گروه نجوم تیشتر لشت نشا (گیلان)

گروه نجوم تیشتر گیلان به ارائه خبر علمی با اولویت خبر نجومی می پردازد

شاتل آتلانتیس امروز به ایستگاه فضایی می‌رسد

 

به گزارش خبرگزاری فارس، آخرین مأموریت شاتل فضایی آتلانتیس روز جمعه از مرکز فضایی کندی در فلوریدا آغاز شد و هم اکنون بعد از 2 روز سفر به نزدیکی ایستگاه بین‌المللی فضا رسیده است و در اواخر امروز این شاتل به این ایستگاه فضایی متصل خواهد شد.
نخستین پرواز شاتل آتلانتیس در سال 1985 انجام شد و از آن‌زمان تاکنون این شاتل 32 پرواز انجام داده و در طی این مدت فضانوردان و تجهیزات مختلف را به همراه خود به مدار زمین برده است.
ناسا ساعتی بعد از پرتاب به فضانوردان هشدار داد که زباله‌های فضایی در حال نزدیک شدن به شاتل آتلانتیس هستند و این می‌تواند تهدیدی برای فضانوردان و این مأموریت باشد، اما امروز ناسا اعلام کرد که اطراف این شاتل از زباله‌های فضایی پاک است و این شاتل طبق برنامه‌ریزی امروز به ایستگاه فضایی متصل می‌شود.


تلاش آخر ناسا برای یافتن ( فونیکس ) در مریخ

( فونیکس ) در مریخ

 

مدارگرد مریخ ناسا «اودیسه» در چهارمین و آخرین تلاش خود سعی دارد تا از وضعیت کاوشگر «فونیکس» با خبر شود و این کاوشگر را پیدا کند.
مدارگرد مریخ «اودیسه» از فردا 17 تا 21 می، 61 پرواز به دور مریخ و مکانی که «فونیکس» در سطح مریخ قرار دارد، پرواز خواهد کرد.
در 3 تلاش قبلی «اودیسه» 150 پرواز در ماه‌های ژانویه، فبریه و آوریل انجام داده بود، تا بتواند سیگنالی از فونیکس دریافت کند.
کاوشگر «فونیکس» با فرا رسیدن زمستان در شمال مریخ خاموش شد و تنها در فبریه سیگنال ضعیفی ا این کاوشگر دریافت شد و تاکنون نیز دیگر خبری از «فونیکس» نیست.
مهندسان ناسا اعلام کرده‌اند که این کاوشگر به علت کم شدن نور خورشید از کار افتاده است.

منبع: خبرگزاری فارس


کشف ردپای یک متری دایناسور در آرژانتین

کشف ردپای یک متری دایناسور در آرژانتین

دانشمندان جای پای دایناسوری را در منطقه «پاتاگونیا» واقع در پارک ژوراسیک آرژانتین کشف کردند که قطر این جای پا بیش از 1.2 متر (4 پا) بوده است.
جرج کالو از دانشگاه ملی کوماهو گفت: این جای پا در وضعیت خوبی قرار دارد و می‌توان روی آن مطالعه کرد.
دانشمندان تخمین می‌زنند که قدمت و عمر این ردپا برای بیش از 90 میلیون سال قبل است.
این منطقه که در آن ردپای دایناسور کشف شده یکی از مناطق مهم برای بررسی‌های دیرینه‌شناسان در جنوب آمریکا است.

منبع: فارس نیوز


ماشین‌های آینده ، هدف تازه هکرها

ماشین‌های آینده، هدف تازه هکرها

 

ایده هک شدن و از دست دادن اطلاعات روی دیسک سخت رایانه می‌تواند به اندازه کافی هشدار‌دهنده باشد، اما به اندازه از کنترل خارج شدن اتومبیلی که دارد به سرعت بزرگراه را طی می‌کند، دلهره‌آور به نظر نمی‌رسد.

محبوبه عمیدی: بشر تلاش می‌کند تا حد امکان اتومبیل‌ها را به سمت هدایت هوشمند سوق دهد تا نقش عامل انسانی را در تصادفات جاده‌ای به حداقل برساند. اما سیستم‌های هوشمند چقدر قابل اعتماد هستند؟ آیا روزی می‌رسد که ما با اطمینان هدایت خودرو را به مجموعه‌ای از نرم‌افزارها بسپاریم و تنها به تماشای مناظر بنشینیم. واقعیت اینست که محققان امنیت چندان به نرم‌افزارها و هدایت خودکار اتومبیل خوش‌بین نیستند.

به گزارش نیوساینتیست، محققان موفق شده‌اند با استفاده از یک رایانه و نرم‌افزاری سفارشی، سیستم کنترل اتومبیل در حال حرکتی را هک کنند، ترمز‌ها را از کار بیندازند و موتور را خاموش کنند.

خوشبختانه چنین کاری نیاز به دانش فنی دارد و در حال حاضر خطر چندانی راننده را تهدید نمی ‌کند. اما گروه هک این سیستم که جمعی از دانشجویان دانشگاه واشنگتن در سیاتل و دانشگاه کالیفرنیا در سن‌دیه‌گو بوده‌اند، امیدوارند این تهدید، خودرو‌سازان را به ساخت خودروهایی امن‌تر تشویق کند.

ماشین‌های آینده ، هدف تازه هکرها .کامپیوترها در حال حاضر بخشی از اتومبیل‌های مدرن هستند و برکار سیستم‌های متعددی از ترمز ضدقفل گرفته تا زمان‌بندی روشن‌‌شدن اتومبیل نظارت می‌کنند. سیستم‌های نظارتی هر اتومبیل در نهایت تبدیل به شبکه‌ای می‌شوند که توسط سوکتی زیر داشبورد اتومبیل در دسترس است.

این تیم برای شروع، لپ‌تاپ را به این سوکت متصل کرد و با استفاده از نرم‌افزار CarShark فرمان‌های متعددی را به اتومبیل داد و اثر هر یک را روی سیستم نظارتی بررسی کرد، در نتیجه تیم توانست رمز سیستم نظارتی اتومبیل را پیدا کند.

آزمون‌ها در یک فرودگاه متروکه انجام شدند و تیم توانست ترمز‌های اتومبیلی را که با سرعت 65 کیلومتر در ساعت در حرکت بود، قفل کند و موتور آن را از کار بیندازد. .

یک لپ‌تاپ متصل به زیر داشبورد از دید راننده دور نمی‌ماند اما کنترل از راه دور چنین سیستمی هم چندان دور از انتظار نیست. محققان علاوه بر این در مورد کنترل اتومبیل توسط سیگنال‌های بی‌سیم و از طریق اینترنت نیز هشدار می‌دهند.

این حملات بسیار‌هشدار‌دهنده به نظر می‌رسند اما خودروسازان می‌گویند تاکنون با نمونه مشابهی برخورد نکرده‌اند.

ساویج که هدایت این تیم را به عهده داشته می‌گوید: «نگرش امروز خودروسازان به طراحی سیستم‌های امنیتی مانند برخورد پیشین صنعت آی.‌تی با این مقوله است و بسیاری از ما با نتایج این سهل‌انگاری به خوبی آشنا هستیم. امیدوارم پیش از آغاز این حملات صنعت خوردوسازی و محققان در کنار یکدیگر به تمامی راه حل‌ها برای حفظ جان رانندگان و سرنشینان خودروها دست یافته باشند.

منبع: خبر آنلاین


ابلیس هم به تماشای ستارگان نشست

ابلیس هم به تماشای ستارگان نشست

 

دانشمندان آلمانی، تلسکوپ فروسرخ پیشرفته‌ای را در آریزونا ساخته‌اند که چگونگی شکل‌گیری ستارگان و سیارات را مشخص خواهد کرد. این تلسکوپ لوسیفر (ابلیس) نام دارد و در کنار رصدخانه واتیکان ساخته شده است!


ابوالفضل کریمی: ساخت یک تلسکوپ جدید که به نام شیطان نامگذاری شده است به دانشمندان این امکان را می‌دهد تا چگونگی تولد ستارگان را ببینند.


به گزارش پاپ‌ساینس، لوسیفر که مخفف عبارت «تلسکوپ دو چشمی بزرگ فروسرخ نزدیک با دوربین و میدان دید مجتمع برای تحقیقات مافوق کهکشانی» است، نام ابزاری است که به یک تلسکوپ در آریزونا متصل شده است. البته لوسیفر در لاتین، نام ابلیس نیز هست، هرچند که در اصل به معنی ستاره صبحگاهی است.


این وسیله تا دمای منفی 213 درجه سلسیوس سرد شده تا امکان رصد در محدوده فروسرخ نزدیک فراهم شود. این طول‌موج برای فهمیدن شکل‌گیری ستارگان و سیارات و هم‌چنین رصد کهکشان‌های بسیار جوان و بسیار دور اهمیت زیادی دارد.


لوسیفر مجهز به سه دوربین قابل تعویض برای عکس‌برداری و طیف‌گیری با دقت‌های مختلف است. این تلسکوپ دارای میدان دید بالا و قابلیت عکس‌برداری با رزولوشن بالا است که اجازه رصدهای گسترده و متنوعی را می‌دهد.


لوسیفر در حقیقت قسمتی از تلسکوپ دو چشمی بزرگ است که به طور اتفاقی در کنار رصدخانه واتیکان در کوه گراهام در تاکسون قرار گرفته است .واتیکان دارای یک رصدخانه در آریزوناست که توسط ستاره‌شناسان یسوعی تجهیز شد، اما از این به بعد باید یک همسایه با نام شیطانی را در کنار خود تحمل کند.


دانشمندان پنج دانشگاه آلمانی این تلسکوپ را طراحی و نامگذاری کرده‌اند. دانیل استولت سخنگوی دانشگاه آریزونا در این باره توضیح داد که اعضای این تیم در حال بازی با کلمات بودند تا بتوانند یک نام اختصاری با معنی از کنار هم قرار دادن کلمات تکنیکی بسازند و در نهایت به لوسیفر رسیدند!


البته در آلمان مانند کشور آمریکا تردیدهای این چنینی برای نام گذاری وجود ندارد ، چرا که آلمان کشوری بسیار سکولار است. به عبارت دیگر ممکن است در نهایت با این نام‌گذاری مخالفت شود، اما به هر حال این نام برای آلمانی‌ها جالب و بدون مشکل خواهد بود.


اما بدون توجه به آن‌که سرانجام این تلسکوپ چه نامی خواهد گرفت، مطمئنا تصاویر جالب و مفیدی در اختیار دانشمندان و علاقه‌مندان قرار خواهد داد.

 

منبع : خبر آنلاین - شبکه فیزیک هوپا


لیزرهای 5 میلیون کیلومتری برای آزمایش نظریه اینشتین

لیزرهای 5 میلیون کیلومتری برای آزمایش نظریه اینشتین

 

قرار است سه فضاپیما در فاصله 60 میلیون کیلومتری زمین مستقر شوند و با شلیک پرتوهای لیزر به سمت یکدیگر، مثلثی متساوی‌الاضلاع به ضلع 5 میلیون کیلومتر را تشکیل و نظریه نسبیت آلبرت اینشتین را بررسی کنند.

فیزیکدانان امیدوارند این ماموریت رویایی که لایزا (LISA) نام گرفته، امکان اثبات وجود امواج گرانشی را که در نظریه مشهور نسبیت عام اینشتین پیش‌بینی شده، فراهم کند. وجود امواج گرانشی آخرین قسمت از نظریه نسبیت عام است که هنوز درستی آن اثبات نشده است.

این ماموریت که با همکاری ناسا و آژانس فضایی اروپا، اسا انجام می‌شود، از سه فضاپیما استفاده می‌کند که در هر کدام مکعب‌های پلاتین طلایی رنگی شناور است. پرتوهای لیزری که بین دو فضاپیما شلیک می‌شوند، برای اندازه‌گیری دقیق تغییر فاصله بین مکعب‌ها استفاده می‌شوند. این تغییرات توسط امواج گرانشی تولید می‌شوند که توسط رویدادهای فاجعه‌باری مانند برخورد دو سیاه‌چاله در اعماق فضا منتشر می‌شوند.

لیزرهای 5 میلیون کیلومتری برای آزمایش نظریه اینشتین .نظریه نسبیت عام اینشتین پیش‌بینی می‌کند که وقتی اجسام بزرگی مانند سیاه‌چاله‌ها با هم برخورد می‌کنند، موج‌های کوچکی در فضا منتشر شده و فضا و زمان را در جهن انتشار خود تغییر می‌دهند. این امواج به نام امواج گرانشی شناخته می‌شوند.

حالا در آستانه آغاز این ماموریت، یک گروه از کارشناسان بین‌المللی جزئیات این ماموریت فضایی بزرگ را شرح داده‌اند که در صورت موفقیت می‌تواند بینش‌های جدیدی در مورد جهان اطرافمان به ما بدهد.

پروفسور جیم هوگ، کارشناس امواج گرانشی از دانشگاه گلاسکو و عضو کمیته پیاده‌سازی این طرح‌ها در این باره گفت: «امواج گرانشی آخرین بخش از نظریه نسبت عام اینشتین هستند که هنوز درستی آن اثبات نشده است. این امواج زمانی که اشیای غول‌پیکری مانند سیاه‌چاله‌ها یا ستارگان متلاشی شده در فضا شتاب می‌گیرند، تولید می‌شوند. شاید دلیل این موضوع آن باشد که آن‌ها توسط نیروهای جاذبه قدرتمندتری مانند سیاه‌چاله‌های بزرگ به سمت اشیا دیگر کشیده می‌شوند. متاسفانه ما هنوز هم نتوانستیم آن‌ها را شناسایی کنیم، چرا که این امواج بسیار ضعیفند. اگرچه آزمایش‌های جدیدی که ما در حال کار روی آن‌ها هستیم، پتانسیل بالایی برای کمک به ما در شناسایی و ردیابی این امواج دارند».

تلاش‌هایی که در سطح زمین برای یافتن امواج گرانشی انجام شده، تاکنون با موفقیت همراه نبوده و در این جا فقط می‌توان به دنبال امواج گرانشی با فرکانس‌های بسیار بالا بود.

دانشمندان قبلا توانسته‌اند تعدادی از پیش‌بینی‌های منتج از نظریه نسبت عام اینشتین را اثبات کنند. برای مثال خم شدن نور در اثر نیروی جاذبه، این‌که گرانش با سرعت ثابتی حرکت می‌کند، زمان توسط جاذبه منحرف می‌شوند و زمان و فضا قابل خم شدن هستند، همگی آزمایش و تایید شده‌اند. دیگر پیش‌بینی‌های نظریه نسبیت مانند رابطه مشهور E=mc2

 نیز سالیان سال است که تایید شده‌اند.

 

لایزا که مخفف عبارت آنتن فضایی تداخل‌سنج لیزری است، با تکیه بر فاصله بسیار زیاد بین سه فضاپیما می‌تواند امواج گرانشی را در فرکانس‌های بسیار پایین شناسایی کند. این بزرگ‌ترین آشکارسازی است که تاکنون ساخته شده است.

البته قبل از اجرای این پروژه بزرگ، ماموریت آزمایشی کوچک‌تری به نام مسیریاب لایزا توسط مهندسان انگلیسی در شرکت فضایی Astrium EADS در حال ساخته شدن و اجراست که سال آینده پرتاب خواهد شد.

البته دانشمندان قبلا شروع ساخت ابزارهایی را که در ماموریت لایزا به کار گرفته خواهند شد را آغاز کرده‌اند، اما انتظار نمی‌رود که آن‌ها تا قبل از سال 2020 آماده به کار شوند.

دانشمندان امیدوارند بعد از شناسایی امواج گرانشی، اطلاعات جدیدی در مورد جهانی که نمی‌توان با پرتوهای الکترومغناطیسی مانند نور ، امواج رادیویی و اشعه‌های ایکس دید، به دست بیاورند.

پروفسور شیلا روان که امواج گرانشی را در دانشگاه گلاسکو مطالعه می‌کند، در این باره اضافه کرد: «سیاه‌چاله‌ها آن‌قدر متراکم هستند که هیچ نور و یا پرتوی نمی‌تواند از داخل آن‌ها خارج شود. اما امواج گرانشی که از فضازمان پیچیده شده در اطراف سیاهچاله‌ها منتشر می‌شود، می‌تواند روش جدیدی برای نگاه کردن به آن‌ها به ما بدهد. هم‌چنین می‌توان در مورد وضعیت ماده در داخل ستاره‌های متلاشی شده اطلاعات زیادی کسب کرد».

دکتر رالف کوردی مدیر توسعه تجارت‌های علمی و اکتشافی در Astrium EADS که در حال ساخت مسیریاب لایزا است، در این باره گفت: «تلاش برای اندازه‌گیری رویدادهای کهکشانی مانند سیستم‌های ستاره‌های در حال نابودی یا برخورد سیاه‌چاله‌های غول‌پیکر نیاز به فناوری‌های بسیار دقیق‌تری دارد. هدف اصلی ما اثبات این موضوع است که این فناوری درست کار می‌کند. بعد از مطمئن شدن از این قضیه، ما می‌توانیم سه فضاپیما را با فاصله 5 میلیون کیلومتری از یکدیگر قرار دهیم، به طوری که فقط از طریق پرتوهای لیزر با هم ارتباط داشته باشند و به این ترتیب می‌توان موقعیت آن‌ها را با دقت بی‌نظیر 40 در هر هزار میلیارد قسمت از یک متر اندازه‌گیری کرد.

منبع: خبر آنلاین


خورشید دنباله دار میهمان را بلعید

خورشید دنباله دار میهمان را بلعید

 

ستاره دنباله دار ناشناسی که در اطراف خورشید دیده شده بود و برای اخترشناسان ناشناس به نظر می آمد سرانجام توسط خورشید بلعیده شد و در تاریکی فرو رفت.تلسکوپ سوهو توانست تخریب و مرگ این ستاره دنباله دار را در حالی که به خورشید نزدیک می شد را رصد کرده و تصاویر آن را به ثبت برساند. این جرم قبل از اینکه اخترشناسان فرصت شناسایی آن را پیدا کنند توسط خورشید بلعیده شد.این ستاره دنباله دار ناشناخته تا روز جمعه در تصاویر سوهو به چشم می خورد اما روز پس از آن ناپدید شد. این سومین ستاره دنباله داری است که طی سال جاری در اطراف خورشید دیده شده است. به نظر می رسد این اجرام یخی با نام ستاره های دنباله دار خورشید گرد از خارج از منظومه خورشیدی به خورشید نزدیک شده و با نزدیک شدن آنها به خورشید هیچ راهی برای ادامه بقا برای آنها باقی نخواهد ماند.ستاره محکوم به مرگی که توسط سوهو ردیابی شده است در کنار دیگر ستاره های دنباله داری که طی سال جاری رصد شده اند، گروهی از اجرام کیهانی به نام ستاره های دنباله دار کروتز هستند. نام این گروه از نام اختر شناس آلمانی قرن 19 میلادی "هاینریش کروتز" برگرفته شده است، وی اولین فردی بود که اعلام کرد این ستاره های دنباله دار می توانند بخشی از ستاره ای بزرگتر باشند که طی قرنهای پیش متلاشی شده است.محاسبات و تخمینهای اخترشناسان نشان می دهد بیش از هزار و 600 ستاره دنباله دار در منظومه خورشیدی وجود دارند که طی سفر خود برای عبور از کنار خورشید با قلب این ستاره بزرگ و درخشان برخورد می کنند و نابود می شوند.تلسکوپ فضایی سوهو که بخشی از پروژه ای مشترک میان ناسا و آژانس فضایی اروپا به شمار می رود برای ثبت تصاویر ستاره های دنباله دار خورشید گرد در حالی که از کنار خورشید عبور می کنند یا توسط خورشید بلعیده می شوند در موقعیت بسیار مناسبی قرار دارد.بر اساس گزارش ان بی سی، این تلسکوپ از صفحه ای مرکزی برای خنثی کردن درخشش کورکننده خورشید و به ثبت رساندن شعله های خورشیدی و اجرامی که در کنار خورشید در حرکتند استفاده می کند. این تلسکوپ از سال 1995 در حال ثبت اطلاعاتی از ستاره های دنباله دار خورشید گرد بوده است و پیش از آن اخترشناسان با استفاده از دیگر تلسکوپهای فضایی موفق به یافتن 16 نمونه از این ستاره ها شده بودند.

منبع: مهر


وجود سیارات مشابه زمین ( زمین مانند ) در کهکشان راه شیری عادی است

وجود سیارات مشابه زمین ( زمین مانند ) در کهکشان راه شیری عادی است

 

تیم بین المللی ستاره شناسان به سرپرستی دانشمندان دانشگاه لچستر با بررسی کوتوله های سفید که بازمانده برخورد ستاره های مشابه خورشید هستند دریافتند که سیارات فرامنظومه شمسی مشابه زمین در کهکشان راه شیری گسترده شده اند.

این بررسیها می تواند در کشف اشکال مختلف حیات در سیارات حاضر در کهکشان راه شیری نقش مهمی ایفا کند.

ستارگان در ابعاد خورشید اتمسفری غنی از هیدروژن خالص و هلیم خالص دارند اما در بسیاری از این ستارگان عناصر سنگین تری چون کلسیم، منیزیم و آهن نیز دیده می شود.

این محققان با بررسی اطلاعات جمع آوری شده در پروژه ای با عنوان Sdss به این نتایج دست یافتند. در این پروژه، دانشمندان درحال بررسی بیش از 100 میلیون جرم آسمانی حاضر در کهکشان راه شیری هستند.

با بررسی موقعیت، حرکت و طیفهای پرتوهای تابیده شده از کوتوله های سفید، این دانشمندان کشف کردند که حداکثر 20 درصد از این ستارگان دارای سیارات سنگی هستند. با بررسی عناصر شیمیایی بسیاری از این سیارات سنگی که جرم آنها حدود 140 کیلومتر قطر یک شهاب سنگ است مشخص شد که این سیارات حتی می توانند محتوی آب باشند.

براساس گزارش ساینس دیلی، با توجه به این نتایج، وجود اشکالی از حیات حتی از نوع بسیار ساده می تواند در سراسر کهکشان راه شیری پدیده ای بسیار رایج و معمولی باشد.

منبع: GSI.IR


کشف حرکت عجیب سیارات یک نظریه بزرگ کیهانى را به چالش کشید

کشف حرکت عجیب سیارات یک نظریه بزرگ کیهانى را به چالش کشید

 

دانشمند‌ان مى‌گویند: حرکت عجیب سیارات تئورى فضایى اخترشناسان را به چالش کشیده است. یک تئورى غالب درباره سیارات با کشف 9 جهان انتقال دهنده ستارگان دور دست به چالش کشیده شده است. این دانشمند‌ان مى‌گویند: این باور که سیارات همیشه در یک راستا در مدار خورشید خود مى‌چرخند که تقلیدى از چرخش خود ستاره است، کاملا بر عکس شده و این یافته یک بمب واقعى است که به درون حوزه سیارات خارج منظومه شمسى مى‌اندازیم. این یافته بر اساس سیارات خارج منظومه شمسى به دست آمده است. این ایده متحول کننده جدید دانشمند‌ان اخترشناسى براساس کشف 9 سیاره خارج منظومه شمسى مطرح شده است. فرضیه بزرگ درباره سیارات همواره این بوده که این اجرام کیهانى از صفحات غبار و گاز در حال گردش به دور یک ستاره جوان حاصل مى‌شوند و در همان راستاى چرخش ستاره شان به دور آن مى گردند، اما این تیم در تحقیقاتى جدید دریافته‌اند که از 27 سیاره خارج منظومه شمسى 9 سیاره در خلاف جهت چرخش ستاره میزبان خود مى‌گردند و این یافته تئورى بزرگ را به چالش کشیده است.

منبع: ایسنا


اخترشناسان بزرگترین دنباله دار را اندازه‌گیرى کردند

 

اخترشناسان بزرگترین دنباله دار را اندازه‌گیرى کردند

 

این دنباله دار «مک ناوت» نام دارد که در سال 2007 مردم سراسر دنیا آن را هنگام عبور از آسمان مشاهده کردند و تصور مى‌شود بزرگترین دنباله‌دارى است که تاکنون شناخته شده است.

این دنباله دار از سال 1965 درخشانترین دنباله‌دار رصد شده است و در برخى از نقاط زمین حتى با چشم غیر مسلح هم در آسمان شب قابل مشاهده بوده است.

به گفته اخترشناسان، دنباله قابل رویت این جرم آسمانى حدود 35 درجه طول دارد که تقریبا برابر با اندازه 70 کره ماه کامل است که دنبال هم ردیف شده باشند.

کاوشگر سازمان فضایى اروپا (اسا) موسوم به اولیسه در فوریه سال 2007 به طور اتفاقى و به سختى از عرض دنباله این دنباله دار عبور کرد.

اولیسه که براى مطالعه روى اتمسفر خورشید طراحى شده اطلاعاتى را درباره چگونگى اثرگذارى عبور این دنباله دار روى بادهاى خورشیدى ثبت کرد.

وقتى دنباله دار نزدیک خورشید قرار مى‌گیرد، حرارت، یخ‌هاى این سنگ فضایى را تبخیر کرده و غبارى را آزاد مى‌کند که دنباله درخشان دنباله دار را تشکیل مى‌دهد.

دانشمند‌ان مى‌گویند 18 روز طول کشید تا اولیسه از میان منطقه باد خورشیدى که با دنباله دار تصادم کرده بود، عبور کند.

منبع: GSI.IR


آتشفشان ایسلند ذوب یخ‌هاى قطبى را سرعت بخشیده است

آتشفشان ایسلند ذوب یخ‌هاى قطبى را سرعت بخشیده است

 

نتایج تحقیقات جدید دانشمندان حاکى از آن است که فوران اخیر آتشفشان ایسلند، به فرایند ذوب یخ‌هاى قطبى سرعت بخشیده است.بنا بر اعلام کارشناسان، فوران اخیر آتشفشان ایسلند که در زیر سطح لایه‌هاى یخ‌ها رخ داد، بیش از گرم‌شدن هوا منجر به ناپدید شدن قطعات یخ شد.میزان ذوب شدن یخ‌ها بیش از آن است که به طور سالانه قابل اندازه‌گیرى باشد؛ پیش‌بینى مى‌شود بین 10 تا 20 سال در شرایط ثابت آب‌ و هوایى زمان لازم باشد تا این کوه یخ به وضعیت عادى خود بازگردد. قرن‌‌ها طول مى‌کشد تا حفره ناشى از فوران مواد مذاب از دهانه این آتشفشان پر شود.

 

منبع: خبرگزاریفارس


نوسانات هسته زمین طی 6 سال گذشته مسیر چرخش سیاره را مقداری تغییر داد

نوسانات هسته زمین طی 6 سال گذشته مسیر چرخش سیاره را مقداری تغییر داد

 

محققان بر این باورند شبهای تاریک و روزهای درخشان زندگی ما تحت اختیار قلب آشفته سیاره زمین قرار دارند و نوسانات هسته زمین طی 6 سال گذشته توانسته است مسیر چرخش سیاره را به اندازه ای تغییر دهد."نیکولاس گیله" به همراه تیمی از دانشمندان دانشگاه "جوزف فوریه" در فرانسه رفتارهای سیالات هسته زمین را بر اساس محاسبه نوسانات میدان مغناطیسی سیاره، مدلسازی کردند.به گفته گیله درونی ترین بخش هسته خارجی زمین به صورت دوره ای از جریاناتی تند یا کند برخوردار است که این رفتار در میدان مغناطیسی زمین نوسان به وجود می آورد.این میدان مانند رشته ای از نورهای لاستیکی منطقه تحت تاثیر نوسان را به سمت موقعیت اصلی آن می کشاند، رفتاری که به صورت لایه به لایه به بخشهای بالایی نفوذ کرده و درجه چرخش آنها را تحت تاثیر خود قرار می دهد.محققان تاثیر این پدیده را که می تواند منجر به تغییر دادن حرکت زاویه ای زمین شود، بر روی درجه چرخش کل سیاره مورد مطالعه قرار داده و دریافتند طی دوره ای 6 ساله طول روزها با تغییری 0.4 میلی ثانیه ای مواجه شده است، محاسبه ای که نتیجه آن با محاسبات طول روزها در سالهای 1925 تا 1997 همخوانی دارد.بر اساس گزارش نیوساینتیست، در گذشته باور بر این بود که این پدیده در دوره های 60 ساله بر روی طول روزها تاثیر می گذارد اما درجه چرخشی که در طی این مطالعه به دست آمده است، این دیدگاه قدیمی را رد می کند، دیدگاهی که دانشمندان برای 40 سال به آن اعتقاد داشتند.

منبع: خبرگزاری مهر - GSI.IR


کشف حفره لایه اوزون شانسی بوده است

کشف حفره لایه اوزون شانسی بوده است

 

دانشمند انگلیسی که 25 سال پیش در قالب یک تیم موفق به کشف حفره لایه اوزون شده بود اعلام کرد این کشف کاملا شانسی بوده و مطالعات در آن زمان در راستای بررسی چنین بحرانی انجام نمی گرفته است.25 سال پیش یعنی در اواخر قرن بیستم یکی از بزرگترین تهدیدهای زیست محیطی به صورت شانسی کشف شد. در ماه می سال 1985 حفره ای در لایه اوزون در ارتفاعات اتمسفر و بر فراز قطب جنوب کشف شد. دانشمندان با دیدن این حفره هشدار دادند احتمال گسترش این حفره به دیگر نقاط جهان و افزایش میزان خطر ابتلا به سرطان تحت تاثیر پرتوهای خورشیدی وجود خواهد داشت.کاهش تدریجی لایه محافظتی اوزون که تمامی گونه های حیات بر روی زمین را از آسیبهای پرتوهای ماورا بنفش خورشیدی حفظ می کند تحت تاثیر آزادسازی مواد شیمیایی دست ساز بشر در اتمسفر، خطر ابتلا به سرطان کشنده پوست و عوامل نابینا کننده را افزایش داد. بحرانی که سیاستمداران را مجبور به واکنش سریع و شدید کرد.درست دو سال پس از این کشف که توسط تیمی سه نفره از دانشمندان انگلیسی صورت گرفته بود، جوامع بین المللی پیش نویس پروتوکل مونترآل را آماده کردند. توافق نامه ای که به منظور ممانعت و کاهش تدریجی استفاده از مواد شیمیایی مخرب لایه اوزون از قبیل کلروفلروکربنها یا CFC های مورد استفاده در صنایع تولید یخچال و اسپری های خوشبو کننده ارائه شده بود.این پیش نویس به سرعت باعث متوقف شدن استفاده از این مواد شیمیایی در بسیاری از کشورهای جهان شد. بریتانیا تولید و مصرف این مواد را در سال 1995 متوقف کرد. حرکتی که پنج سال بعد توسط دیگر کشورهای توسعه یافته دنبال شد. در سال 2009 تمامی اعضای سازمان ملل متحد پروتوکل اصلی منع استفاده از مواد مخرب لایه اوزون را امضا کردند. قراردادی که به عنوان یکی از موفقیت آمیزترین قراردادهای زیست محیطی بین المللی شناخته می شود.اکنون با گذشت یک چهارم قرن از انتشار اولین اخبار در رابطه با این بحران یکی از اعضای تیم سه نفره از دانشمندان انگلیسی اعلام کرده در کشف این پدیده شانس نقش بسیار مهمی را ایفا کرده است."جاناتان شنکلین" که به همراه دو دانشمند دیگر اطلاعات کلیدی این کشف را در "اکتشاف قطبی انگلستان" جمع آوری کرده بود می گوید شانس همانطور که در بسیاری از دیگر اکتشافات علمی نقش دارد در این کشف علمی نیز نقشی کلیدی به عهده داشته است.در آن زمان یعنی در اوایل دهه 1980 دانشمندان انگلیسی به شدت تحت فشار دولت محافظه کار "مارگارت تاچر" قرار داشتند. به ویژه برنامه های طولانی مدت نظارتی علمی با مشکلات فراوانی مواجه بودند. یکی از این برنامه ها ویژه اندازه گیری سالانه گاز اوزون اتمسفر طراحی شده بود که از دهه 1950 به عهده ایستگاه تحقیقاتی هالی برنامه اکتشاف قطبی انگلستان گذاشته شده بود.شنکلین می گوید: "در دهه 1980 این برنامه به شدت در جستجوی یافتن مسیری برای اقتصادی شدن بود و برنامه کنترل اوزون در ایستگاه هالی در معرض متوقف شدن قرار گرفته بود. به نظر نمی آمد چیزی در حال تغییر کردن باشد و دلایل بسیار محدودی برای ادامه فعالیت این برنامه وجود داشت. اما این برنامه در دسته برنامه هایی قرار داشت که می توانست شواهد مهمی را برای اتخاذ تصمیمهای جدی سیاسی با هدف نجات سیاره زمین فراهم آورد."در واقع محاسبات به عمل آمده در هالی به منظور کنترل طولانی مدت لایه اوزون نبوده است بلکه با هدف بهبود پیش بینی آب و هوا و تایید نظریه هایی در رابطه با چرخه اتمسفری انجام می گرفت. با این حال به تدریج آشکار شد که لایه های اوزون اتمسفر در بهار قطب جنوب یعنی در ماه های اکتبر و سپتامبر به اندازه قابل توجهی کاهش پیدا می کنند در حالی که میزان بازگشت آن در فصل تابستان قطبی نیز بسیار محدود بود.در آن زمان حدسیات علمی بر اساس نظریه های جدید در رابطه با چگونگی تاثیر مواد شیمیایی دست ساز بشر بر روی لایه اوزون در استراتوسفیر اتمسفر وجود داشت. با این همه در اوایل دهه 1980 هیچ کس توجهی به کاهش شدید گاز در لایه اوزون قطب جنوب در پایان هر زمستان قطبی نداشت. منطقه ای که اولین پرتوهای خورشیدی در آسمانش رسوخ کرده و باعث شکل گیری واکنش اوزون و مواد مخرب شیمیایی این گاز می شد. مطالعه سال 1985 نشان داد که کمترین مقادیر اوزون که در اواسط اکتبر مشاهده می شود در میان سالهای 1975 تا 1984 در حدود 40 درصد کاهش یافته است. آماری که نشان دهنده یک حفره واقعی نبود اما در هر حال نگران کننده به شمار می رفت.شکلین می گوید: "تا آنجایی که به یاد دارم هیچ لحظه افتخار آمیز اکتشافی در این مطالعه وجود نداشت و بیشتر ترکیبی از کنار هم قرار گرفتن قطعات اطلاعاتی بود تا اکتشاف." اطلاعات با استفاده از تجهیزات بسیار ساده ای که برای کنترل میزان طول موجهای مختلف ماورا بنفش آسمان را تحت نظر می گرفت، جمع آوری شدند.این مطالعه باعث آشفتگی و نگرانی شدید شد و حتی برخی از دانشمندان آمریکایی که با استفاده از ماهواره های پیچیده در حال کنترل لایه اوزون بودند آن را باور نکردند. تحلیلهای ابتدایی آنها هیچ نوع کاهشی را در گاز موجود در لایه اوزون نشان نمی داد، اما بررسی دوباره اطلاعات به دست آمده از ماهواره ها، نظریه دانشمندان انگلیسی را تایید کرد. شنکلین معتقد است دانشمندان آمریکایی در دریایی از اطلاعات به دست آمده از ماهواره ها غرق شده بودند و از این رو نتوانستند این بحران را ردیابی کنند.بر اساس گزارش ایندیپندنت، 20 سال پس از پروتوکل مونترآل، اکنون می توان نشانه هایی را از احیای حفره لایه اوزون مشاهده کرد، بحرانی که برای بازسازی کامل به چندین دهه دیگر زمان و توجه نیاز خواهد بود.

منبع: خبرگزاری مهر - GSI.IR


آب و عناصر حیات بر روی یک اخترواره کشف شد

آب و عناصر حیات بر روی یک اخترواره کشف شد

 

اخترشناسان موفق شدند در یکی از بزرگترین اخترواره های منظومه خورشیدی پوششی از یخ و مواد زیستی کشف کنند. کشفی که می تواند از نظریه وجود ضروریات حیات بر روی اخترواره ها پشتیبانی کند.این صخره فضایی که 24 Themis نام دارد تقریبا به اندازه جزیره سیسیل بوده و در کمربند اصلی اخترواره های خورشید میان مریخ و مشتری در حرکت است. فاصله این اخترواره از زمین نیز در حدود 300 میلیون کیلومتر محاسبه شده است.کشف آب و مواد زیستی بر روی این اخترواره می تواند گواهی بر تایید این نظریه باشد که اخترواره ها در گذشته های بسیار دور بسیاری از ضروریات زندگی را به زمین انتقال داده اند و به این شکل زمینه ساز ظهور حیات بر روی زمین شده اند.گروهی مستقل از اخترشناسان پس از مشاهده این صخره 200 کیلومتری با استفاده از تلسکوپ IRTF ناسا که بر روی قله کوه مائونا کی در هاوایی قرار دارد وجود مواد یافت شده را در ساختار اخترواره  24 Themis تایید کردند.تحلیل نور مادون قرمزی که از سطح اخترواره بازتابیده می شد آشکار ساخت که برخی از طول موجهای نوری توسط مولکولهای آب جذب می شوند. همچنین تحقیقات بیشتر توانست پرده از راز وجود مولکولهای زیستی بر روی سطح این صخره فضایی بردارد.جاش امری دانشمند سیاره شناس دانشگاه تنسی می گوید: "مواد زیستی ردیابی شده بر روی این صخره بسیار پیچیده به نظر آمده و از زنجیره های طولانی مولکولی تشکیل شده اند. شاید بارش چنین موادی در قالب شهاب بارانها بر روی زمین خالی از حیات، جرقه آغازی برای گسترش حیات بر روی سیاره زمین بوده است."کشف آب منجمد بر روی این اخترواره شگفتی بسیاری از دانشمندان را برانگیخته است زیرا گرمای خورشید می تواند به اندازه ای سطح اخترواره را گرم کند که تمامی یخهای موجود بر روی آن ذوب شوند. یکی از توضیحات محتمل برای وجود آب منجمد بر روی این جرم کیهانی این است که یخ موجود در هسته اخترواره تحت تاثیر نور خورشید ذوب و سپس تبخیر شده و طی عبور از میان خلل و فرج سنگهای پوسته به سمت خارج به تدریج دوباره منجمد شده است.در تحقیقاتی دیگر تیمی از دانشمندان به مدیریت "هامبرتو کمپینز" از دانشگاه فلوریدا با زمانبندی رصد اخترواره به بررسی دوره های چرخش آن در هر هشت ساعت پرداختند و در نهایت نقشه ای ویرایش نشده از سطح اخترواره ارائه کردند. این نقشه نشان می دهد سطح این اخترواره از لایه ای نازک از یخ پوشیده شده است که ضخامت آن بیش از یک ده هزارم میلیمتر نیست. در مقاله ای که در تایید این تحقیقات نگاشته شده است "هنری سیه" از دانشگاه کوئینز این لایه نازک یخی را با فسلیهای موجود در اخترواره ارتباط داده است. بقایایی از منظومه خورشیدی که بسیاری آنها را از بین رفته تلقی می کنند.وی می گوید:" این لایه بسیار نازک بوده و مشابه یخهایی که در روزهای برفی زمین را می پوشانند نیست. ما واقعا فکر نمی کنیم یخ بتواند در کمربند اخترواره ای جان سالم به در ببرد، حداقل بر روی سطح یک اخترواره چنین پدیده ای غیر ممکن است."از دیگر دلایل جالب توجه بودن چنین کشفی این است که شاید در نهایت بتوان توضیح داد چگونه دو سوم از زمین در میان آب غوطه ور شده و به این شکل تکه ای سنگی سوزان و خشک به بهشتی برای آغاز حیات تبدیل شده است. زمین در حدود 4.5 بیلیون سال پیش در قالب تکه صخره ای خشک و سوزان در نزدیکی خورشید به وجود آمد اما خترواره هایی که مسافران بخشهای خنک تر فضا بودند برای هزاران سال با سطح زمین برخورد کرده و تمامی آبی که در پوسته خود داشته اند را بر روی این صخره خشک آزاد کرده اند. در آن زمان اخترواره ها بسیار بیشتر از زمان حال بوده اند و شاید مقادیر بیشتری آب را در خود حمل می کرده اند.بر اساس گزارش گاردین، کشف آب منجمد در یکی از دورافتاده ترین نقاط کمربند اخترواره ای احتمال وجود آب در میان منظومه های خورشیدی بیگانه را نیز در دیگر نقاط جهان هستی مطرح می کند. به گفته "امری" شاید آب و مواد زیستی به عنوان سنگهای بنای حیات، در مناطق قابل حیات ستارگان دیگر موادی عادی و رایج به شمار روند. وی معتقد است با جستجو برای کشف این عوامل حیات بخش بر روی دیگر اجرام در ورای منظومه خورشیدی توسط اخترشناسان، سالهای در پیش رو به سالهایی هیجان انگیز برای علم نجوم تبدیل خواهند شد.

منبع: GSI.IR


کشف خورشید تاریک به عنوان نزدیک ترین همسایه زمین

کشف خورشید تاریک به عنوان نزدیک ترین همسایه زمین

 

اخترشناسان جرمی کم نور در فاصله ای کمتر از 10 سال نوری از زمین را به عنوان نزدیکترین کوتوله قهوه ای معرفی کردند که تا به حال در همسایگی سیاره زمین شناسایی شده است.این ستاره به اندازه ای کم فروغ است که ساکنان سیاره ای که در مدار این ستاره در حرکت است، خورشیدی تاریک را در آسمان پرستاره روزهای خود خواهند دید.این کشف جدید نشان می دهد کوتوله های قهوه ای اجرامی بسیار رایج و متداول بوده و امکان کشف آنها در فاصله ای بسیار نزدیکتر به زمین نیز وجود دارد. جرم کوتوله ای قهوه ای به اندازه ای کم است که هرگز حرارت آنها به درجه حرارتی برای به وجود آوردن واکنشهای همجوشی گداختی نخواهد رسید. واکنشهایی که در ستاره های پر حرارتی مانند خورشید رخ می دهد و عامل اصلی درخشش ستاره ها هستند.اخترشناسان دانشگاه هرتفوردشایر انگلستان با استفاده از ردیابی پرتوهای مادون قرمزی که از این جرم تابش داده می شود موفق به کشف این کوتوله قهوه ای با نام UGPS 0722-05 شده اند. این خورشید تاریک در فاصله 9.6 سال نوری از زمین قرار دارد، فاصله ای که دو برابر فاصله ستاره "پروکسیما - قنطورس" یا نزدیک ترین ستاره همسایه زمین پس از خورشید تخمین زده شده است. در چنین فاصله ای این ستاره کوتوله هفتمین ستاره یا سیستم ستاره ای سرد و نزدیک به خورشید به شمار می رود که پس از 63 سال از کشف آخرین ستاره همسایه به تازگی شناسایی شده است.دانشمندان اعلام کرده اند که فاصله تخمین زده شده محاسبه ای ابتدایی بوده و بر اساس شیوه "پارالکس" یا اختلاف دید به دست آمده است. این شیوه روشی متداول و قابل اطمینان برای تعیین فاصله ستاره ها از زمین به شمار می رود: در صورتی که فردی بر روی زمین موقعیت ستاره ای را اندازه گیری کند و پس از گذشت یک ماه دوباره همان ستاره را مشاهده کند، شاهد تغییر اندک موقعیت ستاره خواهد بود زیرا در زمان دوم ستاره از نقطه ای متفاوت از مدار زمین به دور خورشید رصد می شود. با دانستن ابعاد مدار زمین اخترشناسان قادر خواهند بود فاصله ستاره را با استفاده از میزان حرکات قابل مشاهده آن اندازه گیری کنند.اما در حال حاضر دانشمندان اندازه های دقیق پارالکس را در اختیار ندارند تا بتوانند فاصله دقیق کوتوله قهوه ای از زمین را تعیین کنند. اما در صورتی که اندازه گیری های اولیه درست باشند این کوتوله نزدیکترین کوتوله قهوه ای خواهد بود که تا به حال در اطراف زمین مشاهده شده است.این کوتوله در عین حال با داشتن درجه حرارتی برابر 130 تا 230 درجه سلسیوس سردترین و با تابش تنها 0.000026 درصد از انرژی ستاره ای مانند خورشید تاریک ترین و کم فروغ ترین ستاره کشف شده همسایه زمین معرفی شده است. انرژی این کوتوله قهوه ای بیشتر به شکل پرتوهای مادون قرمز منتشر می شود تا نور مرئی و 3.8 میلیون سال زمان نیاز خواهد بود تا انرژی این جرم با خورشید برابری کند.بر اساس گزارش نیوساینتیست، ابعاد UGPS 0722-05 برابر سیاره مشتری است اما جرم آن پنج تا 30 برابر این سیاره تخمین زده شده است

.منبع: خبرگزاری مهر -  GSI


خلیج فارس یک آزمایشگاه زیست محیطى طبیعى است

خلیج فارس یک آزمایشگاه زیست محیطى طبیعى است

 

حمید علیزاده در آستانه روز ملى خلیج فارس، در خصوص پدیده زیست محیطى گرم شدن زمین و محیط هاى آبى گفت: خلیج فارس در نزدیک حاره واقع شده و عمق کمى دارد. وى با اشاره به اینکه از این رو آبزیان موجود در آن در شرایط سخت زندگى مى کنند اظهار داشت: در صورت تغییر اقلیم اتفاقى که ممکن است در‌آینده در محیط هاى آبى تجربه کنیم هم اکنون در خلیج فارس مشاهده مى شود از این رو یک آزمایشگاه زیست محیطى بسیار با ارزش است. علیزاده در خصوص اهمیت و ارزش اقتصادى خلیج فارس نیز گفت: استقرار صنایع پتروشیمی‏ ایران در سواحل خلیج فارس و استفاده از سواحل براى توسعه صنعتى و گسترش صنایع پتروشیمى بیش از پیش اهمیت این بخش را مشخص مى کند. وى افزود: در خلیج فارس صنایع پتروشیمى ، نفتى ، انتقال ، اکتشاف و بهره بهردارى نفت و گاز صورت مى گیرد و بخش عمده ترابرى کالا و آبزیان مصرفى کشور نیز از محیط هاى دریایى پیرامون آن انجام مى شود. معاون پژوهشى موسسه ملى اقیانوس شناسى با تاکید بر لزوم شناخت روش‏هاى حفاظت از سواحل اظهارداشت: در ‏این راستا، لزوم انتقال و آموزش دانش حفاظت از محیط‏ هاى آبى ، مهم و حیاتى است. علیزاده با اشاره به برگزارى دوره هاى آموزشى کوتاه مدت از سوى موسسه ملى اقیانوس شناسى گفت: آموزش دانش دریایى بین متخصصان و تصمیم سازان توسعه دریایى یکى از برنامه‏هاى راهبردى این موسسه است. وى به برگزارى دوره‏هاى آموزشى کوتاه مدت به عنوان یکى از وظایف جارى این موسسه اشاره کرد و اظهار داشت: ‏این موسسه سالانه بیش از 15 دوره آموزشى را با موضوعات مختلف در دفتر مرکزى تهران و یا در ‏ایستگاه هاى پژوهشى نوشهر، بوشهر و چابهار برگزار می‏کند. علیزاده که استادى دوره آموزشى حفاظت از سواحل خلیج فارس را در کارنامه خود دارد، گفت: کارگاه آموزشى حفاظت از سواحل خلیج فارس، به منظور آگاهى کارشناسان شرکت ملى صنایع پتروشیمى ‏ایران در ‏ایستگاه پژوهشى اقیانوس ‏شناسى موسسه ملى اقیانوس شناسى در شهرستان چابهار برگزار شد. وى با بیان اینکه این کارگاه به منظور آشنایى کارشناسان شرکت ملى صنایع پتروشیمى ‏ایران برگزار شد افزود: در واقع اقیانوس‏شناسى علمى است که داراى شاخه هاى متعدد و پیچیده است ازاین رو برگزارى چنین دوره هاى آموزشى با هدف آشنایى بیشتر کارشناسان با این مقوله الزامى است. معاون پژوهشى موسسه ملى اقیانوس‏شناسى، با بیان اینکه آب‏ها و اقیانوس‏ها براى کره زمین حیاتى است، اظهار داشت: بحث وجود و عدم وجود آب و اقیانوس‏ها در زمین و کرات دیگر، از جمله موضوعات مورد بررسى در حوزه اقیانوس‏شناسى است. علیزاده در پایان سخنان خود گفت: یکى از دستاوردهاى اصلى ‏این کارگاه آموزشى، شناساندن ویژگی‏هاى مختلف محیط دریایى خلیج فارس به متخصصانى است که وظیفه حفاظت از ‏این محیط را برعهده دارند. روز ملى خلیج فارس در تقویم رسمى کشور 10 اردیبهشت ماه است.

GSI


7 خطری که زمین را تهدید می کنند

7 خطری که زمین را تهدید می کنند

 

ناتوانی انسان و جوامع مدرن و پیشرفته انسانی در برابر بلایای طبیعی نکته ای تامل برانگیز است که در شرایط بحرانی می تواند منجر به خسارات باور نکردنی جانی یا مالی شود. در گزارشی به برخی از این شرایط که انسانها در برابر آن عملا ناتوانند اشاره شده است.پیش از اینکه آتشفشان "ایجافجالاجوکول" تصمیم به آتش بازی بگیرد تعدادی از افراد پیش بینی می کردند یک انفجار کوچک آتشفشانی قادر خواهد بود برای یک هفته تقریبا تمامی پروازها را در سرتاسر اروپا مختل کند. انسان بر این باور است در جامعه مدرن، پیچیده و قابل انعطاف زندگی می کند از این رو درماندگی سریع انسانها و جوامع در زمان آغاز فعالیت یک آتشفشان کمی غافلگیر کننده است.با این حال آتشفشانها تنها سلاحهای مغلوب کننده طبیعت به شمار نمی روند. در واقع سلسله ای از فجایع بالقوه وجود دارند که می توانند نتایج غیر قابل پیش بینی و ترسناکی در پی داشته باشند. در ادامه به برخی از این وقایع که نشریه تلگراف آنها را منتشر کرده است اشاره خواهد شد:

طوفانهای خورشیدی: هر چند روز یک بار تغییرات در میدان مغناطیسی خورشید طوفانهای عظیمی به وجود می آورد که به فورانهای توده ای خورشیدی یا CME شهرت دارند. به گفته محققان این فورانها بیلیونها تن از مواد و ذرات را با سرعتی برابر هشت میلیون کیلومتر بر ساعت به بیرون پرتاب می کنند و این شرایط اقلیمی معمولا برای زمینیان دردسر ساز می شود.در مارچ 1989 CME بزرگی نیمکره شمالی زمین را تحت تاثیر خود قرار داد و در حدود هزار و 500 گیگاوات الکتریسیته را (الکتریسیته ای 25 برابر میزان الکتریسیته شبکه ملی انرژی در آمریکا) به اتمسفر وارد کرد. در اثر این رویداد شبکه برق کانادا تخریب شد و برای 9 ساعت دسترسی حدود 6 میلیون نفر به الکتریسیته قطع شد.اطلاعات تاریخی نشان می دهند امکان اینکه انرژی چنین طوفانهایی 10 برابر بیشتر باشد نیز وجود دارد. به گفته جان کاپنمن از شرکت Metatech دورانهای طولانی مدت قطعی برق می تواند از ابعاد قاره ای به کل سیاره سرایت پیدا کند. به گفته وی در صورتی که یکی از این طوفانها به آمریکا یا شمال اروپا وارد شود، بازسازی و بازیافت انرژی الکتریسیته در این مناطق از ماه ها تا سالها به طول خواهد انجامید. همچنین احتمال اختلال بخشهای حیاتی از سازه های انسانی از قبیل سیستم آب آشامیدنی، نگهداری از مواد غذایی و داروهای فاسد شدنی، سیستم فاضلاب و سیستم حمل و نقل و ارتباطات برای چندین روز وجود دارد. برای مثال اختلال در مصرف دارو برای بیماران دیابتی می تواند تاثیرات خطرناک و کشنده ای در بر داشته باشد.در واقع این بخشهای گسترش یافته جهان با شبکه های پیچیده انرژی اند که بیشترین خسارتها را از چنین طوفانهای سهمگینی خواهند دید. در این میان احتمال از کار افتادگی ماهواره ها نیز وجود دارد که در این صورت هواپیماها و کشتی ها باید برای مسیر یابی از شیوه های قدیمی استفاده کرده و توانایی پیش بینی آب و هوایی انسانها تا حد قابل توجهی کاسته خواهد شد. تمایل بیشتر این طوفانها به سوی قطبهای زمین است به همین دلیل عرض جغرافیایی بالای 40 درجه در معرض خطر بیشتری قرار دارند. پیش بینی زمان وقوع این طوفانها بسیار مشکل است اما احتمال همزمان بودن آنها با دوران فعال بودن خورشیدی زیاد است که به گفته دانشمندان دوره جدید فعالیتهای خورشیدی به تازگی آغاز شده و زمین طی سالهای آینده شاهد طوفانهای بیشتری خواهد بود.

برخورد شهابسنگ: تقریبا هر هزار سال یکبار زمین مورد اصابت یک شهابسنگ نسبتا کوچک با عرض 50 متر یا بیشتر قرار می گیرد. در حالی که این اجرام به نسبت صخره چند کیلومتری که نسل دایناسورها را از روی زمین برداشت، سنگریزه به نظر می آیند اما همچنان می توانند حفره های بزرگی را بر روی زمین به وجود آورند. در 30 ژوئن 1908 شهابسنگی 30 متری با رودخانه تانگوسکا در سیبری برخورد کرد.  به گزارش مهر، انفجار ناشی از این برخورد برابر انفجار دو مگاتن TNT بوده و موج انفجار آن باعث مسطح شدن هزار و 36 کیلومتر مربع از جنگلهای آن منطقه و نابودی تعداد زیادی از جانداران جنگلها شد. در صورتی که چنین شهابسنگی با یکی از مناطق مسکونی و پرجمعیت زمین برخورد می کرد میزان خسارتهای به بار آمده بسیار گزاف و باور نکردنی می شد.خوشبختانه احتمال وقوع چنین رویدادهایی بسیار کوچک است زیرا بیشترین بخش زمین از آب پوشیده شده و یا جمعیت در آن متمرکز نیست. با این همه برخورد یک شهابسنگ با یک منطقه دور افتاده و خالی از سکنه نیز می تواند عواقبی در بر داشته باشد، برای مثال برخورد یک شهابسنگ در منطقه ای خالی در میان محدوده ای که تنشهای سیاسی در آن وجود دارد می تواند با حمله اتمی به اشتباه گرفته شده و منجر به مقابله به مثل شود.

واژگونی میدانهای مغناطیسی: هر از چند گاهی فعالیتها در اعماق هسته آهنی زمین منجر به واژگونی میدان مغناطیسی زمین می شود، به بیانی دیگر قطب جنوبی این میدان به قطب شمالی و قطب شمالی به جنوبی تبدیل می شود. آخرین واژگونی در این میدان در حدود 780 هزار سال پیش رخ داده و نشانه هایی وجود دارد که به زودی واژگونی دیگری نیز در راه است. به گفته "نیلز اولسن" شدت میدان مغناطیسی زمین طی 150 سال گذشته در حدود هشت درصد کاهش یافته است، این کاهش در برخی مناطق به 10 یا 20 درصد نیز رسیده است.وقوع این فرایند به چندین هزار سال زمان نیاز دارد و طی این مدت زمان لایه میدان مغناطیسی محافظتی که زمین را از طوفانهای خورشیدی محفوظ نگه می دارد نیز از بین خواهد رفت. حیات در زمین طی دوره پیشین واژگونی آسیب چندانی ندیده است و از این رو انتظار نمی رود واژگونی آینده نیز خطری جدی به شمار آید اما انتظار مشاهده تاثیرات جانبی از جمله انباشتگی نیروی الکتریسیته در اتمسفر زمین وجود دارد.

زمین لرزه: زمین لرزه، همانطور که در شیلی، هائیتی و چین مشاهده کردید می تواند مخرب و کشنده باشد. تاثیرات مخرب این پدیده معمولا در منطقه ای به وجود می آید که زمین لرزه رخ داده است اما زمزمه آن در تمامی جهان طنین انداز می شود. در مارچ سال 2010 تایوان مورد هجوم لرزه ای 6.4 درجه ای قرار گرفت. این رویداد خسارت جانی در بر نداشت اما میزان تخریب ساختمانها و پلها بسیار زیاد بوده و پارک علمی "تائینان" بزرگترین تولید کننده تراشه های حافظه رایانه ای و نمایشگرها و تلویزیونهای LCD برای چند روز تعطیل شد. خوشبختانه این تجارت به سرعت کار را از سر گرفت و هیچ کس متوجه کمبود محصولات آن در بازارها نشد اما شاید زلزله بعدی رفتار نرمی با انسانها نداشته باشد.

آتشفشانها: شاید آتش بازی هفته گذشته در ایسلند تنها پیش درآمدی بر رویدادی بود که در حال وقوع است. به گفته محققان افزایش میزان زمین لرزه و فعالیتهای آتشفشانی طی 10 سال گذشته نشان می دهند ایسلند وارد مرحله ای فعالتر شده است. دوره های فعالیتهای بالای آتشفشانی فجایع بزرگی مانند حادثه انفجار آتشفشان "لاکی" در سال 1783 را از خود به جا گذاشته است، در این حادثه بیش از نیمی از جانداران جزیره نابود شده و یک چهارم ساکنان این منطقه در اثر قحطی جان خود را از دست دادند. محققان معتقدند جوامع مدرن باید انطباق پذیری بیشتری با وقوع چنین انفجارهایی پیدا کنند اما خسارتهای اقتصادی و جانی این وقایع بسیار شدید خواهد بود. برای مثال احتمال غیر فعال شدن خطوط هوایی برای بیش از پنج ماه وجود خواهد داشت.فاز فعالیت ایسلند بر اساس تخمین دانشمندان در حدود 60 سال دیگر ادامه خواهد داشت و در سالهای 2030و 2040 به اوج خود خواهد رسید. به گزارش مهر، در این میان زمین لغزه نیز بحران دیگری است که محققان احتمال وقوع آن را در جزایر قناری پیش بینی کرده اند، در صورت وقوع چنین حادثه ای تسونامی عظیمی روی داده، تمامی کابلهای زیر دریا قطع شده و بخش شرقی سواحل آمریکا را سیل فراخواهد گرفت.

فورانهای متانی: آزادسازی ناگهانی توده هایی از گاز گلخانه ای متان از بستر اقیانوسها مشابه آنچه در گذشته رخ داده است می تواند باعث سرعت بخشیدن به گرمای جهانی شود.

تابشهای کیهانی: افزایش ناگهانی پرتوهای کیهانی که از منظومه خورشیدی ساطع می شوند می تواند منجر به آغاز عصر یخبندانی دیگر بر روی زمین شده و شاید زمینه انقراض حیات بر روی زمین به وجود آید. در چنین شرایطی فعالیتهای آتشفشانها چندان هم بد و آزار دهنده به نظر نمی آیند

منبع: خبرگزاری مهر - GSI


فوران آتشفشان ایسلند مى تواند باعث خنک شدن زمین شود

فوران آتشفشان ایسلند مى تواند باعث خنک شدن زمین شود

 

هربرت فورمایر هواشناس دانشگاه وین افزود: میزان بالاى ذرات غبار که از زیر یخچال طبیعى آتشفشان ایسلند خارج شده به لایه استراتوسفر زمین وارد شده و چندین سال آنجا خواهد ماند.استراتوسفر دومین لایه جو زمین است که در ارتفاع 12 کیلومترى زمین قرار دارد.این لایه خشک و حاوى میزان کمى بخار آب است؛ به همین دلیل باد و باران کمى در این لایه مشاهده مى شود و هرگونه ذره غبارى که به این لایه برسد مى تواند مدتها در آنجا باقى بماند.فورمایر مى گوید :"ذرات غبار آتشفشان ایسلند احتمالا یک، دو و حتى سه سال در این لایه باقى خواهند ماند."به گفته وى از آنجا که ذرات غبار مانع از رسیدن اشعه خورشید به زمین شود ، طى این مدت، مى تواند موجب خنک شدن جهانى زمین شود.فوران این آتشفشان و گسترش ابرهایى از خاکستر در آسمان کشورهاى اسکاندیناوى و اروپاى مرکزى موجب لغو پروازهاى هوایى در برخى از این مناطق شده است.

منبع: GSI


کشف ارتباط بین زمستانهای سرد و لکه های خورشیدی

کشف ارتباط بین زمستانهای سرد و لکه های خورشیدی

 

یک استاد فیزیک محیط فضایی با بررسی تغییرات آب و هوایی انگلیس و شمال اروپا در مدت 300 سال گذشته توانست ارتباط بین زمستانهای سرد و لکه های خورشیدی را کشف کند.مایک لاک وود استاد فیزیک محیط فضایی دانشگاه ردینگ در انگلیس به این نتایج دست یافت.دمای هوا در مرکز انگلیس به طور منظم از 351 سال قبل ثبت شده است. با کمک این اطلاعات دانشمندان می توانند مطالعات آماری مفیدی درخصوص تغییرات آب و هوایی به دست آورند. این اطلاعات هواشناسی می توانند دوره "کمینه مائوندر" را هم در بر گیرند.کمینه مائوندر به دوره بین 1645 تا 1715 گفته می شود که در آن فعالیت خورشیدی به حداقل میزان خود رسید. در این دوره در انگلیس و بسیاری از بخشهای قاره اروپا زمستانهای بسیار سرد و طولانی را پشت سر گذاشتند به طوری که از آن به عنوان "عصر یخبندان کوچک" یاد می شود.این دانشمند تاکید کرد که فعالیت خورشیدی برای یک دوره 300 ساله افزایش می یابد و در100 بعد از آن، این فعالیت رو به کاهش می رود. این بدان معنی است که حداکثر فعالیت خورشیدی در 1985 رخ داد و در حال حاضر در فاز نزول به سمت موقعیت مشابه "کمینه مائوندر" پیش می رود.براساس گزارش تلگراف، در این مکانیزم، فعالیت خورشیدی بر روی آب و هوا اثر گذاشته و به این ترتیب پرتوهای فرابنفش بر روی تشکیل بادهای شدید در لایه استراتسفر زمین تاثیر می گذارند. این پدیده موجب می شود که در بخشهای شرقی اروپا یخبندان شود در حالی که بادهای گرمتر از مناطق غربی می وزند

منبع: خبرگزاری مهر - GSI


تردید درباره ارتباط ماده تاریک و پوزیترون مازاد

به گزارش خبرگزاری مهر، در حال حاضر بسیاری از فیزیکدانان نه تنها با رصد کیهان بلکه همچنین با تحقیق بر روی ذرات به دنبال پاسخی مناسب برای این سئوال که ماده تاریک از چه چیزی ساخته شده است می گردند. این درحالی است که هیچ یک از تئوریهایی که تاکنون مطرح شده اند نتوانسته اند پاسخ مناسبی برای درک ماهیت ماده تاریک ارائه کنند.


اکنون دانشمندان دانشگاه کالیفرنیا با تحقیقاتی که با کمک ماهواره 'پاملا' انجام داده اند به تازگی میزان قابل توجهی پوزیترون مازاد را شناسایی کرده اند که می تواند تردیدهایی را درباره ارتباط این پزویترون با ماده تاریک را ایجاد کند.



این محققان در این خصوص اظهار داشتند: 'مدلها پیش بینی می کنند که ذرات ماده تاریک از الکترون و پوزیترون تشکیل شده اند.'



این محققان با بررسی اطلاعات جمع آوری شده توسط ماهواره پاملا نشان دادند که این حجم بالای پوزیترون حاضر در کیهان نمی تواند از ماده تاریک برانگیخته شده باشد.



براساس گزارش ساینس سنتریک، در این تحقیقات، فرایند نابودی ذرات ماده تاریک در کهکشان راه شیری مورد بررسی قرار گرفت. در حقیقت مدلهای کنونی قادر نیستند میزان پوزیترون مازاد رصد شده را محاسبه کنند و بنابراین نمی توان ارتباط میان این ذرات را با ماده تاریک تعیین کرد.
تردید درباره ارتباط ماده تاریک و پوزیترون مازاد


این محققان افزودند: 'در حال حاضر ما هنوز توضیحات قانع کننده ای در اختیار نداریم که ارتباط این پوزیترون مازاد را با ماده تاریک تائید کنند. در حقیقت اطلاعات برخورد دهنده بزرگ هادرون در سرن ژنو می تواند این مسئله را در سالهای آینده حل کند.'

ارسال :امیر حسین ستوده بیدختی

منبع: مهر

نقل از:http://oonieknafar.blogfa.com


سرن برخورد دهنده بزرگ انسانی

سرن، برخورددهنده بزرگ انسانی

 

آزمایشگاه ال.اچ.سی در سرن، نه تنها بزرگ‌ترین شتاب‌دهنده دنیا که بزرگ‌ترین همکاری تحقیقاتی جهان نیز هست. از این‌رو گروهی از جامعه‌شناسان در سرن جمع شده‌اند تا این پروژه ده‌هزار نفره را بررسی کنند.

محمود حاج‌زمان: «من اینجا هستم تا شما را نگاه کنم!» این جمله‌ای بود که آرپیتا روی، انسان‌شناس، هنگام معرفی خود در سال 2007 / 1386 در اتاقی مملو از فیزیک‌دانان سرن به زبان آورد. در آن زمان این دانشمندان مشغول اتمام کار بر روی بزرگ‌ترین ماشین دنیا، برخورددهنده بزرگ هادرون یا به اختصار ال.اچ.سی بودند.

به گزارش نیچر، ال.اچ.سی کعبه آمال نسل‌های مختلفی از فیزیک‌دانان است که امیدوارند به کمک آن، بتوانند ذرات بنیادین جهان را مشاهده کنند. اما هم‌زمان، ال.اچ.سی یک آزمایش عظیم انسانی است که تعداد بی‌سابقه‌ای از دانشمندان را به دور یکدیگر جمع کرده است. به همین دلیل و در سال‌های اخیر، جامعه‌شناسان، انسان‌شناسان، فیلسوفان و مورخان مختلفی از سرن بازدید کرده‌اند تا بررسی کنند که چطور چنین حجم فشرد‌ه‌ای از فیزیکدانان با یکدیگر برخورد می‌کنند، کمانه می‌کنند و حتی گاهی منفجر می‌شوند!

آریانا بورلی، فیلسوف و فیزیک‌دان ذرات دانشگاه ووپرت آلمان در این باره می‌گوید: «ال.اچ.سی. مطالعه جامعه‌شناسی منحصربه فردی است که چطور یک آزمایش در زمان واقعی پیشرفت می‌کند، چطور دانشمندان ایده‌ها را شکل می‌دهند، تصمیمات فنی را می‌گیرند و دانش را در چنین پروژه بزرگی به گردش درمی‌آورند.»

انفجار جمعیت
هر نسل از برخورددهنده‌ها، شاهد افزایش ناگهانی تعداد دانشمندانی است که در آنها همکاری می‌کنند. این روند، فرصت‌های مغتنمی را برای محققینی که در زمینه تعاملات انسانی کار می‌کنند، فراهم می‌سازد. کارین کنور ستینا، جامعه‌شناس دانشگاه کنستانس آلمان، یکی از معدود دانشمندانی است که چنین رشدی را مستقیما مشاهده کرده است. وی برای مدت نزدیک 30 سال، پروژه‌های سرن را مورد مطالعه قرار داده است.

ادامه مطلب

اولین همایش نجوم الکترونیک استان گیلان برگزار میگردد

اولین همایش نجوم الکترونیک استان گیلان برگزار میگردد
به مناسبت گرامیداشت هفته ی جهانی نجوم، اولین همایش نجوم الکترونیک استان گیلان برگزار میگردد
زمان: یکشنبه 5 اردیبهشت 1389
مکان: لاهیجان ، دانشگاه آزاد اسلامی واحد لاهیجان، سالن همایش حزین لاهیجی