازگشت‌های مختلف دنباله‌دار، ذرات پخش‌شده از آن در فواصل مختلفی از مدار زمین قرار می‌گیرند. اختلالات گرانشی سیارات بزرگ (به ویژه سیاره مشتری) باعث می‌شود که توده ذرات به جامانده از دنباله‌دار جابه‌جا شود. جرم و سرعت ذرات پرتاب‌شده از دنباله دار نیز متفاوت است و برای پیش‌بینی اثرات گرانشی وارد شده می‌بایست مجموعه‌ای از اثرات گرانشی متقابل (خورشید، زمین، مشتری و توده ذرات برجامانده از دنباله‌دار) را در نظر گرفت. اصطلاحاً باید یک سیستم چند ذره‌ای را مورد بررسی قرار داد، کار پیچیده‌ای که احتیاج به کامپیوترهای پرسرعت دارد. علاوه بر اثر گرانشی ، فشار تابشی خورشید نیز باعث پهن‌شدگی و تغییر توزیع ذرات می شود.در نتیجه توزیع جرم در توده ذرات دچار تغییر می‌شود و برای پیش‌بینی شدت بارش، نیازمند تعیین توزیع ذرات هستیم.
دنباله‌دار جیاکوبی-زینر در زمستان امسال به نزدیکی زمین خواهد رسید، بنابراین رگبار شهابی اژدهایی امسال زمانی اتفاق می‌افتد که دنباله‌دار هنوز به زمین نرسیده و این رگبار شهابی از نوع دور-دنباله‌دار محسوب می‌شود.
در شامگاه 16 مهر 1390 زمین با توده‌ای از ذرات به جا مانده از عبور در قرن نوزدهم برخورد می‌کند که تعداد شهاب‌های حاصل از آن کم خواهد بود. چند ساعت بعد یعنی در ساعت 23 الی 24 شانزدهم مهرماه، زمین با توده ذرات به جا مانده از سال 1900 برخورد خواهد کرد. پیش‌بینی‌ها نشان می‌دهد که شدت شهاب آن در زیر آسمان کاملاً تاریک به حدود 500 شهاب بر ساعت خواهد رسید.

بارش شهابی اژدهایی سال 1390 شنبه‌شب در آسمان ایران

کانون این بارش شهابی در ناحیه سر صورت فلکی اژدها (تنین) قرار دارد، یکی از صورفلکی دورقطبی که در زمان اوج بارش در شمال غرب آسمان قرار دارد. خوشبختانه در این زمان ساکنین خاورمیانه و اروپا در شب به سر می‌برند و این شانس را دارند که این شهاب‌ها را مشاهده کنند؛ اما متاسفانه حضور ماه موجب می‌شود که آسمان روشن باشد و رصدگران همه شهاب‌های این بارش را نتوانند رویت کنند. (در نقشه زیر، هر چه رنگ منطقه سبزتر باشد، شرایط مساعدتری برای مشاهده شهاب‌باران وجود دارد. مناطق سفیدرنگ نمی‌توانند شهاب‌باران را ببینند).

بارش شهابی اژدهایی سال 1390 شنبه‌شب در آسمان ایران

از ماه‌ها قبل بسیاری از علاقمندان و گروه‌های نجومی برای رصد این پدیده برنامه‌ریزی کرده‌اند. کم‌هزینه‌ترین روش رصد مرئی است، یعنی تماشای مستقیم شهاب‌ها که به یکی از علاقه‌مندی‌های اصلی منجمان آماتور امروز تبدیل شده است. در ساده‌ترین روش، هر رصدگر تعداد شهاب‌هایی را که در هر بازه زمانی (مثلاً هر10 دقیقه) مشاهده می‌کند، ثبت می‌کند و اگر در رصد بارش شهابی تجربه داشته باشد، روشنایی ظاهری (قدر) شهاب‌ها و وضعیت تاریکی آسمان (حد قدر) را نیز ثبت می‌کند.
منجمان آماتور در به‌دست آوردن داده‌ها در این زمینه نقش بسیار مؤثری دارند. داده‌های رصدی بارش شهابی به مراکز نجومی معتبری مانند سازمان بین‌المللی شهاب (www.imo.net) ارسال می‌شود.


علاوه بر این منجمان حرفه‌ای طرح‌هایی برای رصد و تحلیل این بارش شهابی دارند. در یکی از جالب‌ترین آنها که در اروپا انجام می‌شود، دو هواپیمای مناسب برای پرواز بر فراز ابرها و رصد این رگبار شهابی برنامه‌ریزی شده است. در داخل هواپیماها انواع دوربین‌ها و طیف‌سنج‌ها برای ثبت اطلاعات شهاب‌ها تعبیه شده است. داده‌هایی که جمع‌آوری می‌شود، می‌تواند به اخترشناسان در تصحیح مدل‌ها و درک بهتر از چگونگی پیدایش و تحول منظومه‌ی شمسی کمک کنند.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۳:۱٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٧/۱٥
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

ناسا ماهواره‌ای به اندازه یک اتوبوس را گم کرد

ناسا ماهواره‌ای به اندازه یک اتوبوس را گم کرد

با گذشت بیش از 12 ساعت از سقوط ماهواره UARS در جو زمین، مقامات ناسا با برگزاری کنفرانسی مطبوعاتی در ساختمان مرکزی این سازمان، اعلام کردند از زمان و مکان دقیق سقوط این ماهواره خبر ندارند!

به گزارش اسپیس‌فلایت‌ناو، در این کنفرانس از نقشه ارسالی مرکز فعالیت‌های مشترک فضایی وزارت دفاع ایالات متحده رونمایی شد که مدار این ماهواره را در آخرین دور گردش به دور زمین (3:23 تا 5:09 روز 24 سپتامبر به وقت جهانی / 6:53 تا 8:39 روز شنبه 2 مهر به وقت استاندارد ایران) نشان می‌دهد. دایره مشخص‌شده در غرب ایالات متحده که در 31درجه شمالی و 141 درجه غربی واقع شده، مختصات جایی را نشان می‌دهد که ماهواره UARS وارد جو زمین شده است.

مسیر ماهواره از اقیانوس آرام، کانادا، اقیانوس اطلس، قاره آفریقا و اقیانوس هند می‌گذرد و بقایای ماهواره بالقوه در محدوده‌ای به طول 800 کیلومتر در هر جایی از این مسیر پراکنده شده است.

نیک جانسون، دانشمند ارشد برنامه زباله‌های مداری ناسا در کنفرانس مطبوعاتی گفت ناسا هیچ گزارش و تصویر معتبری از محل فرود بقایای این ماهواره دریافت نکرده و تلویحا شایعات منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی و حتی فیلم‌های منتشرشده از حرکت اجسام درخشان (بقایای احتمالی این ماهواره) در غرب کانادا را رد کرد.

وی هم‌چنین گفت به‌نظر می‌رسد این ماهواره حوالی ساعت 4:00 به وقت جهانی (7:30 به وقت مرکزی ایران) وارد جو شده و پیش‌از رسیدن به سواحل آمریکای شمالی در آب‌های اقیانوس آرام سقوط کرده است.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ٧:٥٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٧/۳
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

شایعه سقوط بقایای ماهواره UARS در غرب کانادا

شایعه سقوط بقایای ماهواره UARS در غرب کانادا

پس از گذشت 3 ساعت از سقوط ماهواره USAR، ناسا و فرماندهی استراتژیک در شرایطی از زمان و مکان دقیق سقوط اظهار بی‌اطلاعی می‌کنند که گزارش‌هایی از سقوط این بقایا در توییتر منتشر شده است.

ناسا در آخرین بیانیه خود اعلام کرده است این ماهواره در بازه زمانی 6:53 تا 8:39 صبح امروز (به وقت ایران) سقوط کرده و اولین بار برفراز اقیانوس آرام وارد جو زمین شده است. به گفته ناسا، 26 قطعه سنگین این ماهواره به احتمال زیاد در اقیانوس اطلس شمالی و به احتمال بسیار ضعیف در کانادا سقوط کرده‌اند.

اما رویترز به نقل ازگزارش‌های ارسالی به شبکه اجتماعی توییتر خبر داده است که برخی از بقایای این ماهواره در اطراف اوکاتوکس، شهری کوچک در جنوب کالگری واقع در غرب کانادا سقوط کرده‌اند. البته این گزارش‌ها تاکنون تایید نشده است. 

این بزرگ‌ترین ماهواره ناسا پس از سقوط اسکای‌لب در 30 سال گذشته بود که در بیابان‌های غرب استرالیا سقوط کرد. آژانس فضایی اروپا نیز اعلام کرده است یکی از ماهواره‌های از کارافتاده‌اش، روسات (تلسکوپ فضایی تابش گامای رونتگن) اواخر اکتبر / اوایل آبان وارد جو زمین خواهد شد.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ٤:٠٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٧/٢
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

دمای سیاره های سامانه خورشیدی- داغی ونوس و سردی نپتون

دمای سیاره های سامانه خورشیدی- داغی ونوس و سردی نپتون

انسان در صورتی که روزی بخواهد به یکی از سیاره های سامانه خورشیدی سفر کند، مانند سفرهای زمینی ابتدا باید از شرایط آب و هوایی آنجا آگاه شده و خود را برای مقابله با آن آماده کند.دانشمندان در سرتاسر جهان در تلاشند نیروهایی را برای سفرهای فضایی به سیاره های مختلف در آینده ای نه چندان دور آماده کنند، پروژه ای که برای اجرای آن باید از جزئیات بالایی از سیستم فیزیولوژیکی بدن گرفته تا ساختار سیاره ها در سامانه خورشیدی مطلع باشند، شرایط آب و هوایی سیاره ها نیز یکی از مواردی است که آگاهی از آن بسیار حیاتی است:

عطارد

نوزاد سامانه خورشیدی سیاره ای که کمترین فاصله را از خورشید دارد و همچنین کوچکترین سیاره سامانه خورشیدی یعنی سیاره عطارد هیچ اتمسفری ندارد از این رو پیش بینی شرایط آب و هوایی آن بسیار دشوار است. با این همه در صورتی که فردی قصد سفر به این سیاره را داشته باشد به او اعلام می شود که متناسب با نقطه ای که قرار است بر روی آن فرود بیاید، خود را خوب گرم نگه دارد و یا اینکه مقدار زیادی ضد آفتاب با SPF 50 مصرف کند زیرا درجه حرارت هوا در این سیاره از منفی 183 درجه تا 427 درجه سلسیوس در میان دو قطب سوزان و منجمد عطارد متغییر است.

سیاره ونوس

داغترین سیاره سامانه خورشیدی و دومین جرم داغ در این سامانه پس از خورشید سیاره ونوس است، در این سیاره هیچ شانسی برای فرار از ابری که آسمان را فراگرفته وجود ندارد. این سیاره با داشتن اتمسفری مملو از دی اکسید کربن، نیتروژن و اسید سولفوریک از داخل شدن کوچکترین پرتوهای نور خورشید جلوگیری می کند. البته تجربه این فضای خفه و گرفته هرگز با فشار بالایی که 92 برابر فشار اتمسفری زمین است، برابری نمی کند. بهتر است کسی که به این سیاره سفر می کند، برای مقابله با حرارت 480 درجه ای ونوس راهی بیابد.

مریخ

شاید این سیاره در گذشته بارندگی هایی داشته است، اما امروز بازدیدکنندگان باید برای سفر به مناطق قطبی این سیاره از تجهیزات یخ نوردی استفاده کنند، باید انتظار دیدن طلوع و غروب آبی رنگ خورشید را داشته باشند و با دیدن عبور توفانهای شنی از افق در جایی پناه بگیرند.

مشتری

سیاره عظیم مشتری از هلیوم و هیدروژن ساخته شده است، 318 برابر زمین است، نسبت به انرژی که از خورشید دریافت می کند، انرژی بیشتری رها می کند. توفانها در این سیاره نیروهای پرفشاری هستند که هلیوم را به مایع تبدیل کرده و منجر به بارش بارانهای شدید و وزش بادهای سریع با سرعت 360 کیلومتر بر ساعت می شوند. جدا از این شرایط نامناسب آب و هوایی، در صورتی که کسی بتواند به این سیاره سفر کند باید درباره ابرهای آمونیاکی نیز کمی احساس نگرانی داشته باشد.

زحل

این سیاره نیز تقریبا از گاز ساخته شده است. دومین سیاره بزرگ سامانه خورشیدی به هیچ وجه مکانی قابل اقامت نیست زیرا در آن باد با سرعت هزار و 800 کیلومتر بر ساعت می وزد، حرارت در هسته آن بالای 14 هزار و 727 درجه سلسیوس است و لایه ای یخی به ضخامت 10 کیلومتر آن را پوشانده است. آسمان این سیاره همواره از ابرهایی از آمونیاک، هیدروژن و هلیوم پوشانده شده است و هر 30 سال یکبار توفانی بزرگ به نام لکه بزرگ سفید در آن رخ می دهد، که در زمان وقوع این توفانها بهتر است کسی نزدیک این سیاره نشود.

اورانوس

آب و هوای این سیاره گازی و یخی کاملا توفانی پیش بینی می شود، سیاره ای که سومین سیاره بزرگ سامانه خورشیدی به شمار می رود، ابرهای آبی رنگ متان آسمان این سیاره را فرا گرفته اند و به بازدیدکنندگان پیشنهاد می شود در صورت سفر به این سیاره برای مقابله با سرمای منفی 197 درجه ای از لباسهای حرارتی استفاده کنند.

نپتون

دورترین سیاره سامانه خورشیدی که آشکارا سردترین آنها نیز به شمار می رود، سردی که تا از منفی 224 درجه سلسیوسی بودن آن مطلع نباشید به عمق سرمای آن پی نخواهید برد. این سیاره گازی که از هسته ای یخی برخوردار است شرایط آب و هوایی مشابه اورانوس خواهد داشت تنها با درجه حرارتی غیر قابل تحمل تر. سرعت باد نیز در این سیاره به دو هزار و 100 کیلومتر خواهد رسید.

منبع: GSI.ir

نویسنده : علی : ٢:۳٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٦/٢۸
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

الگوهای ریاضی در طبیعت گل‌ها

گل‌ها و گیاهان با تنوع بی‌نظیری در رنگ، ‌بافت، طرح و ترکیب‌بندی، الگوهای کم‌نظیری را در طبیعت خلق می‌کنند. برخی از این گیاهان بومی یک منطقه خاص هستند و برخی دیگر را در سراسر جهان می‌توان یافت

بهنوش خرم‌روز: طبیعت اطراف ما با رنگ‌ها، خطوط و ترکیب‌بندی‌های متنوع،‌ الگوهای ویژه‌ای را به وجود می‌آورد. این الگوها را در همه نقاط زمین و در همه بافت‌ها و موجودات،‌ از بیابان‌های خشک و داغ گرفته تا اعماق اقیانوس، از ماسه‌های ساحلی گرفته تا برگ‌ها و گل‌ها و حتی حیوانات می‌توان یافت.

نشنال‌جئوگرافیک به سراغ الگوهای طبیعت در میان گل‌ها رفته است. برخی از الگوهای متنوع و زیبایی که در گل‌ها و گیاهان زمین دیده می‌شوند را ببینید.

رگه‌های این برگ باعث ایجاد بافتی ویژه روی آن شده‌اند.

لاله‌های سرخ در زمینه سبزرنگ، با شکل یکسان خود، الگوی طبیعی ویژه‌ای را به وجود می‌آورند.

برگ‌های گیاه توتون هندی بزرگ (Lobelia)،‌ چنان که می‌بینید، در اطراف مرکز این گیاه چیده شده‌اند. این تصویر روی کوه‌ کلیمانجارو در تانزانیا گرفته شده است.

طرح این برگ درست مانند الگوی بافت تارهای عنکبوت است. این تصویر در مجارستان گرفته شده است.

به الگوی زیبایی که در میانه این گل با وجود گرده‌ها به وجود آمده دقت کنید.

در این تصویر قطرات کوچک شبنم را می‌بینید که از گلچه‌های وسط گل آفتابگردان آویزان شده‌اند.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ٩:٥٤ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٦/٧
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

دروغ بزرگ 5 شهریور را باور نکنید!

دروغ بزرگ 5 شهریور را باور نکنید!

امسال هم مثل چند سال اخیر، شایعه‌ای در اینترنت پخش شده که شامگاه پنجم شهریورماه، مریخ آن‌قدر به زمین نزدیک خواهد شد که دو ماه در آسمان خواهد درخشید و شق‌القمر خواهد شد!

ذوالفقار دانشی: شاید شما هم ای‌میلی با این مضمون دریافت کرده باشید که در شامگاه پنجم شهریور، مریخ آن‌قدر به زمین نزدیک خواهد شد که به بزرگی ماه در آسمان دیده می‌شود و بنابرابن، امشب دو ماه در آسمان خواهد درخشید. در برخی موارد، حتی از برخورد مریخ به ماه و وقوع شق‌القمر صحبت شده و ادعا شده که چنین پدیده‌ای هر چند هزار سال یک بار اتفاق می‌افتد.

صدالبته که این شایعه بی پایه و اساس است. سیاره مریخ نصف زمین قطر دارد و مدارش به دور خورشید طوری است که در نزدیک‌ترین حالت 55 میلیون کیلومتر با زمین فاصله دارد. این درحالی است که ماه با ربع قطر زمین در 400هزار کیلومتری سیاره مادری واقع است. بنابراین برای آن‌که مریخ به اندازه ماه در آسمان زمین دیده شود، باید هفتاد برابر به زمین نزدیک‌تر شود که چنین اتفاقی جز بر اثر برخوردی کیهانی امکان‌پذیر نیست!

اما ریشه این شایعه در اتفاقی است که شهریور 1382 / آگوست 2003 روی داد. گردش زمین و مریخ به دور خورشید طوری است که این دو سیاره هر 26 ماه یک‌بار روی یک خط و یک جهت از خورشید قرار می‌گیرند. این رویداد مقابله نام دارد و سبب می‌شود مریخ نه تنها به درخشان‌ترین و بزرگ‌ترین حالت در آسمان زمین دیده شود، که همانند ماه بدر با غروب خورشید طلوع کند و به هنگام طلوع خورشید در آسمان غروب کند.

از آن‌جاکه مدار مریخ برخلاف مدار تقریبا دایروی زمین بیضوی است، فاصله زمین و مریخ در مقابله‌ها فرق می‌کند. هر 15 سال یک بار، مقابله مریخ و زمین در نزدیک‌ترین فاصله یعنی 55 میلیون کیلومتری روی می‌دهد و مقابله بزرگ مریخ اتفاق می‌افتد که سبب می‌شود سیاره سرخ نیز به بزرگ‌ترین و درخشان‌ترین حالت ممکن دیده می‌شود. اما حتی در این شرایط هم مریخ با چشم غیرمسلح جز نقطه‌ای درخشان دیده نمی‌شود که 3 تا 4 برابر از سیاره ناهید کم‌نورتر است و فقط با تلسکوپ یا دوربین‌های دوچشمی است که می‌توان قرص این سیاره، کلاهک‌های سفید قطبی و برخی عوارض سطح آن را مشاهده کرد.

آخرین بار، در شهریور 1382 بود که مقابله بزرگ مریخ اتفاق افتاد و بار دیگر می‌توان در شهریور 1397 شاهد آن بود. در حال حاضر، مریخ در فاصله‌ای بسیار دور از زمین و پشت خورشید واقع است و مشاهده آن بسیار دشوار است.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ٩:٢۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٦/٧
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

حل معمای داغ بودن اتمسفر بیرونی خورشید

حل معمای داغ بودن اتمسفر بیرونی خورشید

نتایج تحقیقات جدید نشان می دهد که چرا اتمسفر بیرونی خورشید 20 برابر داغ تر از سطح این ستاره است. نتایج این تحقیقات جدید که در مرکز ملی تحقیقات اتمسفری آمریکا انجام شده است به دانشمندان در درک بهتر چرخه خورشیدی و تاثیرات خورشید بر روی زمین کمک می کند.به گفته این محققان، لایه خارجی اتمسفر خورشید یا تاج خورشیدی 20 برابر داغ تر از سطح آن است، اما تاکنون دلیل این اختلاف زیاد مشخص نبود.این تحقیق جدید که با استفاده از رصدهای ماهواره ای انجام شد، نشان داد که نوسانات مغناطیسی که انرژی را از سطح به تاج خورشیدی گسیل می کنند شدیدتر از آن چیزی است که تاکنون تصور می شد.این امواج که Alfven نام دارند از انرژی کافی برای گرم کردن تاج و تغذیه بادهای خورشیدی برخوردارند. بادهای خورشیدی، توفانهایی از ذرات بارداری هستند که از خورشید فوران می کنند و بر روی منظومه شمسی اثر می گذارند.اکنون این نتایج جدید نشان می دهد امواج Alfven صد برابر شدیدتر از آن چیزی هستند که ارزیابیهای گذشته نشان می داد.این محققان در این خصوص توضیح دادند: "اکنون ما می توانیم درک کنیم که جرمهای ماده به چه روشی می توانند در این دمای بالا از داخل خورشید خارج شوند و انرژی کافی برای حفظ تاج خورشیدی را در دمای میلیونها درجه سانتیگراد ارائه کنند. این تحقیق جدید به ما کمک خواهد کرد که معمای بزرگ این امواج را حل کنیم."براساس گزارش نیچر، جریان جرم و انرژی ساطع شده از خورشید به ویژه بر روی میزان پرتوهای ماوراء بنفشی که به زمین می رسند اثر می گذارد.این جریان همچنین اختلالاتی را تغذیه می کنند که با عنوان توفانهای ژئومغناطیسی شناخته می شوند و می توانند سبب بروز آسیبهایی به ابزارهای مخابراتی شوند.درحقیقت این تحقیق جدید بر روی نقش نوسانات تاج خورشیدی (امواج  Alfven) در دینامیک انرژی که به تاج می رسد تمرکز کرده است.امواج Alfven نخستین بار در سال 2007 به طور مستقیم رصد شدند. اما مشاهداتی که در آن زمان انجام شد نشان داد که دامنه نوسان این امواج در حدود 0.5 کیلومتر بر ثانیه است درحالی که این اندازه گیریهای جدید میدان نوسان را 20 کیلومتر برثانیه نشان می دهد.

منبع: GSI.ir

نویسنده : علی : ۳:٠۱ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٥/٢٢
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

چرا شروع ماه رمضان در کشورهای اسلامی یکی نیست؟

چرا شروع ماه رمضان در کشورهای اسلامی یکی نیست؟

اختلاف در آغاز و پایان ماه قمری موضوعی است که در هر ماه قمری اتفاق می‌افتد، ولی معمولا اغلب مردم در آغاز ماه‌های رمضان، شوال و ذی‌الحجه که موسم برگزاری بزرگ‌ترین عیدها و مراسم مذهبی مسلمین است، به این موضوع حساس می‌شوند. این در حالی است که بروز 1 روز اختلاف بین کشورهای اسلامی طبیعی است.

امیر حسن‌زاده*: امروزه با وجود نرم‌افزارهای نجومی مختلف، محاسبه موقعیت و مشخصات ماه کار ساده‌ای است، اما منجمین امروز برای پیش‌بینی رویت هلال ماه از معیارهای مختلفی استفاده می‌کنند. این معیارها بر اساس رصدهای انجام شده طی قرون اخیر طراحی شده و بنابراین، تقویم‌نویس با مقایسه مشخصه‌های نجومی ماه با معیارها و رکوردهای به دست آمده در مورد رویت هلال ماه اظهار نظر می‌کند.

هر چند که معیارهای رویت هلال اختلافاتی را با یکدیگر نشان می‌دهند، ولی نتایج علمی رصدها باعث می‌شود که خطای پیش‌بینی‌ها به تدریج کاهش یابد. اما چون اساس کار مبتنی بر رویت هلال ماه است، بنابراین به دلیل موقعیت جغرافیایی، وضعیت ماه تغییر می‌کند و به طور کلی اختلاف یک روزه بین کشورهای اسلامی طبیعی است. اما از آن‌جا که مسئله رویت یک امر انسانی است، بحث رویت امری است که با توجه به افراد و شرایط مختلف متغیر است.

یکی از مشکلات اصلی در همین گزارش‌های نادرست است. موارد بسیاری وجود داشته که افرادی ادعای رویت هلال کرده‌اند حال آن‌که از نظر نجومی امکان‌ مشاهده آن هلال وجود نداشت. همین گزارش‌های نادرست در برخی از کشورها (مانند عربستان) موجب اعلام اول ماه شده و به تبع آن، برخی کشورهای دیگر مانند کشورهای حاشیه خلیج فارس یا حتی کشورهای واقع در شرق ایران مانند افغانستان، اول ماه را اعلام کرده‌اند. اما خوشبختانه در کشور ما، در سال‌های اخیر گروه‌های باتجربه به استهلال می‌پردازند و گزارش‌های آن‌ها مورد بررسی دقیق قرار می‌گیرد.

اختلاف فتوا در مورد رویت هلال ماه، بحث دیگری است که می‌تواند موجب اختلاف شود. برخی از مراجع رویت با چشم مسلح را قبول دارند و برخی دیگر اعتقاد به رویت با چشم غیرمسلح دارند. مهم اینجاست که وجود این اختلاف‌ها به هیچ وجه به معنی اشکال در تقویم ما نیست. ایرانیان همواره در زمینه نجوم پیشرو بوده‌اند و تقویم هجری شمسی و هجری قمری ایران یکی از دقیق‌ترین تقویم‌ها است.

* کارشناس ارشد مرکز تقویم موسسه ژئوفیزیک دانشگاه تهران

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ٤:۳٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٥/٧
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

کشف چهارمین قمر پلوتو توسط تلسکوپ فضایی هابل

کشف چهارمین قمر پلوتو توسط تلسکوپ فضایی هابل

تلسکوپ فضایی هابل موفق شد چهارمین قمر پلوتو را کشف کند

طی چند عکس که با فواصل زمانی مشخص گرفته شد

مشخص شد که علاوه بر سه قمر شناخته شده قبلی

جرم  دیگری نیز به دور پلوتو می گردد

البته کشف چنین جرم کمنوری در چنین فاصله ای

مدیون چشمان تیزبین هابل است

نویسنده : علی : ۱:٠٧ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٤/۳٠
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

ماه هم صاحب قمر شد!

ماه هم صاحب قمر شد!

ماه، تنها قمر زمین، بزرگ‌ترین قمر منظومه شمسی در قیاس با سیاره مادری‌اش است. اکنون با قرار گرفتن دو کاوشگر زمینی در مدار ماه، این قمر زمین نیز خود صاحب ماه شده است.

محمود حاج‌زمان: یک جفت کاوشگر فضایی که برای مطالعه شفق‌های قطبی زمین به فضا پرتاب شده بودند، اکنون در حال گردش به دور ماه هستند.

به گزارش نیوساینتیست، برای ماموریت مطالعاتی شفق قطبی موسوم به THEMIS، پنج سفینه طراحی شده بود که در مدارهای مختلفی به دور زمین قرار داشتند. از میان این پنج سفینه، دو کاوشگرها مذکور نسبت به سایر سفینه‌ها در فاصله دورتری از زمین قرار داشتند. پس از پایان ماموریت این دو کاوشگر، مرکز کنترل زمینی در جولای 2009 / تیرماه 1388 اقدام به عریض کردن مدار آنها کرد تا این سفینه‌ها توسط نیروی جاذبه ماه به دام بیفتند.

جابجایی این کاوشگرها به منزله مرگ و زندگی بود. مرکز کنترل سفینه‌ها در این باره می‌گوید: «پس از پایان ماموریت THEMIS، گروه علاقه‌مند بود که دو کاوشگر را به سمت ماه بفرستد تا مطالعات خود را درباره وضعیت میدان‌های مغناطیسی در فضا گسترش دهند. یک دلیل کلیدی برای انجام این کار این بود که دو سفینه‌ای که در دورترین فاصله از زمین قرار داشتند، به زودی و در اثر قرار گرفتن طولانی مدت در سایه زمین و خالی شدن باتری‌های خورشیدی‌شان، محکوم به مرگ بودند.»

یکی از این کاوشگرها در تاریخ 27 ژوئن / 6 تیرماه، و کاوشگر دیگر روز یکشنبه گذشته وارد مدار ماه شد. در ماموریت جدید که اکنون ARTEMIS (الهه ماه در یونان باستان) نامیده می‌شود، این دو کاوشگر به مطالعه اتمسفر رقیق ماه و بررسی اندرکنش بادهای خورشدی با سطح ماه خواهند پرداخت.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱٢:٢٥ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٤/۳٠
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

کشف حیرت‌انگیز تلسکوپ فضایی هرشل : ستاره آب‌فشان

کشف حیرت‌انگیز تلسکوپ فضایی هرشل : ستاره آب‌فشان

 

تلسکوپ فضایی هرشل که چشمان فضایی آژانس فضایی اروپا در نور فروسرخ است، در تازه‌ترین یافته خود موفق به کشف ستاره‌ای شده که مانند یک فواره، آب را به درون فضا پرتاب می‌کند.

محمود حاج‌زمان: محققانی که به دنبال نشانه‌هایی از حیات در نقاط مختلف کیهان می‌گردند، معمولا جستجوی خود را با عنصری آغاز می‌کنند که برای اشکال پیچیده حیات که ما آنها را می‌شناسیم، حیاتی است: آب. اکنون تنها در فاصله 750 سال نوری از زمین، اخترشناسان حجم قابل توجهی از این ماده را یافته‌اند: آبی که مانند فواره و با سرعت 200 هزار کیلومتر بر ساعت از قطب‌های یک ستاره جوان خورشید مانند به فضای بین‌ستاره‌ای پرتاب می‌شود.

به گزارش پاپ‌ساینس، این کشف از چندین جهت قابل توجه است. از یک سو این کشف نشان می‌دهد که در سراسر کیهان ستارگان اولیه می‌توانند مقادیر عظیمی از آب را در محیط اطراف خود پخش کنند؛ آبی که بالقوه ممکن است باعث شکل‌گیری حیات در جایی دیگر شود. همچنین این کشف می‌تواند به دانشمندان کمک کند تا اطلاعات تازه‌ای در خصوص نحوه شکل‌گیری خورشید منظومه شمسی، و نقش احتمالی آب در شکل‌گیری آن و همچنین شکل‌گیری سیاره زمین به دست آورند.

این ستاره توسط رصدخانه فضایی آژانس فضایی اروپا، هرشل، کشف شده است. چشمان هرشل قادرند به درون ابرهای متراکم گاز و غبار که باعث شکل‌گیری ستارگان می‌شوند، نفوذ کند. در این ستاره، هرشل ردپای نورهایی را مشاهده کرد که دال بر وجود هیدروژن و اکسیژن هستند، و در ادامه مشخص کرد که این اتم‌ها در داخل و اطراف ستاره تشکیل آب می‌دهند. اما هنگامی‌که این مولکول‌ها درون ستاره حرکت می‌کنند و وارد جت‌های عظیم گازی می‌شوند که از ستاره به بیرون پرتاب می‌شود، گرما و فشار موجود، آب را به بخار تبدیل می‌کند.

زمانی‌که جت‌های گاز به اندازه کافی از ستاره دور می‌شوند، بخار آب به سرعت سرد و دوباره به مایع تبدیل می‌شود. در این حالت، قطرات آب اصولا به صورت گلوله‌هایی از آب هستند که با سرعتی 80 برابر شلیک یک گلوله عادی در فضا حرکت می‌کنند. تعداد بسیار زیادی از این قطرات وجود دارد. به گفته اخترشناسان حجم آبی که از ستاره به بیرون پرتاب می‌شود، معادل کل آبی است که در هر ثانیه در رودخانه آمازون جریان دارد.

اخترشناسان تصور می‌کنند که عمر مرحله فوران آب کوتاه است، اما مرحله‌ای است که تمام توده‌های گازی شکل‌دهنده ستارگان آن را تجربه می‌کنند. اگر این حدس درست باشد، به این معنی است که آب می‌تواند در تمام کیهان پراکنده شده باشد. چیزی که به راستی یک تصور و حدس بسیار جذاب است.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱٢:٤۸ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/۳/۳۱
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

مشاهده و بررسی مدار ماهواره بومی رصد 1

برای مشاهده ی و بررسی مدار ماهواره بومی رصد 1 می توانید به سایت

http://www.n2yo.com

مراجعه و با کلیک بر روی نام ماهواره RASAD 1 وارد بخش مربوط به این ماهواره شوید

پس از چند لحظه درنگ نقشه قابل مشاهده خواهد بود

 

مشاهده و بررسی مدار ماهواره بومی رصد 1

نویسنده : علی : ۱٠:۳٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۳/٢۸
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

بابک امین تفرشی و چشم‌انداز ماه گرفتگی بر پهنه کهکشان

ماه گرفتگی ( خسوف ) 25 خرداد 1390

 

بابک امین‌تفرشی این نمای پانورامای زیبا را در ماه‌گرفتگی کلی اخیر در فیروزکوه ثبت کرده و قرص سرخ ماه گرفته را در کناه اجرام غیرستاره‌ای کهکشان راه‌شیری بر لوح تصویر حک کرده است.

برای مشاهده این عکس در ابعاد بزرگ (3429x1000 پیکسل) حجم 1.2 مگابایت، اینجا را کلیک کنید.
برای مشاهده این عکس در ابعاد متوسط (1600x470 پیکسل و حجم 324 کیلوبایت، اینجا را کلیک کنید.

 

در گوشه راست تصویر، منطقه رو-مارافسای را می‌بینید که سحابی خوش‌رنگی در آنجا جا خوش کرده است. روشن‌ترین ستاره سمت راست که به رنگ زرد مایل به نارنجی می‌درخشد، قلب‌العقرب است، یک غول‌سرخ که شعاعش 800 برابر خورشید است و قرار است تا چند میلیون سال آینده منفجر شود. خوشه ستاره‌ای کروی M4 نیز به فاصله نزدیکی از سمت راست آن مشخص است که یکی از وسیع‌ترین خوشه‌های ستاره‌ای کروی در آسمان زمین به‌شمار می‌رود. این خوشه ستاره‌ای کروی میزبان پیرترین ستارگان کهکشان ماست که عمر برخی از آنها به 12.75 میلیارد سال می‌رسد.

در زیر ماه گرفته، رشته‌ای تاریک را می‌بینید که یک سحابی تاریک است، ابری از مواد میان‌ستاره‌ای که نور مریی را از خود عبور نمی‌دهند و به همین دلیل تاریک به نظر می‌رسد.

در سمت چپ ماه گرفته نیز دو سحابی دیده می‌شوند، سحابی مرداب یا M8 که یکی از بزرگ‌ترین و درخشان‌ترین سحابی‌های نشری قابل مشاهده از زمین است و کمی بالاتر از آن، سحابی سه‌پاره یا M20 که با آن رنگ‌های آبی و سرخ به وضوح قابل تشخیص است.

در انتهای چپ تصویر نیز جسمی بزرگ توجه شما را به خود جلب می‌کند که چیزی نیست جز خوشه ستاره‌ای کروی M22، مجموعه‌ای از چندصدهزار ستاره پیر که در فضایی کروی به قطر حدود 70 سال‌نوری متمرکز شده‌اند.

 

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ٦:٥٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۳/٢٧
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

آخرین تصویر از اسپیریت مریخ‌نورد بازنشسته ناسا

آخرین تصویر از اسپیریت مریخ‌نورد بازنشسته ناسا

در این نما که به‌تازگی توسط مدارگرد شناسایی مریخ، ام.آر.او از دهانه گوساو گرفته شده، مریخ‌نورد اسپیریت را می‌بینید که همچون مرواریدی در میان غبار سرخ‌رنگ سطح مریخ می‌درخشد.

اسپیریت که از آوریل 2009 / اردیبهشت 1388 در شن‌های نرم این منطقه به دام افتاده بود و پس از تلاش‌های زیاد دانشمندان ناسا نتوانست از این تله شنی آزاد شود، آخرین بار در مارس 2010 / فروردین 1389 با زمین ارتباط برقرار کرد؛ اما پس از آن‌که نتوانست برخلاف سالیان قبل از سرمای سخت سیاره سرخ جان سالم به‌در ببرد و به تماس‌های مکرر مهندسان ناسا پاسخ دهد، هفته گذشته رسما بازنشست شد.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ٢:٤۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۳/۱٠
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

همایش استانی نجوم میراث کوشیار پس از هزار سال

همایش استانی نجوم  میراث کوشیار پس از هزار سال

 

همایش استانی نجوم (میراث کوشیارپس از هزار سال) با میزبانی هسته بسیج دانشجویی دانشگاه ازاد رشت

برگزارکننده دانشگاه ازاد اسلامی واحد رشت

 

مکان:سالن اجتماعات دانشگاه ازاد پل طالشان

نویسنده : علی : ۱۱:٢٢ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/۳/٩
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

نظر فیروز نادری در مورد بازنشستگی روبات مریخ‌نورد چیست؟

دکتر فیروز نادری از مدیران فعلی جی.پی.ال که هفت سال پیش مدیریت پروژه مریخ‌نوردهای دوقلوی اسپیریت و آپورتونیتی را برعهده داست، در مورد خبر بازنشستگی مریخ‌نورد اسپیریت چنین گفت.

ناسا اعلام کرد که مریخ‌نورد اسپیریت که از 22 مارس 2010 / 2 فروردین 1389 به پیام‌های مرکز کنترل پاسخ نداده، رسما بازنشست شده است. کارشناسان ناسا امیدوار بودند بتوانند این روبات مریخ‌نورد را پس از گذران زمستان سخت مریخی دوباره به کار بیاندازند، اما تلاش‌های آن‌ها با شکست مواجه شد و این مریخ‌نورد رسما بازنشسته اعلام شد. 

مریخ‌نورد اسپیریت که همراه با مریخ‌نورد آپورتونیتی بر سطح مریخ فرود آمد، ماموریت خود را در ژانویه 2004 / دی 1382 آغاز کرد. در آغاز قرار بود این روبات برای سه ماه روی مریخ کار کند و تا 600 متر جابجا شود؛ اما طراحی عالی و مدیریت بی‌نظیر این پروژه موجب شد هر دو مریخ‌نورد به اهدافی بسیار بیشتر از آن‌چه از پیش طراحی شده بود، دست یابند. اسپیریت تا 6 سال به فعالیت خود ادامه داد و 7730 متر در سطح سیاره سرخ حرکت کرد.

نظر فیروز نادری در مورد بازنشستگی روبات مریخ‌نورد چیست؟

این روبات 124هزار قطعه عکس به زمین مخابره کرد و کشف نشانه‌های وجود آب مایع در گذشته مریخ و معدن سیلیکون خالص در مریخ از مهم‌ترین اکتشافات این مریخ‌نورد به شمار می‌رود.

فیروز نادری

دکتر فیروز نادری، مدیر بخش استراتژی و برنامه پرتاب در آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا، جی.پی.ال که پیش از این مدیریت پروژه مریخ‌نوردهای دوقلوی اسپریت و آپورتونیتی را برعهده داشت، در پی انتشار خبر بازنشستگی مریخ‌نورد اسپریت نوشت: «دوست دارم بگویم که «اسپریت از وظایف فعال خود بازنشست شد»، تا این‌که بگویم اسپیریت مرد. به هر حال، این مریخ‌نورد یادبودی است روی سیاره سرخ از آن‌چه مردمان سیاره آبی به آن دست یافته‌اند. مطمئنم روزی خواهد رسید که مردم از این یادبود بازدید خواهند کرد».

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱۱:٢٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۳/۸
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

گردبادهای مریخی

گردبادهای سیاره سرخ

 

این تصویر را مدارگرد شناسایی مریخ، ام.آر.او از ارتفاع 250 کیلومتری نواحی جنوبی سیاره سرخ، مریخ گرفته و در آن می‌توان رد گردبادهای گردوغبار مریخی را مشاهده کرد که چطور تپه‌های شن را به‌هم ریخته‌اند.

گردباد، تپه‌های شن روان (نواحی روشن عکس)را به‌هم ریخته و مواد معدنی تیره‌رنگی را که در زیر آنها پنهان شده بود، آشکار کرده است.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ٤:٤٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۳/٥
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

دومین همایش نجوم الکترونیک استان گیلان

دومین نمایشگاه تخصصی نجوم الکترونیک

 

دومین همایش نجوم الکترونیک استان گیلان در صبح روز یکشنبه 11 اردبیهشت سال 1390 بمناسبت ماه جهانی نجوم در سالن خواجه نصیر الدین طوسی دانشگاه آزاد اسلامی لاهیجان برگزار شد.

 


همزمان ، نمایشگاهی نجومی در ارتباط با تجهیزات الکترونیکی مورد استفاده در علم نجوم در لابی سالن حزین لاهیجی دانشگاه لاهیجان برقرار بود

 

دومین همایش نجوم الکترونیک استان گیلان


این همایش ، نمایشگاه و کارگاه های آموزشی به همت انجمن علمی برق دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان ، حوزه معاونت پژوهشی و به همت انجمن های نجوم استان گیلان و همچنین گروههای نجومی سراسر استان برگزار شد

 

ادامه مطلب
نویسنده : علی : ۱٢:۱٦ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٢/۱٤
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

آشنایی با CCD و CMOS

آشنایی با CCD و CMOS

CCD قلب دوربین های دیجیتال بوده و جای شاتر و هم فیلم را در دوربین های معمولی می گیرد. ظهور این تکنولوژی به سال 1960، زمانی که تلاش برای تولید حافظه های ارزان و در مقیاس بالا در حال انجام بود بر می‌گردد. در ابتدا استفاده از این تکنولوژی برای گرفتن تصویر به مخیله دانشمندانی که بر روی آن کار می کردند نیز خطور نمی کرد.
در سال 1969، Willard Boyle و George Smith از CCD برای نگهداری اطلاعات استفاده کردند. اولین CCD مربوط به تصویر برداری به فرمت 100 * 100 پیکسل، در سال 1974 توسط شرکت Faichild Electronics تولید گردید. در سال‌ بعد این وسیله در دوربین های تلویزیونی برای رسانه های تجاری و بعدا در تلسکوپ ها و وسایل تصویر برداری پزشکی مورد استفاده قرار گرفت. مدتها پس از این زمان بود که CCD
در دوربین های دیجیتالی مورد استفاده عموم به فروشگاههای خیابانی راه پیدا نماید.
این وسیله نظیر چشم انسان ولی بصورت الکترونیکی کار می‌نماید. هر CCD
از میلیونها سلول بنام فتوسایت یا فتودیود تشکیل شده است. این نقاط در واقع سنسورهای حساس به نوری هستند که اطلاعات نوری را به یک شارژ الکتریکی تبدیل می‌نمایند. وقتی اجزای نور که فتون نامیده می شود وارد بدنه سیلیکون فتوسایت می شود، انرژی کافی برای آزادسازی الکترونهایی که با بار منفی شارژ شده اند ایجاد می‌ گردد. هر چه نور بیشتری وارد فتوسایت شود، الکترونهای بیشتری آزاد می شود. هر فتوسایت دارای یک اتصال الکتریکی می باشد که وقتی ولتاژی به آن اعمال می شود، سیلیکون زیر آن پذیرای الکترونهای آزاد شده می شود و همانند یک خازن برای آن عمل می کند. بنابر این هر فتوسایت دارای یک شارژ ویژه خود می باشد که هر چه بیشتر باشد، پیکسل روشنتری را ایجاد می کند.
مرحله بعدی در این فرآیند بازخوانی و ثبت اطلاعات موجود در این نقاط است. وقتی که شارژ به این نقاط وارد و خارج می شود، اطلاعات درون آنها حذف می شود و از آنجایی که شارژ هر ردیف با ردیف دیگر کوپل می شود، مثل اینست که اطلاعات هر ردیف پشت ردیف قبلی چیده شود. سپس سیگنال ها در حد امکان بدون نویز وارد تقویت کننده شده و سپس وارد ADC
می شوند.
فتوسایت های روی یک CCD فقط به نور حساسیت نشان می دهند، نه به رنگ. رنگ با استفاده از فیلترهای قرمز – سبز و آبی که روی هر پیکسل گذارده شده است شناسایی می شود. برای اینکه CCD از چشم انسان تقلید کند، نسبت فیلترهای سبز دو برابر فیلترهای قرمز و آبی است. این بخاطر اینست که چشم انسان به رنگهای زرد و سبز حساس تر است. چون هر پیکسل تنها یک رنگ را شناسایی می کند، رنگ واقعی (True Color) با استفاده از متوسط گیری شدت نور اطراف پیکسل که به میان یابی رنگ مشهور است، ایجاد می شود.

 

آشنائی با CMOS

در سال 1998 سنسورهای CMOS بعنوان تکنولوژی ثبت تصویر جایگزین برای CCD ابداع گردید. تکنولوژی مورد استفاده در ساخت CMOS همان تکنولوژی است که در سراسر جهان برای ساخت میلیونها ریزپردازنده و حافظه مورد استفاده قرار می گیرد. از آنجا که روی این تکنولوژی کار زیادی صورت گرفته و تولید آن در حجم انبوه می باشد، ساخت چیپ های CMOS نسبت به CCD ارزانتر در می آید. دیگر مزیت این سنسورها نسبت به CCD اینست که توان مصرفی آنها پایینتر می باشد. بعلاوه، در حالی که CCD تنها برای ثبت شدت نوری که بر روی هر یک از صدها هزار نقاط نمونه برداری می افتد کاربرد دارد، می توان از CMOS برای منظورهای دیگر، نظیر تبدیل آنالوگ به دیجیتال، پردازش سیگنال های لود شده، تنظیم رنگ سفید (white Balance) ، و کنترل های دوربین و ... استفاده نمود. همچنین می توان تراکم نقاط و عمق بیتی تصویر را به راحتی بدون افزایش بیش از اندازه قیمت، بالا برد.
بخاطر این مزیتها و سایر مزایا، بسیاری از تحلیل گران صنایع اعتقاد دارند که نهایتا تمام دوربین های معمولی دیجیتال از CMOS استفاده خواهند نمود و CCD فقط در دوربینهای حرفه ای و گرانقیمت بکار خواهد رفت. در این تکنولوژی مشکلاتی از قبیل تصاویر دارای نویز و عدم توانایی در گرفتن عکس از موضوعات متحرک وجود دارد که امروزه با رفع این مشکلات، CMOS در حال رسیدن به برابری با CCD می باشد. (این تکنولوژی تا جایی پیش رفته که هم اکنون در قویترین دوربین حرفه ای Canon بنام EOS-1Ds با بیش از 11 مگاپیکسل وضوح از این سنسور استفاده شده است

تا بحال سنسورهای تصویر CMOS با استفاده از تکنولوژی 0.35 تا 0.5 میکرونی ساخته شده اند و چشم انداز آینده آن استفاده از تکنولوژی 0.25 میکرون می باشد. سنسور Faveon با 16.8 مگاپیکسل (یعنی قدرت ایجاد تصاویری با وضوح 4096*4096 پیکسل) اولین سنسوری است که با استفاده از تکنولوژی 0.18 میکرون ساخته شده است و یک پرش بزرگ را در صنعت ساخت سنسور تصویر CMOS ینام خود ثبت نموده است. استفاده از تکنولوژی 0.18 میکرون امکان استفاده از تعداد بیشتری از پیکسل ها را در فضای فیزیکی معین فراهم کرده و بنابر این سنسوری با وضوح بالاتر به دست می‌آید. ( لازم به ذکر است چون از لحاظ فیزیکی تصویر ایجاد شده توسط لنز تصویری پیوسته بوده و بدون هیچگونه نقطه و ناپیوستگی می باشد، هر چه بتوان پیکسلهای سنسور را کوچک تر نمود و تعداد بیشتری از آنها را در ناحیه تشکیل تصویر قرار داد، می توان عکسی با وضوح بالاتر و نزدیکتر به تصویرحقیقی گرفت – مولف) ترانزیستورهای ساخته شده با استفاده از تکنولوژی 0.18 میکرون کوچکتر بوده و فضای زیادی از ناحیه سنسور را اشغال نمی کنند که می توان از این فضا برای تشخیص نور استفاده نمود. این فضا بطور کارآمدی، امکان طراحی سنسوری را که دارای پیکسل های هوشمندتری بوده، و در حین عکس برداری تواناییهای جدیدی را بدون قربانی کردن حساسیت نوری به دوربین می دهد، فراهم می کند.
با استفاده از این تکنولوژی 70 میلیون ترانزیستور و 4096*4096 سنسور، فقط در فضایی برابر با 22mm*22mm قرار داده می شود و سرعت ISO آن برابر با 100 بوده و محدوده دینامیکی آن 10 استپ است!! انتظار میرود، بعد از 18 ماه از تولید این سنسور استفاده از آن در وسایل حرفه ای نظیر اسکنرها، وسایل تصویری پزشکی ، اسکن پرونده ه و آرشیو موزه ها شروع شود. در آینده ای طولانی تر، انتظار می رود که این تکنولوژی بطور وسیعی در وسایل معمولی موجود در بازار استفاده گردد.

 

 دقت سنسور دوربین

در مورد دقت سنسور به ساده ترین حالت می توان گفت که این کمیت معرف دقت تفکیک دوربین است که این دقت تابعی از چگالی سنسورهای موجود در چشمی دوربین است. این کمیت را بر حسب مگاپیکسل در اینچ می سنجند. فرض کنید یک پیکسل از یک سنسور تشکیل شده باشد (که البته در مورد سنسور های CMOS این طور نیست و بیش از یک سنسور در یک پیکسل وجود دارد)، آنگاه اگر دوربین ما یک دوربین 1 مگاپیکسل باشد یعنی یک میلیون سنسور از یک اینچ از فضای عکسبرداری نمونه می گیرند. دقت دوربین های معمولی (غیر دیجیتال) در حدود 23 مگاپیکسل است که بد نیست این مسئله را برای مقایسه بدانیم.

هرچه مگاپیکسل یک دوربین بالاتر باشد قدرت تفکیک آن دوربین بالاتر است یا به عبارتی عکس در ابعاد بالا کمتر نقطه-نقطه می شود و می توان آن را را در ابعاد بزرگتری پرینت گرفت. فکر می کنم دوربین های موجود در بازار، در حال حاضر از  8 مگا پیکسل تا 21 مگا پیکسل می باشند

 

مزیت های دوربین های دیجیتال

مزیت های دوربین های دیجیتال

مخابره: شاید مهم ترین و اصلی ترین دلیل تولید دوربین دیجیتال را بتوان مخابره نامید چرا که تولید آن پس از درخواست موسسات تحقیقات فضایی از تولید کنندگان تجهیزات عکاسی برای تصویری قابل مخابره جهت تحقیقات فضایی شکل گرفت

هزینه ی کمتر: به لحاظ اینکه در هر دوره عکاسی دیگر احتیاج به خرید، ظهور و چاپ فیلم نیست.

مقدار خطای کمتر: به علت پیش نمایش بهتر عکس و نشان دادن عکس در همان زمان می توان در صورت مشاهده ی خطایی فاحش عکس را مجدادا ثبت کرد در صورتی که در عکاسی آنالوگ پس از مرحله ی ظهور می توان چنین تشخیصی داد که معمولا دیر است

مقدار ریسک پایین: از بین رفتن یا افت کیفیت شدید فیلم به علت زمان، حرارت، و نور دیدگی، خطای ظهور، چاپ، تاریخ فیلم و ... طبیعتا حذف شده و جای خود را از لحاظ ریسک تنها به خطاهای الکترونیکی بسیار ناچیز می دهد.

نگهداری بهتر: امکان آرشیو میلیون ها عکس در یک فضای بسیار کم با ماندگاری بسیار طولانی تر

عکس برداری متوالی :در دوربین های آنالوگ به طور معمول بیشترین تعداد عکس برداری متوالی بیشتر از 36 عدد (به لحاظ تعداد کاست) نمی شد به غیر از مواردی خاص که گاهی تا 360 عدد اضافه می شد (با حجمی مزاحم ) ولی با زحمتی چندین برابر برای تعویض فیلم! در صورتی که در دوربین های جدید دیجیتال با فشار دادن دکمه شاتر می توان بیش از هزاران عکس را بدون توقف در یک کارت حافظه بسیار کوچک جا داد.

نویسنده : علی : ۱۱:۱٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٢/۱۳
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

گردباد ویرانگر

گردباد: جریانی از هوا که خانه‌ها را متلاشی می‌کند

گردباد اخیر در ایالات متحده که چند صد کشته برجا گذاشت، قدرت ویرانگر جریان هوا را به بشر نشان داد. گردبادها به سرعت 480 کیلومتر در ساعت می‌توانند خانه‌ها را از جای کنده و به دوردست پرت کنند.

در اینفوگراف امروز با چگونگی تشکیل گردباد (Tornado) و مقیاس رده‌بندی شدت گردباد آشنا می‌شوید. برای مشاهده فایل پی.دی.اف اینفوگراف، اینجا را کلیک کنید.

گردباد : جریانی از هوا که خانه‌ها را متلاشی می‌کند

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ٤:۳٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٢/۱۳
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

همایش استانی ماه نجوم در گیلان

برگزاری همایش ، نمایشگاه و کارگاه دو روزه در گیلان بمناسبت ماه جهانی نجوم

نویسنده : علی : ۱٢:٠۱ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٢/٥
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

بوزون هیگز کشف شد !

بوزون هیگز کشف شد !

نزدیک به 30 سال است که محققان فیزیک بنیادی برای کشف بوزون هیگز، ذره‌ای که می‌تواند منشاء جرم در دیگر ذرات بنیادی باشد، تلاش می‌کنند. به نظر می‌رسد محققان ال.اچ.سی موفق به کشف این ذره بنیادی شده‌ باشند.

محبوبه عمیدی: این روزها نتایج حاصل از عملکرد «برخورددهنده بزرگ هاردونی» یا به اختصار ال.اچ.سی، به بحث داغ فیزیکدانان در فضای آنلاین تبدیل شده است و آنطور که از صحبت‌های اخیر برمی‌آید، می‌توان امیدوار بود آخرین ذره گم‌شده از ذرات بنیادی مدل استاندارد یعنی بوزون هیگز کشف شده باشد.

کشف این ذره که فیزیکدانان پیش از این احتمال وجود آنرا به صورت تئوری نشان داده‌اند و عامل ایجاد جرم در دیگر ذرات بنیادی به‌شمار می‌رود، یکی از اهداف پروژه ال.اچ.سی است. در این آزمایشگاه که کار خود را پس از 14 ماه توقف در آذرماه 1388 مجددا آغاز کرده، ذرات پرانرژی زیراتمی با رساندن انرژی آنها به 7 ترا الکترون‌ولت (هر ده میلیارد‌میلیارد الکترون‌ولت برابر یک ژول و هر ترا برابر یک‌هزار میلیارد است) در دو مسیر مخالف با یکدیگر برخورد می‌کنند تا با آزاد کردن 14 ترا الکترون‌ولت انرژی، شرایطی نزدیک به آغاز جهان را شبیه‌سازی کنند. شتاب‌گرفتن این ذرات در تونل 27 کیلومتری ال.اچ.سی باعث می‌شود در اثر برخورد متلاشی ‌شوند و ذرات بنیادی‌تری را آزاد ‌کنند که در حالت عادی دیده نمی‌شوند.

به گزارش نیوساینتیست، کامنتی در یکی از این وبلاگ‌ها که به نتایج آشکارساز اطلس اشاره می‌کند و باید بخشی از یک مقاله باشد احتمال کشف این ذره را تقویت کرده است. نویسنده ناشناس این نوشته به وجود جفت پروتون‌هایی بیشتر از حد انتظار در این آشکارساز با سطح انرژی 115 گیگاالکترون-ولت اشاره کرده است.

این عدد بسیارجالب توجه است چون مطابق نظریه «ابرتقارن» بوزون هیگز باید جرمی حدود 115 گیگاالکترون-ولت داشته باشد.
احتمال دیگری نیز وجود دارد، شاید برخورد این دو پروتون باعث‌شده بخشی از جرم به صورت انرژی آزاد شود. از سوی دیگر اگر بوزون هیگز، خصوصیات ارائه شده در مدل استاندارد را دارا باشد این عدد 30 برابر بزرگتر از مقدار مورد انتظار است.

عده‌ای دیگر از فیزیکدانان این نتایج را حاصل یک اشتباه یا شوخی عنوان کرده‌اند. با این حال می‌توان این احتمال را نیز در نظر گرفت که ذرات بنیادی می‌توانند به شکلی دور از انتظار فیزیکدانان عمل کنند و دقیقا رفتار آنها مطابق پیش‌بینی‌های مدل استاندارد نباشد.

احتمال وجود ذرات دیگر و یا اشتباهات محاسباتی یا ناشی از اثرات گوناگون خارجی و ناهنجاری‌های موجود نیز وجود دارد و هنوز این مقاله (اگر وجود خارجی داشته باشد) از سوی محققان سرن مورد بازبینی قرار نگرفته و منتشر نشده است.

در مقایسه بد نیست به این نکته هم اشاره کنیم که به تازگی محققان آزمایشگاه ملی فرمی در ایلینوی، ایالات متحده به روش دیگری به مقدار 145 گیگاالکترون-ولت برای این عدد دست پیدا کرده‌اند. می‌توان امیدوار بود حتی اگر شایعات فعلی چندان صحیح نباشند، به زودی خبرهای خوبی توسط محققان سرن منتشر شود. به خصوص اینکه مطابق اعلام آنها ال.اچ.سی امروز رکورد شدیدترین برخورد ذرات بنیادی را شکسته است.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ٤:٠٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٢/٤
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

معرفی Canon EOS 600D یک دوربین حرفه ای برای عکاسی نجومی و طبیعت

Canon EOS 600D-Kiss X5

Canon EOS 600D-Kiss X5

مشخصات کلی

دوربین دیجیتال کانن ای او اس 600 دی (کیس ایکس 5)
کانن EOS 600D (در آمریکا با نام Digital Rebel T3i و در ژاپن با نام Kiss X5 شناخته می‌شود)، دوربین جدید DSLR‌ این شرکت می‌باشد که پس از دوربین 550D به بازار آمده است و در صدر دوربین‌های سری Entry Level یا سطح مبتدی DSLR‌ های کانن می‌نشیند. در حقیقت 600D را می‌توان همان 60D کوچک شده دانست. از ویژگی‌های این دوربین می‌توان به سنسور تصویر 18 مگاپیکسلی APS-C CMOS، نمایشگر 3 اینچی چرخنده 1,040,000 نقطه‌ای، سنسور Metering یا نورسنج 63 نقطه‌ای (شبیه همان سنسوری که بر روی دوربین 7D استفاده شده)، گستره‌ی حساسیت سنسور یا ISO از 100 تا 6400 و قابل گسترش تا 12,800 و سرعت عکاسی پیاپی 3.7 فریم بر ثانیه اشاره کرد. این دوربین توانایی ضبط ویدیویی 1080p Full HD در 24، 25 و 30 فریم بر ثانیه و 720p HD در 50 و 60 فریم بر ثانیه با دادن تمام قابلیت‌های تنظیمات نوردهی به کاربر را دارد. این دوربین با کیت لنز 18-55 IS II میلی‌متر عرضه می‌شود که از فن‌آوری لرزش‌گیر پیشرفته‌تری بهره می‌برد. در کل 600D تفاوت چندانی در مشخصات اولیه دوربین با دوربین سال گذشته‌ی 550D ندارد و تفاوت را می‌توان در نمایشگر چرخنده، کیفیت بالاتر جزئیات تصویر، محدوده دینامیکی بالاتر و بعضی جزئیات دیگر دید.
مشخصات کلی: دوربین حرفه ای - وزن بدنه 515 گرم
مشخصات حسگر و تصویر: حسگر CMOS با کیفیت 18.7 مگاپیکسل - اندازه 14.9 × 22.3 میلی‌متر
فیلم: ابعاد Full HD - سرعت 30 فریم بر ثانیه
لنز: 18-55 میلیمتر - بزرگنمایی اپتیکال 3 برابر - زوم اپتیکال در حین فیلمبرداری
عکسبرداری: سرعت شاتر از 1/4000 ثانیه تا 30 ثانیه - ایزو اتوماتیک و 100 و 200 و 400 و 800 و 1600 و 3200 و 6400 و (12800 در حالت تقویت شده) - فلاش داخلی (Pop-Up) با برد 13 متر با قابلیت نصب فلاش خارجی (Hot-shoe, E-TTL II) - تکنولوژی تشخیص چهره - تکنولوژی تشخیص لبخند
صفحه نمایش: 3 اینچ با رزولوشن 1,040,000 پیکسل yes
سایر مشخصات: ذخیره بر روی کارت حافظه SD / SDHC / SDXC - باتری یون لیتیوم استاندارد - شارژر باتری
نام ها دیگر : Canon Rebel T3i
Canon EOS 600D-Kiss X5
نقد و بررسی
از نظر ظاهری هم 600D بسیار شبیه به دوربین مدل پیشین خود یعنی 550D می‌باشد و فقط تغییراتی جزئی را شاهد هستیم که آن هم برای سازگاری با نمایشگر چرخنده بوده است. 600D همانند دیگر دوربین‌های سری Rebel یک دوربین نسبتا کوچک با بدنه‌ی پلاستیکی و دستگیره‌ای نسبتا کوچک است. در حقیقت اگر دستان بزرگی داشته باشید این دستگیره به نظرتان خیلی کوچک خواهد آمد. از نظر کیفیت ساخت هم باید گفت که 600D برای رده‌ی کاربرانی که ساخته شده است کیفیت خوبی دارد و کاملا مستحکم می‌باشد. البته نه به کیفیت دوربین‌های پیشرفته‌تری چون 7D یا 60D. در کل کیفیت ساخت آن هم با دوربین‌های پیشین تفاوت چندانی ندارد. همانند دیگر دوربین‌های کانن با سنسور APS-C، 600D هم با تمام لنزهای ساخت کانن از جمله لنزهای EF-EF-S سازگار است. لنزهای EF که فاقد لرزش‌گیر هستند در هنگام اتصال به دوربین باید با نشانه‌ی قرمز رنگ و لنزهای EF-S باید با نشانه‌ی سفید رنگ منطبق شوند.

جایگاه بیشتر کنترل‌ها و دکمه‌ها نیز شبیه به دوربین 550D می‌باشد و اگر هم تغییری رخ داده بیشتر تزئینی بوده است. دکمه‌ی Display به بالای دوربین و کنار دکمه‌ی ISO منتقل شده است تا در پشت دوربین جا را برای دکمه‌ی جدید info باز کند. شکل بعضی دکمه‌ها هم تغییر کرده است تا با نمایشگر چرخنده منطبق شود. در کل عملکرد همه‌ی دکمه‌ها با برچسب‌هایی؛ خیلی خوب نمایش داده شده است. البته به نظرمان آمد که گاهی اوقات سخت می‌توان دکمه‌ها را فشرد. نمایشگر با کیفیت 1,040,000 نقطه چندان متفاوت از نمایشگر 920,000 نقطه‌ای دوربین قدیمی‌تر 500D به نظر نمی‌رسد ولی نسبت تصویر 4:3 آن دقیقا معادل نسبت تصویر سنسور است و بنابراین عکس‌ها کاملا در آن جای می‌گیرند تا دیگر نوارهای سیاه در قسمت بالا و پایین تصویر بوجود نیاید. این نمایشگر پیش از این بر روی دوربین 550D هم تست شده بود. دوربین 600D در حقیقت دومین دوربین DSLR کانن پس از 60D است که از نمایشگر چرخنده بهره می‌برد. مدت نسبتا زیادی به طول انجامید تا کانن به خوبی درک کند که وجود نمایشگر چرخنده به همراه Live view می‌تواند‌ترکیب بسیار خوبی به خصوص برای دوربینی مثل 600D باشد که کاربری عام‌تری دارد. همچنین برای عکاسی در شرایطی که دوربین در زوایایی ناجور نسبت به چشم قرار دارد هم مناسب است.

ما این دوربین را با لنز 18-55mm IS II تست کردیم. یک تفاوت اساسی دوربین‌های کانن با دوربین‌های سونی، المپوس و پنتاکس در این است که این شرکت‌ها سیستم لرزش‌گیر مکانیکی خود را درون لنز قرار قرار می‌دهد. نیکون هم همینطور است. البته این باعث می‌شود که لنزهای لرزش‌گیر دار کانن و نیکون اصولا گران قیمت‌تر باشند ولی اثر لرزش‌گیری تصویر را می‌توان در چشمی‌هم مشاهده کرد. در ضمن سیستم لرزش‌گیر این کیت لنز جدید پیشرفته‌تر از 18-55 IS قدیمی‌است که احتمالا باید کارآمدی بیشتری داشته باشد.
 

ادامه مطلب
نویسنده : علی : ۳:۱٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۱/٢٥
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

احتمال برخورد سیارک آپوفیس با زمین

احتمال برخورد سیارک آپوفیس با زمین

دانشمندان روسی از برخورد سیارک آپوفیس با زمین در سال ۲۰۳۶ خبر دادند، ولی در این هفته اعلام کردند که به زمین نزدیک خواهد شد که متاسفانه احتمال برخورد آن با زمین زیاد هست.

فضانوردان اینترنشنال بیزینس اعلام کردند که اگر این جسم به حد کافی به زمین نزدیک شود، می توانیم درباره آن دوباره تحقیق کنیم. آپوفیس در سال ۲۰۲٩ به نزدیک ترین موقیت می رسد و حداقل٢٩۴۵٠ کیلومتر از زمین فاصله پیدا می کند. دن دوردا دانشمند موسسه تحقیقاتی جنوب شرقی کلورادوپا بار دیگر طرحی را به ناسا عرضه کرد تا فضاپیمایی به نزدیکی این سیارک بفرستند و در مورد آن بیشتر تحقیق کنند. دوردا به نشریه گفت: این یک شانس واقعی برای مطالعه این نوع اجسام است و اضافه کرد که ماموریت کاوش سیارک باید در سال ۲۰۲۱ شروع شود تا در مورد مدار آپوفیس به نتیجه برسند.

منبع: http://ayazastro.com

نویسنده : علی : ۱٢:٢٤ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/۱/٢٢
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

با گذشت یک سال مریخ نورد روح هنوز با زمین تماس برقرار نکرده . آیا روح مرده است!؟

در تاریخ مطالعات سیارات منظومه شمسی بعضی از سفینه ها و ماهواره ها به مراتب طولانی تر از مدت زمان تعیین شده فعالیت نموده اند. به طور مثال سفینه فضایی اولیس که برای مطالعه قطب های خورشید طراحی شده بود، توانست نزدیک به 17 سال زنده بماند و تصاویر و اطلاعات بسیار خوبی را  به زمین مخابره کند. اما گاهی بعضی از این سفینه ها و روبوت ها زیاد خوش شانس نیستند. دو خواهر روبوتیک بنام های روح و فرصت سالهاست که وادی های خشک و سرد مریخ را به جستجوی نشانه های حیات گذشته مریخ، زیر و رو میکنند.

طی هفت سال گذشته با طلوع آفتاب ابزار علمی این دو مریخ نورد هر روز آرامش سرزمین سرخ را بر هم میزد. اما سال گذشته یکی از این مریخ نورد ها از حرکت باز ماند و هرچه تلاش کرد نتوانست خود را از دام مریخ نجات دهد. در واقع یکی از چرخ های مریخ نورد روح به داخل خاک نرم مریخ فرو رفته بود و روح را زمین گیر کرد.
شاید مریخ این گونه میخواهد با فرستادگان زمین بجنگد و انتقام آرامش برهم خورده اش را بگیرد. تلاش مهندسین ناسا در زمین برای بیرون کشاندن روح به جایی نرسید و روح هنوز با گذشت چندین ماه در همان نقطه گیر افتاده است. از سوی دیگر به علت نداشتن انرژی کافی خورشیدی، روح در واقع به خواب زمستانی فرورفته.

با گذشت یک سال مریخ نورد روح هنوز با زمین تماس برقرار نکرده . آیا روح مرده است!؟

مریخ نورد روح طوری که توسط دوربین مدارگرد اکتشافی مریخ از بالا دیده میشود. عکس از ناسا

نکته اساسی این است که برای کنترل دقیق و داشتن تصویر واقعی از شرایط مریخ نورد ها در سیاره سرخ، نمونه های مشابه این مریخ نورد ها در مرکز کنترل در ناسا وجود دارد. متخصصین مرکز کنترل سعی میکنند با ایجاد شرایط مشابه برای نمونه زمینی روح، پای مریخ نورد روح واقعی را از دام خاک نرم سیاره سرخ بیرون بیاورند.با گذشت یک سال مریخ نورد روح هنوز هم با زمین تماس برقرار نکرده و با نزدیک شدن زمستان مریخی نمی تواند به یک موقعیت مناسبی حرکت کند تا بتواند توسط صفحات خورشیدی خود انرژی کافی جذب کند.تیم کنترل کننده مریخ نورد روح بیش از هشت ماه است تلاش میکند تا با روح ارتباط برقرار کنند. به عقیده آنها شاید با افزایش میزان تابش خورشید در محلی که روح گیر مانده بتوانند روح را دوباره از خواب زمستانی بیدار کنند.

مسئولین مرکز کنترل در ناسا میگویند که با فرارسیدن زمستان در مریخ، اکثر دستگاه ها بخصوص گرم کننده های روح را خاموش نموده بودند. حالا تصور کنید که روح در مقایسه با زمستان های قبلی چه سردی را در سیاره سرخ سپری نموده است. هوای سرد میتواند خیلی از ابزار الکترونیکی روح را صدمه بزند و مانع برقراری ارتباط مجدد آن با زمین شود.

طی چند ماه گذشته مسئولین از روشهای مختلف برای برقراری ارتباط با روح استفاده نمودند و حدس میزنند که با احتمال افزایش انرژی شاید بتوانند روح را از خواب زمستانی بیدار کنند. در واقع تیم کنترل اکنون وارد استراتژی ارتباط شدند و قصد دارند تا بصورت همزمان چندین مشکل روح را رفع نمایند.
جون کالز از دفتر ناسا میگوید " پیام یا دستوراتی را که به روح قصد داریم بفرستیم، این هفته آغاز میشود و باید روی چندین سناریو کار کنیم و تصور کنیم که دستگاه فرستنده روح دیگر کار نمی کند. البته در اینجا کسی دوست ندارد این خبر را بشوند، اما اگر هیچ سیگنالی از روح در یک یا دو ماه آینده نرسد، در آنصورت باید روح را برای همیشه به تاریخ سفر های فضایی به سپاریم. آنگاه تیم مرکز کنترل دیگر اتباطات اش را فقط با مریخ نورد فرصت که همزمان با روح در سیاره مریخ کار میکند، برقرار خواهد داشت."

مریخ نورد روح به تاریخ 4 ژانویه سال 2004 با هدف تحقیق و جستجو به مدت سه ماه بر روی سیاره سرخ فرود آمده بود. مریخ نورد روح و فرصت هر دو تا کنون دستاورد و کشفیات بسیار خوبی در مورد گذشته مرطوب مریخ داشته اند و گفته میشود که این گونه شرایط برای پیداش حیات در سیاره سرخ بسیار مناسب بوده. البته مریخ نورد فرصت سه هفته دیر تر به سیاره سرخ فرود آمده بود.

منبع: kabulsky.com و parssky.com

نویسنده : علی : ۱۱:٥٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۱/٢۱
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

ژاپنی‌ها آبهای آلوده به رادیواکتیو را مستقیما وارد دریا می‌کنند

ژاپنی‌ها آبهای آلوده به رادیواکتیو را مستقیما وارد دریا می‌کنند

تپکو چند عملیات را با هم آغاز کرده است:‌ نصب یک دیواره استیلی در اطراف نیروگاه در دریا برای جلوگیری از وارد شدن آب‌های به‌شدت آلوده به دریا و از طرف دیگر،‌ تخلیه آب‌های کم‌تر آلوده به درون دریا

بهنوش خرم‌روز:‌ کم‌تر از یک ماه پیش، زلزله بی‌سابقه‌ای در ژاپن و  به دنبال آن، ‌سونامی،‌ به تاسیسات نیروگاه داییچی فوکوشیما در این کشور آسیب رساند و  بحران هسته‌ای در این کشور آغاز شد. مسئولین ژاپن و اپراتور نیروگاه، شرکت انرژی توکیو الکتریک از همان روز در تلاش برای مهار بحران بوده‌اند. آسیب رآکتور شماره 2 باعث آلوده شدن آب‌های جمع‌شده در نیروگاه به مواد رادیواکتیو شده و این حجم عظیم آب‌های آلوده (بیش از 60 هزار تن) ‌ممکن است به آب‌های آزاد سرازیر شود. هنوز کسی نمی‌داند این حجم عظیم آب بر اثر سونامی در گودال‌های زیر رآکتورها جمع شده است یا که این آبی است که برای خنک نگه داشتن رآکتورها روی آن‌ها ریخته می‌شد. توکیو الکتریک اقدامات متفاوتی را برای جمع‌آوری آب‌های آلوده انجام داده است. از طرف دیگر هم می‌کوشد جلوی انتشار بیشتر این آب‌ها در اقیانوس را بگیرد. در همین راستا، از روز شنبه عملیاتی را آغاز کرده که طی آن یک حصار استیلی در اطراف محل آلوده کشیده خواهد شد تا آب‌های حاوی مقادیر بسیار بالای رادیواکتیو به اقیانوس نرسند.

به گزارش وال‌استریت‌ژورنال، اگر چه توکیو الکتریک (یا به اختصار تپکو)‌ موفق شد شکاف رآکتور شماره 2 را مسدود کند،‌ اما نصب چنین حصار مانعی را در آب‌های نزدیک به نیروگاه ضروری می‌داند. آن‌ها می‌خواهند لوله‌ای که آب دریا را به نیروگاه می‌آورد مسدود شود و به دیواره‌های از جنس فولاد زنگ‌نزن هم اکتفا نخواهند کرد، بلکه مانعی از ماده‌ای لجن مانند هم اطراف آن به وجود می‌آورند تا مطمئن شوند که آب آلوده از آب دریا مجزا می‌ماند.

همچنین تپکو تصمیم داشت تا پایان روز شنبه، آب‌های آلوده به میزان کم مواد رادیواکتیو را که بعد از سونامی مانند سیلاب نیروگاه را گرفته‌اند،‌ روانه دریا کند. بدین ترتیب فضای بیشتری برای نگهداری آ‌ب‌های آلوده به سطوح بالای رادیواکتیو در نیروگاه باز می‌شود. با پایان گرفتن این عملیات در آستانه ورود به ماه دوم بحران، ‌تپکو روز یکشنبه به وقت ژاپن (بامداد امروز به وقت ایران)، انتقال آب‌های بسیار آلوده به رادیواکتیو را از رآکتور شماره 2 شروع می‌کند. باید اضافه کرد که بعد از مسدود کردن شکاف، سطح آب در گودال زیر رآکتور شماره 2، 10 سانتی‌متر بالاتر آمده و این نشان می‌دهد که منبع این آب‌ها هنوز به درستی شناسایی نشده است.

تخلیه آب‌های آلوده درون دریا، ‌نه تنها صنعت ماهی‌گیری ژاپن که کشورهای همسایه را تهدید می‌کند و ژاپن تنها توانسته در این زمینه از همسایگان خود عذرخواهی کند. ژاپن بسیار امیدوار است که حجم انبوه آب اقیانوس،‌ آب‌های آلوده را رقیق کرده و سطح مواد رادیواکتیو را به حد مجاز برساند.

همچنین روز شنبه وزیر اقتصاد،‌ بازرگانی و صنعت ژاپن،‌ بنری کاییدا به عنوان اولین وزیر دولت برای دیدار از نیروگاه، بعد از سونامی راهی فوکوشیما شد. سخنگوی این وزارتخانه اعلام کرده که دیدار آقای وزیر برای چک کردن شرایط و بالا بردن روحیه کارکنان بوده است. همچنین آقای کاییدا اعلام کرده که دولت کمک‌های بیشتری به این منطقه خواهد کرد.

این در حالی است که بعد از پس‌لرزه 7.1 ریشتری روز پنجشنبه و خسارت‌های مختصری که به ژنراتورهای دیزلی نیروگاه هیگاشیدوری در آموری،‌ تنها  در چندصد کیلومتری شمال فوکوشیما وارد کرد، آژانس امنیت صنعتی و هسته‌ای ژاپن در خواست پشتیبانی اورژانسی قوی‌تر برای نیروگاه‌های هسته‌ای ژاپن نموده است.

نیروگاه‌های ژاپن به نظر بسیار  امن می‌رسیدند،‌ اما حوادث اخیر لزوم بازنگری کامل در امنیت این نیروگاه‌ها را نشان داد. روز شنبه مقامات ژاپن اعلام کردند که عملیات تخلیه مردم از مناطق اطراف نیروگاه داییچی همچنان ادامه دارد. به نظر می‌رسد تا کنترل کامل بحران هسته‌ای در ژاپن هنوز راه طولانی در پیش است.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱۱:٤۳ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۱/٢۱
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

معمای ناهنجاری مدار فضاپیمای پایونیر

معمای ناهنجاری مدار فضاپیمای پایونیر

 

چندین سال است که موقعیت فضاپیماهای پایونیر که 30 سال پیش رهسپار فضا شدند با محاسبات دانشمندان مغایرت دارد و یکی از عجیب‌ترین معماهای کیهان‌شناسی را به نام ناهنجاری پایونیر پدید آورده است.

محمود حاج زمان: متاسفانه دانشمندان برای کسانی که به دنبال توضیحات غیرمادی برای ناهنجاری پایونیر بودند و می‌خواستند پای موجودات فضایی را به میان بکشند، خبر بدی دارند. آخرین بررسی‌ها نشان می‌دهد که انحراف اسرارآمیز کاوشگرهای دوقلوی پایونیر ناسا از مسیر خود، ممکن است ناشی از تابش غیر یکنواخت گرمای آنها در فضا باشد.

به گزارش نیوساینتیست، فضاپیماهای پایونیر 10 و 11 که در دهه 1970 میلادی / 1350 شمسی به فضا پرتاب شدند، در جهت‌های مختلفی رهسپار خارج از منظومه شمسی شدند. همان‌طور که انتظار می‌رفت، به دلیل نیروی جاذبه خورشید سرعت حرکت آنها به تدریج کند می‌شد. با این وجود، شتاب منفی آنها به میزان 8.7 ضرب‌در 10 به توان منفی 10 متر بر مجذور ثانیه، بیش از مقدار پیش‌بینی شده بود. چنین اختلاف شتابی ممکن است خیلی کم به نظر برسد، اما همین مقدار می‌تواند تفسیرهای متفاوتی، از تاثیر انرژی تاریک بر ثوابت طبیعت گرفته تا مفهوم واقعی نیروی گرانش داشته باشد.

اکنون فردریکو فرانسیسکو و همکارانش از موسسه فناوری برتر لیسبون پرتغال، گمان می‌کنند که توضیح مادی‌تری برای این موضوع وجود دارد. آنها این احتمال را مطرح کرده‌اند که گرمای ساطع شده از هر کدام از سفینه‌ها، به طور یکنواخت در تمام جهات منتشر نمی‌شود. افزایش فوتون‌های فروسرخ در یک سمت سفینه می‌تواند باعث وارد شدن نیروی دافعه‌ای شود که این ناهنجاری را توضیح می‌دهد.‌

مطالعه‌ای که در سال 2002 / 1381 توسط جان اندرسون در آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا در پنسیلوانیا انجام شد، به این نتیجه رسید که چنین دافعه‌ای تنها می تواند 6 درصد این ناهنجاری را توضیح دهد. اما گروه فرانسیسکو بر روی گرمای ساطع شده توسط اجزای مختلف تمرکز کردند که توسط اجزای دیگر بازتاب می‌شدند. آنها کشف کردند که گرمای ساطع شده از محفظه شش‌گوشه موتور که توسط دیش رادیویی سفینه بازتاب می‌شود، می‌تواند یک نیروی قابل توجه ایجاد کند. مجموع تمام این تابش‌ها و بازتاب‌های حرارتی، ممکن است بتواند توضیحی برای این شدت از ناهنجاری باشد.

اندرسون که اکنون بازنشسته شده، تایید می‌کند که بازتاب‌های گرمایی ممکن است مسئول بیش از 6 درصد از این ناهنجاری باشند، اما شک دارد که تمام این ناهنجاری تنها به این دلیل باشد. وی می‌گوید: «به نظر من هر تخمینی بیش از 25 درصد خیلی بعید است.»

قرار است بر اساس داده‌های جزئی‌تر از این فضاپیماها، تحقیقات جدیدی توسط اسلاوا توریشف در آزمایشگاه پیشرانه جت ناسا انجام شود که نتایج آن اواخر امسال منتشر خواهد شد. حال باید منتظر ماند و صبر کرد تا معلوم شود این آزمایش‌های جدید، چه نتایجی به دنبال خواهد داشت.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱٠:٢٢ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۱/٢٠
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

برگزاری همایش و نمایشگاه دو روزه به مناسبت ماه جهانی نجوم در رشت

برگزاری همایش و نمایشگاه دو روزه به مناسبت ماه جهانی نجوم در رشت

 

نویسنده : علی : ۱۱:٠۸ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۱/۱٦
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

ناسا فضاپیمای استارداست ، شکارچی دنباله‌دارهایش را نابود کرد

ناسا فضاپیمای استارداست ، شکارچی دنباله‌دارهایش را نابود کرد

 

هفته قبل ناسا فضاپیمای استارداست، یکی از فضاپیماهای خود را به عمد نابود کرد تا از تجربیات به دست آمده طی این مانور، برای بهبود طراحی ماموریت های فضایی آینده استفاده کند.

محمود حاج‌زمان: پنج‌شنبه هفته قبل، ناسا طی آزمایشی که برای کمک به مهندسان برای طرح‌ریزی ماموریت‌های فضایی آینده برنامه‌ریزی شده بود، فضاپیمای استاداست را با سوزاندن آخرین ذخیره سوخت آن عمدا نابود کرد.

به گزارش نیوساینتیست، فضاپیمای استارداست که در سال 1999 / 1378 به فضا پرتاب شده بود، نخستین و تنها فضاپیمایی است که نمونه‌هایی از غبار یک دنباله‌دار را جمع‌آوری کرده است. این فضاپیما در سال 2004 / 1383 از کنار دنباله‌دار وایلد2 عبور کرد و نمونه‌های جمع آوری شده را در سال 2006 / 1385، با استفاده از یک کپسول به زمین فرستاد.

اما فضاپیمای استارداست به پرواز خود ادامه داد. از آنجایی‌که این فضاپیما هنوز سالم بود، ناسا تصمیم گرفت تا از آن مجددا استفاده کند و با تغییر مدار، در 14 فوریه 2011 / 25 بهمن 1389 آن را راهی ملاقات با دنباله‌دار تمپل 1 کرد.

ماموریت دیپ‌ایمپکت ناسا با برخورد به دنباله‌دار تمپل 1 در سال 2005 / 1384، حفره‌ای را در آن ایجاد کرد اما نتوانست تصویری از آن تهیه کند. به همین دلیل وقتی استارداست توانست در طی ماموریت اخیر خود تصاویر این حفره را به زمین ارسال کند، دانشمندان ناسا بسیار خوشحال شدند.

اما پنج‌شنبه هفته قبل ناسا به فضاپیما دستور داد تا در طی یک عملیات انتحاری، باقی‌مانده سوخت خود را بسوزاند. بدون سوخت، سفینه قادر نخواهد بود تا با کنترل جهتش در فضا، صفحات خورشیدی خود را به سمت خورشید نگه دارد. در نتیجه انتظار می‌رود به زودی این سفینه دیگر نیرویی برای ادامه حیات خود نداشته باشد.

حرکت مالیخولیایی
دونالد براونلی از دانشگاه واشنگتن که رییس گروه ماموریت استارداست به مقصد دنباله‌دار وایلد 2 و عضو گروه ماموریت تمپل 1 بود می‌گوید: «این کار واقعا حرکتی مالیخولیایی بود. اما از طرف دیگر، این فضاپیما بیش از طراحی اولیه‌اش دوام آورده بود. استارداست در طول عمر دوازده ساله خود با یک سیارک و دو دنباله‌دار ملاقات کرد.»

اگرچه مصرف تمام سوخت استارداست به این معناست که این فضاپیما اکنون یک زباله فضایی بی‌مصرف است، اما این مانور اطلاعات ارزشمندی را برای ماموریت‌های آینده فراهم کرد.

در جاذبه اندک فضا، اندازه‌گیری سوختی که برای یک فضاپیما باقی‌مانده کار دشواری است. طراحان ماموریت بر اساس مقدار سوخت اولیه فضاپیما و مدت زمانی که موتورهای آن روشن بوده‌اند، سوخت باقی‌مانده فضاپیما را تخمین زدند. پیش از مصرف سوخت باقی‌مانده، طراحان ماموریت می‌دانستند که این فضاپیما تقریبا تمام سوخت هیدروزین خود را مصرف کرده است. آنها تخمین زدند که این فضاپیما سوخت کافی برای روشن نگه داشتن موتورهایش برای مدت زمانی بین 2 تا 10 دقیقه دارد.

شرط‌بندی فضایی
براونلی می‌گوید: «روز پنج‌شنبه در مرکز کنترل در دنور کلرادو، جایی‌که شرکت سازنده این فضاپیما یعنی لاکهید مارتین عملیات استارداست را مدیریت می‌کرد، افراد زیادی جمع شده بودند که هر کدام درباره سوخت باقی‌مانده فضاپیما حدس‌های مختلفی می‌زدند.»

نهایتا کمترین تخمین زده شده درست از آب درآمد. موتورهای استارداست قبل از تمام شدن سوخت به مدت 2 دقیقه و 26 ثانیه روشن ماندند. دانستن این نکته به طراحان ماموریت کمک می‌کند تا محاسبات سوخت را برای ماموریت‌های آینده تصحیح کنند.

آخرین تماس استارداست با زمین روز پنج‌شنبه، در ساعت 23 و 33 دقیقه به وقت گرینویچ انجام شد. پس از آن ناسا به استارداست دستور داد تا فرستنده رادیویی خود را خاموش کند. این کار برای از بین بردن احتمال اندک تداخل سیگنال‌های احتمالی آن، با ارتباطات بین زمین و سایر فضاپیماها انجام شد.

آخرین مانور فضاپیما به نحو آشکاری مدار حرکت استارداست به دور خورشید را تغییر داد و باعث شد که مدار بیضوی آن به مدار مریخ و زمین نزدیک شود، اما در 100 سال آینده احتمال برخورد این فضاپیما با هیچ‌کدام از دو سیاره وجود ندارد. به گفته گروه ماموریت، استارداست در طی این مدت هرگز بیش از 2.7 میلیون کیلومتر به مدار زمین و 20 میلیون کیلومتر به مدار مریخ نزدیک نخواهد شد.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱٠:۱٥ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/۱/۱٤
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

برای اولین بار فضاپیمایی در مدار عطارد قرار گرفت

برای اولین بار فضاپیمایی در مدار عطارد قرار گرفت

 

کاوشگر مسنجر پس از 6 سال سفر در نزدیکی خورشید و عکس‌برداری از فاصله دور، به عنوان نخستین سفینه ساخت بشر در مدار سیاره عطارد، نزدیک‌ترین سیاره به خورشید قرار گرفت تا ماموریت علمی 1 ساله خود را آغاز کند.

محمود حاج‌زمان: روز گذشته دیده‌بان شجاع ناسا، فضاپیمای مسنجر، به عنوان نخستین سفینه ساخت بشر در مدار اولین سیاره منظومه شمسی قرار گرفت. این کاوشگر که تاکنون سه بار از کنار این سیاره عبور کرده، پیشرانه‌های خود را در 17 مارس / 26 اسفند روشن کرد تا وارد مدار این سیاره شود و ماموریت علمی یک ساله خود را آغاز کند. ماموریتی هنگام شروع آن، مسنجر در فاصله 155 میلیون کیلومتری خانه قرار داشت.

به گزارش پاپ‌ساینس،

گروه ماموریت مسنجر شش سال در انتظار چنین لحظه‌ای بودند. در طی این مدت، کاوشگر مسنجر برای انجام نخستین ماموریت فضایی 30 سال گذشته در بخش داخلی منظومه شمسی، از کنار زمین، ناهید و عطارد عبور کرده بود.

گذشته آتشفشانی عطارد از زمان عبور مارینر 10 از کنار آن در دهه 1970 میلادی / 1350 شمسی، همواره موضوع بحث و جدل اخترشناسان بود. در دو سال گذشته، مسنجر تعداد زیادی از اسرار عطارد را آشکار کرده بود، از جمله تصاویری از سطح سیاره که قبلا هرگز مشاهده نشده بود. مسنجر توانست به شواهدی دست یابد که نشان می‌داد میدان مغناطیسی ضعیف این سیاره، ظاهرا توسط یک هسته مذاب آهنی ایجاد می‌شود. این کاوشگر همچنین کشف کرد که عطارد دارای جو رقیقی است.

در طی یک سال گردش در مدار، هفت ابزار علمی نصب شده بر روی این کاوشگر به دانشمندان کمک خواهند کرد که ترکیب سطح سیاره را تعیین کنند. مسنجر به سپرهای خاصی مجهز است که به آن کمک می‌کند در برابر گرمای سوزان خورشید مقاومت کند. این کاوشگر تنها 46 میلیون کیلومتر از خورشید فاصله دارد، جایی که خورشید 11 بار روشن‌تر از سطح زمین به نظر می‌رسد. اما علی‌رغم وجود تجهیزات گرمایی، این کاوشگر از مواد سبکی ساخته شده که اجازه می‌دهد گرانش اندک سیاره آن را در مدار نگه دارد.

نام این کاوشگر از سرواژه‌های عبارت «کاوشگر تجسس، زمین‌شناسی، سطح و محیط فضایی عطارد» گرفته شده است. همچنین این نام یادآور نام خدای باستانی رومیان است که بر روی این سیاره گذاشته شده است.

عملیات جای‌گیری، 31 درصد سوختی را که مسنجر با خود به فضا برده بود مصرف کرد. قبل از اینکه کاوشگر بتواند موتورهای خود را روشن کند، چندین گرمکن باید سوخت را گرم می‌کردند و فشار آن را به مقدار لازم می‌رساندند؛ مشابه عملیات پیش گرمایش که یک موتور دیزلی در زمستان انجام می‌دهد.

شون سولومون، مسئول گروه مسنجر می‌گوید: «عملیات جای‌گیری در مدار آخرین مانع در راه ورود به یک مرحله جدید بود، آغاز عملیات نخستین مدارگرد در درونی‌ترین سیاره منظومه شمسی.»

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱۱:٥۸ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٢/٢۸
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

مریخ

مریخ

 

مریخ سیاره سرخ

مریخ چهارمین سیاره منظومه شمسی و  آخرین سیاره سنگی است که بر گرد خورشید می چرخد. در طول تاریخ بشر همواره این سیاره در کانون توجهات نجومی بوده است. برای مثال بابلیان قدیم حرکات این نور قرمزسرگردان آسمان شب را دنبال کردند ونام nargel  یا  نام خدای جنگ را برآن گذاشتند.در همان زمان رومی ها بخاطر گرامیداشت خدای جنگشان اسم کنونی آنرا انتخاب کردند. یونانی ها نیز این سیاره را آرس که بیانگر خدای جنگ آنان است می نامیدند. این سیاره نزد کسانی که به آسمان می نگریستند مظهر جنگ و خون بود.

این سیاره در یک مدار بیضی شکل و با سرعتی حدود 1/24 کیلومتر در ثانیه  به دور خورشید می چرخد که اوج یا دورترین فاصله آن از خورشید  2۵۸ میلیون کیلومتر و در حضیض یانزدیکترین فاصله ۲۰۸ میلیون کیلومتر از خورشید فاصله می گیرد. ولی به طور متوسط 228 میلیون کیلومتر از خورشید فاصله دارد. این سیاره همسایه بعدی زمین است که گاهی به ما نزدیک می شود و به حدود ۵۸ میلیون کیلومتری ما می رسد و گاهی در آن سوی خورشید به فاصله ۴۰۳ میلیون کیلومتری از ما قرار می گیرد. از جهاتی هم شبیه زمین است و یک شبانه روز آن حدود۲۴   ساعت و۴۳  دقیقه  طول می کشد.اگر هرشب در یک ساعت خاص مریخ را رصد کنید حدود ۳۳ شب وقت لازم است تا بتوانید کل سیاره را رصد کنید. محور گردش آن نسبت به خط عمود حدود 24 درجه است. هر یک سال آن معادل 2 سال (687 روز) زمینی است و قطر آن حدود 6794 کیلومتر است (جالب است بدانید مساحت مریخ با مساحت خشکیهای زمین تقریبا برابر است.) به علت دوری از خورشید حداقل دمای آن به 100 درجه زیر صفر و حداکثر آن به 27 درجه سانتیگراد می رسد.

سرعت گریز از سطح آن 5 کیلومتر بر ثانیه است. جو آن 200 مرتبه از جو زمین رقیق تر است و فشار این جو رقیق حدود پنج میلی بار است(فشار جو زمین بیش از 1000 میلی بار است).هسته سیاره بصورت ترکیبی از آهن وسیلیسیم وجنس جبه نیز از سیلیسیم می باشد.

بهترین زمان رصد مریخ زمانی است که با زمین در حالت مقابله باشد در این وضعیت فاصله بین دو جرم به حداقل رسیده ومی توان عوارض سطحی سیاره را با تلسکوپهای آماتوری نیز مشاهده کرد.این وضعیت هر ۲۶ ماه یکبار تکرار می شود و۳ ماه قبل و۳ ماه بعد ازاین تاریخ است که  سیاره ارزش رصد کردن پیدا می کند ودر بقیه روزها اندازه آن بسیارکوچک است.

البته با توجه به بیضوی بودن مدار دو سیاره زمین و مریخ در هر مقابله فاصله بین دو جرم متفاوت است بنابراین بعضی از مقابله ها از بقیه باارزش تر هستند.در ضمن بدلیل همین بیضی بودن مداری در چرخش بدور خورشید حداقل فاصله بین دو سیاره معمولا" چند روز قبل یا بعد از مقابله رخ می دهد.

حرکت رجعی(بازگشتی):

در حالیکه زمین به حالت مقابله با این سیاره می رسد(مانند بقیه سیارات بیرونی ) وبعد از عبور از آن حالت به نظر می رسد که این سیاره حرکت عادی به سمت شرق خود در زمینه ستارگان  را متوقف کرده وبه سمت غرب برمی گردد بعد از مدتی دوباره متوقف شده وحرکت عادی خود به سمت شرق را آغاز می کند.این حرکت ویژه سیارات بیرونی ناشی از این است که زمین در مدار دور خورشید سریعتر از آنها حرکت می کند.در حالیکه زمین از آنها سبقت می گیرد به نظر می رسد که مانند اتومبیلی در اتوبان از زمین عقب می مانند وبه عقب بر می گردند ولی بعد از اینکه فاصه زمین با آنها بیشتر شد (برای مثال بعد از گذشت دو ماه ) به نظر می رسد که حرکت عادی خود را آغاز می کنند.

 

 ترکیبات جوی:

در جو آن گازهای دی اکسید کربن (با درصد۳/۹۵ )، اکسیژن (با درصد ۱۵/۰ )، نیتروژن با درصد۷/۲و کمی بخار آب(با درصد ۰۳/۰ ) و گازهای بی اثر(مانند آرگون با درصد ۶/۱ )وجود دارد.

مهمترین عوارض سطحی:

مریخ دارای کوه آتشفشانی عظیم الجثه ای است که المپیوس(Olympus Mons ) نام دارد. این کوه بزرگترین کوه آتشفشانی در منظومه شمسی است. وسعت المپیوس در حدود 600 کیلومتر،ارتفاع آن از دشتهای مجاور24 کیلومتر و قطر دهانه آتشفشانی آن ۸0 کیلومتر است.علاوه بر این دره ای با طول ۴۰۰۰ کیلومتر وعمق ۷ کیلومتر بانام Valles Marineris و دهانه ای برخوردی بزرگ با قطر۲۰۰۰ وعمق ۶ کیلومتر با نام Hellas Planitiaدر سطح مریخ وجود دارد.

وجود جو٬ کلاهک های قطبی٬ تغییرات اشکال روشنایی وتاریکی ها بر سطح آن وبطور کلی داستان معروف کانالهای مریخی باعث شد تعداد زیادی از منجمان ودانشمندان آنرا سیاره ای مانند زمین بپندارند وحتی زندگی موجوداتی مانند انسان را بر سطح آن جاری می دانستند.بعد از گذشت حدود سه دهه٬ فضاپیماهای روباتیک٬ مدار گردها ٬مریخ نورد ها تمام این نظرات را باطل اعلام کرده اند.

نامگذاری عوارض سطحی :

همانطور که می دانید روشنایی یک جسم بازتاب کننده نوری، آلبدو یا ضریب بازتاب و نواحی تاریک وروشن سطحی اجرام نیز عوارض آلبدویی نامیده می شوند.بکمک فضاپیماها ودیگر ماهواره های مخصوص نقشه برداری از مریخ مشخص شده که در مریخ بعضی از این عوارض٬ نواحی توپوگرافیکی نیستند فقط ناشی از اختلاف رنگ میان نواحی مجاور ناشی از اختلاف مواد تشکیل دهنده سطحی هستند.در حالیکه نواحی ای نیز وجود دارند که ناشی از عوارض طبیعی سیاره هستند.

بنابراین این سیاره دارای دو نوع نقشه با نامگذاریهای متفاوت است آنهایی که بر اساس عوارض مشاهده شده از زمین تعریف شده اند وآنهایی که بر اساس نقشه برداریهای دقیق از نزدیک تهیه شده اند.بر این اساس عوارضی  وجوددارند که دارای دو نام قدیمی وجدید می باشند .برای مثال دریای  Mare Sirenum  به Terra Sirenum  به معنای سرزمین Sirens  تغییر نام داده است. بسیاری از رصد کنندگان مریخ هنوز تمایل دارند از نامگذاریهای قدیمی استفاده کنند چراکه این نامهاهستند که بیانگر ظاهرعوارض قابل مشاهده از روی زمین هستند .

برای کسب اطلاعات بیشتر درباره نامگذاری عوارض سطحی به آدرس زیر مراجعه نمایید:

http://planetarynames.wr.usgs.gov/jsp/SystemSearch2.jsp?System=Mars

ابرهای مریخی:

ابرهای مریخ عموما" از غبار٬ مه٬ شبنم ودیگر ذرات تشکیل شده ودارای رنگهای متفاوتی هستند.

1-ابرهای سفید: این ابرها بیشتردر نواحی میانه واستوایی بویژه بین فصلهای بهار وپاییز دیده می شوند.این ابرها پدیده ای روزانه هستند در اول صبح تشکیل شده وبا افزایش دما در میانه روز ازبین می روند.این ابرها در نیمکره ای که پوشش قطبی آن در حال ذوب شدن است بیشتر به چشم می خورند.

2-ابرهای سفید –آبی :این ابرها معمولا" باابرهای سفید شکل می گیرند والبته بعضی مواقع تشخیص آنها مشکل است.عقیده بر این است که این ابرها در ارتفاع های پایین جو سیاره شکل می گیرندواحتمالا" مه وشبنم سطحی هستند.

3- ابرهای زرد رنگ: این ابرها معمولا" زمانی که سیاره در حضیض مداری یعنی زمانی که با خورشید کمترین فاصله را دارد وگرمای خورشید موجب صعود بادهایی که ذرات غبار سطحی را به همراه دارند میشود بوجود می آیند. در حالیکه این ابرها کوچک وبا عمر کم هستند در بعضی موارد حتی می توانند کل سطح سیاره را دربر بگیرند .این ابرها معمولا در نواحی Hellas Planitia   و Serpentis Mare شکل می گیرند٬البته می توان انتظار شکل گیری آنها را در نواحی  Chryse٬Solis Lacus ٬ Lsidis Regio   و Aeria  داشت.

4-ابرهای دابلیو شکل: این ابرها با نواحی آتشفشانی سیاره مانند Olympus Mons ٬Pavonis Mons ٬ Ascraeus Mons  و Arsia Mons  همراه هستند معمولا" بزرگ بوده وسریع حرکت می کنند.

طوفانهای غباری:

 این طوفانها در هرزمانی می توانند رخ دهند اما در زمانی که مریخ در حضیض مداری باشد وگرمای خورشید موجب وقوع بادهای سریع السیرسطحی می شود بیشتر رخ می دهند. این طوفانها می توانند مقطعی بوده ویا کل سیاره را دربربگیرند وموجب ناپدید شدن عوارض سطحی سیاره از دید زمینیان شوند.گفتنی است برای مشاهده عورض سطحی سیاره مناسب است که از فیلترهای ویژه رصد مریخ استفاده نمود.

قطبهای مریخ

در سال 1666 میلادی جیووانی دومینیکو کاسینی ستاره شناس ایتالیایی و متصدی رصدخانه لویی چهاردهم در پاریس نواحی سفید رنگی را در قطبهای مریخ کشف کرد. بعد ها مشاهدات ویلیام هرشل این کشف را تایید کرد و مشخص شد که نواحی سفید رنگ در واقع پوششهای قطبی مریخ اند. این پوششها درست همانند پوششهای یخی زمین رشد می کنند و طی یک سال مریخی به تدریج تحلیل می روند. هرشل تصور می کرد که ساکنان مریخ در شرایطی نظیر شرایط حاکم بر زمین با چهار فصل و روزهایی تقریبا" برابر با روزهای زمین زندگی می کنند. پوشش یخی قطب جنوب مریخ بزرگتر از پوشش قطب شمالی است اما گهگاهی تغییراتی نیز دارد و گاهی به دو یا چند قسمت جداگانه تقسیم می شود علاوه بر این می تواند در فصل بهار حتی ناپدید شود..دربعضی از مقابله های مریخ با زمین بعلت زاویه کشیدگی محور آن، قطب جنوب مریخ بخوبی آشکار است.تغییرات قطب شمال مریخ کمتر ازقطب جنوب است البته تغییرات آن مانند قطب جنوب قابل پیش بینی نیست بهمین دلیل رصد آن جذاب تر است.در بعضی از روزها بویژه در فصل پاییز مریخی بر فراز قطب شمال مریخ چیزی شبیه آب یا مه تشکیل شده وناپدید می شود.بزرگ شدن پوشش قطب شمال با افزایش مه رابطه مستقیم دارد.

طیف سنج مادون قرمز   مارینر9 مشخص کرد که دمای سیاره مریخ در استوا حداکثر17 درجه سانتیگراد و در نواحی قطبی حداقل 120 درجه سانتیگراد زیر صفر است. هنگامی که سیاره در نقطه اوج مداری خود قرار دارد در نیمکره جنوبی زمستان است که سردتر از زمستان نیمکره شمالی است. پوشش یخی زمستانی در جنوب می تواند تا عرض جغرافیایی 55 درجه جنوبی امتداد یابد. هنگامی که سیاره به خورشید نزدیک می شود نواحی شمالی زمستان گرمتری دارند. در این صورت پوشش یخی زمستانی فقط می تواند تا عرض جغرافیایی 65 درجه شمالی برسد. در تابستان زمانی که با افزایش دما دی اکسید کربن منجمد(یخ خشک) به بخار تبدیل می شود پوششهای یخی نیز ذوب می شوند. دانشمندان معتقدند که یخهای قطب جنوب از دی اکسید کربن تشکیل شده اند. این یخها بر خلاف دی اکسید کربن برفکی که پایداری کمی دارد دیر ذوب می شوند. قطر پوشش قطب جنوب در اوج گرمای تابستان نیمکره جنوبی به 300 کیلومتر می رسد. قطر پوشش قطب شمال خیلی بیشتر است و هرگز کمتر از هزار کیلومتر نمی شود. دماهای اندازه گیری شده در قطب شمال نشان می دهد که پوشش یخی تابستانی باید از آب یخ زده تشکیل شده باشد. زیرا در این زمان دما از نقطه انجماد یخ خشک بالاتر است. به علاوه تجمع بخار آب بر روی پوشش یخی نیمکره شمالی به هنگام تابستان نشان می دهد که در این منطقه آب یخ زده وجود دارد.

قمرهای مریخ

در سال 1877 میلادی هنگامی که شیپارلی به دقت در حال ترسیم کانالها بر روی نقشه هایش بود یک ستاره شناس آمریکایی به نام آسف هال نیز در حال مشاهده مریخ بود. او از نوعی تلسکوپ انعکاسی جدید 66 سانتیمتری واقع در رصدخانه نیروی دریایی ایالات متحده در شهر واشنگتن استفاده می کرد.ستاره شناسان سالها به دنبال قمرهای مریخ بودند. یوهان کپلر در قرن هفدهم میلادی اعلام کرده بود که مریخ باید دو قمر داشته باشد. او معتقد بود که در ورای منظومه شمسی یک الگوی ریاضی نهفته است. طبق این الگو تعداد قمرهای سیاراتی که پس از زمین قرار دارند باید افزایش یابد. به این ترتیب که تعداد آنها هر دفعه باید دو برابر شود. با توجه به این که زمین دارای یک قمر است و در زمان کپلر تصور می شد که سیاره مشتری چهار قمر دارد بنابراین طبق ریاضیات حاکم بر این تئوری مریخ باید دو قمر داشته باشد.

آسف هال در ابتدای اوت 1877 میلادی مشاهدات طاقت فرسایی را برای یافتن اقمار مریخ آغاز کرد. در آن زمان نزدیکی مریخ به زمین مشکلاتی را ایجاد می کرد. مریخ آنقدر نزدیک بود که به هنگام مشاهده آن توسط تلسکوپ درخشندگی قابل توجهش اشکالاتی را در رصد این سیاره ایجاد می کرد. هال در یازدهم اوت متقاعد شد که چیزی نمی تواند بیابد. ولی همسرش به او اصرار کرد که بار دیگر نگاه کند. بالاخره در آن شب او متوجه چیزی شد. آن جرم آسمانی خیلی کوچک بود ولی قطعا" وجود داشت. بعد از مدتی آسمان ابری شد.

در شانزدهم اوت آسمان دوباره صاف شد و هال توانست قمر مریخ را به وضوح مشاهده کند. در روز هفدهم اوت هال با پیدا کردن قمر دوم مریخ به هیجان آمد. به این ترتیب نظریه دو برابر شدن اقمار درست به نظر می رسید. دانشمندان همچنان تصور می کردند که سیاره مشتری دارای چهار قمر و سیاره زحل دارای هشت قمر است. اما آنها در سال 1892 میلادی قمر پنجم مشتری و در سال 1898 میلادی قمر نهم سیاره زحل را کشف کردند. اکنون آشکار شده بود که تعداد اقمار سیارات مطابق نظر کپلر نیست.

آسف هال اقمار مریخ را به صورت نقاطی نورانی و متحرک مشاهده کرد. ولی تصاویری که در سال 1969 میلادی توسط فضاپیمای مارینر و در سال 1975 توسط وایکینگ ارسال شد نشان داد که اقمار دوقلوی مریخ ظاهری بسیار ناهنجار و بی قاعده دارند. هال این اقمار را به افتخار اسبهای کالسکه خدای جنگ در افسانه یونان فوبوس (به معنای خدای ترس) و دیموس (به معنای خدای وحشت) نامید.

آسف هال نتوانست اندازه اقمار مریخ را تعیین کند. اما مشاهدات بعدی نشان داد که طول قمر بزرگتر مریخ یعنی فوبوس تقریبا" 27 کیلومتر است. فوبوس خیلی به مریخ نزدیک است و دریک مدار دایره ای شکل و به  فاصله 9380 کیلومتری آن قرار دارد. نزدیکی زیاد باعث می شود که این قمر با سرعت زیادی حول مریخ بچرخد. به طوری که هر چرخش کامل آن 7 ساعت و 51 دقیقه طول می کشد.

دیموس هم مانند فوبوس دارای یک مدار دایره ای شکل است ولی در فاصله 23500 کیلومتری مریخ قرار دارد. طول دیموس در حدود 15 کیلومتر است و 31 ساعت و 5 دقیقه طول می کشد تا یکبار به دور مریخ بچرخد.فوبوس و دیموس هر دو خاکستری رنگند و به خاطر وجود دهانه های آتشفشانی شبیه شهاب سنگهای آبله گون اند. این دو قمر هم مانند قمر زمین بدلیل پدیده قفل شدگی گرانشی همیشه یک روی خود را به مریخ نشان می دهند.

شهاب سنگهای مریخی

عقیده بر این است که حداقل۳۴ شهاب سنگ غیر عادی کشف شده بر سطح زمین که با نام شهابسنگهای SNC هم شناخته می شوند ،در واقع تکه هایی از مریخ بوده اند که بر اثر برخوردهای شدید  سنگی یا شهابی از سیاره قرمز جدا شده ودر دام جاذبه زمین گیر افتاده اند این عقیده باوجود شهابسنگهایی که بهمین طریق از سطح ماه به سطح زمین آمده اند تقویت شده است.یک نمونه از شهابسنگهای مریخی شهاب سنگ معروف ALH 84001  با عمری بیش از چهارونیم میلیارد سال می باشد .در تابستان 1996 یک تیم پژوهشی ناسا در مرکز فضایی جانسون اعلام کردند که شواهدی از وجود حیات ابتدایی در این سنگ یافته اند.کارشناسان این تیم عقیده داشتند اولین مولکولهای ارگانیک واصلی که به نظر می رسید دارای منشاء مریخی باشند٬ چندین ترکیب معدنی که از ویژگیهای فعالیت زیستی بوده واحتمالا" میکروفسیل ها(فسیل هایی بسیار ریز) از ساختار باکتری شکل اولیه را درون سنگ مریخی یافته اند.نتایج کار این گروه هنوز بطور قطعی اثبات نشده است.سن این شهابسنگها کمتر از 2 میلیارد سال تخمین زده شده است.ترکیب ساختمانی آنها نشاندهنده این است که در جریانات بازالتی مواد مذاب یا lava  ودر نتیجه فعالیت آتش فشانی شکل گرفته اند.این شهاب سنگها در سه گروه با نامهای شرگوتیت(Sherogottites) ناخلایت وچاسییگنی(Chassigny)یا SNC .کشف گاز حبس شده درون این شهابسنگها یکی از نشانها های مریخی بودن آنها به حساب می آید.ترکیب ایزوتوپیک این سنگها تشابه بسیار زیادی با ترکیب جو مریخ دارد.

کاوش های مریخی

بین سالهای 1963 تا 1974 میلادی کاوشگرهای بسیاری از طرف روسها و آمریکایی ها به سوی سیاره مریخ فرستاده شدند و تعدادی از این کاوشگرها در انجام ماموریت خود ناکام ماندند و تعدادی دیگر توانستند  ماموریت خود را با موفقیت انجام دهند.

در بیستم اوت سال 1975 میلادی فضاپیمای وایکینگ 1 که توسط ایالات متحده آمریکا طراحی و ساخته شده بود به فضا پرتاب شد. نخستین هدف این فضاپیما کشف حیات در سطح سیاره مریخ بود.

به دنبال آن فضاپیمای وایکینگ 2 در نهم سپتامبر همان سال به فضا پرتاب شد. این دو فضاپیما تقریبا" یک سال بعد به مریخ رسیدند و تا زمان انتخاب یک محل مناسب برای فرود در مداری در اطراف مریخ قرار گرفتند. این دو فضاپیما هنگامی که در جستجوی یک محل مناسب برای فرود بودند عکسهایی را به زمین ارسال کردند.

یک ماه پس از ورود به مدار مریخ بالاخره یک محل فرود مناسب برای فضاپیمای وایکینگ 1 انتخاب شد. مریخ نشین فضاپیمای وایکینگ 1 تقریبا" 10 دقیقه پس از ورود به جو مریخ به آرامی فرود آمد. محل فرود در 4/24 درجه شمال قطب مریخ واقع شده بود. 45 روز بعد وایکینگ 2 در آن سوی سیاره 7500 کیلومتر دورتر از وایکینگ 1 در 9/47 درجه شمالی به آرامی فرود آمد. هنگامی که مریخ نشینها از فضاپیما های خود جدا شدند ابتدا سرعت آنها توسط هشت موتور از مدار خارج کننده راکت کند شد. در این مدت یک محافظ حرارتی کپسول را در مقابل اصطکاک ناشی از ورود به جو مریخ محافظت می کرد. هنگامی که سرعت فرود از 16 هزار کیلومتر بر ساعت به حدود هزار کیلومتر بر ساعت کاهش یافت یک چتر باز شد. در ارتفاع هزار متری چتر دور انداخته شد و یک سری هشت تایی از موتورهای راکت مریخ نشین سرعت فرود را باز هم کاهش دادند. در این لحظه سرعت فرود هر یک از مریخ نشینها فقط 8/8 کیلومتر بر ساعت بود.
هر دو مریخ نشین به دوربینهایی با قابلیت عکاسی پی در پی ،بیلهای مکانیکی و دستگاههایی جهت آنالیز شیمیایی و زیست شناسی نمونه های برداشته شده از سطح مریخ مجهز بودند. آنها تصاویر مربوط به طبیعت متروکه ،عوارض صخره ای و مناطق تپه شنی حاصل از وزش بادهای مریخی اطراف محل فرود وایکینگ 1 را به زمین ارسال کردند. اما آنها در انجام ماموریت اصلی خود که کشف حیات در سطح این سیاره بود ناکام ماندند.

پروژه وایکینگها بعنوان اولین وسایل ساخته دست بشر برای فرود آرام بر سطح یک سیاره  به حساب می آمدند.زمان مفید کاری چهار فضاپیمای وایکینگ از 90 روز پیش بینی شده فراتر رفت.نتایج نسبتا" مفیدی از عملیات آنها بدست آمد ونهایتا" ناسا پایان پروژه را در تاریخ 21 می 1983 اعلام کرد.

بعنوان نتایج این پروژه میان سیاره ای اعلام شد که تغییرات دمایی جو سیاره بسیار کم است بعنوان مثال بالاترین دمای ثبت شده توسط  هردو مریخ نشین 21- درجه سانتیگراد وپایین ترین دما نیز 124- درجه سانتی گراد گزارش شد.نتایج بدست آمده ازاین پروژه همچنین نشان میدادند که جو سیاره بطور عمده ای از گازکربنیک تشکیل شده است.نیتروژن آرگون اکسیژن ودر حدی ناچیز نئون٬ زنون وکریپتون نیز وجود دارد.جو سیاره شامل مقادیری اندک آب هم می باشد که مقدار آن تنها به یک هزارم مقدار آب در جو زمین می رسد.حتی این مقادیر ناچیز هم می تواند متراکم شده و ابرهایی را بر فراز جو تشکیل دهد وحتی می تواند موجب تشکیل مه صبحگاهی شود.هم چنین شواهد نشان می دادند که سیاره در گذشته جو چگال تری داشته که باعث جریان یافتن آب مایع بر سطح آن شده است.عوارضی فیزیکی شبیه به بستر رودخانه ها تنگه ها وخطوط ساحلی دریاها اشاره به وجود رودخانه هایی بزرگ وحتی دریاهایی داشته است.

 

موج جدید کشفیات مربوط به این سیاره از سال 1996 آغاز شد .در این سال ناسا ماموریت نقشه بردار مریخ(Mars Global Surveyor) را از ایستگاه نیروی هوایی کیپ کاناورال در فلوریدا آغاز کرد.این فضاپیما در 12 سپتامبر سال 1997 به سیاره رسید.بعد از گذشت 1.5 سال تصحیحات مداری از مداری بیضی کشیده به مداری دایروی٬ ماموریت نقشه برداری خود را در مارس 1999 شروع کرد.با استفاده از یک دوربین فوق حساس سیاره را از ارتفاع پایین در یک مدار قطبی که یک سال مریخی( که در حدود دو سال زمینی است) طول کشید نقشه برداری نمود.این فضاپیما بعد از ارسال حجم بسیار زیاد اطلاعات در باره سطح و جو سیاره در سال 2001 فعالیتش را به پایان رساند.

ناسا در سال 1996 فضاپیمایی دیگر را نیز با نام Mars Path Finder  به معنای راهیاب مریخ به سوی آن ارسال کرد.هدف از ارسال آن آزمایش روبات های مجهز مریخ نورد  ارزان قیمت با فناوری بالا بود.راهیاب مریخ طی یک فرود غلطشی وبا استفاده از کیسه های هوایی جهت فرود بر سطح سیاره نشست تصاویری دقیق از محل فرود خود ارسال نمود وتوانست تحلیل های شیمیایی مفیدی را از نزدیکترین سنگها ولایه های محل فرود انجام دهد.نتایج این پروژه نشان میدادند که مریخ زمانی گرم ومرطوب بوده است.اکنون این سئوال مطرح شده بود که آیا در گذشته با وجود آب بر سطح آن وجو غلیظ تر زندگی می توانسته بوجود بیاید یا خیر؟

در 11 دسامبرسال 1998 ناسا یک مدار نورد(Mars Climate Orbiter) با هدف مطالعات  آب وهوا شناسی مریخ روانه آن کرد.این مدار نورد به تحقیقات آب وهوایی میان سیاره ای وبه جمع آوری اطلاعاتی جهت ارسال مریخ نشین قطبی (Mars Polar Lander) پرداخت.این مدار نورد طی یک شیرجه به نواحی غلیظ جو مریخ آتش گرفته ونابود شد.

مریخ نشین قطبی هم در سال 1999 توسط یک موشک دلتا 2 به سمت مریخ پرتاب شد.برنامه ریزی شده بود که در این پروژه یک روبات سطح نشین در منطقه ای قطبی در جنوب سیاره فرود بیاید به همراه آن دو کاوشگر عمقی بانام deep space 2 وجود داشت.متاسفانه در تاریخ 3 دسامبر به سیاره رسید وبطور مرموزی گم شد.

بدنبال آن ناسا  فضاپیمای اودیسه مریخ(Mars Odyssey) را در 7 آوریل 2001 به سیاره قرمز فرستاد.وسایلی با هدف مطالعه سطح سیاره  کشف آب ومحیط یونیده اطراف سیاره در مدار نورد نصب شده بود.اودیسه در تاریخ 24 اکتبر سال 2001 به سیاره رسید ودر مدار مناسب قرار گرفت.با کمک پدیده ترمز هوایی توانست در مداری نزدیک دایروی حول قطبی قرار بگیرد.از ژانویه سال 2002 به اندازه گیری های علمی پرداخت.کار اصلی آن در اواخر تابستان 2004 ادامه یافت از آن به بعدتا تاریخ اکتبر سال 2005 از آن به عنوان یک ماهواره مخابراتی رله ای جهت ارسال اطلاعات از مریخ نورد تحقیقاتی مریخ یا Mars Exploration Rover به زمین استفاده شد.

در تابستان سال 2003 ناسا دو مریخ نورد مشابه به سطح مریخ فرستاد.اسپریت (MER-A) در دهم ژوئن سال 2003 توسط یک موشک دلتا 2 از پایگاه هوایی کیپ کاناورال به فضاپرتاب شد ودر تاریخ 4 ژانویه 2004 با موفقیت بر سطح مریخ فرود آمد.آپورجونیتی یا مریخ نورد فرصت (Opportunity)یا MER-B  را در 7 ژولای 2003 توسط موشک دلتا 2 به فضاپرتاب شد ودر تاریخ 25 ژانویه سال 2004 بر سطح آن فرود آمد.هردو آنها با استفاده از نتایج آزمایشات موفق رهیاب مریخ در استفاده از کیسه های هوایی جهت فرود در سطح فرود آمدند.

در سال 2003 ناسا در پروژه ای با نام مارس اکسپرس (Mars Express) با همکاری با آژانس فضایی اروپا وآژانس فضایی ایتالیا فضاپیمایی را روانه سیاره کرد که در دسامبر همان سال به مریخ رسید وشروع به اندازه گیری های جوی وسطحی سیاره از یک مدار قطبی نمود.این فضاپیما شامل یک سطح نشین کوچک با نام بیگل دو بود (بیگل نام کشتی تحقیقاتی چارلز داروین بود که با آن به تحقیقات گسترده ای دست زد.)متاسفانه پس از فرود بیگل دو بر سطح مریخ آژانس فضایی اروپا نتوانست با آن ارتباط برقرار کند واز دست رفت.علیرغم آن مارس اکسپرس توانست با موفقیت به کارهای در نظر گرفته شده بپردازد.

در تاریخ 12 اوت سال 2005 ناسا یک فضاپیمای جدید ودقیق را با نام Mars Reconnaissance Orbiter(MRO) را راهی سیاره کرد.هدف آن بررسی دقیق تر مناطقی بود که توسط نقشه بردار کره مریخ و اودیسه 2001 انتخاب شده بودند.دقت عکسبرداری آن به 0.2 تا 0.3 متر می رسید.احتمالا" از سال 2009 ناسا برنامه ای گسترده را برای ایجاد آزمایشگاههایی دائمی بر سطح مریخ شروع خواهد نمود.در این برنامه انواع مریخ نورد های جدید کاوشگرهای عمقی روباتهای هوشمند و.... مورد آزمایش قرار خواهند گرفت.

ناسا در نظر دارد از سال 2014 برنامه ساخت وبررسی فضاپیماهای قابل برگشت از مریخ را نیز آغاز کند.

نویسنده : علی : ۱٢:۳٧ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٩/۱٢/٢٦
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

درخشان‌ترین جای دنیا کجاست ؟

درخشان‌ترین جای دنیا کجاست ؟

روشنایی اغلب اجرام آسمانی به قدری زیاد است که اخترشناسان، از روشنایی خیره کننده خورشید به عنوان یک استاندارد کیهانی استفاده می‌کنند. اما روشن ترین جسم کیهانی چند بار درخشان تر از خورشید است؟

 

محمود حاج‌زمان: واحدهایی که ما در زندگی روزمره از آنها استفاده می‌کنیم بسیار کوچک‌تر از آن هستند که بتوانند روشنایی کیهان را توصیف کنند. به همین دلیل اخترشناسان از خورشید استفاده می‌کنند و از درخشندگی خیره‌کننده آن که معادل 4 ضرب‌در 10 به توان 26 وات است (400 میلیون میلیارد میلیارد وات!)، به عنوان یک استاندارد کیهانی استفاده می‌کنند.

به گزارش نیوساینتیست، خورشید از نظر روشنایی یک ستاره بالای متوسط به شمار می‌رود. با این وجود، ستارگانی هستند که از نظر روشنایی با فاصله زیادی خورشید را شکست می‌دهند. درخشان‌ترین نمونه از این ستارگان که با چشم غیرمسلح نیز به راحتی قابل مشاهده است، ستاره اپسیلون-جبار است؛ ستاره میانی کمربند صورت فلکی جبار. این ابرستاره آبی‌رنگ 1300 سال نوری از زمین فاصله دارد و بیش از 400هزار بار درخشان‌تر از خورشید است. در فواصل دورتر کهکشان، باز هم ستارگان درخشان‌تری وجود دارند. از آن جمله می‌توان به ستاره اتا در صورت فلکی شاه تخته اشاره کرد، ستاره ناپایداری که 5 میلیون بار درخشان‌تر از خورشید است.

در جولای 2010 / تیر 1389، اخترشناسان ستاره رکوردشکن جدیدی را کشف کردند: ستاره‌ای به نام R136a1 در ابر ماژلانی بزرگ که تقریبا به درخشندگی 9 میلیون خورشید است. این جرم عجیب در کمال شگفتی جرمی 250 برابر جرم خورشید دارد که باعث حیرت اخترشناسان شده است. این ستاره به عنوان ستاره‌ای که از ترکیبات شیمیایی موجود در کهکشان راه شیری و همسایگان آن ساخته شده، سنگین‌تر از چیزی است که اخترشناسان تصور می‌کردند. برخی از اخترشناسان این سوال را مطرح کرده‌اند که شاید این ستاره از منبع خالصی از هیدروژن و هلیوم ساخته شده که به نحوی از نخستین روزهای عالم دست‌نخورده باقی مانده است؛ یا شاید هم اشتباهی در نظریات اخترشناسان در خصوص ساختار ستارگان وجود دارد؟

برخی از ستارگان پرجرم وجود دارند که با نور بیشتری می‌سوزند، اما این اتفاق تنها برای چند هفته کوتاه رخ می‌دهد و به قیمت زندگی ستاره تمام می‌شود. ابرنواختری به نام SN 2005ap واقع در کهکشانی با فاصله 4.7 میلیارد سال نوری از زمین، رکورد درخشان‌ترین انفجار ستاره‌ای دنیا را با درخشندگی 100 میلیارد برابر روشنایی خورشید به خود اختصاص داده است.

انفجارهای پرتو گاما حتی از ابرنواخترها نیز انرژی بیشتری ساطع می‌کنند. آنها این کار را به جای چند هفته، تنها در مدت چند ثانیه انجام می‌دهند. یک انفجار پرتو گاما می‌تواند باعث شود که مقیاس خورشیدی اخترشناسان نیز به یک مقیاس بی‌مصرف تبدیل شود: روشنایی چنین انفجاری بالغ بر 10 به توان 18 برابر روشنایی خورشید است، یعنی نوری معادل یک میلیارد میلیارد خورشید!

اگر چه چنین انفجارهایی به طرز ناخوشایندی کوتاه هستند، درخشان‌ترین نورهای پایدار کیهان متعق به اختروش‌ها (کوازارها) هستند؛ سیاه‌چاله پرجرمی که از منبع عظیمی از ستارگان و گاز تغذیه می‌کنند. مواد محکوم به فنا هم‌زمان با فرو رفتن به درون سیاه‌چاله به شدت برانگیخته می‌شوند، در نتیجه نوری درخشان‌تر از 30هزار میلیارد برابر خورشید از خود ساطع می‌کنند.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۳:٠٧ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٢/٢۱
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

اگر به درون زمین سقوط کنیم چه اتفاقی می‌افتد ؟

اگر به درون زمین سقوط کنیم چه اتفاقی می‌افتد ؟

 

پروفسور لیندنبراگ و سفر شگفت‌انگیزش به مرکز زمین را به یاد می‌آورید؟ البته سفر به مرکز زمین و زنده برگشتن از آنجا غیرممکن است؛ اما اگر جزئیات را کنار بگذاریم، فیزیک این مکان بسیار جذاب خواهد بود!

محمود حاج‌زمان: سفر به مرکز زمین و زنده برگشتن از آنجا غیرممکن است. دمای مرکز زمین حدود 5هزار درجه سانتی‌گراد است -فقط چند صد درجه خنکتر از دمای سطح خورشید- و فورا هر کسی را که به آنجا برود کباب خواهد کرد. علاوه بر آن فشار مرکز زمین سه میلیون برابر فشار سطح زمین است که بدن انسان را مثل کاغذ مچاله می‌کند. اما بگذارید برای چند لحظه شیرین این جزئیات را کنار بگذاریم! وقتی شما به مرکز زمین می‌رسید، فیزیک این مکان بسیار جذاب و شگفت‌انگیز خواهد بود.

به گزارش پاپ‌ساینس، درک صحیح گرانش -نیروی جاذبه‌ای که بین اجسام وجود دارد- نکته کلیدی درک وضعیت عجیب و غریبی است که در مرکز زمین برای شما پیش خواهد آمد. شدت نیروی گرانش توسط جرم اجسام و فاصله آنها از یکدیگر تعیین می‌شود: هر چقدر اجسام سنگین‌تر و فاصله آنها کمتر باشد، نیروی جاذبه بیشتر خواهد بود. تنها نیروی گرانشی که به اندازه کافی قوی است که ما آن را احساس کنیم، ناشی از جرم زمین است. نیرویی که باعث می‌شود ما کششی رو به پایین را در سطح زمین احساس کنیم.

اما در مرکز زمین وضعیت قدری متفاوت است. از آنجایی‌که زمین تقریبا کروی است، نیروهای گرانشی که شما را از هر طرف احاطه کرده، یکدیگر را خنثی می‌کنند. گزا گیوک، مدیر اخترشناسی آسمان‌نمای الدر شیکاگو می‌گوید: «در مرکز زمین کشش مساوی از همه جهات به شما وارد می‌شود. در آنجا شما کاملا بی‌وزن و در هوا شناور خواهید بود.»

اما اگر شما بخواهید به نحوی، مثلا به کمک نردبان بلندی که تا سطح زمین ادامه دارد، از مرکز زمین خارج شوید چه اتفاقی می‌افتد؟ (برای راحتی کار فرض کنید که چگالی زمین یکنواخت است. اگرچه در واقع این طور نیست، اما این فرض کلیت مساله‌ای را که در اینجا مطرح می‌کنیم تغییر نمی‌دهد.) در مرکز زمین، نیروی گرانش تمام جرم زمین که در زیر پای شما قرار گرفته است، با شدت تمام شما را به سمت پایین می‌کشد. در همین حال جرم بالای سرتان نیز نیرویی در جهت مخالف و به سمت بالا به شما وارد می‌کند.

پس از اینکه چند پله بالا آمدید، کشش خالصی که در زیر پای خود احساس می‌کنید نزدیک صفر است و شما کماکان احساسی نزدیک به بی‌وزنی خواهید داشت. اما هم‌زمان که بالا آمدن را ادامه می‌دهید، جرم کمتر و کمتری بالای سر شما قرار خواهد داشت، در حالی‌که جرم زیر پایتان بیشتر و بیشتر می‌شود. در نتیجه نیروی کشش به سمت مرکز زمین بیشتر و بیشتر می‌شود و احساس بی‌وزنی شما کم‌کم از بین می‌رود. در نتیجه وقتی به سطح زمین می‌رسید مجددا احساس سنگینی می‌کنید.

اما مواظب باشید که از نردبان پرت نشوید، چون در اینصورت احتمالا تا ابد مثل یویو مشغول بالا و پایین رفتن خواهید بود!

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱٢:٤۳ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٩/۱٢/۸
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

اولین نشانه‌ها از پوزیترون که در اثر توفان‌های تندری به فضا پرتاب می شوند

دانشمندان ناسا در بررسی‌های خود موفق شده‌اند اولین نشانه‌های مستقیم از بهمن‌های پوزیترونی را که در اثر توفان‌های تندری زمین به فضا پرتاب می‌شود، رصد کنند. پوزیترون پادماده الکترون است.

به گزارش خبرگزاری مهر به‌نقل از دیلی‌میل، ردیاب‌های تلسکوپ فضایی فرمی که ویژه رصد پرتوهای گاما طراحی شده، توانسته ذرات پوزیترون را به‌مدت 30هزارم ثانیه در توفان‌های تندری زمین ردیابی کند. دانشمندان پروژه تلسکوپ فرمی این پدیده را به‌شکل انفجار متمرکز پرتوهای پوزیترونی در رعدوبرقی برفراز آسمان نامیبیا مشاهده کنند. در زمان وقوع این پدیده، تلسکوپ فرمی 5هزار کیلومتر با رعدوبرق فاصله داشت.

اولین نشانه‌ها از پوزیترون که در اثر توفان‌های تندری به فضا پرتاب می شوند

پوزیترون، پادماده الکترون است و هرچند جرمش با جرم الکترون برابر است، اما بار الکتریکی و دیگر خواصش مخالف الکترون است. در صورت برخورد ماده و پادماده با یکدیگر، مانند الکترون و پوزیترون، هردوناپدید شده و به انرژی تبدیل می‌شوند.

پادماده را نخستین بار پل دیراک، فیزیک‌دان انگلیسی و برنده جایزه نوبل در اوایل قرن بیستم پیش‌بینی کرد. اکنون سال‌هاست که دانشمندان می‌دانند پرتوهای گامایی که در اثر برخورد توفان‌های خورشیدی به جو زمین پدید می‌آید، می‌توانند در فرآیند تشکیل زوج‌ذرات، الکترون و پوزیترون به‌وجود بیاورند. وقتی پرتوهای گاما در انرژی خاصی به یک اتم برخورد کنند، می‌توانند زوج ذره الکترون و پوزیترون را به‌وجود بیاورند.

زمین پیوسته توسط پرتوهای خورشید، پرتوهای کیهانی رسیده از فضاهای دور و دیگر ذرات پرانرژی بمباران می‌شود و بنابراین همیشه تعدادی پوزیترون در هر شبانه‌روز دیده می‌شودد؛ اما جهت حرکت، تعداد و انرژی ذراتی که ردیاب‌های تلسکوپ فرمی آشکار کرد، با انواع معمولی متفاوت بود. تلسکوپ فرمی توانست حدود 100هزار میلیارد پوزیترون را آشکار کند که منبع آن، رعدوبرقی در آفریقا بود و ذرات فوران‌یافته از آن تحت تاثیر میدان مغناطیسی زمین به‌سوی تلسکوپ منحرف شده بودند.

اولین نشانه‌ها از پوزیترون که در اثر توفان‌های تندری به فضا پرتاب می شوند

شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای دانشمندان انستیتو فناوری فلوریدا 3 مرحله اصلی را برای خلق این ذرات نشان می‌دهد. در ابتدا، میدان الکتریکی بخش‌های فوقانی توده توفانی، بهمنی از ذرات الکترون را ایجاد می‌کند که به سوی بالا پرتاب می‌شوند. الکترون‌ها در برخورد با مولکول‌های جو، منحرف می‌شوند و پرتوهای گاما آزاد می‌کنند که قوی‌ترین پرتوهای الکترومغناطیس است. تصویر شماره1 ، این رویداد را نشان می‌دهد که 0.2 میلی‌ثانیه پس از رعدوبرق، بهمن الکترونی به ارتفاع 15 کیلومتری از سطح زمین رسیده است.

اولین نشانه‌ها از پوزیترون که در اثر توفان‌های تندری به فضا پرتاب می شوند

در برخورد پرتوهای گاما با الکترون‌ها، عکس پدیده کامپتون اتفاق می‌افتد و الکترون‌ها آن‌قدر انرژی می‌گیرند که سرعتشان به نزدیکی سرعت نور می‌رسد. برخی از این پرتوهای گاما نیز از نزدیکی هسته اتم‌ها می‌گذرند که در آن‌جا، پرتوهای گاما به یک زوج ماده-پادماده یعنی الکترون و پوزیترون تبدیل می‌شوند. انررژی این زوج ذرات به‌قدری زیاد است که به راحتی از میدان گرانشی زمین فرار می‌کنند؛ هرچند که به‌دلیل تاثیر میدان مغناطیسی زمین بر بار الکتریکی آن‌ها، در مسیری مارپیچی از زمین دور می‌شوند. عکس شماره 2، این پدیده را در 1.4 میلی‌ثانیه پس از رعدوبرق نشان می‌دهد.

و عکس شماره 3 که 1.98 میلی‌ثانیه پس از رعدوبرق گرفته شده، موقعیت ذرات الکترون و پوزیترون را در ارتفاع مدار ماهواره‌ها نشان می‌دهد، جایی‌که برخورد پوزیترون‌ها با الکترون‌های درون تلسکوپ فرمی، پرتوهای گامای خاصی را به‌وجود آورد که آشکارسازهای فرمی آنها را ردیابی کردند.

این کشف بنیادین جدید نشان می‌دهد سیاره ما چگونه کار می‌کند. ایده وجود توفان‌های تندری که می‌توانند پادماده ایجاد کنند و آن‌را به فضا پرتاب کنند، اکنون فراتر از داستان‌های علمی تخیلی است. هرچند هنوز جزئیات زیادی درباره چگونگی فرآیند رعدوبرق وجود ندارد، اما کشف خلق پوزیترون در رعدوبرق می‌تواند راهنمای مهمی برای درک این پدیده جوی باشد.

منبع:خبرآنلاین

نویسنده : علی : ٥:٠۸ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٢/٥
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

میزان چرخش هسته زمین در هر یک میلیون سال

نتایج تحقیقات دانشمندان انگلیسی نشان می دهد برخلاف آنچه که تاکنون تصور می شد هسته زمین در هر یک میلیون سال تنها یک درجه چرخش می کند.

به گزارش خبرگزاری مهر، محققان دانشگاه کمبریج موفق شدند یکی از دقیقترین محاسبات مربوط به سرعت چرخش هسته زمین را انجام دهند.

این محاسبات نشان می دهد که هسته زمین بسیار سریعتر از بقیه قسمتهای این سیاره می چرخد اما نه آنچنان سریع که تاکنون تصور می شد.

در حقیقت تاکنون اعتقاد بر این بود که در هر سال حدود یک درجه هسته زمین چرخش می کند درحالی که نتایج این تحقیقات حاکی از آن است که این هسته در هر یک میلیون سال تنها یک درجه جابجا می شود.

هسته داخلی در ادامه جامدشدگی سطح هسته خارجی سیال به کندی رشد می کند.

این محققان در این خصوص توضیح دادند: "ما سرعت چرخش هسته داخلی را از تکامل ساختار نیمکره های آن محاسبه کردیم."

دانشمندان برای انجام این تحقیقات، امواج لرزه ای را که از هسته زمین در فاصله 5 هزار و 200 کیلومتری زیر سطح سیاره زمین قرار دارد جمع آوری کردند و زمان حرکت این امواج را با زمان حرکت امواجی که از سطح هسته داخلی به سطح زمین می رسند مقایسه کردند.

براساس گزارش نیچر ژئوساینس، تفاوت این زمانها به دانشمندان اجازه داد که ساختار سرعت لایه 90 کیلومتر اول هسته داخلی را محاسبه کنند. به این ترتیب، این محققان توانستند دو مرزی را که نیمکره های هسته را از هم جدا می کنند پیدا کنند.

از آنجا که هسته داخلی با گذشت زمان رشد می کند بنابراین ساختارهای عمیق تر دو نیمکره، قدیمی تر بوده و جابجایی میان نیمکره ها حاصل چرخش دو نیمکره در گذر زمان است.

با این تحقیقات، دانشمندان توانستند سرعت چرخش را از جابجایی این مرزها و سرعت رشد هسته محاسبه کنند.

این زمین شناسان در این خصوص توضیح دادند: "این نتایج یک ارزش تائید شده را نشان می دهد که می تواند در شبیه سازیهایی که جابجایی در هسته خارجی را قالب ریزی می کنند مورد استفاده قرار گیرد و به ما اطلاعات دقیق تری را درباره تکامل میدان مغناطیسی زمین ارائه کند."

منبع: خبرگزاری مهر

نویسنده : علی : ٧:٥۱ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٢/٢
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

سرعت اینترنت هر ایرانی تا 5 سال دیگر/ سوییچهای نسل سوم موبایل روشن شد

 سرعت اینترنت هر ایرانی تا 5 سال دیگر/ سوییچهای نسل سوم موبایل روشن شد

وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات از اختصاص سهم 20 درصدی ظرفیت ترانزیت ارتباطی کانال سوئز به ایران، افزایش ظرفیت شبکه IP داخلی به 470 گیگابیت بر ثانیه و راه اندازی آزمایشی سیم کارتهای نسل سوم موبایل در کشور توسط اپراتور سوم خبر داد.

به گزارش خبرنگار مهر، رضا تقی پور یکشنبه در حاشیه مراسم افتتاح همزمان دو پروژه شبکه ملی دیتا و بیستمین درگاه ارتباطات بین الملل ایران در جمع خبرنگاران گفت: با راه اندازی بیستمین درگاه ارتباطی بین الملل – نوردوز- مسیر درگاه ارتباطی در مسیر ترانزیت شمال به جنوب و بالعکس کامل شد که به این ترتیب با یک ظرفیت مناسب کار ترانزیت را از مسیر اروپا و شمال به طرف کشورهای جنوب خلیج فارس هدایت خواهیم کرد.
وی با بیان اینکه این ظرفیت ارتباطی در حال حاضر 30 گیگابیت برثانیه است که قابل توسعه خواهد بود ادامه داد: با پیش بینی های انجام شده امید می رود با استفاده از مسیرها و کابل های فیبرنوری موجود در کشور این ظرفیت ارتقا یابد.
 
تقی پور با تاکید بر هدفگذاری برنامه پنجم توسعه کشور برای هدایت ترافیک ارتباطی از مسیر ایران خاطرنشان کرد: سالانه 25 ترابیت اطلاعات اروپا به آسیا از مسیر کانال سوئز صورت می‌گیرد که با اجرای این پروژه و طبق اهداف برنامه پنجم توسعه پیش‌بینی شده که 20 درصد این میزان ترافیک از مسیر ایران منتقل و جابجا شود که این می تواند درآمد ارزی بسیاری برای کشور به همراه داشته باشد.
 
افزایش ظرفیت شبکه IP داخلی به 470 گیگابیت بر ثانیه
 
وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در مورد راه اندازی فاز اول شبکه ملی دیتا و ارتقای ظرفیت پهنای باند داخل کشور گفت: با آغاز به کار شبکه IP/MPLS، ظرفیت IP داخل کشور به 470 گیگابیت بر ثانیه می رسد.
 
وی در مورد تاثیر ارتقای این پهنای باند برای استفاده کاربران نهایی از اینترنت تاکید کرد که این اقزایش پهنای باند در هسته اصلی شبکه ارتباطات زیرساخت اتفاق افتاده است و برای آنکه بتوان این پهنای باند را در اختیار کاربران قرار داد باید اقدامات دیگری هم صورت گیرد.
 
تقی پور ادامه داد که با همین وضع موجود هم امکان ارتقای ظرفیت پهنای باند برای کاربران نهایی وجود دارد و در داخل کشور برنامه هایی در دست اقدام است که روز به روز و به طور مستمر این میزان افزایش یابد و نقاط جدیدتری در کشور از این شبکه دیتا استفاده کنند. برای مثال هفته گذشته به مناسبت دهه فجر بسیاری از روستاها در استان آذربایجان غربی از طریق شبکه GSM روستایی به شبکه اینترانت متصل شدند.
 
35 میلیارد تومان سرمایه گذاری برای فاز اول شبکه دیتا
 
وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات میزان سرمایه گذاری انجام شده در پروژه شبکه ملی دیتا را بالغ بر 35 میلیارد تومان در فاز اول عنوان کرد و گفت: کل شبکه هنوز به بهره برداری نرسیده که برای آن حدود 4 تا 5 برابر این عدد سرمایه گذاری درنظر گرفته شده است.
 
وی گفت: مجری این دو پروژه داخلی بودند و از شرکتهای مخابرات استانی در انجام بخشی از آن کمک گرفته شده است.

سرعت اینترنت هر ایرانی تا پایان برنامه پنجم 4 مگابیت بر ثانیه می شود
 
تقی پور در مورد برآورد سرانه پهنای باند کشور با بیان اینکه این موضوع در برنامه پنجم توسعه دیده شده است تصریح کرد: در محاسبه جمعیت فعال و استفاده از ظرفیت های موجود قدری اختلاف وجود دارد که این امر پارامترهای ارزیابی سرانه پهنای باند را متفاوت خواهد کرد. برای مثال هم اکنون در بسیاری از استانها تنها حدود 50 درصد خطوط ADSL ایجاد شده در حال کار است که به تناسب این میزان کاربر باید ظرفیت هسته اصلی شبکه هم افزایش یابد.
 
وی اضافه کرد: با پیش بینی های انجام شده برای شبکه دسترسی فیبرنوری تا منازل تا پایان برنامه پنجم توسعه میانگین سرعت اینترنت برای هر کاربر ایرانی 4 مگابیت بر ثانیه و حداکثر این میزان نیز 20 مگابیت خواهد بود.
 
گزارش تعدیل نیروی مخابرات نهایی نشده است
 
وزیر ارتباطات و فناوری اطلاعات در رابطه با بررسی گزارش تعدیل نیرو در شرکت مخابرات ایران پس از خصوصی‌سازی گفت: گزارش بررسی‌ها در استان‌ها در حال انجام است و به دلیل اینکه قرار است این گزارش‌ها به صورت مشترک از سوی وزارت ارتباطات، وزارت اقتصاد و دارایی و معاونت سرمایه انسانی ریاست جمهوری تهیه شود نتیجه نهایی آن هنوز به دست نیامده و تیم‌های کاری مشغول بررسی موضوع هستند تا گزارش نهایی به دولت ارائه شود.
 
تقی‌پور اضافه کرد: طبیعتا کم و کسری‌هایی در رابطه با کاهش حجم کار در نیروهای مخابرات وجود داشته اما موضوع به آن صورت که مطرح شده نبوده است.
 
سوییچ های نسل سوم موبایل روشن شد
 
وی همچنین درباره راه ‌اندازی پروژه اپراتور سوم موبایل که قرار بود در دهه فجر آغاز به کار کند گفت: به علت تراکم برنامه‌ها در دهه فجر افتتاح اپراتور سوم اعلام رسمی نشد اما راه‌اندازی آزمایشی این اپراتور آغاز شده است.
 
تقی پور تاکید کرد که سوییچ های اپراتور سوم روشن شده و به طور محدود بهره برداری از این شبکه انجام شده است.
 
وی گفت: قیمت سیم‌کارت‌های این اپراتور با 120 هزار تومان قیمت پایه به علاوه سه درصد مالیات، حدود 123 هزار و 600 تومان خواهد بود.

منبع: خبرگزاری مهر

نویسنده : علی : ٧:۳٢ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٢/٢
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

آشنایی با سیستم عامل آندروئید (Android)

سیستم عامل آندروئید چیست ؟

 

اندروید نام سیستم‌عامل منبع بازی است که گوگل برای تلفن‌های همراه طراحی کرده‌است

این سیستم عامل برای اولین بار در سال 2007 توسط گروهی به نام Open Handset Alliance معرفی شد. این گروه ترکیبی از شرکت‌های سازنده سخت‌افزار، نرم‌افزار و خدمات ارتباطی بودند که توسط گوگل تشکیل شده‌بود.

این گروه در طی سه سال گذشته توانسته شرکت‌های مختلف سازنده تلفن همراه را با خود همراه سازد و با عرضه این سیستم عامل برروی گوشی‌های ساخت شرکت‌های مطرحی مانند HTC، سامسونگ و موتورولا به گسترش سیستم عامل اندروید کمک کند.

ایده اصلی سیستم عامل اندروئید، منبع باز (Open Source) بودن آن است به این معنی که هر کس با نصب برنامه‌ای به نام (SDK (Software Development Kit می‌تواند برای این سیستم عامل برنامه مورد علاقه خود را بنویسد و آن را در فروشگاه نرم‌افزار اندروئید به نام Android Market Place برای فروش عرضه کند.

این سیستم عامل در نسخه‌های ابتدایی از قابلیت چند لمسی (Multi-Touch) برخوردار نبود ولی در نسخه‌های جدید آن برروی گوشی‌‌هایی مانند Nexus One چنین قابلیتی پیش‌بینی شده‌است.

معماری

سیستم عامل اندروئید از نظر معماری یک پشته نرم‌افزاری (Software Stack) به حساب می‌آید، به این معنی که مجموعه‌ای از برنامه‌های کوچک متصل به هم است که همگی به صورت یک سیستم عامل واحد کار می‌کنند.

آشنایی با سیستم عامل آندروئید (Android)

در پایین‌ترین بخش معماری اندروید، kernel این سیستم عامل قرار دارد. kernel هسته مرکزی سیستم عامل و ابتدایی‌ترین بخش آن را تشکیل می‌دهد. گوگل از نسخه 2.6 لینوکس برای طراحی kernel اندروید استفاده کرد که شامل برنامه‌های مدیریت حافظه، ایمنی و Driver‌های سیستم می‌شود.

بخش دیگر پشته اندروید، کتابخانه‌ها (Library) سیستم عامل است. این بخش شامل دستورالعمل‌های مختلفی است که به دستگاه دستور می‌دهد با دیتای مختلف چطور رفتار کند. برای مثال کتابخانه Media Framework شامل اطلاعات اجرای انواع فرمت‌های فایل‌های عکس، فیلم و موزیک است.

در همین سطح از پشته اندروید، Android Runtime قرار دارد که شامل کتابخانه‌های Java‌ است که در ساخت برنامه‌های اندروئید به کار می‌رود و برای اجرای آن‌ها کاملاً حیاتی می‌باشد.

بخش دیگر پشته Runtime، Davlik Virtual Machine است. Virtual Machine نوعی از برنامه‌ها هستند که برروی سیستم عامل‌های مختلف نصب می‌شوند و محیط سیستم عامل و منابع آن را برای استفاده توسط برنامه‌های سیستم عامل‌های دیگر آماده می‌کنند. یکی از مزایای استفاده از Virtual Machine‌ در سیستم عامل اندروید این است که هیچ برنامه‌ای به منابع برنامه دیگر وابسته نیست و اگر یکی از برنامه‌ها Crash‌ کند، کارکرد برنامه‌های دیگر تحت تأثیر قرار نمی‌گیرد. این امر مدیریت حافظه سیستم را نیز بسیار ساده می‌سازد.

در بالاترین سطح پشته اندروید، چارچوب نرم‌افزارها (Application Framework) قرار دارد. این لایه شامل برنامه‌های کاربردی سیستم عامل نظیر برقراری تماس، استفاده از دوربین و ذخیره شماره تلفن است.

این لایه از سیستم عامل همان لایه‌ای است که به صورت "باز" در اختیار برنامه نویسان قرار می‌گیرد. این امر به آن‌ها اجازه دستیابی به منابع موبایل و سیستم عامل را می‌دهد.

منبع: همشهری آنلاین

نویسنده : علی : ٧:۳٥ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱۱/٢٧
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

پیش‌بینی‌های ادیسون از تولید طلا تا تلفنهای هوشمند

توماس ادیسون مخترعی که در طول حیات علمی خود 2 هزار و 500 اختراع را در آمریکا، بریتانیا، فرانسه و آلمان به نام خود ثبت کرده، 164 ساله شد و نشنال جئوگرافی لیستی از پیش بینی‌های وی درباره تغییرات تکنولوژی در جهان را منتشر کرده است.
به گزارش خبرگزاری مهر، موتور جستجوی گوگل روز گذشته به مناسبت 164 سالگی توماس ادیسون مخترع مشهور آمریکایی لوگوی خود را تغییر داد. ادیسون پس از بازنشستگی اش در سال 1908 به یک "فیلسوف مخترع ملی تبدیل شد که تاثیر آن تا به امروز باقی مانده است.

 

لوگوی گوگل به مناسبت تولد ادیسون

در حدود صد سال پیش توماس ادیسون مجموعه ای طولانی از پیش بینی های خود را که در آن به چگونگی متحول شدن جهان توسط تکنولوژی اشاره شده بود، منتشر کرد. گذشت زمان نشان داد برخی از پیش بینی های این مخترع آمریکایی از قبیل هواپیماهای پر سرعت درست از آب درآمدند اما بسیاری از آنها نیز کاملا اشتباه بودند.

کتابهای نیکلی: یکی از پیش بینی های ادیسون این بود که کتابها در آینده از فلز نیکل ساخته خواهند شد که به نظر ادیسون این شکل کتابها سبک وزنتر، مقاومتر و قابل انعطافتر از کتابهای کاغذی خواهند شد با این همه منظور او قطعا آنچه که در قالب کتابهای دیجیتالی برای ابداع جایگزینی برای کتابها ساخته شد، نبوده است.

ماشینها جایگزین نیروی انسانی: ادیسون در سال 1911 اعلام کرد تردیدی ندارد که در آینده ماشینها به جای اینکه قطعاتی را ساخته و برای سر هم بندی در اختیار انسانها قرار دهند، خود، قطعات را ساخته و سرهم بندی خواهند کرد او پیش بینی کرده بود که در آن دوران، روزگار زن خیاطی که خود چرخ خیاطی اش را با دست می چرخاند به پایان رسیده است. در آن زمان جایگزین شدن انسانها توسط ماشینها تفکری رو به رشد بود و به تدریج این تفکر به جهانی تبدیل شد که هم اکنون در برابر چشمان شما است.

تلفنهای هوشمند: وی در سال 1911 پیش بینی کرده بود که روزی تلفنهایی تولید خواهند شد که اسامی افراد را صدا خواهند زد و یا نام فروشگاه ها را زمزمه خواهند کرد. پس از اختراع صدانگار یا فونوگراف توسط ادیسون، در فناوری تلفن تحولات بزرگی به وجود آمد که در حال حاضر به تلفنهای هوشمندی ختم شده است که نرم افزارهای آن تقریبا توانایی انجام هر کاری را دارند.

بتون مسلح برای همه: ادیسون فکر می کرد انسانها به شکلی جنون آمیز دوست دارند برای بنای ساختمانهای خود به جای بتونی که توسط رشته های فلزی محافظ تقویت شده، از آجر و فولاد استفاده کنند. وی باور داشت بتون مسلح و تقویت شده می تواند تا ابد دوام بیاورد و از این رو پیش بینی کرد در آینده تمامی ساختمانها از کوچکترین ساختمانها گرفته تا مرتفع ترین آسمانخراشها از بتونهای مسلح ساخته خواهند شد.

امروزه اکثر ساختمانهای بزرگ بر روی چارچوبهای ضخیم و عظیم ساخته می شوند و با این همه مصرف بتون مسلح همچنان در حد بالایی ثابت باقی مانده است.

ناپدید شدن مبلمان چوبی: به گفته ادیسون "کودکان نسلهای آینده بر روی صندلی های فلزی خواهند نشست تا غذای خود را از روی میز فلزی صرف کنند، در حالی که هیچ ذهنیتی درباره مبلمان چوبی ندارند." وی باور داشت مبلمان فلزی در آینده به صورت کامل جایگزین مبلمان چوبی خواهد شد. دلیل وی برای چنین تغییری پایدار بودن و ارزان قیمت تر بودن فلزات بوده است. با وجود اینکه تولید کنندگان مبلمان از دهه 20 و 30 به شکلی گسترده استفاده از فلزات را برای ساخت مبلمان آغاز کردند، چوب همچنان به یکی از مواد اولیه کلیدی برای ساخت مبلمان باقی مانده است.

قطارهای الکتریکی: مرگ قطارهای بخار و ظهور قطارهای الکترو هیدرولیک از دیگر پیش بینی های یک قرن گذشته ادیسون به شمار می رود. وی گفته بود قطارهای بخار در حال جا به جا کردن آخرین بخشهای مسافران خود هستند.

به واقعیت پیوستن کیمیاگری: مخترع لامپ مشابه بسیاری از افرادی که رویای تولید طلا را در سر داشتند، باور داشت در آینده طلا به اندازه ای تولید می شود که دیگر ابزاری برای تطمیع دیگران نخواهد بود. وی تا حدودی درست فکر می کرد زیرا دانشمندان اکنون می توانند اتمها را به گونه ای تغییر دهند که بتوانند در آزمایشگاه ها طلای مصنوعی تولید کنند، پروژه ای که در لابراتورا لارنس لیورمور همچنان در حال اجرا است.

تکنولوژی فقر را ریشه کن می کند: مشاهده متکدیان در کشورهای مختلف جهان اشتباه بودن این پیش بینی ادیسون که صد سال پس از خود را جهانی بدون فقیر متصور شده بود، رد می کند. ادیسون باور داشت فقر به جهانی تعلق دارد که در آن مردم تنها از دستهای خود استفاده می کنند، زمانی که انسانها استفاده از مغز خود را آغاز کنند فقر از بین خواهد رفت.

کشاورزی هوشمند: ادیسون معتقد بود کشاورزهای آینده افرادی خواهند بود که پشت یک کلید و چند اهرم نشسته هدایت تراکتورها و گاوآهنهای خودکاری که با سرعتی بسیار بالاتر از سرعت اسبها زمین را شخم خواهند زد، به دست خواهند گرفت.

وی همچنین به درستی پیش بینی کرده بود مزارع تحولی بزرگ را تجربه خواهند کرد. برای مثال وی اعلام کرده بود کشاورزان سنتی کم کم جای خود را به تاجرانی خواهند داد که به صورت همزمان شیمی دان، گیاه شناس و اقتصاد دان خواهند بود.

نویسنده : علی : ٧:٢٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱۱/٢٥
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

چند حقیقت تلخ درباره زندگی مجازی و 5 توصیه یاهو به کاربران کودک و نوجوان

چند حقیقت تلخ درباره زندگی مجازی و 5 توصیه یاهو به کاربران کودک و نوجوان

 

روز ٨ فوریه مصادف روز "اینترنت ایمن تر" در سراسر دنیا است که امسال هشتمین دوره خود را با موضوع "زندگی مجازی" پشت سر می گذارد.
به گزارش خبرگزاری مهر، همانند سالهای گذشته "روز اینترنت ایمن تر" در دومین روز دومین هفته از دومین ماه سال برگزار می شود و بنابراین برنامه های هشتمین دوره بزرگداشت این روز در روز 8 فوریه 2011 اجرا شد.

کمیسیون اروپا در سال 2004 این روز را نامگذاری کرد و از آن زمان همه ساله متولی برگزاری این مراسم در سراسر دنیا است به طوری که امروز در بیش از 60 کشور دنیا بزرگداشت این روز برگزار می شود.

در روزگار ما اینترنت دیگر بخشی از زندگی روزمره تمام جوامع بشری شده و برای کودکان و نوجوانان بزرگترین خطر برای تماس گرفتن با افراد غریبه است. بی شک والدین نمی توانند در هر لحظه از شبانه روز و زمانی که فرزندانشان وارد شبکه می شوند آنها را کنترل کنند و بنابراین به قوانین و مقررات محکمی برای محافظت از کودکان در شبکه نیاز است.

همه ساله در این روز به یک موضوع و یک شعار خاص پرداخته می شود. در سال 2010 این روز تمرکز خود را بر روی عرضه اطلاعات و تصاویر شخصی آنلاین بر روی اینترنت با شعار "فکر کن قبل از اینکه پست بگذاری" (Think b4 U post) و یا به طور ساده "با فکر بر روی پروفایل خود یک پست جدید قرار بده" معطوف کرده بود.

موضوع "روز اینترنت امن تر سال 2011" زندگی مجازی است که با شعار "این بیشتر از یک بازی است، این زندگی توست" در 27 کشور عضو اتحادیه اروپا و بسیاری دیگر از کشورهای دنیا بررسی می شود.

زندگی مجازی
 
موضوع "زندگی مجازی" طیف وسیعی از فعالیتهای بر روی شبکه از بازیهای ساده تا MMOGs (بازیهای آنلاین چندبازیکنی بسیار بزرگ) و شبکه های اجتماعی را در بر می گیرد.
 
در حقیقت شبکه های اجتماعی و بازیهای آنلاین، دو فعالیتی هستند که امروز در بین جوانان اروپایی بیشترین محبوبیت را دارند و بنابراین نیازمند دقت و توجهی بالایی برای محافظت از جوانان و نوجوانان در مقابل خطراتی هستند که در این فعالیتهای آنلاین وجود دارد.
 
چند حقیقت تلخ درباره زندگی مجازی
 
- کاربران بازیکن به طور متوسط 8 ساعت در هفته بازی آنلاین می کنند
 
- جوانان نسبت به 10 سال قبل شبها 2 تا 3 ساعت کمتر می خوابند
 
- در ژانویه 2010 بیش از 18 میلیون اکانت در شبکه اجتماعی Second Life ثبت شده بودند

- 13 میلیون بازیکن عضو شبکه World of Warcraft، بزرگترین شبکه بازیهای آنلاین در دنیا عضو هستند

- شبکه های چند بازیکنی آنلاین در سال 2008 بیش از 1.5 میلیارد دلار درآمد داشتند که این رقم تا سال 2012 به 2.5 میلیارد دلار می رسد

- بیش از 250 هزار بازیکن به صورت شبیه سازی شده در شبکه World of Warcraft به صورت فعال بازی می کنند

- سطح معاملات و فروش کالاهای مجازی در دنیای مجازی در سال 2009 بیش از 18 میلیارد دلار تخمین زده شد
 
این آمارها خطراتی که جوانان آنلاین را تهدید می کنند نشان می دهد. برای مثال جوانانی که در قالب یک آواتار (شخصیت مجازی) وارد شبکه های بازی می شوند با خطر گم کردن مرز میان دنیای واقعی و مجازی روبرو هستند.
 
برنامه های روز اینترنت ایمن تر
 
در این روز برنامه هایی در قالب کنفرانسهای خبری، نمایش فیلم و کارگاههای آموزشی در سطح مدارس، موسسات، شرکتها و سازمانهای دولتی و خصوصی برای افزایش سطح آگاهی کاربران در بسیاری از کشورهای دنیا برگزار می شود. شرکت کنندگان در این برنامه ها می توانند ایده های خود را که بیشترین تاثیرگذاری را در سطح ملی دارند ارائه کنند.
 
یاهو روز اینترنت ایمن تر را جشن گرفت
 
یاهو، دومین موتور جستجوی بزرگ دنیا نیز امروز 8 فوریه را با ارائه Yahoo Safely جشن گرفت. در این پرتال به کاربران یاهو مشاوره هایی برای کاهش خطرات شبکه برای کاربران کم سن ارائه شده است. Yahoo Safely که به 30 زبان دنیا ترجمه شده است مشاوره هایی را درباره حریم شخصی و استفاده صحیح تر از سرویسهای مختلف ارائه شده بر روی شبکه عرضه می کند.
 
5 توصیه یاهو به کاربران کودک و نوجوان
 
- فکر کن قبل از اینکه پست بگذاری- این توصیه که در واقع شعار روز جهانی اینترنت ایمن تر در سال گذشته بود به نوجوانان توصیه می کند که مراقب روشی که از طریق آن بر روی شبکه بازی می کنند و یا عکسها و سایر اطلاعات شخصی خود را به صورت آواتار و یا بر روی پروفابل به اشتراک می گذارند باشند.
 
- سر خود را روی شانه هایت نگه دار- قبل از انجام هر فعالیت آنلاین خوب فکر کن.
 
- نسبت به سوء استفاده ها واکنش نشان بده و آن را اعلام کن- زمانی که با سوء استفاده های آنلاین روبه رو شدی به جای مخفی کردن آن به همه اطلاع بده
 
- SMS هایت با تو حرف می زنند- SMS ها برای در تماس ماندن با دوستان نقش مهمی ایفا می کنند. اما آن چیزی که در این پیامهای متنی می نویسی تصویری از خود توست که به دیگران نشان می دهی، بنابراین به دقت به آن چیزی که می نویسی فکر کن و تصویری از خود را به دیگران نشان بده که می توانی به آن افتخار کنی.
 
- رایانه خود را خاموش کن و با دنیا در تماس بمان- نوجوانان زمان بسیاری را در مقابل رایانه و تلویزیون می گذرانند. اینترنت بی شک دنیایی سرگرم کننده است اما فراموش نکن که گاهی اوقات باید از آن فاصله بگیری. از خانه خارج شو و دوستانت را در دنیای واقعی ملاقات کن.

منبع: خبرگزاری مهر

نویسنده : علی : ٥:٠٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱۱/٢٢
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

تبلت سه بعدی

تبلت سه بعدی

 

شرکت کره ای ال.جی اعلام کرد قصد دارد در "کنگره دنیای موبایل 2011" در بارسلونای اسپانیا از یک لوح- رایانه مجهز به نمایشگر سه بعدی رونمایی کند.

این لوح- رایانه جدید دارای یک نمایشگر سه بعدی بوده و برپایه سیستم عامل آندروئید "هانی کامپ 3.0" گوگل استوار است. این دستگاه یک نمایشگر 8.9 اینچی سه بعدی با وضوح تصویر 1280 در 768 پیکسل، پردازشگر Nvidia Tegra 2 دو گیگاهرتزی، یک "جی. پی. اس" یکپارچه و یک تداخل HDMI (تداخل چندرسانه ای وضوح تصویر بالا) دارد.

این تبلت مجهز به دو دوربین شامل یک دوربین 5 مگاپیکسلی عکس و فیلم و یک دوربین ویدیویی با وضوح تصویر بالا است. این دوربین ویدیویی که در طرف جلویی لوح- رایانه قرار گرفته یک فلاش "ال. ای. دی" دارد و با آن می توان فیلمهای سه بعدی تهیه کرد.

منبع: خبرگزاری مهر

نویسنده : علی : ٤:۱۸ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱۱/٢٢
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

عامل تشکیل سه حفره در ابرها بر فراز سواحل کارولینای جنوبی : یوفو یا هارپ ؟

تشکیل سه حفره تقریبا برابر در ابرها بر فراز سواحل کارولینای جنوبی بحث‌برانگیز شده است. پروژه هارپ، آزمایش‌های نظامی محرمانه، پرواز هواپیماها یا طبیعت کدامیک می‌تواند عامل ایجاد این تصویر نادر باشد؟

محبوبه عمیدی: این دومین بار طی چند هفته گذشته است که بحث بر سر فعالیت‌های محرمانه نظامی در ایالات متحده بالا می‌گیرد. اولین‌بار مرگ دسته‌جمعی پرندگان در آرکانزاس و پس از آن در لوئیزیانا باعث شد امکان انجام آزمایش‌های محرمانه نظامی مطرح شود و این‌بار نیز ظهور ابرهای کهربایی یوفو‌شکل بر فراز ساحل میرتل در کارولینای جنوبی باعث شده عده‌ای انگشت اتهام را به سمت پروژه هارپ نشانه بگیرند. هرچند که مشخص شد عامل مرگ پرندگان، سمپاشی گسترده در شهرهای اطراف بوده است.

وزلی تایلر، تکنسین رایانه که با این ابرها برخورد کرده و از آنها عکس گرفته، با دیدن ابرهای یوفو‌شکل احتمال داده دارد طوفانی شکل می‌گیرد اما طبیعت کاملا آرام بوده است. تایلر می‌گوید: «سال‌هاست که در ساحل زندگی می‌کنم و می‌توانم بگویم اتفاق نادری رخ داده است».

عامل تشکیل سه حفره در ابرها بر فراز سواحل کارولینای جنوبی : یوفو یا هارپ ؟

به گزارش نشنال جئوگرافی، عکس‌هایی که تایلر در بازگشت به خانه آپلود کرده، سه تکه ابر یوفوشکل را که «ابرهای پانچ شده» یا Hole-punch clouds نام دارند، نشان می‌دهد. این حفره‌ها در حقیقت توفان‌های مینیاتوری هستند که در سطح لایه‌های نازک ابر در دماهای زیرصفر شکل می‌گیرند.

برای توضیح این پدیده باید بگوییم در ارتفاع بالا، عدم وجود ذرات ناخالصی در کنار قطرات آب باعث می‌شود، آب حتی تا دمای 36 درجه سانتیگراد زیرصفر سرد شود اما هنوز حالت مایع را حفظ کرده باشد. کافی است این آب که آب فوق‌سرد نام دارد تا این دما سرد شود یا ذره‌ای ناخالصی به آن وارد شود تا به سرعت و در سطح وسیعی یخ بزند. عبور هواپیماها از کنار لایه‌های نازک ابر و نیروی رانش حاصل از پروانه‌ها یا بال‌های آنها می‌تواند با گسترش هوای اطراف ذرات آب چنین سیستم بسته‌ای را شکل دهد و به گسترش سریع یخ در ابرها بیانجامد.

گسترش این لایه یخی که حدود 45 دقیقه طول می‌کشد همزمان با توفان کوچک 30 دقیقه‌ای در این بخش متمرکز و بسته از ابر خواهد بود که همان حفره ابری را شکل می‌دهد.

پروژه هارپ این ترکیب سه‌تایی را شکل داده است؟
تایلر می‌گوید: «من عکس‌های موجود در اینترنت را جستجو کردم، همیشه یک حفره وجود داشته است. علاوه بر این تحقیقات نشان می‌دهند این ابرها باید در ارتفاعی بالای 6هزار متر شکل بگیرند، در حالی که این ابرها بسیار نزدیک‌تر به زمین تشکیل شده‌اند. شک دارم عامل ایجاد آنها یک هواپیما باشد».

عده‌ای دیگر نیز تشکیل این ابرها را حاصل پروژه هارپ که تاکنون علت تعدادی از زمین‌لرزه‌ها، سندرم خستگی مزمن در افراد، افزایش دمای کره زمین، مرگ ناگهانی جانداران و مواردی دیگر ذکر شده، عنوان کرده‌اند.

پروژه هارپ (HAARP) یک پروژه تحقیقاتی با استفاده از امواج رادیویی است که تجهیزات آن در آلاسکا نصب شده و می‌تواند روی لایه یونوسفر مؤثر باشد، شاید این امواج بتوانند دالانی در ابرها برای عبور امواج الکترومغناطیس ایجاد کرده باشند.

هواپیماها، هارپ یا طبیعت
اندرو هیمسفیلد، فیزیک‌دان مرکز ملی تحقیقات جوی در بولدر، کلرادو خیلی ساده به این قضیه نگاه می‌کند و آنرا اصلا عجیب نمی‌داند. او می‌گوید: «آنطور که تصویر نشان می‌دهد این ابر تک‌لایه است و مطابق اطلاعات ثبت شده توسط سازمان ملی هواشناسی، دمای این لایه حدود منفی 10 درجه سانتیگراد بوده که برای تشکیل چنین حفره‌هایی مناسب است. این ابر در ارتفاع 2700 متری قرار داشته است».

اما چرا سه حفره تشکیل شده است؟
هیمسفیلد می‌گوید: اندازه و شکل حفره‌ها نشان می‌دهد هر سه در یک زمان تشکیل شده‌اند. حدس من اینست که چندین هواپیمای کوچک نظامی همزمان بر فراز منطقه پرواز کرده‌اند».

حدس هیمسفیلد بسیارنزدیک به واقعیت است، چون یک پایگاه هوایی در نزدیکی ساحل وجود دارد و بسیاری از مانورهای آموزشی آن بر فراز ساحل میرتل انجام می‌شود. در روز تشکیل این حفره‌ها نیز از ساعت 9 صبح تا 2 بعدازظهر چندین مانور آموزشی در برنامه وجود داشته است.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱٠:٢۸ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱۱/۱۱
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

برترین خدمات دهنده اینترنت در ابران

برترین آی.اس.پی ایران کدام شرکت است؟

مرکز توسعه و مدیریت اینترنت با انتشار فهرست شرکت‌های برتر ارائه دهنده خدمات اینترنت در دی ماه، از آی.اس.پی‌ها خواست با تشویق کاربران خود به انجام تست سرعت دریافتی اینترنت در این رده‌بندی قرار گیرند.

به گزارش خبرگزاری مهر، سرویس سنجش سرعت اینترنت که چندماهی است توسط مرکز توسعه و مدیریت اینترنت ارایه می‌شود، شرکت‌های برتر ارائه‌دهنده خدمات اینترنتی را از لحاظ متوسط سرعت و کیفیت ارسال اینترنت رتبه‌بندی می‌کند تا مشخص شود چه شرکت‌هایی اینترنت را با سرعت واقعی و بدون کم‌فروشی در اختیار کاربران خود قرار داده‌اند.

کارشناسان معتقدند که اطلاع یافتن از سرعت واقعی اینترنت برای حدود 27 میلیون کاربر اینترنت در کشور، یک نیاز محسوب می شود و این حق کاربران است که بدانند شرکت‌های اینترنتی اینترنت را با چه کیفیت و سرعتی در اختیارشان قرار می‌دهند.

سرویس‌دهندگان برتر دی ماه در سه بازه زمانی

برترین خدمات دهنده اینترنت در ابران


جدول آی.اس.پی‌های برتر اعلام شده از سوی مرکز توسعه و مدیریت اینترنت کشور (متما) در دی ماه امسال با توجه به متوسط سرعت، کیفیت دریافت، متوسط سرعت و کیفیت ارسال و تعداد تست‌های انجام شده نشان می‌دهد که استقبال شرکت‌کنندگان از این تست سنجش سرعت برای اینترنت دریافتی به مراتب بیش از ماه‌های گذشته بوده است.

نتایج به دست آمده از تست‌های کاربران اینترنت از 1 لغایت 30 دی 1389 برای سرعت دریافت کمتر از 2 مگابیت بر ثانیه به قرار زیر است:

جدول شماره 1: ساعت 1 تا 8 

بازه زمانی 1 صبح الی 8 صبح

نام سرویس دهنده

متوسط سرعت دریافت

متوسط کیفیت دریافت

متوسط سرعت ارسال

متوسط کیفیت ارسال

تعداد تست‌ها

 

(Kbps )

%

(Kbps )

%

 

شبکه ارتباط شبدیز

1167.43

53.75

691

33.82

28

شاتل

876.1

86.73

991.87

74.9

203

پارس‌آنلاین

783.18

63.94

205.88

17.18

34

نداگستر صبا

781.24

51

309.6

15

25

عصر انتقال داده‌ها

603.7

71.2

254.5

34.3

10

ارتباطات مبین‌نت

398.54

87.38

305.23

5.46

13

ارتباطات فن‌آوا

290

52.75

312.25

0

12

جدول شماره 2: ساعت 8 تا 16

بازه زمانی 8 صبح الی 4 بعدازظهر

نام سرویس دهنده

متوسط سرعت دریافت

متوسط کیفیت دریافت

متوسط سرعت ارسال

متوسط کیفیت ارسال

تعداد تست‌ها


(Kbps )

%

(Kbps )

%

 

پارس‌آنلاین

1161.13

69.54

316.22

18.25

76

توسعه‌رسان پاسارگاد

1091

62.07

708.87

41.6

15

شاتل

929.55

86.81

324.54

68.54

196

عصر انتقال داده‌ها

926.95

60.75

474.75

34.6

20

شبکه ارتباط شبدیز

906.4

43.75

668.9

46.85

20

نداگستر صبا

663.36

56.79

311.91

39.6

47

پیشگامان توسعه ارتباطات

472

52.87

237.4

14.73

15

ارتباطات مبین‌نت

457.63

72.13

361

22.56

16

افرانت

220.08

58.67

107.25

23.08

12

ارتباطات فن‌آوا

214.69

43.77

180.79

4.18

39

جدول شماره 3: ساعت 16 تا 24

بازه زمانی 4 بعدازظهر الی 12 شب

نام سرویس دهنده

متوسط سرعت دریافت

متوسط کیفیت دریافت

متوسط سرعت ارسال

متوسط کیفیت ارسال

تعداد تست‌ها

 

(Kbps )

%

(Kbps )

%

 

پارس‌آنلاین

1064.7

63.88

271.78

20.08

40

عصر انتقال داده‌ها

988.53

60.35

497.88

29.71

17

شاتل

853.45

82.73

277.73

49.02

66

نداگستر صبا

657.42

55.42

330.1

43.19

31

ارتباطات مبین‌نت

411.27

69.45

336.82

15.64

11

امکان آزمایش سرعت واقعی اینترنت کاربران
کاربران اینترنت می‌توانند برای اطلاع یافتن از سرعت واقعی اینترنت خود از نرم‌افزار ایرانی سنجش سرعت اینترنت که در سایت اینترنتی متما قابل دانلود است، استفاده کنند.

در این نوع آزمایش، کاربر با استفاده از مرورگر خود به سرور سنجش متصل شده و دو طرف نرم‌افزار سنجش با تبادل بسته‌های مشخصی از اطلاعات و زمان‌بندی ارسال و دریافت بسته‌ها، متوسط سرعت اتصال کاربر را محاسبه می‌کند. سرعت محاسبه شده در این حالت، میزان پهنای باند استفاده نشده یا همان ظرفیت خالی خط در طول زمان آزمایش است، در نتیجه در صورتی‌که بخشی از پهنای باند موجود توسط ارتباطات دیگری اشغال شده باشد، میزان سرعت محاسبه‌شده کمتر از ظرفیت واقعی خط خواهد بود.

در تست سنجش سرعت متما، سرویس‌دهندگانی که دارای تعداد تست کمتر از 10 باشند، حذف می شوند و به همین دلیل، این سرویس‌دهندگان باید با تشویق کاربران خود به انجام تست در این رده‌بندی قرار گیرند. مرکز توسعه و مدیریت اینترنت کشور همچنین از تمامی سرویس‌دهندگانی که به همکاری در زمینه راه‌اندازی سرویس سنجش سرعت اینترنت بر روی شبکه خود تمایل دارند، دعوت به همکاری کرده است.

هم‌اکنون بیش از 27.5 میلیون نفر در کشور کاربر اینترنت هستند و طبق آخرین آمار ارائه شده، ضریب نفوذ اینترنت در ایران 34 درصد است که اکثر قریب به اتفاق این کاربران از اینترنت دایل‌آپ استفاده می‌کنند و سهم اینترنت پرسرعت با سیم و بی‌سیم بسیار اندک است.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱۱:٢۳ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱۱/٩
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

در سال 2012، دو خورشید در آسمان زمین خواهد درخشید؟!

«انفجار ستاره‌ای می‌تواند زمین را تا سال 2012 صاحب دو خورشید کند»، «دومین خورشید در راه است»، «ممکن است زمین به زودی خورشید دومی داشته باشد»، «دو خورشید برای زمین»! این تیترهای خبری را دیده‌اید؟

به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران، ایسنا، برخی روزنامه‌ها و سایت‌های خبری خارجی با استناد به اظهارات یک استاد فیزیک دانشگاه کویینزلند در گفت‌و‌گو با یک سایت استرالیایی، چند روزی است چنین تیترهایی را از احتمال مشاهده دو خورشید در آسمان زمین در پی انفجار ستاره‌ای سرخ‌رنگ و غول‌پیکر منتشر می کنند. به گفته آن‌ها، این پدیده دیدنی و خیره‌کننده ممکن است طی همین یکی دو سال آینده اتفاق بیفتد!

به گفته دکتر براد کارتر، ستاره غول‌پیکر یدالجوزا یا آلفا-جبار که به ابط‌الجوزا (Betelgeuse) نیز مشهور است، در آستانه انفجار ابرنواختری است و در صورت انفجار، تحت تاثیر نور بسیار زیاد آن برای مدتی زمین از دو خورشید برخوردار خواهد بود. به گفته وی در صورت حادث شدن این رویداد، مردم زمین شب و روزهای بسیاری را در این جشن ابرنواختری بیدار خواهند ماند؛ حال آن که بسیاری از مواد پخش شده در فضا در اثر این انفجار از کنار زمین عبور کرده و در معرض دید نخواهند بود.

توضیح عکس زیر: ستاره یدالجوزا، ستاره نارنجی رنگ بالای تصویر است. این تصویر را بابک امین تفرشی از قله گرگش کاشان، محل احداث رصدخانه ملی ایران گرفته است.

در سال 2012، دو خورشید در آسمان زمین خواهد درخشید؟!

کارتر می‌گوید در هنگام انفجار یک ستاره که معلوم نیست سال 2011 باشد یا 1002011، ابتدا شاهد بارش ذرات ریز نوترینو خواهیم بود که با این‌که 99 درصد انرژی ابرنواختر از طریق این ذرات گسیل می‌شود،‌ هیچ ضرری برای انسان‌ها ندارند.

انفجار ستارگان در اثر پدیده ابرنواختر پدیده‌ای کاملا شناخته شده و معمول در عرصه اخترشناسی است؛ اما نکته قابل تامل در خبر اخیر، رویکرد سایت استرالیایی منبع اولیه خبر و برخی سایت‌های انتشاردهنده آن است که با «هالیوودی کردن» و پر و بال دادن به اظهارات کارتر، خبر را به نحوی تنظیم کرده‌اند که این تصور در مخاطبان کم دقت ایجاد می‌شود که زمان انفجار این ستاره بسیار نزدیک (سال 2012) خواهد بود؛ رویکردی که شاید چندان بی ارتباط با خرافات مطرح در غرب درباره سال 2012 و فیلم‌ها و قصه‌پردازی‌های صورت گرفته در مورد آن نباشد.

دکتر رضا منصوری، استاد فیزیک دانشگاه صنعتی شریف و مجری طرح رصدخانه ملی ایراندکتر رضا منصوری، استاد فیزیک دانشگاه صنعتی شریف و مجری طرح رصدخانه ملی ایران در گفت‌و‌گو با ایسنا با اشاره به این‌که انفجار ابرنواختری ستارگان به دلیل تحولات درونشان، پدیده‌ای طبیعی در روند حیات آنها از جمله ستاره یدالجوزا است، اظهار کرد: «مساله مهم این است که زمان این پدیده در ابعاد میلیون سال قابل تخمین است و ای‌که گفته شود چنین پدیده‌ای مثلا تا سال آینده به وقوع می پیوندد کاملا بی اساس و فاقد مبنای علمی است».

وی انتشار چنین خبری را ناشی از بی دقتی در نقل اظهارات فیزیک‌دان استرالیایی یا تمایل برخی به جنجال‌سازی به منظور کسب شهرت خواند و بر ضرورت توجه رسانه‌ها به مبانی روزنامه‌نگاری علمی و پرهیز از نقل مطالب غیرعلمی و شبه‌علم تاکید کرد.

یدالجوزا یا ابط‌الجوزا، ستاره‌ای با قطر 900 برابر خورشید (تقریبا به بزرگی مدار سیاره مشتری، 4 برابر بزرگتر از مدار سیاره زمین به دور خورشید) است که دومین ستاره پرنور این صورت‌فلکی جبار یا شکارچی است و 590 سال‌نوری از خورشید ما فاصله دارد. رنگ این ستاره نارنجی است و این شب‌ها در آغاز شب، می‌توان آن را در افق شرقی دید که بالاتر از سه ستاره کمربند جبار واقع شده و به سادگی قابل تشخیص است.

وضعیت این ستاره غول‌سرخ سال‌هاست که برای دانشمندان شناخته شده است. مرگ این ستاره به صورت انفجاری ابرنواختری طی هزاران سال آینده هم دور از ذهن نیست و مطمئنا در صورت وقوع این انفجار با توجه به فاصله نسبتا نزدیک این ستاره به زمین، منظره‌ای بسیار تماشایی خلق خواهد شد؛ اما واقعیت این است که فعلا نمی‌توان تخمین صحیحی از زمان مرگ باشکوه ابرغول قرمز شانه «شکارچی» داشت و تا آن زمان، طلوع قریب‌الوقوع خورشیدی دیگر تنها در آسمان وهم گرفته شبه‌علم و جنجال‌های رسانه‌ای قابل مشاهده است.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ٩:۳٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱۱/۳
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

طرح نهایی سازه رصدخانه ملی ایران برفراز قله 3600 متری گرگش در کاشان

سازه رصدخانه ملی ایران که برفراز قله 3600 متری گرگش در کاشان ساخته می‌شود، برجی استوانه‌ای به قطر 10 متر و ارتفاع 23 متر است که گنبد تلسکوپ 3.5 متری ایران برفراز آن نصب خواهد شد.

دکتر رضا منصوری، استاد فیزیک دانشگاه صنعتی شریف و مجری طرح رصدخانه ملی ایران در گفتگو با ایسنا گفت  احداث ساختمان رصدخانه ملی از سال 1391 آغاز خواهد شد.

طراحی و ساخت تلسکوپ 3.5 متری ایران از سال گذشته با تلاش مهندسان ایرانی آغاز شده و طبق برنامه قرار است که در اوایل تابستان آینده، مطالعات خاک‌شناسی و بررسی‌های مشابه در بالای قله آغاز شود تا ساخت ساختمان رصدخانه از سال 1391 آغاز شود.

طرح نهایی سازه رصدخانه ملی ایران برفراز قله 3600 متری گرگش در کاشان

سازه استوانه‌ای نوک قله برای نصب تلسکوپ از آ‌لومینیوم و دیگر مصالح ساختمانی ساخته می‌شود. شکل کلی محفظه تلسکوپ نیز توسط مهندسان ایرانی طراحی شده که به شکل استوانه‌ای به قطر 10 متر و به ارتفاع 23 متر است که بالای آن یک گنبد قرار دارد و در نهایت با تغییرات کوچک همین طرح عملیاتی خواهد شد. (با توجه به نقشه، قطر این سازه 12 متر است!!!)

منصوری با بیان این که شرکت های داخلی توانمندی بالایی در طراحی سازه بالای قله دارند، خاطرنشان کرد: «در حال حاضر از چهار کارخانه بازدید و مذاکرات را آغاز کرده‌ایم و احتمالا از چهار کارخانه دیگر هم بازدید خواهیم کرد تا با توانمندی‌های آنان آشنا شویم و در اواخر بهار و اوایل تابستان سفارش ساخت قطعات تلسکوپ را به کارخانجات داخلی می‌دهیم».

ظهر امروز، دکتر منصوری از انتخاب قله 3600 متری گرگش در 35 کیلومتری کاشان به عنوان محل احداث رصدخانه ملی ایران خبر داده بود.

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ٩:٤٠ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٠/٢٥
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

Canon EOS 60D یک دوربین دیجیتال حرفه ای برای عکاسی نجومی

Canon EOS 60D یک دوربین حرفه ای برای عکاسی نجومی
به نظر می‌آمد که کانن با یک خلاء در بین دوربین‌های 550D و 7D مواجه شده بود که اکنون باید با معرفی 60D این خلاء را پر می‌کرد. پس می‌توان گفت که کانن 60D مابین دوربین‌های 550D و 7D قرار می‌گیرد و علی رغم نامی که دارد نمی‌توان آن را در همان سری 30D, 40D قرار داد و یا آن را مدل ارتقاء یافته‌ی 50D دانست، بلکه 60D یک Super REBEL است! دوربینی که عکاسان پس از سری دوربین‌های سه رقمی 450D, 500D, 550D می‌توانند به سراغ آن بروند. بدنه‌ی این مدل نیز همانند دیگر مدل‌های کانن از آلیاژ منیزیوم ساخته شده است. نخست اینکه جالب است؛ این دوربین نمایشگر چرخنده دارد! این نخستین بار است که چنین نمایشگری را بر روی DSLRهای کانن مشاهده می‌کنیم و بسیار عالیست! نمایشگری 3 اینچی با کیفیتی بسیار بالا در حد EOS 550D! که مجهز به سنسور 18 مگاپیکسلی، شبیه دوربین‌های 7D و 550D می‌باشد، قابلیت فیلم‌برداری با کیفیت Full HD را نیز دارد و سرعت عکاسی پیاپی آن 5.3 فریم بر ثانیه می‌باشد.
 
 
مشخصات کلی :
مشخصات کلی: دوربین حرفه ای - وزن 755 گرم
مشخصات حسگر و تصویر: حسگر CMOS با کیفیت 18 مگاپیکسل - اندازه 14.9 × 22.3 میلی‌متر
فیلم: ابعاد Full HD - سرعت 60 فریم بر ثانیه
لنز: 18-250 میلیمتر - بزرگنمایی اپتیکال 13.8 برابر - لرزشگیر تصویر - زوم اپتیکال در حین فیلمبرداری
عکسبرداری: سرعت شاتر از 1/8000 ثانیه تا 30 ثانیه - ایزو اتوماتیک 100 و 200 و 400 و 800 و 1600 و 3200 و 6400 و (12800 در حالت تقویت شده) - فلاش داخلی (Pop-Up) با برد 13 متر با قابلیت نصب فلاش خارجی (Hot-shoe, E-TTL II) - تکنولوژی تشخیص چهره - تکنولوژی تشخیص لبخند
صفحه نمایش: 3 اینچ با رزولوشن 1,040,000 پیکسل
سایر مشخصات: ذخیره بر روی کارت حافظه SD/SDHC/SDXC - باتری یون لیتیوم استاندارد - شارژر باتری
 
نقد و بررسی
عکاسانی که با روند دوربین‌های کانن آشنا هستند و پیشرفت آن‌ها را دنبال می‌کنند، پس از مدل‌های پرطرفدار 30D, 40D, 50D حتما منتظر 60D هم بودند. این دوربین‌های سری دو رقمی کانن همواره مورد علاقه‌ی عکاسان نیمه‌حرفه‌ای و یا حرفه‌ای که به جایگزینی جمع و جورتر برای 1D خود احتیاج داشتند، بوده است. هیچ وقت قابلیت‌های این سری از دوربین‌ها از یاد ما نخواهد رفت.

بیشتر درباره‌ی محصول جدید کانن بگوییم که جنس بدنه‌ی آن از آلیاژ منیزیوم، آلومینیوم و صمغ پلی کربنات با فیبر شیشه است. واقعا بهترین کیفیت را دارد، همانند دیگر دوربین‌های DSLR کانن که همواره از استحکام آن‌ها راضی بوده و هستیم. کانن 60D از سنسور تصویر 14.9 × 22.3 میلی متری CMOS بهره می‌برد. (در نقد و بررسی کامل حتما کیفیت عکس‌های گرفته شده را نیز بررسی خواهیم کرد) عکس‌ها نیز در همان نسبت 3:2 گرفته می‌شوند. برخلاف دوربین 7D که دارای دو پردازشگر DIGIC 4 بود، 60D نیز همانند 50D دارای یک پردازنده‌ی DIGIC 4 کانن می‌باشد. A/D Conversion آن نیز 14bit است. باز هم درباره‌ی نسبت عکس‌ها بگوییم که عکس‌های RAW در نسبت 3:2 هستند ولی عکس‌های JPEG می‌توانند در نسبت‌های 3:2, 4:3, 16:9 و حتی 1:1 (مربعی) نیز گرفته شوند. ضبط ویدیویی Full HD با سرعت 30 فریم بر ثانیه برای این دوربین مقدور است. اگر می‌خواهید می‌توانید با سرعت 50 و 60 فریم بر ثانیه نیز در رزولوشن‌های 720 × 1280 پیکسل (HD) و 480 × 640 پیکسل (DV) نیز فیلم‌برداری کنید. ویدیوها با فرمت MOV ذخیره می‌شوند. سنسور این دوربین نیز همانند پیشینیان همان Crop Factor 1.6x را دارد و با همه‌ی لنزهای کانن سازگار است. سنسور این دوربین سیستم غبار روب با لرزش فیلتر فراصوتی را دارد که بر روی دوربین‌های قبلی هم وجود داشت. کانن 60D دارای سیستم اتوفوکوس TTL-CT-SIR و 9 نقطه‌ای می‌باشد و همان AL Servo, Al Focus, One shot را که کاربران دوربین‌های کانن با آن‌ها آشنا هستند را نیز دارد. به سیستم نورسنجی یا Metering System که می‌رسیم می‌بینیم همانند 7D و 550D از نوع 64 منطقه‌ای IFCL می‌باشد، در حالی که در 50D نورسنجی 35 منطقه‌ای بود. جبران نوردهی نیز 5EV می‌باشد. حساسیت سنسور یا ISO نیز از 100 تا 12800 می‌باشد که عملکرد مود خودکار تا 3200 می‌باشد. حداقل سرعت شاتر نیز بسیار خوب بوده و تا 8000/1 ثانیه است که البته در بین این دوربین‌ها به جز سری REBEL عادی است.
مشخصات فنی کامل
2010/08/28 :تاریخ معرفی
 
حرفه ای :نوع
 
145 × 106 × 79 mm :ابعاد
 
755 گرم :وزن
 
مشکی :رنگ
 
ژاپن :ساخت
 
CMOS :نوع حسگر
 
18 مگاپیکسل :دقت حسگر
 
19 مگاپیکسل :دقت موثر حسگر
 
14.9 × 22.3 میلی‌متر :ابعاد حسگر
 
کانن :سازنده حسگر
 
3456 × 5184 و 2912 × 5184 و 3456 × 4608 و 3456 × 3456 و 2304 × 3456 و 1944 × 3456 و 2304 × 3072 و 1456 × 2592 و 1728 × 2592 و 1728 × 2304 و 2304 × 2304 و 1280 × 1920 و 1080 × 1920 و 1728 × 1728 و 1280 × 1696 و 1280 × 1280 و 480 × 720 و 400 × 720 و 480 × 640 و 480 × 480 :اندازه تصویر
 
3:2, 4:3, 16:9, 1:1 :نسبت ابعاد تصویر
 
بله :فرمت غیر فشرده Raw
 
Full HD :ابعاد فیلم
 
60 فریم بر ثانیه :حداکثر سرعت فیلم
 
در ابعاد 1080 × 1920 با کیفیت Full HD و با سرعت‌های 30 و 25 و 24 فریم بر ثانیه - در ابعاد 720 × 1280 با کیفیت HD و با سرعت‌های 60 و 50 فریم بر ثانیه - در ابعاد 480 × 640 با کیفیت DV و با سرعت‌های 60 و 50 فریم بر ثانیه :توضیحات فیلم
 
به لنز بستگی دارد :فاصله کانونی
 
F3.5 تا F5.6 :محدوده دیافراگم
 
به لنز بستگی دارد :بزرگنمایی اپتیکال
 
بله :لرزشگیر تصویر
 
لرزشگیر لنز :توضیحات لرزشگیر
 
30 :حداقل فاصله فوکوس
 
بله :فوکوس دستی
 
بله :فوکوس اتوماتیک
 
بله :حالت ماکرو
 
چندگانه (63 منطقه‌ای)، مرکزی، بخشی، نقطه‌ای :فاصله یابی
 
بله :زوم اپتیکال در حین فیلمبرداری
 
1/8000 ثانیه :حداکثر سرعت شاتر
 
30 ثانیه :حداقل سرعت شاتر
 
2 یا 10 ثانیه :زمانسنج خودکار
 
100 :حداقل حساسیت
 
12800 :حداکثر حساسیت
 
اتوماتیک 100 و 200 و 400 و 800 و 1600 و 3200 و 6400 و (12800 در حالت تقویت شده) :ایزو
 
اتوماتیک، دستی و 6 حالت از پیش تنظیم شده :تنظیم تراز سفیدی
 
با سرعت 5.3 فریم بر ثانیه :عکسبرداری پی در پی
 
فلاش داخلی (Pop-Up) با برد 13 متر با قابلیت نصب فلاش خارجی (Hot-shoe, E-TTL II) :فلاش
 
بله :تکنولوژی تشخیص چهره
 
بله :تکنولوژی تشخیص لبخند
 
LCD :نوع صفحه نمایش
 
3 اینچ :سایز صفحه نمایش
 
1,040,000 پیکسل :دقت صفحه نمایش
 
بله :چشمی
 
خیر :خروجی هدفون
 
بله خروجی HDMI :
 
بله :خروجی USB
 
بله :خروجی تلویزیون
 
بله :Pict Bridge
 
SD/SDHC/SDXC :نوع کارت حافظه
 
ندارد :کارت حافظه همراه
 
ندارد :حافظه داخلی
 
بله :میکروفون داخلی
 
بله :اسپیکر داخلی
 
خیر :ریموت کنترل
 
یون لیتیوم استاندارد :نوع باتری
 
LP-E6 باتری یون لیتیومی قابل شارژ مدل :مشخصات باتری
 
بله :شارژر باتری
 
قابلیت ذخیره عکس با فرمت‌های RAW, mRAW, sRAW
:سایر قابلیت ها
 
لنز Canon EF 18-55 IS
کابل USB
کابل اتصال به تلویزیون
باتری لیتیومی مدل LP-E6
شارژر باتری
بند دوشی
دفترچه راهنما
سی دی نرم‌افزار همراه دوربین کانن
:اقلام همراه دوربین

 

منبع: digikala

نویسنده : علی : ۱٠:۱٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٠/٢٠
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

کره ماه مانند زمین هسته آهنی مایع دارد

 اخترشناسان با تحلیل دوباره اطلاعات گردآوری‌شده توسط لرزه‌سنج‌ماه ماموریت آپولو کشف کرده‌اند ساختار داخلی ماه بسیار شبیه به زمین است. پیش از این تصور می‌شد ماه به دلیل جثه کوچکش فاقد هسته مایع است.

سیگناﻝ‌ﻫﺎﻱ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ‌ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺯ ﺳﻨﺴﻮﺭﻫﺎﻱ ﻟﺮﺯﻩسنج ﻛﻪ ﺩﺭ ﺳﺎﻝ 1971 ﺗﻮﺳﻂ ﻓﻀﺎﻧﻮﺭﺩﺍﻥ «ﺁﭘﻮﻟﻮ» ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﻣﺎﻩ ﻛﺎﺭ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺷﺪ، ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ‌ﺩﻫﺪ ﻛﻪ ﻣﺎﻩ ﻫﻢ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺯﻣﻴﻦ ﻫﺴﺘﻪ‌ﺍﻱ ﻣﺎﻳﻊ ﺩﺍﺭﺩ.

ﺑﻪ ﮔﺰﺍﺭﺵ ﺳﺮﻭﻳﺲ ﻋﻠﻤﻲ ﺧﺒﺮﮔﺰﺍﺭﻱ ﺩﺍﻧﺸﺠﻮﻳﺎﻥ ﺍﻳﺮﺍﻥ، ﺍﻳﺴﻨﺎ، ﺩﺍﻧﺸﻤﻨﺪﺍﻥ ﻧﺎﺳﺎ ﺗﻜﻨﻴﻚ‌ﻫﺎﻱ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻟﺮﺯﻩ ﺍﻣﺮﻭﺯﻱ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺍﻃﻼ‌ﻋﺎﺕ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﺯ ﺳﻨﺴﻮﺭﻫﺎ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﻛﺮﺩﻧﺪ.

کره ماه مانند زمین هسته آهنی مایع دارد

ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﺟﺪﻳﺪ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ‌ﺩﻫﺪ ﻛﻪ ﻣﺎﻩ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻫﺴﺘﻪ ﺩﺍﺧﻠﻲ ﺟﺎﻣﺪ ﻭ ﻏﻨﻲ ﺍﺯ ﺁﻫﻦ ﺑﺎ ﺷﻌﺎﻉ ﺗﻘﺮﻳﺒﻲ 240 ﻛﻴﻠﻮﻣﺘﺮ ﻭ ﻳﻚ ﻫﺴﺘﻪ ﺧﺎﺭﺟﻲ ﺭﻭﺍﻥ ﻋﻤﺪﺗﺎ ﺁﻫﻦ ﻣﺎﻳﻊ که تا ﺷﻌﺎﻉ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺑﻪ 330 ﻛﻴﻠﻮﻣﺘﺮی گسترده شده، ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺗﻔﺎﻭﺕ ﺁﻥ ﺑﺎ ﺯﻣﻴﻦ ﺩﺭ ﻻ‌ﻳﻪ ﻣﺮﺯﻱ ﻣﺬﺍﺏ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻫﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ تا ﺷﻌﺎﻋ ﺣﺪﻭﺩ 485 ﻛﻴﻠﻮﻣﺘﺮی از مرکز ماه ادامه پیدا کرده است.

ﺍﻳﻦ ﺍﻃﻼ‌ﻋﺎﺕ، ﺳﻴﺮ ﺗﻜﺎﻣﻞ ﻳﻚ ﻣﻮﻟﺪ ﻗﻤﺮﻱ ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ ﻣﻲ‌ﻛﻨﺪ. ﻣﻮﻟﺪ ﻗﻤﺮﻱ ﻳﻚ ﺭﻭﻧﺪ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻃﺒﻖ ﺁﻥ ﺍﺣﺘﻤﺎﻻ‌ ﻣﺎﻩ، ﺧﻮﺩ ﻣﻴﺪﺍﻥ ﻣﻐﻨﺎﻃﻴﺴﻲ ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪﺵ ﺭﺍ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﻭ ﺣﻔﻆ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻛﺸﻒ ﺟﺰﺋﻴﺎﺕ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻫﺴﺘﻪ ﻣﺎﻩ ﺑﺮﺍﻱ ﻃﺮﺍﺣﻲ ﻣﺪﻝ‌ﻫﺎﻱ ﺩﻗﻴﻖ ﺍﺯ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﺎﻩ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﺍﺳﺖ.

ﻫﺴﺘﻪ ﺷﺎﻣﻞ ﺩﺭﺻﺪ ﻛﻮﭼﻜﻲ ﺍﺯ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺳﺒﻚ ﻣﺎﻧﻨﺪگوگرد است ﻛﻪ نتایج ﺗﺤﻘﻴﻘﺎﺕ ﺟﺪﻳﺪ ﺯﻟﺰﻟﻪ‌ﺷﻨﺎﺳﻲ ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻦ را ﻛﻪ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺳﺒﻚی ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﻛﺴﻴﮋﻥ ﻭ گوگرد ﺩﺭ ﻻ‌ﻳﻪ ﺍﻃﺮﺍﻑ ﻫﺴﺘﻪ ﺯﻣﻴﻦ ﺧﺒﺮ ﻣﻲ‌ﺩهﺩ، ﺗﻜﺮﺍﺭ ﻣﻲ‌ﻛﻨﺪ.

 

ادامه مطلب
نویسنده : علی : ۱٢:۱٥ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٩/۱٠/٢٠
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

تبلت ها در سال 2011

یک سال پیش، هیچ‌کس از واژه آی‌پد ایده‌ای نداشت، اما موفقیت اپل در عرصه رایانه‌های لوحی سبب شد از این رو سال 2011 به سال تب‌لت‌ها و اولین نمایشگاه الکترونیکی سال به سکوی پرتابی برای این محصولات تبدیل شود.

به گزارش خبرگزاری مهر، نمایشگاه ابزارهای الکترونیکی مصرفی، سی.ای.اس 2011 امشب در لاس‌وگاس آمریکا آغاز خواهد شد و پیش‌بینی این‌که سی.ای.اس امسال به انحصار تب‌لت‌ها در آمده باشد، چندان دشوار نیست. شرکت‌های متعددی طی ماه جاری تب‌لت‌های جدید خود را عرضه می‌کنند و به طور حتم می‌توان نمونه‌های نمایشی آنها را در این نمایشگاه بزرگ از نزدیک مشاهده کرد.

موتورولا

تبلت موتورولا

این شرکت عرضه محصول تب‌لت خود را در سی.ای.اس 2011 تایید کرده، با این حال بر سر نام این محصول شایعات فراوانی وجود دارد، موتوپد، موتورولا-زوم و موتورولا-استینگری، نام‌هایی است که برای این محصول جدید مطرح شده است. اطلاعات زیادی از این محصول در دسترس نیست و تنها مشخص شده که این تب‌لت تحت سیستم‌عامل اندروید 2.3 خواهد بود.

 

ادامه مطلب
نویسنده : علی : ۳:٢۳ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٠/۱٧
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

تصاویری از خورشید گرفتگی 14 دی 1389 از شمال ایران

تمامی این تصاویر از شهر لشت نشا و از مختصات عرض جغرافیایی ٣٧:٢١ و طول جغرافیایی ۴٩:۵١ تهیه شده اند

تصاویری از خورشید گرفتگی 14 دی 1389 - 12:27:50

ادامه مطلب
نویسنده : علی : ۱۱:٠٧ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٠/۱٥
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

پخش زنده خورشید گرفتگی 14 دی 1389

این تصاویر با فاصله زمانی اندک ، و از شهر لشت نشا در استان گیلان ارائه می شود

برای مشاهده تصاویر بعدی هر چند دقیقه کلید F5 را فشار دهید و یا از Cntr F5 استفاده کنید

14:13

 

مختصات مکان تلسکوپ  عرض جفرافیایی   37:21   و طول جغرافیایی    49:51

تمامی تصاویر پس از پایان خورشید گرفتگی در مطلب بعدی قرار خواهند گرفت

نویسنده : علی : ٩:۱۱ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٠/۱۳
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

سیاره مشتری به شکل و فرم قبلی خود بازگشت

آیا میدانید مشتری چگونه کمربند خود را دوباره ایجاد میکند؟

در اوایل امسال، یکی از نوار های جالب و زیبا در سطح سیاره مشتری ناپدید شد. واضح تر بگویم، کمربند یا نوار استوای جنوبی (پائین خط استوا در نیم کره جنوبی مشتری) آهسته آهسته شفاف و کم نور و در نهایت ناپدید شد. حالا تصاویری که با دقت توسط اخترشناسان حرفه ی و آماتور گرفته شده نشان میدهد که در این منطقه یعنی در استوای جنوبی مشتری فعالیت هایی از سر گرفته شده. دانشمندان باور دارند که این فعالیت ها نشانه بازگشت همان نوار یا کمربند ناپدید شده است. آنها می گویند رصد های بیشتر به ما کمک میکند تا فعال و انفعالات میان باد ها و ابر های مملو از مواد کیمیاوی غول منظومه شمسی را بهتر درک کنیم.

اما چه باعث شد که نوار مشتری گم شود و دلیل ظهور مجدد آن در چیست؟

گلن اورتون یکتن از پژوهشگران در مرکز پیشرانه جت ناسا می گوید " به نظرم ما علت گم شدن نوار مشتری پنهان شدن آن زیر نوار های سفید اطراف میباشد که عامل آن هم باد های خشک پائین وزان است که منطقه را از وجود ابر ها پاک نگهمیدارد. ما در طول موج های فروسرخ به دنبال شواهدی بودیم که بر اساس آن در قسمت های غرب لکه روشن مشتری مواد تاریکی ظهور نمود و این در واقع آغازی برای پنهان شدن همان نوار یا کمربند مشتری بود و این چیزی است که ما با دقت شاهد آن بودیم."

 

مشتری به شکل قبلی خود بازگشت

 

این تصویر مشتری ترکیبی از سه تصویر رنگی است که توسط تلسکوپ فروسرخ ناسا به تاریخ 16 نومبر 2010 گرفته شده. در این تصویر ذراتی را به رنگ سبز می بینید که در آغاز حادثه به صورت ذرات ارتفاعات بالا در قسمت بالایی راست مشتری و بار دوم در قسمت پائینی چپ بروز نمود. عکس از ناسا

  

ادامه مطلب
نویسنده : علی : ۸:٠٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٠/٩
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

محاسبه محل برخورد شهاب سنگ با زمین ( پیدا کردن محل افتادن شهابسنگ روی زمین )

چگونه محل افتادن شهاب را تعیین کنیم؟

یک آذر گوی نورانی را در محدوده ای به شعاع 300 کیلومتر به وضوح می توان دید. اگر آذرگوی در اوایل شب ظاهر شود، هزاران نفر آن را می بینند، اما قضاوتهای اولیه درباره مسیر و مکان سقوط شهابسنگ معمولا نادرست است. همه فکر می کنند شهاب درست از بالای سر آنها گذشته است و درجایی نزدیک آنها سقوط کرده است. بعضی ها هم چنان محو تماشای این منظره می شوند که زمان و مکان از یادشان می رود.

اما تعیین مکان سقوط شهابسنگ کار ساده ای نیست. وقتی که ما شهاب را برای چند لحظه در آسمان می بینیم، دهها کیلومتر ارتفاع دارد. چشم هم به خاطر ارتفاع زیاد شهاب، در جهت گیری آن دچار خطا می شود. جالب اینجاست که بعضی از خلبانها با دیدن شهاب مانور می دهند تا با آن برخورد نکنند. اما واقعیت این است که شهاب از هواپیما هم 20 تا 120 کیلومتر فاصله دارد. محاسبات نشان می دهد که آذرگوی نخست در ارتفاع 120 کیلومتری ظاهر می شود. برای مقایسه بهتر است بدانید سقف پرواز بلند پرواز ترین جت ها 18- 20 کیلومتر است. ولی وقتی شهاب به ارتقاع 20 کیلومتری می رسد دیگر دیده نمی شود. در چنین ارتفاعی هوا متراکم است و غلظت آن سرعت شهاب را کم می کند و وقتی سرعت شهابواره کم شد دیگر نوری تولید نمی کند.

شهابواره هایی که تا ارتفاع 17-18 کیلومتری زمین می رسند مطمئنا" با سطح زمین برخورد می کنند. از این فاصله بین 3 تا 4 دقیقه طول می کشد تا شهابسنگ به زمین برسد. در طی این مدت شهاب نورانی نیست و دیده نمی شود. از سوی دیگر مسیر سقوط آن نیز ممکن است چنان باشد که در این مدت دهها کیلومتر طی کند و در حایی دور به زمین بیفتد.

تعیین دقیق محل سقوط شهابسنگ در گرو تعداد ناظران و میزان آگاهی آنهاست. هر چه اطلاعات ناظران دقیق تر باشد، احتمال یافتن شهاب سنگ بیشتر است.

مسیر ظاهری شهاب در کره سماوی معمولا همه را به اشتباه می اندازد. در انیمیشن زیر می بینید که دو ناظر در درو نقطه دور از هم، مسیر شهاب را در دوجهت مختلف می بینند.

محاسبه محل برخورد شهاب سنگ ( پیدا کردن محل افتادن شهابسنگ )

 

پس موقعی که شهابی پر نور در آسمان دیدید این اطلاعات را به سرعت یاداشت کنید:

1.شهاب در چه موقعی ظاهر شد؟ اگر توانستید حتی ثانیه را نیز ثبت کنید.

2.شهاب را در چه مکانی دیدید؟ طول و عرض جغرافیایی را پیدا کرده و یاداشت کنید.

3. در چه حالتی بودید که شهاب را دیدید؟ آیا راه می رفتید؟ ایستاده بودید؟ و یا در حال رانندگی بودید؟

4. شهاب را در کجای آسمان دیدید؟ اگر صورتهای فلکی را می شناسید می توانید سریعا" بگوییئ که شهاب در کدام صورت فلکی ظاهر شد و تا کجا پیش رفت. ممکن است هوا صاف نباشد و صورت فلکی ها را نبینید. در این صورت سمت و ارتفاع شهاب را به سرعت پیدا کنید. ارتفاع افق صفر درجه و ارتفاع سمت و الرأس 90 درجه است. زاویع سمت الرأس شمال صفر درجه، مشرق 90 درجه، جنوب 180 درجه و مغرب 270 درجه است.

5. روشنایی شهاب را حدس بزنید. زهره در نورانیترین حالت از قدر 4- است. روشنایی هلال ماه سه روزه از قدر 7-، ماه تربیع اول از قدر 10- و ماه بدر 5/12- است.

6 مدت دوام شهاب چقدر بود؟ چند ثانیه طول کشید؟ در پاسخگویی به آن دقت کنید چون ممکن است محو تماشای شهاب شوید و وظیفه تان را به عنوان منجم آماتور فراموش کنید.

7. ظاهر شهاب چگونه بود؟ چه شکلی داشت؟ آیا تکه تکه شد؟ به چه رنگی دیده می شود؟

8. آیا صدای لرزش یا برخورد شنیدید؟ بعضی وقتها شهابها هوا را به لرزش در می آورند چنان بزرگند که هنگاه برخورد با زمین صدای بمی تولید می کنند. پس از چند ثانیه صدای برخورد را شنیدید؟

کافی است 3 نقر در مکانهای مختلف این اطلاعات را به دقت یاداشت کنند در این صورت منطقه سقوط شهاب بااحتمال بسیار زیاد مشخص می شود.

شکل زیر را نگاه کنید ببینید با این اطلاعات چگونه می توان مسیر و محل سقوط را تعیین کرد.

پیدا کردن محل افتادن شهابسنگ

از روی سمت و ارتفاعی که سه ناظر گزارش می دهند، مسیر تقریبی را می توان مشخص کرد. با مساحبه اینکه شهاب چند درجه از کره آسمان را در چند ثانیه پیموده است، سرعت تقریبی بدست می آید. با دانست جهت گیری حرکت شهاب نسبت به افق می توان حدس زد شهاب با فلان سرعت، پس از پیمودن چند کیلومتر به زمین برخورد می کند. البته برای محاسبه دقیق باید دانش بیشتری در مکانیک و نجوم کروی داشته باشید.

منبع: http://aghamir.blogfa.com/post-31.aspx

نویسنده : علی : ٧:۱٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٠/۸
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

اسرار هسته زمین با تحلیل اطلاعات 3 زمین‌لرزه در دو سوی زمین آشکار ‌شد

اسرار هسته زمین با تحلیل اطلاعات 3 زمین‌لرزه در دو سوی زمین آشکار ‌شد

 

زلزله‌شناسان با استفاده از امواج فراصوت به شواهدی دست پیدا کرده‌اند که نشان می‌دهد عناصر سبکی مانند اکسیژن و گوگرد در لبه هسته زمین جمع شده‌اند. اگر این یافته تایید شود، می‌تواند توضیحی برای پابرجا ماندن میدان مغناطیسی زمین ارائه دهد. این یافته همچنین می‌تواند به افزایش دانش دانشمندان در خصوص نحوه شکل‌گیری زمین در میلیاردها سال قبل کمک کند.

به گزارش نیچر، بسیاری از زمین‌شناسان عقیده دارند که هسته زمین یک هسته درونی جامد دارد که توسط یک هسته خارجی مایع به ضخامت 7 هزار کیلومتر احاطه شده است. این نظریه با مطالعه امواج لرزه‌ای زمین‌لرزه‌هایی که از نزدیک هسته زمین عبور می‌کنند، تایید می‌شود. با اندازه‌گیری سرعت امواج در حین عبور آنها از هسته، محققان تخمین زده‌اند که چگالی این هسته مشابه چگالی آهن است.

اما جرج هلفریش، زلزله‌شناس دانشگاه بریستول انگلستان می‌گوید: «مشابه است، اما دقیقا یکی نیست. از گذشته این شک وجود داشت که حضور یک عنصر سبک‌تر علاوه بر آهن، باعث شده که هسته کمی سبک‌تر باشد.» بسیاری از محققان عقیده دارند که این عنصر یا عناصر، ممکن است از شکل‌گیری زمین در حدود 4.5 میلیارد سال قبل باقی مانده باشند.

هلفریش برای این‌که بتواند نگاه دقیق‌تری به هسته زمین داشته باشد، به همراه همکارش ساتوشی کانشیما، متخصص علوم سیاره‌ای در دانشگاه کیوشو ژاپن، داده‌های مربوط به سه زمین‌لرزه را که توسط آشکارسازهایی در دو طرف مخالف زمین ثبت شده بودند، بررسی کرد. با بررسی زمین‌لرزه‌ای در آمریکای جنوبی با استفاده از اطلاعات صدها آشکارساز در ژاپن، و بررسی دو زمین‌لرزه دیگر در فیجی در اقیانوس اطلس جنوبی از روی اطلاعات آشکارسازهای اروپا، گروه توانست نحوه عبور امواج لرزه‌ای را از میان هسته زمین با جزئیات دقیق مطالعه کند.

با اندازه‌گیری بازتاب مضاعف امواج هنگام عبور انعکاس آنها از مرزهای بین هسته و گوشته -لایه‌ای از صخره‌های مذاب در اطراف هسته- گروه نشان داد که 300 کیلومتر خارجی هسته به طرز معناداری سبک‌تر از باقی قسمت‌های آن است. این تفاوت ظاهری به گفته هلفریش، ترکیبی از 3 تا 5 درصد گوگرد و اکسیژن در لبه هسته است.

ژنراتور سیاره‌ای
هلفریش می‌گوید هنگامی‌که هسته داخلی جامد می‌شد، عناصر سبک‌تر شروع به متمرکز شدن در هسته خارجی کردند. علاوه بر آن، وی گمان می‌کند که وقتی عناصر سبک‌تر شروع به حرکت به سطح هسته کردند، حرکت آنها ژنراتوری را به راه انداخت که نیروی لازم برای میدان مغناطیسی محافظ زمین را فراهم کرد. محققان در گذشته همواره به دنبال یافتن پاسخ این سوال بوده‌اند که چه عاملی این مولد را پابرجا نگه می‌دارد. اما آن طور که هلفریش می‌گوید، بالا آمدن عناصر سبک مقدار عظیمی از انرژی پتانسیل گرانشی را آزاد می‌کند.

بروس بافرت متخصص علوم زمین دانشگاه برکلی می‌گوید: «این مشاهدات واقعا هیجان‌انگیز هستند. اما من به سختی می‌توانم نحوه شکل‌گیری لایه‌ای را که آنها از آن صحبت می‌کنند، تصور کنم. اگر اکسیژن و گوگرد در اثر فشرده شدن هسته داخلی زمین به بیرون فرستاده شده‌اند، انتظار می‌رود که این مواد به جای این‌که در 300 کیلومتر خارجی آن تجمع کنند، مجددا در هسته خارجی مایع حل شوند».

دیوید استیونسون، متخصص علوم زمین در موسسه فناوری کالیفرنیا در پاسادانا نیز عقیده دارد که اندرکنش بین هسته و گوشته می‌‌تواند این تجمع ظاهری را توضیح دهد. البته وی نیز تصدیق می‌کند که محققان اطلاعات کافی در اختیار ندارند تا بتوانند به یک نتیجه‌گیری قطعی برسند.

بافت می‌گوید شاید مدل‌های مربوط به هسته زمین نیاز به اصلاح داشته باشند. مشاهدات بیشتر می‌تواند به توضیح نتایج هلفریش کمک کند. وی می‌گوید: «این حقیقت که شما نمی‌توانید بلافاصله توضیحی برای این مساله پیدا کنید، به این معنا نیست که این نتیجه‌گیری درست نیست.»

منبع: www.khabaronline.ir

نویسنده : علی : ٩:٥٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٠/٧
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

آذرگوی درخشان در شفق قطبی

آذرگوی درخشان در شفق قطبی

 

شب گذشته و بر خلاف تمام پیش‌بینی‌ها، فرانک اولسن با خوش‌شانسی تمام توانست آذرگویی درخشان را در آسمان جزایر وسترالن نروژ که با نوار سبزرنگ شفق قطبی تزئین شده بود، در قاب تصویر حک کند.

کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند هفته آینده که بارش شهابی رُبعی به اوج فعالیت خود می‌رسد، چنین منظره‌هایی به وفور و زیباتر دیده خواهد شد.

 

منبع: خبرآنلاین

نویسنده : علی : ۱:٠٤ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٩/۱٠/٧
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

دوره های زمین شناسی

دوره های زمین شناسی را از نظر طول مدت زمان بشرح ذیل طبقه بندی کرده اند:

 

دوران

دوره

تقسیمات دوره ای

طول تقریبی دوران

 

 

 

سنوزوئیک

(حیات جدید)

 

کواترنری

 

هولوسن

پلئستوسن

 

 

عصر حاضر

 

 

ترشیاری

پلیوسن

میوسن

الیگوسن

ائوسن

پالئوسن

 

 

65 میلیون سال

 

مزوزوئیک

(حیات میانی)

 

کرتاسه

ژوراسیک

تریاس

 

 

 

 

160 میلیون سال

 

 

 

پالئوزوئیک

(حیات قدیمی)

 

 

پرمین

کربونیفر

دونین

سیلورین

اوردوویسین

کامبرین

 

 

 

 

 

345 میلیون سال

 

پرکامبرین

(پیش از حیات)

 

 

پروتروزوئیک

آرکئوزوئیک

 

 

 

اینک خلاصه ای از پیدایش انواع گیاهان و جانوران را در هریک از ادوار زمین شناسی بررسی میکنیم.

 

نام دوره

بیان پیدایش و تحولات حیات (گیاهان و جانوران)

 

پرو تروزوئیک

(از دوران پر کامبرین)

Pre – Cambrian

 

 

احتمالا گیاهان و جانوران ابتدائی و ساده آبزی (مانند جلبکها) وجود داشته اند اما آثار و بقایای (فسیل) معتبر و مستدلی بدست نیامده است.

 

کامبرین

Cambrian

 

 

زندگی محدود به دریا ها بوده جلبکها منبع اصلی تغذیه جانوران دیگر بوده اند. آثاری که نشان دهنده وجود کرم ها خرچنگها و بلوطهای دریائی و تری لوبیتها (فراوانترین جانوران این دوره) میباشند در دوره کامبرین مشاهده گردیده است.

 

 

اوردوویسین

Ordovisian

 

 

بعلت شرایط نامساعد آب و هوائی در روی سطح زمین زندگی هنوز محدود به آبها است در خشکی زندگی وجود ندارد بی مهرگان دریائی پا بر سران (مانند اختاپوس) نرم تنان نمونه های حیات این دوره اند نخستین مهره داران بنام ماهیهای اولیه در این دوره بوجود آمده اند.

 

 

سیلورین

Silurian

 

 

نخستین گیاهان در خشکی ظاهر میشوند تنوع بی مهرگان دریائی ادامه میابد کرینوئیدها و مرجانها فراوان بوده اند اجداد غقربهای اولیه که شاید نخستین جانوران خشکی بوده باشند پیدایش مییابند.

 

دونین

devonian

 

گیاهانی از تیره پنجه گرگی ها مخروطیان پدیدار و گسترش یافتند تنوع این نباتات در خشکی باعث سر سبز شدن زمین گشت و جانوران در خشکی پدیدار گشتند مانند دوزیستان حشرات (فراوانترین جانوران این دوره ) عنکبوتیان در آب ها ماهیهای زره دارو کوسه ها بوجود آمدند.

 

 

کربونیفر

Carboniferous

 

 

رشد سرخسهای غول پیکر تنوع و ازدیاد پنجه گرگی ها و دم اسبان از ویژگی های گیاهی این دوره است کرینوئیدها روزن داران و کوسه های تکامل یافته از موجودات دریائی عمده این دوره میباشند دوزیستان به گسترش خود ادامه میدهند حشرات گوناگون و درشت بوجود میایند خزندگان نخستین موجوداتی هستند که در خشکی زاد و ولد میکنند(مانند دیمترودون).

 

 

پرمین

Premian

 

 

تغییرات شدید و غیر قابل تحمل آب و هوائی این دوره باعث از بین رفتن بسیاری از گیاهان و جانوران گردید فقط تعدادی که توانستند خود را با این شرایط آب و هوائی وفق دهند تنوع یافتند (مانند مخروطیان و حشرات) ظهور انواع خزندگان انحطاط دوزیستان از ویژگی های حیات این دوره است.

 

 

تریاس

(تریاسیک)

Triassic

 

 

مخروطیان و سرخسها و دم اسبیان گسترش یافتند. نرم تنان و شکم پائیان و مرجانهای واقعی در دریاها تنوع یافتند. از ویژگیهای مهم این دوره ظهور خزندگان عظیم بنام دینوزورها میباشد دینوزور (دایناسور) ها که بنام سوسمار ترسناک ترجمه شده اند هیکلی بینهایت درشت و دمی بلاند و قوی و سری بسیار کوچک داشته اند وزن دینوزور (برو نتو ساروس) را تا حدود چهل هزار کیلو تخمین زده اند.

 

 

ژوراسیک

Jurassiic

 

 

تنوع جانوران زمینی بر دریائی در این دوره مشهود است خزندگان گوناگون زمینی و دریائی و پرنده پدیدار میگردند (از معروفترین خزندگان پرنده که سری عظیم و بالهائی حدود 6 متر داشته است پتروداکتیل را میتوان نام برد) پدیدار شدن و کثرت حشراتی مانند زنبور و مورچه و مگس از ویژگی های این دوره است. گیاهانی به نام سیکاسها در این دوره به اوج رشد و تکثیر خود رسیده اند.

 

 

کرتاسه

Cretaceous

 

 

از مهمترین ویژگیهای این دوره تنوع و ظهور گیاهان جدید مانند گیاهان دانه دار – درختان برگ ریز علفها و غلات میباشد. ظهور پستانداران کیسه دار و جفت دار و از بین رفتن خزندگان پرنده و دینوزور ها از دیگر مظاهر حیات در این دوره میباشد.

 

 

پالئوس

Paleocene

 

 

گیاهان دانه دار و درختان برگ ریز جنگلها را بوجود می آورند زمین پوشیده از علف و سبزه میشود پیدایش تمساح ها و پستانداران خونگرم منجمله حیوان کوچکی شبیه به اسب و انحطاط کامل نسل خزندگان غول پیکر در این دوره بوده است.

 

 

ائوسن

Eocene

 

 

تغییرات چندانی در گیاهان بوجود نمیآید. اجداد بسیاری از پستانداران مانند فیل کرگردن خوک و گاو و مهمتر از همه شبه اسبی بنام eohippus ظاهر میشودند. پیدایش نخستین پستانداران آدم نما را به این دوره نسبت میدهند.

 

 

اولیگوسن

Oligocene

 

 

از تعداد گیاهان تنومند و وسعت جنگلها کاسته میشود  اما علفزار ها و مراتع گسترش مییابند اجداد گربه ها و سگها ظاهر میشوند گوشتخواران واقعی و جویندگان پدید میآیند شتر خوکهای قوی هیکل (elotherus) گاو کوهان دار (bison) و میمونهای راست قامت پیدایش مییابند.

 

 

میوسن

Miocene

 

 

جنگلها بشدت کاهش مییابند اما علفزارها و مراتع با تکامل جانوران چرنده وسعت پیدا میکنند تیره های سگ و گربه بشدت رشد و افزایش مییابد. در افریقا و آسیا و اروپا میمونهای آدم نما (یا انسان هایدلبرگ) پدید میآیند(25 میلیون سال پیش)

 

 

پلیوس

Pliocene

 

 

پیدایش تیره های جدید گیاهان شبیه به گیاهان امروزی – تنوع و تکثیر قابل ملاحظه پستاندارن پیدایش نخستین اسب شبیه به اسب امروزی بنام protohippus از ویژگیهای این دوره است. آدم نمایان اولیه احتمالا در این دوره ابزار سنگی ابتدائی بکار برده اند.

 

 

پلئیستوسن

Pleistocene

 

 

بعلت تغییرات شدید آب و هوائی مجددا بسیاری از جانداران منقرض یا تغییر مکان داده اند. فیلهای واقعی و گاوها و اسب امروزی equs ظاهر میشوند آدم نخستین از افریقا به آسیا و اروپا گام مینهد.

 

 

هولوسن

Holocene

 

 

گسترش مجدد جنگلهابخصوص در سراسر اروپا – تنوع گیاهان امروزی از نظر حیات گیاهی در این دوره قابل ذکر است – اهلی کردن حیوانات وکشت گیاهان و بدست آوردن مواد غذائی از آنها توسط انسان از ویژگیهای مهم این دوره است . حیوانات دریائی امروزی بوجود میایند و انسان به نیمکره غربی مهاجرت میکند.

 

منبع: http://www.hadigeo.blogfa.com/post-28.aspx

نویسنده : علی : ۱۱:٠٠ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٠/٦
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

کشفیات حیرت‌انگیز تلسکوپ فضایی هابل در سال 2010

تلسکوپ فضایی هابل ارزشمندترین ابزاری است که تاکنون به مدار زمین سفر کرده و در طول بیش‌از 20 سالی که به دور زمین چرخیده، دنیای اخترشناسی را متحول کرده است. شفافیت بی‌نظیر تصاویر این تلسکوپ که حاصل ابزارهای پیشرفته و محیط فاقد جو اطراف هابل است، در کنار توانایی عکس‌برداری 24 ساعته، هابل را به تیزبین‌ترین چشم زمین بدل کرده است.

مهم‌ترین کشفیات تلسکوپ فضایی هابل در سال 2010 به شرح زیر است

مارپیچ فضایی: سحابی پیش‌سیاره‌ای IRAS 23166+1655

مارپیچ فضایی: سحابی پیش‌سیاره‌ای IRAS 23166+1655


این تصویر چشم‌گیر که توسط دوربین نقشه‌برداری پیشرفته هابل گرفته شده، یکی از بهترین اشکال هندسی ایجاد شده در فضا را نشان می‌دهد. این عکس شکل‌گیری یک سحابی پیش‌سیاره‌ای غیرعادی را با نام IRAS 23166+1655 در اطراف ستاره LL-فرس‌اعظم در صورت فلکی اسب بالدار (فرس اعظم، پگاسوس) به تصویر کشیده است. آن‌چه می‌بینید، الگوی مارپیچی باریک و فوق‌العاده منظم در اطراف ستاره‌ای است که خود پشت لایه‌ای ضخیم از غبار پنهان شده است. الگوی مارپیچی نشان‌دهنده وجود منشاءی با دوره تناوب منظم برای سحابی است. موادی که این مارپیچ را شکل داده‌اند، با سرعتی در حدود 50هزار کیلومتر بر ساعت به سمت خارج حرکت می‌کنند. با ترکیب این سرعت و فاصله بین لایه‌ها، اخترشناسان حساب کرده‌اند که اختلاف زمانی هر دو لایه با یکدیگر 800 سال است. تصور می‌شود علت شکل‌گیری مارپیچ این است که ستاره فرس اعظم LL یک سیستم دوتایی است و در حالی که ستاره در حال از دست دادن جرم خود است، ستاره همزادش به دور آن در حال گردش است.

  

ادامه مطلب
نویسنده : علی : ٢:٤٥ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٠/٤
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

خورشید گرفتگی 14 دی ماه 1389

خورشید گرفتگی 14 دی ماه 1389

 

این گرفتگی در اروپا، نیمه شمالی آفریقا، آسیا (به جز بخشی از شرق و جنوب آن) قابل رؤیت می‌باشد. در ایران در تمام نقاط میتوان نظاره گر این گرفتگی بود.

مراحل گرفتگی در تهران:
   آغاز: ساعت 11 و 21 دقیقه
   حداکثر: ساعت 12 و 51 دقیقه
   پایان: ساعت 14 و 15 دقیقه
  در تهران، ماه حداکثر 39 درصد از قرص خورشید را می‌پوشاند. زمان‌های یاد شده و حداکثر میزان گرفتگی در سایر نقاط ایران با تهران متفاوت است. این مقدار از حداقل 9 درصد در جنوب شرقی تا حداکثر53 درصد در شمال غربی ‌کشور متغیر است.

خورشیدگرفتگی جزئی

خورشیدگرفتگی جزئی

هرگاه خورشیدگرفتگی اتفاق می‌افتد، در مکان‌هایی از سطح کرهٔ زمین که از خط واصل مرکز خورشید و مرکز کرهٔ ماه دور هستند، امکان رؤیت گرفت کلی یا گرفت حلقوی وجود ندارد. در چنین نقاطی - که شامل مساحت بیشتری از زمین می‌شود - دو قرص خورشید و ماه هم‌مرکز دیده نمی‌شوند و در نتیجه روی تاریک ماه، تنها قسمتی از قرص خورشید را می‌پوشاند که به این حالت گرفت جزئی گفته می‌شود.درنظر داشته باشید برای مشاهده کسوف از پالایه ( فیلتر ) مخصوص استفاده کنید.

 

منبع: www.parssky.com

نویسنده : علی : ٦:۱٥ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/۱٠/۳
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

فعال کردن جی پی اس برای گوشی های سونی اریکسون ( GPS )

فعال کردن جی پی اس ( GPS ) برای گوشی های سونی اریکسون            فعال کردن جی پی اس ( GPS ) برای گوشی های سونی اریکسون

 

برای فعال کردن جی پی اس در گوشی های سونی اریکسون ( گوشی هایی که در منویشان ، خدمات موقعیت یابی داشته باشند ) در ابتدا باید GPRS را فعال کنید

چون نقشه جی پی اس در گوشی های سونی اریکسون از طریق اینترنت دریافت می شود به همین دلیل نقشه های سونی اریکسون که بر پایه نقشه گوگل هستند بسیار دقیقتر از نقشه های نوکیا هستند .

دقت این نقشه ها به اندازه ایست که شما میتوانید خانه ها کارخانه ها ، پل ها ، رودخانه ها و ... را به صورت تصویر ماهواره ای و یا به صورت نقشه با دقت بسیار زیاد مشاهده نمایید

برای فعال کردن GPRS  یا اینترنت گوشی با هر دوی سیمکارت های همراه اول و ایرانسل میتوانید این کار را انجام دهید

برای همراه اول با مراجعه به سایت همراه اول به قسمت فعال سازی GPRS رفته و فرم مربوطه را پر کنید

پس از تکمیل با انتخاب نوع گوشی خود یه پیام کوتاه برای شما ارسال می شود که باید آن را ذخیره کنید

برای ایرانسل با ارسال

*130*3*5#[Yes/Ok]

از خط ایرانسل یک پیام کوتاه دریافت خواهید کرد که تنظیمات را انجام خواهد داد

------------------------------------------------------------------------------------

حال در صورت انجام نشدن تنظیمات از طریق میتوانید به شیوه زیر گوشی را تنظیم کنید

برای ایرانسل

در گوشی به قسمت تنظیم ها بروید - سپس به قسمت اتصال - سپس به قسمت تنظیم های اینترنت ( ارتباط های دیتا ) - سپس اشتراک دیتا

در این قسمت یک اشتراک جدید با نام

MTN Irancell

 و یا با نام

Irancell-GPRS2.0

بسازید ( البته به حروف کوچک و بزرگ توجه کنید ) پس از تکمیل ذخیره کنید

نگران نباشید این کار بسیار ساده ایست ، شما فقط یک اسم را می نویسید و بقیه قسمت ها را خالی میگذارید البته میتوانید پس از نوشتن اسم در قسمت اول

mtnirancell

را با حروف کوچک بنویسید

برای همراه اول

در سیمکارت همراه اول با طی همان مراحل باید اشتراک را با نام

MCI

ذخیره کنید

و در قسمت APN

میتوانید بنویسید

mcinet

و در پایان حتما ذخیره سازی را انجام دهید

البته بهتر است در همراه اول طرح یک ماهه نا محدود را انتخاب کنید تا در هزینه ها صرفه جویی کنید

---------------------------------------------------------------------------------

گوشی پیشنهادی من به شما گوشی قدرتمند و نسبتا ارزان قیمت

Sony Ericsson K970

نویسنده : علی : ۱٠:۳٥ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/٩/٢٧
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم

انواع ابرها

معمولا انواع مختلف ابرها را به صورت زیر طبقه بندی می کنند

 

1- ابرهای سیروس (Cirrus) : این ابرها از مرتفع‌ترین ابرها بوده واغلب به صورت پرمانند و سفید رنگ و شفاف (ملو از بلورهای یخ) در آسمان دیده می‌شوند. این ابرها بعضاً به صورت دسته‌های منظم جدا از هم، در آسمان دیده می‌شوند در این صورت موسوم به سیروس‌های هوای خوب بوده و اگر توأم با ابرهای سیرواستراتوس و آلتواستراتوس گردند. معمولاً علامت هوای بد می‌باشند.

 

Cirrus_clouds ابرهای سیروس 

 

ادامه مطلب
نویسنده : علی : ۱۱:٥۱ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/٩/۱٧
Comments پيام هاي ديگران ()      لینک دائم